7172 resultaten.
ik drink alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.556 ik drink alleen
iedere ochtend voor het ontbijt
drink ik geen koffie of thee
alleen een flesje bier
daar begin ik mijn ochtend mee
ik drink alleen
's middags bij de lunch
dan neem ik geen melk of brood
alleen mijn vriend johhny Walker
en zijn broertjes zwart en rood
ik drink alleen
's avonds op de bank
dan kijk ik geen film of…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Maar de andre roos krijgt krinkels, scheuren, naden,
Verschrompelt, en wordt groen en bruin en zwart,
En zinkt, door haar met deze smaad beladen:
"Zo'n ontevreden en verdorven hart,
Dat water, lommer, kroos en slib durft smaden
En doet of 't beste en edelste haar smart!"…
Pim en Neeltje
netgedicht
4.0 met 40 stemmen
993 Een zwarte fiets kleurt goed bij zwijgend water
versprak bovenmeester Groen zich bij bio-buitenles.
Meester knielde nederig neer naast Neeltje. Pim kreunde
bij groen kikkerdril, verstopte zijn handen voor later.
Langs baggersloten hangen sindsdien gekleurde hemden,
jonge palingvissers dragen daar hun zwemvliezen hoog.…
Hoop en Vlijt
gedicht
3.0 met 11 stemmen
8.612 Geen zwarte ruimte maar stralende zon
langs de vaart een grutto zonder weet
van leegte tussen manen, sterren, stelsels.
Een zwaan broedt plechtig het leven uit,
bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet
dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt
dat zij en de dotters, kikkers linden
er alleen staan voor de onverschillige kosmos.…
Escape
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.313 page up,
draait er een rondje, vliegt naar mijn schrijfpapier
en zet zich, vleugeltjes-toe, op mijn hand
terug naar de toetsen, maar nu andersom
en via enter de rand langs naar links
om in de toetsgeulen zich te verschuilen
van daaruit plots op mijn schrijfblad te landen
op het roodglimmende schildje de stipjes
twintig in hoogglanzend zwart…
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 samen op de roltrap
kwart over zeven
wijde broek verhult
je manke been
arm in een mitella
zwarte haren kleuren
vele tinten grijs
breekbaar, gebroken
staren blikken in de verte
waar zij eenzame leegte
vullen met hoop
al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af…
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
927 Zwart, als een vacuum, leeg maar ‘t meest berucht
in hoofd en lijf, verlicht slechts door een zucht,
die druk, de pijn reeds lang voorbijgestreefd.
De alcohol verlicht, maar toch ze heeft
geen invloed op de snelheid van de tijd
en elk moment blijkt steeds een helse strijd
totdat mijn troeb’le geest het weer begeeft.…
Oma is de weg kwijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
2.610 Ronddwalend
in de grauwe kamer
aangezien voor kale akker
is het wakker worden
in de nacht van
zwarte honden
die losgeslagen
voor haar stonden achter
dichte deuren opgegaan
in vlakheid van de muur
onvindbaar voor toppen
wrijvende vingers
haar lach snijdt in het niets
en hoort ze stemmen
onverstaanbaar lispelend
waar haar moeder is…
genegenheid
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.028 Ik heb je zolang niet gezien
Je ziet er nog steeds goed uit
En je straalt ook bovendien
Laat me kijken naar je lach
En je ondeugende gezicht
Je loopje is nog steeds hetzelfde
Zwarte haren glanzend in het licht
Je praatjes zijn niet veranderd
Nog steeds grappig en bijdehand
Je charme ben je niet kwijtgeraakt
Maar in je ogen zitten korrels…
Veervrouw
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
5.347 latend
Aan de overkant vlogen de scholeksters
af en aan, van pier naar binnenland
tedere geluidjes makend, strelend
aangenaam als de koele bries van zee
Lopend over de roestige ijzeren buis
vroeg ik naar het doel van afscheid nemen
want alles, veervrouw neem je met je mee
Jij duwde je dicht tegen me aan, wees
op de visdieven, met kopjes zwart…
Ode aan de kraai
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
743 `k Hield altijd al van meneer de zwart.
Van roek en raaf en gaai.
M`n liedje, ach komt uit m`n hart.
`t Is `n buiging voor de kraai.…
Dag Guusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.737 Krampachtig trillend houdt hij zijn zoontje vast
de wereld verdwijnt onder hun voeten
de dood als een onverwachte nare gast
die komt en neemt zonder te groeten
Zoveel prachtige plannen met het gezin
vallen als rotsblokken hard in het water
het zwarte gat daagde je uit en wist: ik win
alleen vader en zoon spreken over later
Voor hen beiden…
de dood kijkt voor zich uit
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
2.133 de dood kijkt voor zich uit
in zwarte ogen vol met stilte
slechts kaarslichtvlammend
doet iets doods ontwaken
overpeinzend het leven
met vreugde en verdriet
liefde, haat ontspringt in oorlog
waar zij laat, wat zij ooit kreeg
de mooie roze zachte huid
verbleekt in korte tijd
ook mijn hart klopt niet langer
haar zien, stokt het verstijfd…
Dodenakker in Wales
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.452 zandkastelen
hebben emmers schelpen te verdelen
een uit zee zwaar bevochten strandfortuin
Het jonge kinderleven is nog enkel zand
slechts vaag begrensd door de waterkant
Hun zilte water bestaat uit louter tranen
in de witte aarde gaapt het donker gat
geen oog en hart voor het nabije nat
geen kracht om kinderen te vermanen
De man in ’t zwart…
Kunstenaar
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.725 Bij vijfenvijftig stond het zwart van de mensen
maar uiteindelijk deinsde iedereen terug
bij het zien van de kolom blauw vuur
tussen zijn lippen.
Later sprak hij nog gewoon met omstanders.
Van zijn grote servische snor droop benzine.
------------------------------------------
uit: 'Maatstaf', december 1979…
magerzucht
netgedicht
3.0 met 67 stemmen
28.103 aan suiker en mineralen en vet
bezeten door het eiland van haar vlees
rent ze met een wijde wollen trui
de trap op en af en op tot één parel
van haar koude slapen lekt
haar hals knikt in de rolkraag
als een dorre bleke halm
de kuiten rillen onder een sponzig kleed
maar zij beveelt haar spieren
de naald van de weegschaal toont het zwart…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar zwart…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in golvend geluk
doorklievende stralen verdwalen ons blind
van de wind die ons het leven bracht
wolvende huilen vertrekken in haat
door niemand begrepen maar toch
onder druk aan zichzelf vergrepen
ze troosten het zwart…
Kristallen
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.598 De luxe zwarte mand, belegd met 30.000 zeldzame Swarovski-kristallen, heeft een waarde van 14.500 euro en werd vrijdag uit de etalage ontvreemd.…
reistijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 gemeen
maar ik liep door
op zoek naar antwoorden
alles kwam van voor
langs paden
te raden
wat was er gebeurd
waneer ben je klaar
met het leven
met haar
dan vind je weer iets nieuw
zo blijf ik eeuwig een debiel
en zot
verslaafd aan het leven
genot
zo lopen we maar te zoeken
te roepen
op zoek naar het bewijs
tussen het blauw
het zwart…
het gaat weer vlinderen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.767 de fluwelen dagpauwoog
de vrouw wordt netelig
haar buik binnen stekelig
kokhalst snikkend omhoog
fladder genoeg daar niet van
krijgt zelden kennis aan man
---------------------------------------------
Toelichting:
dagpauwoog (Inachis io), levend op grote brandnetel op vochtige en beschaduwde plaatsen, een nazomervlindersoort; fluwelig zwart…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar storm moet woeden
die veeg van pili pili om haar mondhoek
verraadt hoe ze al haar tucht
opoffert aan één gekartelde flard
die opgloeit in de pupil
zij morst een straal melk met een speels gehinnik
het kronkelt over het sleutelbeen naar de tepel
een sluier van zwarte…
het meisje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.203 dat ik haar ken
immers nooit te voren
kwam zij in beeld
als plots wat woorden,
geschreven dat wel,
aan mij worden toebedeeld
op zo'n moment
blijk ik weer een aards wezen
en vorm mij een idee,
hoe zij in werkelijkheid zal zijn
slechts door haar letters te lezen
ik weet niet hoe het u vergaat
slaat uw fantasie dan op hol
of is een zwart…
In the eye
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 dijk huilt gegroefde
huizenbaksteen bosjes nutteloos
witte mascara over het
bestofte bladerpad
de overschaduwde
jongen schept zijn pollen vol
houdt het omhoog ziet het licht
enkel in stukken vallen
noemt het water
toch bewoog niets
dan de zon en ’s nachts
roestte alles nog eens
vast
de metalig ruisende rietstengels vervagen even
zwart…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en het ivoren Lichaam van de Man
tussen twee zwarte kruisen wordt een vlam,
die het beslagen duister diep doorlicht:
een weergaloos, doorschijnend vergezicht:
over een woest, ontembaar bergland, groot
en weerbarstig, het donker randgebergte van de Dood,
klimt langs een wankel gemzenpad
een man naar het verborgen ontoeganklijk hart…
SM
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
5.120 ik lik het zweet van zijn billen
kus hem vol passie op zijn mond
fluister wat ik verder nog zou willen
gooi mijn kleren op de grond
ons spel is niet teder
niet lieflijk en niet zacht
en als ik hem verneder
dan voel ik enkel macht
heb hem aan het bed vastgebonden
met wat zwarte tape
ze duren slecht luttele seconden
de slagen van mijn zweep…
Ommezwaai
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
732 De zomer nog,
in het hoofd doch daar omheen zwart. Bang,
voor winterdieren met hun koude harde poten.
Zal er bij het ontwaken een nieuwe moeder zijn
met schalen vol gedroogde noten?
En verse kokosmelk, okselwarm
geurend naar het jongste jong?
Als er vochtige klei is voor sterke welpen
dan kneden wij de mooiste armen en benen.…
tegendraads
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
871 wereld vertelt iets anders
op basis van de kleur van
een stel ongekleurde cellen
leert iedereen zijn plek wel kennen
rood staat gelijk aan dood
voor moord en zelf vermoord
het volk verstond geen woord
van goud en koorts ernaar
en geel, geel is geheel
geheid het meest heidens
in de rij voor wij doch uniek
enkel laconiek inwisselbaar
zwart…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren naar jou
kou verkilt nu zonder bot je lijf kapot
je geest verdwaalt zonder houvast
vervloekt het donker op de tast
demonen ijlen woordloos diep
zwart…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 van de stad
waar een oranjezon in smoren
lede ogen zou doorboren
daar waar iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had
evenals die ene lach
die er in bitter was bezweken
evenals die ene dag
die alles meenam in het zwart…