668 resultaten.
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 -
Wellicht een beek,
Zo snel aan 't vlieten,
Dat bosanemonen en duizendschonen
Weerspiegeld verschieten? -
Is het een meer,
Een kristallijnen,
Waarin de sterren, dichtbijzijnde en verre
Verdubbeld schijnen? -
Een waterval soms,
Tussen de rotsen
Voort zich wringend en vrolijk zingend
Met spattend klotsen?…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Neen, zo ver in ’t verschiet
Uit de schouwen daar rookwolkjes rijzen,
En ge sikkels in ’t graan
Door de Eemnessers ziet slaan,
Blijven dankbare harten hem prijzen.…
Lieve liefste
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.505 Gestaag gaan we verder
Want de nacht ligt nog in het verschiet..
Waarom haasten? We kunnen nog zo lang genieten
We liggen in elkaars armen,
hevig zoenen, we gaan in elkaar op
Ik hou ervan hoe je het tempo aangeeft
hoe ik mij, aan jou, kan loslaten
Zonder te spreken,
weten wat jij wilt
Ik hou van jou,
mijn lieve liefste…
De Horlepiep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
887 Dapper ook de dorpse boer, hij melkt en wiedt
en oogst: voor hem ligt welvaart in ’t verschiet.
De man die telkens weer mijn rozenperk begiet,
is onvermoeibaar bezig: blij bewatert hij en ziet
nauwlettend toe dat menig plantje wortel schiet,
waarmee hij elk een kort maar zonnig leven biedt.…
Aan New-York. (1)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
868 wier blik niet rust
Op 't lommer van de dubble kust,
Of 't vlak der zaamgevloeide stromen,
Wijl ge uit het blauwende verschiet
De grijze Oceaan hoort komen,
Zijn drietand uwaarts nijgen ziet;
O Handelsbruid der Vrije Staten!…
LEVEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.004 Wij reppen onze schreden,
En scherpen ons gezicht,
En zoeken hier beneden
Wat verre vóór ons ligt; -
Verzuimen en verzaken,
Wat ons omringt, wel niet,
Maar hijgen toch en haken
Naar vrolijker verschiet.…
Merelloos
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.132 .
--------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 weergalmt
vrijheid is mogen luisteren
naar het wassende water
dat kabbelt over de rotsen
terwijl een warme wind
ons het gezicht kwast
met tinten van de zomer
die rustgevend knettert
als is zij een open haard
vrijheid is druppels bewonderen
die als glinsterende spray
van een waterval storten
die vloeiend in het water
de lucht laat verschieten…
Alsemgeest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 navigare
is puur maritiem gezien
nodig geweest
z'n eigen koers
naar gevaarlijke golven
van Aden, door Rode Zee,
Suezkanaal
routes vol smokkel
piraten die dwalen,
exotische vissen
met hun bloedkoralen
exodus anoniem -
Dit zijn de namen
van woestijnmigranten
hun hoop en verhalen
langs mediterrane
frontexodus haven
verschiet…
Hemelboog kweeperen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
639 grass of leaves
Om de ganse biodiversiteit
telkenmale een metamorfose
te laten ondergaan
Hoe het foliagebladerte
het ranonkelend struweel
van smaragdgroen scharlaken
tot saffraangeel
in nieuw licht zet en het
van zwaarte ontdoet
O hoe dit alles geschiedt, mollebonige kweepeer
O hoe die wolkewiet
van mellie cb uyldert verschiet…
Fatamorgana-oase
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
479 Vind geen schaduw om te rusten
slechts een fatamorgana aan 't verschiet
spiegelbeeld van waan en zelfbedroog
zelfs enig voedsel vind ik niet.
Uiteindelijk valt mijn oog op rijke oase
met palmbomen en spuitende fontijn
maar ik keer terug op mijn schreden
het zal wel weer een drogspiegel zijn.…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Met de vaart van ‘n snelstromende rivier
schakel ik van ‘t komende
naar ’t verleden
van plezier en verdriet,
naar monsterlijk lijden
wat achter mij ligt,
en niet in ’t verschiet.
Resten van bloedbaden en bange nachten,
toen Medusa nog dacht
dat zij als laatste lachte,
komen op als dromen in helder Sanskriet.…
Herakles en Atlas #2
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
324 dat met mij deed
ach beste vriend, het was geen lol maar leed
dat door mijn ambigue aderen voer
soms werd ik meegesleept
en dan weer stoer
vertwijfeld zocht ik vaak de randen op
in woede zelfbeheersing en de liefde
En in het kiezen van de juiste weg
stond ik toen op een kruispunt waar twee vrouwen
mij zeiden wat voor mij lag in 't verschiet…
Denkend aan Leiden
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.306 Denkend aan Leiden, zie ik bruisende kroegen
En terrassen aan de waterlijn staan
Studentenhuizen, een rommelige kamer
Horend bij je studentenbestaan
Studeren doe je, om punten te halen
Een titel, mooie toekomst in ’t verschiet
Een tentamen verpest, is soms wat balen
Maar ’s avonds sociëteit, weg tijd’lijk verdriet
Afgestudeerd, een baan…
mijn kind
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
3.076 Als baby speel ik met jouw kleine hand
met zachtjes neuriën troost ik jouw verdriet
zo hebben wij een schijnbaar onbreekbare band
met jouw hele leven in het verschiet
als peuter beschermde ik je voor het vallen
lachte ik om jouw eerste wankele stapjes
met die kleine beentjes volgde je alle ballen
lachte ik, iedere minuut om jouw malle grapjes…
Stalen handen
hartenkreet
3.9 met 38 stemmen
5.977 Een vakdiploma heb je gehaald
maar dat is niet genoeg
Daarvoor word je niet betaald
dus juich maar niet te vroeg
Als jouw brein meer kon verwerken
cijfers en grafieken op kon slaan
Dan hoorde je bij de "sterken"
en zou je hoog in aanzien staan
Maar jouw soort arbeid adelt niet
dat heb je altijd al geweten
Geen promotie in 't verschiet…
Tijd voor een gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.882 bepaalde
hoe je gericht door mijn buskruit maalde
van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde
Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten
inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht verdwaald in het duister verschiet…
Tijd voor een Gedicht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.973 bepaalde
hoe je gericht door mijn buskruit maalde
van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde
Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten
inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht verdwaald in het duister verschiet…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Hoe zoet weemoedig is het mij,
Als ware een stroom van melodij
Mij op zijn golven voerend;
Als hoorde ik in ’t verschiet
Een lied,
Dat hart en zin mocht kluisteren;
Een nieuw gezang, dat niemand zong,
En dat de ganse wereld dwong
Tot opgetogen luisteren!
Mijn vrienden, neen! geen lust,
Maar rust
Ontbreekt de arme zanger.…
Gemis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.821 Zonder jou leven kan ik niet,
dus ligt er een mooie toekomst in het verschiet.
Daar hou ik me dan maar aan vast,
ook al is het nu dan een zware last.
Je zo te moeten missen heeft een reden,
al kan ik je die zo 1,2,3 niet gelijk geven.
Als ik er dan toch naar zou moeten gissen,
ik weet nu wel dat ik je nooit weer wil missen!…
Voor Milly Boele en haar nabestaanden
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
925 Hoe vaak nog verworden stoepen,
straten en pleinen tot plaatsen van verdriet
terwijl ze bedoeld waren voor levendigheid
en spelende kinderen in het verschiet?
Mijn vaderhart huilt hoe vaak nog...?…
Sem Peters : archeoloog
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
963 jeugd
ging vader voor
op zoek naar oude schatten
als eerbare deugd
de passie is daar geboren
en door aanleg bevrucht"
schrandere ogen
bekijken het landschap
alsof hij de dieperliggende
lagen doorziet
ervaart,
stap voor stap,
de vroegere onbevangenheid
naar het hedendaagse
het verzekert hem
van ontdekkingsreizen
in het verschiet…
Verhalend hout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 zijn veroverd door vlegelachtig gras
en ander opschietend gewas
dat nietsontziend de opengetrokken graven verhult
de jaarringen van de verwanten zijn ongeteld
weggerold achter deinende kimmen
gebroken komen hun stemmen terug
zwakke echo's uit verre en verloren jaren
in gedaanten van alle schors ontdaan
kaalgeslagen wrakhout waaruit elk verschiet…
Begerenswaardig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 verleidelijk aan
haar sigarettenkoker tussen haar duim en wijsvinger geklemd
terwijl uitbundig haar blik mij blijft volgen
Zoals jij daar toen lag;
verleidelijk, aantrekkelijk en begerens-
waardig
wie had toch ooit kunnen denken dat bijna een eeuw later
deze foto voorbij zou streven aan toekomst
die misschien wel voor altijd in het verschiet…
vijftig jaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Ja, de allermooiste jaren
liggen zeker in 't verschiet.
Maak geen zorgen, stel geen vragen
maar zorg dat j' ervan geniet.
'k Wil je nog feliciteren,
'k wens je nog eens vijftig jaar!
Als ik niet ga dementeren
maak ik weer een versje klaar.…
Zou het wel onopvallend die schaduw zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Was dat verschiet 't kijken 't luisteren en dit registreren
't moment dat ik er zachter als 'n toverlamp over wreef,
men met verf glas en taal uitte, ik niets wilde aborteren,
'n reden dat ik blozend die tijdingen uit leven beschreef.…
Kwart voor vijven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
721 geven want je kent mij
jij was altijd aan mijn zij
Maar ik kan je alleen in mijn gedachten voelen
en laat mijn gedachten even afkoelen
Ik zeg tegen mezelf ik kan zonder jou
maar jij weet dat ik nog van jou hou
En ik laat mijn gedachten rusten
weet nog goed hoe jij mij kuste
Ik vergeet je niet jij mij ook niet
wie weet ooit, ooit in het verschiet…
jou vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 klokken de kalender stilde
opdat je ouder wordend jong zou blijven
zodat jij de dingen die je deed of doet
steeds opnieuw of nooit meer misschien
kunt blijven overdoen of laten
waardoor je altijd blijven zijn kunt
in vermeend de mooiste tijd van leven
toch vieren wij van harte jouw jaardag
omdat je nooit weten kunt of zult
wat in het verschiet…
Amerigo Vespucci
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
526 ontdekt
Maar was te vriendelijk voor de inheemsen
Als triomfator terug op Spaanse bodem
Kon hij niet eens een landkaart overleggen
En specerijen - slechts van horen zeggen
Geen schatten uit de goud- en zilvermijnen
De kerstening kastelen in de lucht
Als vreemde zou hij aan het hof
verkwijnen
Zijn naam niet voor het Zuidland
in 't verschiet…
Voorjaar,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.332 Hoog klonk der merels echotrillend lied,
Helblij geluid in het nog winters landschap,
Zodat de lente daagde in het verschiet.
Hoe voelden wij, Die vreugd steeds eenzaam liet,
In beider ziel een blijvende verwantschap.…