8372 resultaten.
Kleinerende lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
655 het klinkt
als een klokje
luidt hoge tonen
sprankelt de lucht
met verwachting
dwarrelt omlaag
in een flard
raakt mijn ziel
en mijn hart
donker genot
mensonterende passie
kleinerende lust
de schaduw van mensen
verdonkert het licht
van de wijsheid
vermindert zijn
goedheid verwatert
tot smart
ik wil terug
naar die wijsheid…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is de stad waar ik mijn eerste
ontdekkingen deed op de fiets
met een brief van mijn vader naar onbekende
straatjes en duistere huizen,
waar ik de nozems zag rennen voor de politie,
de lucht zag veranderen, verliefd en verloren
droomde over rusland, over verre reizen,
waarvan ik steeds weer terug kwam
om me door de oude grachten te…
Donkerharig opent zich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
754 bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele poten langs de lijn
als of zijn prooi hem heeft besteld
een zwarte vlieg in eerste vlucht
verstrikt met vleugels in de draden
was eens de koning van de lucht…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.
En in alle gewesten
wordt langzaam het leven
door verstikkende gassen
in ademnood verstoord.
(Naar H. Marsman)…
EINDEJAARSRING (SLOT): REÜNIE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
895 we troffen alles onveranderd aan
vertrouwde luchten vulden onze longen
het was nog niet goed tot ons doorgedrongen
we bleven op een afstand even staan
en zagen hoe de mensen zich verdrongen
rondom het spit onder een volle maan
de avond viel en ieder leek voldaan
de danseressen dansten, barden zongen
totdat een takje kraakte en een jongen…
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 Tussen Achel en Leende
gaat de lucht als bij wonder open
voor het blauw
waarin lentetinteling
reeds aanwezig is.
De strakke westenwind
jaagt over de vlakte.
Hei en vennen,
eenzame berken her en der
en aan de einder dennenbossen,
vormen een landschap
dat zo ongewoon geworden is,
dat je je in een andere tijd waant.…
Felix was blank met bruine haren en een zachte g.
gedicht
2.8 met 88 stemmen
28.854 En: hij was kleurenblind, hij keek met scheef
getild gezicht en toegeknepen ogen naar de lucht.
Ik deed het heimelijk na. Wat heb ik hem bemind
toen ik vijf jaar was. Hij was negen.…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze wuiven blind
geen schip kan hun monden voeden
op de zilte schorrenweiden, wollig staan
ze te gapen in de lucht…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 In een serene stilte laat koning winter
de bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 de lucht strakt blauwer
in een zinderende zon
schaduw krimpt tot
iel bestaan, de hete wind
laat je niet verder gaan
je vingers spelen met de tijd
op rotsen uit de eeuwigheid
je raakt ze strelend aan
met handen die verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet…
Zomer?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
910 De zomer lijkt nog zó ver weg
Wolken plagen de korenblauwe hemel
Regen laat zich door de wolken druppelen
De zon krijgt geen kans om zich te warmen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Het zonlicht verscholen achter wolken
Verlangen naar blauwe luchten
Waar de zon ieder zal laten verwennen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Stranden die in leegheid…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten,
hun klank van elke pijn genezen zou,
dat ze voor alle dagen : warm en kou
kleuren wilden als het blauw in luchten.
Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan
en als bezeten jullie wensen wezen :
eerste sneeuw en laatste winterlichten.…
Tranen van ongeluk
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.504 Gisteren moest ik huilen
En ik weet niet eens waarom
Nietsvermoedend zitten schrijven
Agressieve muziek, volume 12
Gewoon wat zitten pennen
Pessimistisch, cynisch waarschijnlijk in uw ogen
Emotioneel weinig aan de hand
Fysiek de topsporter die ik ben
Mee schreeuwen met de muziek
Drummen in de open lucht
Ineens de tranen op het papier…
Twee mensen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.924 kleurrijke dromen uit stilte ontstaan
warmte vervult dit eindige leven
liefde nadert een kloppend hart
een mens verdiept in een hoger streven
rust vloeit naar aarzelende nachten
hemelsblauwe luchten om zacht te betasten
mijn hart roept de hoogste tonen
spontaan bekoord door jouw onverwachte lach
die jij aan mijn schuchtere wereld gaf
helende…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 Kleine witte duif
vertel me wat je ziet
tijdens de lange vluchten
wanneer je drijvend op de wind
de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine…
Hemelse muziek
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.412 't Muzikale A.B.C. is,
dunkt mij, dat men aangedaan
dweept met wolfgang Amadeus
en Johann Sebastiaan
dat men spreekt van madrigalen,
symfonieën, opera's
wet van fluiten en cymbalen,
harpen en harmonica's
Maar wie kan een hymne noemen
Even lieflijk en geducht
Als het duizendvoudige zoemen
Van de Tommies in de lucht?…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 van drukte
Niets raakt me
Zoektocht naar vervulling
Onrust vragen
Heen weer waar
Weg wanneer
Geen leidraad, signaal
Teken aan de wand
Mijn eigen pad
Mijn eigen hart
Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen
Stel ze aan de lucht…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 ik wil vluchten
in luchten met
donkere wolken
me niet laten zien
geen zin om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo ver onder mij - o grimmig gerucht-
stapelden getijden zich op, verzwegen
het vormloos brok, aaneengeregen-
beklijfde als lucht-kasteel…
bloemsuikerspinnen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.578 bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u
in roemrijker bundels bind je regendichten niet
oranjerood verstart in u een cyclus van verschijnen
verdwijnen, als tuur ik door het kijkglas
van de stoof naar u naar buiten
dan stuift een straaljacht door uw ruim
het laat u schuimen als het strand dat
pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u
van mij…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
Vogelpest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
748 Met stille vleugelslag
belaagd door duivels
met onzichtbare hand
Treurden wij samen
boven het uitgestrekte
nu zo lege land
We hielden noordoost aan
zoals onze ouders
en ontelbaar anderen vorig jaar
We kenden de dreiging
waar het einde loerde
en ontweken het gevaar
In de weidsheid
van de horizon
was alleen de blauwe lucht
Niets…
FLATULENTIE
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.099 het is je muzikaalste lichaamsdeel
je laat het eigen melodieën fluiten
al ga je daarvoor beter eerst naar buiten
de lucht wordt anderen zo vaak te veel
en als je bezig bent dan kijk je scheel
eenmaal begonnen, ben je niet te stuiten
je voelt je één met ploerten en schavuiten
maar daarna loop je snel weer in 't gareel
je hebt er bij die…
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 afgelegde pad
-héél de route liep verkeerd-
Daar is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen
van die tanden vol met haat
Waren luchten…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Weer spinnen Nornen winter in de lucht
En duiken eksters steil een curve omlaag
De weg in waar zij vallen uit hun vlucht.
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen spoor
en vallen samen op een einderlijn
Wat wil jij, Dood?…
de lente scherpt haar profiel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
966 waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet
meeuwen die daken bedekken met stront
vlinders die hiphoppen van struik naar struik
net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen
zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt
een dijk met bomen en waters langs de weg
groene velden in alle rust en paal en pracht
waarin luchten…
hartslag
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
830 geblazen wolken
terwijl de witte rozen
langzaam slingeren
rond de groeven op de grond
voordat de winter
met verschraalde vlagen
de maannacht laat betranen
op woorden van steen
en de wilde wingerd likt
aan het slapend rood
mag ik jouw tuin lenen
zodat ik laag na laag
kan bewegen
voelen
hoe jij teder
mijn aarde bevrijdt
met lucht…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Dat vers zou moeten zingen in de morgen,
door niets zich laten storen in zijn vlucht;
maar ja, volwassenen zijn vol van zorgen
en zien vaak niet het blauwe van de lucht.…
wat nu
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.568 kledingstuk ging uit
en naakt lichtjes huiverden
je was zo handig met schaar en lijm
touwtjes, veren en verbindingsstukjes
geloof en zorgvuldig meten
we kwamen na ettelijk pogen een meter
van de grond en trots dat we waren
tot we weer vaste grond bereikten
veerden en opnieuw stevig stonden
er viel een veer en een flard zweefde
op de warme lucht…
Sluisje bij Eemnes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Op de grens van wind en water
Bewegende wimpels, streep in de lucht
Klotsend het kluiswater en aan de einder
Wieken de tweetakt vleugels voort
Op de grens van warmte en regen
Wenkt de wal vol ongeduld
Aan groen uitgeslagen touwen
Trekt de patrijspoort en de mast
Twee identieke zwart-gele fietsers
Snijden geruisloos de polder in
Een poes…