11284 resultaten.
BOULEVARD
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.445 Het zal waarschijnlijk liggen aan het feit,
dat er zo weinig rijmt op Vlissingen,
de dijk, het water en de wind ten spijt.…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 buiten zie ik de prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer…
Conservatorium
gedicht
3.3 met 26 stemmen
12.110 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten wind en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
ik ving je schaduw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
833 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik ving je schaduw
toen we…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
Overwaaiende depressie
gedicht
3.5 met 17 stemmen
12.405 Onder elk herfstblad
trefzeker door de wind neergelegd
schuilt een verradelijke gladde tegel;
deze dag waarin mijn illusies sneuvelen
zoals vroeger mijn tinnen soldaatjes
die ik heimelijk verborg, heb ik
tegelangst.
Er steken bossen witte rozen
in mijn brievenbus, elke dag weer.…
Zon en Zee
hartenkreet
3.6 met 35 stemmen
3.647 Laat de wind
je haren dansen
voel je woest,
wild en mooi.
Laat het zand
je voeten dragen
geloof in ons
als fundament.
Laat de zon
je hart verwarmen
heb geen twijfel,
je zorgen weg.
Laat het water
je ogen stralen
en de Liefde daar
waar ze vloeit.…
Zin van bestaan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 Gelukkig is het bijna zomer
bloeien rozen in de tuin
ben dan even de dromer
met wind rond mijn kruin.
In het najaar hoop ik dan
te vinden wat ik zocht
wat helaas gebeuren kan
dat de zin is uitverkocht.…
Zomaar wat liefs,
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.100 De wind voert je mee.
Maar een kind,
Een rieten fluit en een zonnestraal,
Of wat bladgefluister.
Brengt jou weer terug,
Pasklaar in mijn glimlach.
Maar vaker nog verblindend zacht,
Als een wimper op mijn wang.
Zo waardeer ik mijn verwardheid,
In het haast vervreemde gevoel.
Van zachtheid in retour.…
jij de vader, ik het kind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.961 ik neem zon
en bloemen mee
mag ik delen in je rust
ik wil komen
bij je dromen omdat
je mijn gevoelens sust
op een bankje
met wat schaduw in
het ruiselen van de wind
mag je zachtjes
met mij spreken,
jij de vader, ik het kind
in het sluiten
van mijn ogen hoor
ik weer je zachte stem
in het koesteren
van de stilte voel ik
dat…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 ik luister hoe de stilte
oorverdovende vormen aanneemt
hoe ruwe wind schuurt
langs schelpen
ik krimp ineen
fluitende, snerpende tonen
dringen dieper in mij
dan ikzelf ben
ik zoek in de leegte
van mijn ziel
hoor verre klanken
van jouw stem
beelden van jouw ogen
zweven rondom
mijn zijn
is zonder houvast
ik besta
en…
jij
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.959 in de wolken zie ik
jouw gezicht
eerst vaag
later herkenbaar
in de zon herken ik
jouw lach
stralend en
onvervangbaar
in de wind hoor ik
jouw stem
eerst zacht
later sprankelend
in iedere regenbui
proef ik 't verdriet
van jouw tranen
overrompelend
steeds sterker
voel ik
jouw nabijheid
dag en nacht
geloof me
vertrouw me…
weeft van mistig ochtendrood
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.824 ik zie je in het ruisen
van de wind, je hebt niet
meer het blote van een kind
niet meer geboeid
het spel ontgroeid dat
kleinen in vertrouwen spelen
je bent gekleed
met naakt, van onschuld
wordt je schaduw al gemaakt
je weeft van mistig
ochtendrood de donkere
schaamte voor je schoot
en wordt herboren in
ontluikend groeien,…
Grijsaard
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.048 op
het plein
midden in de drukte stil
te staan
met
verschrompelde schoenen
verfomfaaide jas en
warrig zilverkleurig haar
en ook een
broek met versleten riem op half acht
of negen
niemand op hem wachtend
kijkend met vermoeide ogen
naar een blauw briefje op de
grond
alsof het een boodschap kon
bevatten die hem zou meenemen met de
wind…
de lucht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.331 uren kan ik
blijven staren
naar de wolken
in de lucht
wit, grijs, blauw
in alle tinten
veranderend
met iedere zucht
de zon zorgt voor
't zilveren randje
de wind jaagt alles
op een hoop
wolken krijgen
weer gezichten
mijn gedachten
gaan op de loop
herinneringen
drijven op de wolken
een glimlach komt
op mijn gezicht
ik voel me…
Liefde is...
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
2.465 Zwoegend en worstelend
kruipend door de liefdespoel
De ene keer lichtvoetig
dan weer met een angstig voorgevoel
Pieken en dalen
opgaand, en weer neer
Soms met wat mee-wind
soms met beestenweer
Een kabbelend beekje
een woeststromende rivier,
de ene keer drijven,
dan weer als een vechtende stier
Een huilbui met tranen
een klinkende…
mijn zon
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.148 In de stilte na stormen
Fluistert wind je naam
Spoelt regen weg mijn zorgen
Vond ik reden van bestaan
ontwakende zon
jij lacht in de morgen
laat mijn wereld stralen
elke nieuwe dag
jij werd licht
in mijn donkerste dagen
schonk rust in mijn onrust
bracht storm tot bedaren
verjaag de wolken
die mij omknellen
doorbreek de twijfels…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
winter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
902 als de bomen bladerend, blad verliezen
vogels vroeg een vlucht verkiezen
boven de stad gehuld in mistig grijs
waar na een koude nacht het eerste ijs
takken kromt met rijp behangen
die weemoedig naar de zon verlangen
hoop ik op een spoedig slot
van straffe wind en gestampte pot
oh winter passeert toch zonder slag of stoot
het maakt mij koud,…
Geluidloos
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.928 Mijn naam voor jou
is zo licht als de wind
zo zacht als de wolken
zo mooi als een ster.
Als mijn lippen bewegen
hoor alleen ik jouw naam,
nog nooit eerder genoemd
door een menselijk wezen.
Wie zou jou ook
kunnen noemen, bij
de naam die je draagt
geboren uit mijn ziel.…
Onbevangen pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.397 Een zacht ruisende wind
over niet afloopbare velden
vlaktes van vergeten helden
kraambed van tulp en hyacint
aan de kim het gekrulde duin
een overzeese achtertuin
Ze schouderen in het bed
het frisse groen op de flank
de zware toppen fier en rank
gekleurde hoedjes opgezet
bloemenpracht van hart tot rand
buigend voor passant en klant
Zo…
een rode ballon
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.468 lieve opa
ik stuur je een brief aan een rode ballon
je bent nu zo ver
ik kijk naar de sterren
en wou dat ik je bereiken kon
misschien ben je nu wel heel dicht bij de zon
zal de wind voor je waaien
mag je zwieren en zwaaien
en drijven net als mijn ballon
zonder geluid komt hij nu naar je toe
als zit ik van binnen
je naam uit te schreeuwen…
Jozina
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.354 Het is stil, verlaten aan het strand
ongestoord rollen m'n tranen in het zand
in de verte, schepen op de ruwe zee
snijdende wind, neemt de gedachte aan je mee
voor even hoef ik niet stoer te zijn
mag ik beleven: het leven is niet fijn
het ergste is gebeurd dat ik kon vrezen
er zal nooit een samen wezen
die gedachte maakt m'n hart als versteend…
de magie van soepele zinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.081 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strakbevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
de ochtend brandt tot middagvuur
netgedicht
2.5 met 44 stemmen
40.167 de horizon vervloeit
verrimpelt traag een
kerktoren in de verte
de stilte rust en
geeft geluid een kans
om zich te laten horen
herboren dansen de insecten
plaag voor plaag voorbij
potten rammelen voor etenstij
de warme wind verdwarrelt
zomer tot orkaantje en verjaagt
pardoes een soezend haantje
als de zon de ochtend brandt
tot…
lacht om die trieste atomen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.264 breekijzers roesten
herinneringen slapen
in nachten zonder schaduw
ooit scheen de zon
langs de maan op de sterren
blind voor de dag
mensen krioelen op
de bodem wroetend in
de tijd, de wind blaast erosie
verbeter de wereld
en jaag op de dood voor
een nieuw perspectief
sporen horen hier niet
vandaag is gegeven om
het leven te…
hij blies een duizendjarenkind
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.368 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met onze…
de horizon rafelt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
882 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glinsteren
in de zon die
we stelen
van…