7678 resultaten.
Troubadoursescapade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei
de altoos vigerende blaaskakerij
het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën
alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd
maar welaan, heugt uw gemoed
deins niet voor het ritueel
in greppel en sloot
kleurde 't water reeds rood
thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 elkeen laat vergeven
Is er geen weg dan al´t kwade af te zweren
zodat oude boeken worden overgeschreven
Als mensen anderen in ´t geluk gaan delen
en ieder mens elke andere dag gaat stralen,
Zullen ook de oude wonden spoedig helen;
zal geen van schemer tot ´t duister dwalen
Als warm en ´t stil in mensenharten wonen
en elk mens ten slotte…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 knarsende sloten en
piepende scharnieren
doen mij niet zoveel
zij horen bij het
betreden van een huis
van middelbare leeftijd
waarbij de trap zijn
eigen verhaal kraakt
maar dit huis leefde
communiceerde in een
prettig warme ontvangst
zonder precies het welkom
te duiden ruiten deuren
muren en vertrekken
hadden zo hun eigen sfeer
in…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Ze noemden het liefde,
maar het rook naar angst
en het klonk als een deur die altijd op slot zat.
Jouw stilte was hun schild,
en jij droeg het alsof het bij je hoorde.
Tot de dag dat je de sleutel vond—
niet in hun woorden,
maar in je eigen stem.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Het ijs aan de randen van
de donkere sloot glinstert in bleek en
aarzelend zonlicht, en wanneer een vogel lichtvoetig
landt, kraakt het alsof de winter iets kwetsbaars in mij openbreekt.…
Evenwicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
390 gebroken
maar uit zijn omgevallen stam
zijn takken kaarsrecht
naar ‘t licht ontsproten
We slaan een bospad in
waar we alleen,
proberen te ontwarren
onze levensloop
Er zijn veel losse vrouwen,
zeg‘k en heb vrienden,
om niet te romantisch
We komen bij een pomp,
moet denken aan verhaal dat ‘k
append schrijf met iemand
Dan veel sloot…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.…
Rimpeling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.023 Het stormt inwendig, vlagen herinneringen
slaan striemend neer, woelen, razen, botsen,
zo dicht bij de oorsprong.
Puur.
Even geraakt door een kille luchtstroom
vertroebelt de spiegel.
Een rimpeling schuift over het gladde vlak
vanuit het midden naar de oever.
Verdwenen, maar voor altijd geweest,
voor wie het zag….…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 ik wil je schilderen
maar het linnen is te grof
in zijde zie ik iedere lijn
zo dicht wil ik graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
Mont Ventoux
gedicht
3.1 met 168 stemmen
40.518 Dichten is fietsen op de Mont Ventoux,
waar Tommy Simpson nog is overleden.
Onder zo tragiese omstandigeden
werd hier de wereldkampioen doodmoe.
Op deze col zijn velen losgereden,
eerste categorie, sindsdien tabu.
Het ruikt naar dennengeur, Sunsilk Shampoo,
die je wel nodig hebt, eenmaal beneden.…
Gedichten
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.230 Gedichten zijn eigenlijk gedachten
Maar soms met onbegrijpelijke krachten
Zij kunnen vlijmscherp zijn of
pijn verzachten
Zij brengen voor de geest verhitting, bezinning
of verkoeling;
maar altijd heeft de dichter een bedoeling;
gebruikt hij woorden, heel dicht bij elkaar gebracht
in samenhang vertellend over
’t algemeen of over iets uniek…
November lente
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
11.510 De zon die tussen bomen scheen
in pastellengloed van mist gebed
warend loom tussen het herfstpallet
van ‘t bos dat dichtte om ons heen
Het hoge gras doortrokken sporen
met ongerepte paadjes puur natuur
stil, wild, liet `t verscholen avontuur
instemmend haar zuiv`re lente horen
al spinden rupsen gene zijde
een vlinder ontpopte in ons beide…
Vereeuwigde beelden
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.496 Haar ogen blikten vol vreugde
en met vertrouwen in het leven
dankbaar voor alles wat zij kreeg
at zij zelfs braaf het bordje leeg
als mam haar spruitjes had gegeven
De beelden trekken sporen verdriet
over haar moeders grauwbleek gezicht
Het lijkt alsof zij zichzelf ontvlucht
wanneer ze met diep geslaakte zucht
het album met een harde klap dicht…
vannacht
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
4.264 Ik lig met mijn ogen dicht
Te denken aan vannacht
Verkeer nog half in dromenland
Ik vond het al zo verdacht
Ik probeer mij te herinneren
Hoe ik hier ben beland
Liggend onder vreemde lakens
Het was ook wel riskant
Je zou alleen masseren
Mijn bovenlijf ontbloot
Jouw handen op mijn lichaam
De verleiding wordt te groot
Voorzichtig draai…
MARX
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.286 Een schone vastheid had hij in zijn wezen,
hij ging zo zeker en vast als de wind,
hij was zo stevig als een boom - een kind,
wou wel graag om zijn hals dicht bij hem wezen.…
Einde van de dag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.281 er warm van op
Een rode gloed glijdt noodgedwongen
Op koud gesteente en behang
De zonnegloed mag door het raam
Maar de kou moet buiten blijven
Daar blijft ook de vogelzang
En het fluiten naar de wijven
Binnen spinnen de muren
Voor de tijd die dag nog rest
Wanneer de trendy schemerlamp
De gezelligheid vast test
Gordijnen gaan snel dicht…
ach, huil maar niet
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
3.065 Ach
huil maar niet
mijn vriend
Laat het nu maar gaan
het boek is uit
de deur is dicht
van binnen
blijft het bestaan.…
die ik verboden dacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
954 ik weet mijn ogen
maar ben blind van zien
ik kijk wil graag geloven
maar mijn achterdocht is
twijfel echoot steeds misschien
ik lees je zinnen-beeld en
samen paradijzen we de wereld
als de tijd zich weer verveelt
in het dichten van de gaten
nu de zonde niet meer speelt
toen jij mijn Eva werd
zag ik opnieuw de slang
ze ontkronkelde…
En Toch
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.163 Mistig en kil
Ik ben wakker en zo helder
Scherp is nu mijn geest
Gedachten zet ik op een rij
Dat is lang niet zo geweest
Ik kom nu dicht bij mezelf
Voel hoe ver ik ben gegaan
Grenzen verloren in liefde
Mezelf zoveel tekort gedaan
Het is tijd om te beseffen
Dat je mij niets meer kan geven
Wachten heeft geen zin meer
Jij hebt nu je eigen…
Gesloten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 Ons verhaal,
Dat tussen ons…
Stond zo vast als staal,
Jouw blik, zo zacht als dons…
Maar alles heeft een einde,
Dit één met een strop…
Ons boek werd toen gesloten,
En ik kwam er niet meer bovenop…
Einde van alles dat we hadden,
Voor altijd dicht, echt afgelopen…
Alleen, koud en gevuld met leegte,
Voelde ik mij vanbinnen hopen…
Maar…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 de nacht voorbij, het duister weggeschoven
van slaap nog zwaar de ogen dicht
hoor ik gefluit en gekwinkeleer
in het prille ochtendlicht
van al wat snavels heeft.
de radio sprenkelt een ochtend-concert
over mijn loom en slaperig lijf.
het haasje-over, het strekken
en buigen van de noten
zetten mij aan op te staan.…
Jaarringen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 In de botte nerf krijg je het koud
geraspte krullen liggen om je heen
vermengen zich met druppels bloed
dit boomsap de pijn niet kan verlichten
zo rasp en schraap je iedere vezel, de
harztranen de barsten niet kunnen dichten
totdat er niets te pellen overblijft
uit het hart van de geschonden kern
en ben je uit het juiste hout gesneden.…
De nacht van de vallende sterren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Bij de eerste: ik wense mij talent
om te zingen en dichten hoe mooi jij bent.
Bij de tweede: dat stoppe jouw verdriet,
droog je tranen, lief, huil toch niet!
Het vallen van sterren en vervullen van wensen,
wat hebben zij met elkaar uit te staan?
Niets dan bijgeloof van domme mensen,
dat hieraan ten grondslag heeft gestaan.…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste afscheid
Langzaam loop je naar de deur
Het einde van samen is nu een feit
Je kijkt nog één keer naar mij om
Er verschijnt een glimlach op je gezicht
Het is het einde van een ontrafeld geheim
Dan sluit je de deur geruisloos dicht…
Claus' zwanenzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
782 verbitterd keilde de dichter zijn veer
en laatste sonnet in de puilende mand
poëzie bekoorde niet langer het land
verlaten door recensenten van eer
wie durft zich nog wagen aan dicht en spraakleer
aan eerlijke verzen waarin ‘t beeld zich brandt
gekruid met wat humor, subtiel of saillant
in lyrisch extraverte of ingetogen sfeer ?…
zondaars kennen geen genade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
861 de klok slaat zonde
draait de waarheid dol
wie heeft haar opgewonden
maakt de hel zo vol
heiligen verpozen zich
in het licht van glas in lood
ze staan al jaren op pilaren
betreuren eeuwenlang hun dood
zondaars kennen geen genade
woekeren dicht bij de grond
zij belijden steels en schuchter
onschuld met de mond
ze hebben lak aan…
Brief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
686 Vandaag iets dicht gemaakt dat niet bestond:
een gat in mijn geheugen met verdriet,
zoals je oude dingen weggraaft uit de grond.
Alsof je teruglas wat zij achterliet
haar zachte lippen naast je open mond.
Wou schrijven dat, maar deed het niet.…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 het was niet liefde zoals in ‘t gedicht
wij waren ons nog zeldzamer en dicht
ondanks je muren bouwde ik een brug
tussen te korte uren en ging de weg terug
tot jij uiteindelijk zeggen kon: ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert…
Naar Perk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
611 .
----------------------------------------------
klink helder nu op
mijn gebeeldhouwde haiku
wat genoot ik weer
------------------------------------------------
(ollekebolleke
sla maar over nu,
want dat maakt zeker
de cyclus kapot
op hol gebracht door mijn
poëtiseringsdrang
is dan het dichten
niet meer een genot)…