2123 resultaten.
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 Eeuwen na de hoofse zeden,
tijdens ons afwezig eten,
staat de vanillevla
opeens in bloei.
Tafel en stoelen
lopen uit. Gekwinkeleer.
De vloerbedekking
klatert bij mijn schoenen.
Onze driezitsbank
is niet te houden,
heel de kamer
begint te stoeien.
Je legt je lepel neer
en kijkt me aan.
De boothals van je
beige trui
zakt…
VAN DE KLOTEN
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
549 De man heette Geert van de Kloten.
Hij ergerde zich aan z'n naam.
Zich voorstellen vond-ie een blaam.
Het werd een obsessie - een grote.
Hij voelt zich nu prima in orde.
Verand'ring van naam was z'n kans.
Officieel is z'n aansduiding thans
Jan-Jaap van de Kloten geworden.…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
Zodat ik uitzie
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.014 Zodat ik uitzie
door het oog
van mijn naald
en sneeuwblind herken
de zwerfsteen,
sterfsteen onder
mijn tong: splinter
voor splinter
slaagt hij erin
niets te wegen,
niets voor te stellen.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1990', 2010.…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
569 de teloorgang van restauraties
geeft telkens meer stations
de aanblik van een koude voorstad
in het macabere voorportaal
van morgen krijgt kille nevel
vat op mijn gemoed...
bij de automaat pin ik een kaartje
voor de trein naar niemandsland…
Altijd maar weg
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
703 Zo zou het eenvoudig worden
brandstof voor vuur te zijn
zich met de lucht verbinden
Weg zweven met de wind
opgewekt door een verschil
tussen warm en koud
Dan nog je verwonderd afvragen
hoe het zou zijn met vleugels
nieuwe landen te ontdekken
als een albatros gemaakt voor zweven
of hoger gegrepen een engel
met harp zonder geslacht…
Hersengolven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
644 Het gedeelte van mijn geest dat deint in de wind
Voelt zich prima
Het gedeelte dat uit de wind zit
In de luwte van mijn hersengolven
Voelt zich achtergelaten
Weinig te doen maar wil zoveel
Tijd om mijn hoofd te draaien…
alles verandert , maar verbetert daarom nog niet!
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
817 alles verandert maar verbetert daarom nog niet
in die goede oude tijd
waren de mensen nog gelukkig
met een iets en een niets.
mijn grootvader
was dronken van geluk
als hij voor vermoeide wandelaars
in de toen nog hete zomers
een koel glas water mocht serveren
uit zijn eigen gegraven welput.
mijn grootmoeder
voelde zich de koningin…
Tunnels
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.129 [Fietsend naar zijn werk, passeert Anton Korteweg elke
dag twee tunnels (tussen Leiden en Den Haag).
Op de eerste ontmoet hij om 8h20 de woorden: "Astrid,
I love you". Om 8h30 passeert hij de tweede tunnel en
ziet staan: "Astrid skelethoer. Negative erection".
Deze steeds weerkerende dagelijkse realiteit inspireerde hem
tot volgend gedicht…
Dat ene moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Nederig boog ze
soepel als het riet
in de vergankelijkheid
van dat ene moment,
wetende
dat dat punt van zijn
nooit meer wederkeert,
de slinger
van eb en vloed
met als raakpunt
de ommekeer
en telkens anders
keer op keer ,
in het ver-rijkende veranderlijke,
in de flow van het
bewegen!…
TWEE GEZICHTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 Dromend, vol angstzweet, zie ik de doodsstrijd
aan de vervloekte paal van 's mensen Dienaar.
De sterke Heiland is geheel kwetsbaar
voor kleinzielige wrok, die Hem honend bijt.
De man, tot het zwaarste slavenlot bereid,
voelt zich één grote gloeiende brandblaar:
folter- en spijkerpijnen zwellen almaar,
terwijl stekende zon door de wonden schrijdt…
Spakeloos landschap
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.987 De mensen worden uit het landschap weggenomen:
wat een rust! vooreerst
nog geen puinhopen, het licht
is het licht dat er is
op huizen als dingen naamloze bomen
een klagende waakhond een jagende vos
later
naarmate het donker nadert
steeds meer kraaien -
---------------------------------
uit: 'Vallende stilte', 2008.…
Changement de décor
gedicht
2.9 met 18 stemmen
7.495 Zodra de dag áls een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
ommekeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
827 (verandering)
zoals men kut gebruikt
om er weerzin
mee uit te drukken
zo moet het ergens
ooit zijn misgegaan
op een plek
in het recent verleden
zijn de knoppen omgegaan
de tederheid bestreden
met het begrip banaal
zijn wij ver afgegleden
naar 't koude digitaal…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 Waar is de vriendelijkheid gebleven?
Waar de rust?
Wie ontvoerde de onschuld?
De maagdelijkheid van de jonge jaren is verstreken
Geldingsdrang kwam er voor terug
Iedereen raast maar door
Op de hielen gezeten door een onzichtbaar spook
Dat in vele gedaantes optreedt
Geld, macht, bezit
Uiterlijk vertoon versus introspectie
Met het…
Perpetuum mobile
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 Verandering als constante,
geen trend zonder cesuur.
Water warmt op,
lucht koelt af.
Het keerpunt,
de wisseling van de wacht.
Een hapering,
een twijfeling in mij.
Verschil van dag en nacht.
De stroming gaat
op het ritme van het tij.
Perfectie is een dood evenwicht.
Alleen pijn prikkelt,
het foutje zet iets in gang.…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Ben ik na jaren nog het kind gebleven
dat zich, door lentes toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?
Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?
Weer laat…
FRANSE BOERENDOCHTER
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
581 Een kleine herderin loopt langs de smalle stroom,
over zachtgroene heuvelhellingen.
Ovenlucht en stemmen van dorpelingen
raken haar als geurige, vaag ruisende stoom.
Onder klokgelui knielt het meisje vroom
naast de schapen, geeft zich aan mijmeringen:
"Vet gras, goede kudden, hechte woningen:
meer dan ons toekomt, geeft Hij, die 'k minnend…
Wie vrij komt
gedicht
2.0 met 57 stemmen
13.039 Wie vrijkomt
wil een leeg hoofd.
Wie vrijkomt
heeft geen oren.
Schil de dromen,
bijt in de vrucht.
Wie zeult de koeltas
met gebroken ijs?
Wie vrijkomt
vergeet de oren
aan het hoofd van de ander.
Als hij lacht
wordt zij
een ander
misschien.
---------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
2012
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
777 Een jaar van verandering
Staat ons nu te wachten
Geen mens die weet wat komen gaat
Al zijn er wel gedachten
We zullen dingen anders doen
In het groot en in het klein
Want het systeem is vastgelopen
En dat is niet fijn
Of misschien is dat wel goed
We kunnen opnieuw beginnen
De oude economie werkt niet meer
We gaan iets anders verzinnen…
Kleef aan
gedicht
3.4 met 16 stemmen
15.037 Einde winter, het ontvroren gras
wilde nog niet erg, zagen we tegen
donker in de sloot de nieuwe. Twee
witte. Ze voeren
langs de korte kant zo vanzelfsprekend
of ze van het dode paar het werk
hadden opgekregen. Naar het meer, de brug en
terug om bij de steiger stil te zitten.
----------------------------------
uit: 'Voorlopig verblijf',…
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Zoveel moet losgelaten worden: straks
weer de lente, het licht op de berg en
de uren met vrienden, het vrolijke spel;
niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt.
Steeds weer moet losgelaten worden: niets
bindt voorgoed, geen woorden of dromen,
maar we gaan verder, het leven is groter
dan enkel maar het hier en het nu.
Zoveel moet losgelaten…
Vulpen, groen gevlamd
gedicht
2.6 met 10 stemmen
6.167 gekregen in '86
dop vervangen in '91
houder vervangen in '93
clip vervangen in '98
dop opnieuw vervangen in '02
gouden pen vervangen in '07
met deze pen geschreven in '09
alles anders
alles hetzelfde
------------------------------
uit 'tellen en wegen', 2011…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 De voldane aarde van het najaar
mijmert dof berustend, glimmend, trots, bewust
over dankbare, vergane wellust,
die zij gul gaf aan bloem en korenaar.
Bezadigde kluiten voelen zich zwaar,
worden door natte koelte sterkend gekust,
verzorgen teer leven, dat in hen rust,
hoopvol uitziet naar de wintertovenaar.
Verstild wandelt bezwerende daadkracht…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 11 stemmen
4.237 De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!
Het licht in…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 De maan in duisternis verdwenen
het licht van de zon gedoofd
daartussen de aarde voor altijd.
Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.
En zelfs…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 Dwalend door herinneringen die je alleen in de nacht kan vinden,
Voel ik mijn gedachten mijlenver verdwijnen,
Naar ochtenden waar ik uitgeput ontwaakte,
Stijf van de nachtdienst.
Waar mijn stiefvader
Gekreukeld op het tapijt beneden,
Binnenkort begroet zal worden
door duizenden kleine hamerslagen.
In een huis waar afwezigheid de lucht vult…
Winterzon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
791 Warme kleuren reizen verder
dan de witte eenzaamheid van deze dag.
Een bevroren rivier in schaduwen
ademt met een lach.
Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid
wel kennen en de trage schaduw
van de dood houdt nog vast
wat gezien wil zijn en gehoord.
De winterzon breekt de kou
in kwetsbaarheid en ademt warm
een zachte blauwe horizon…