Alle inzendingen

ik dwaalde door de straten van Parijs vergaapte mij aan die mooie oude stad genoot van het overheerlijke ijs alsook van haar die ik het meest aanbad we wilden wat vragen over de toren de winkels op het schoon geveegde plein in het centrum kon je het koor horen dat begonnen was aan een nieuw...

Kerstkaart, zeg hen dat ik die oliebol, die kaars, de dennetak, de sneeuwpop, het kerstkransje, het vogeltje, de duif vooral, de schaatsers op de plas, de molens in de verte, de kerstboom, de kadootjes eronder, de sterren, de drie wijzen, maar vooral het babietje in de kribbe of aan de ...

ze mokken in de bankjes krijgen hem niet weg arglistigheid ligt ervaren op zijn gladde tong boetekleed heeft gaten er wordt nog nagemord na zijn kleine knieval criminelen in de pels vreten aan zijn bloed gehavend komt hij weg

de meute sprak: Blijf jij maar buiten, alle stoelen zijn bezet de andere besproken. Vol is vol voor jou geen plek, hier valt niets uit te buiten. Loop je maar dood, ik help je niet al heb ik alle troeven. Ook hier is immers armoe troef bij buren, die ik ook niet hoef omdat ze ko...

Ze komt uit het oosten ze kwam met een wijsheid ze komt met een boodschap ze zal blijven komen met een boodschap ze is verleden, heden en toekomst ze spreekt zeventig minuten ze schets Duitsland in 2040 ze is een echter visionair ze is een echte leider ze is natuurlijk; Angela MERKEL-WAA...

Stil zit hij voor zich uit te staren, denkend aan toen zij nog samen waren, zo aan de tafel met op de hoek, zijn verzameling in een boek. Hij pakt met vermoeid gezicht, brieven - niet aan hem gericht - en gaat dan even later, de zegels weken boven ’t stomend water. Kinderen met een d...

Ik ga in de vroege morgen. Ik ga midden op de dag. Ik ga in de late avond. Ik ga in de donkere nacht. Ik ga met een rustig hart. Ik ga niet gekweld door zorgen. Ik ga met een optimistische lach. Ik ga gebaand over goede grond. Ik ga naar het licht waar de toekomst wacht. Ik ga naar wat ...

Hij zag het Al Sham van Jasmijn En fontijnen wijken voor steenhopen Voorspelde elkaar bekijvende steden Heenlopen onder een ware barrage Zoals lang geleden Israël en Judea In ravage deden verstommen Wee het gelag dat deze Levantijnen Met hun belastende bagage Nu in stoetsgewijs vlie...

die onmenselijke leugen van jij niet jij wel grijpt steeds naar de macht wetten uit te schrijven om mensen in de knel te kleineren maar onuitroeibaar blijft de poëzie over liefde humaniteit en waarheid die zal blijven

Twee lijnen buigen uit elkaar, om met een boog samen te komen. Maken een gesloten geheel, vormen een hart. Zo gaat dat met liefde denk ik ook. Het mijne is vierkant recht toe, recht aan. Wat hoekig, maar vol lief en leed. Alleen niet rood, maar simpel wit en zwart.

vandaag dacht ik aan een kind ze draagt de namen van een bloem en laat de winter bloeien ik denk dat ze ook mooi is, ergens daar waar ik niet meer kan komen vandaag dacht ik aan een kind ze was mooi en zong van hemelsblauwe vogels, van de bomen en het gras haar graf ligt onder koude aar...

met pijn in haar hart schrok ze om vier uur 's morgens wakker het kussen nat van ongeschreide tranen resultaat van het geleverde gevecht de avond ervoor ze hield te veel van hem

Jij kon wat veel artsen niet kunnen. Kijken door de ogen van patiënten. Jij kon kruipen in hun huid. Denken wat zij dachten. Zien wat zij zagen. Negen jaren lang was je rechteroog blind, maar je wist dat we met onze ogen kijken, maar met onze hersenen kunnen zien. Je beschreef wat je za...

Al heb je de hele wereld om je heen, soms voel je je alsnog eenzaam en alleen. Al zijn er heel veel mensen die van je houden, kan je van binnen nog steeds huilen. Al zijn er zoveel mensen die om je geven, toch voel je van binnen een leegte. Al wil iedereen je liefde geven, mis je toch de aandacht...

neem van mij aan zeg geen mooie woorden begin niet over aalscholvers die vol naar de einder vliegen zeg niet dat je van haar houdt haar golvende haar als schapen die hard van de heuvel rennen op weg naar de helderste waterbron vraag niet waarom we leven en geef ook nooit een reden ...

ik hoor de vroege vogels weer schrijf letters neer in een sprankelend verband was gestrand op een tijdloze kust die de altijd rollende golven met eeuwigheid sust diep verankerd in het zuigend zand van licht autistische gewoontes bij een perspectiefloos land hun gezang doorbreekt...

De dokter vuult 'et pulske slaon En duut den vaoder stil verstaon, Dâ 't met zien dochtertje is gedaon. - "Wa hêt de dokter oe gezeid?" - "Hie zei: "ge bint 'en zuute meid!"" De vaoder keert zich um en schreit.

Er is een aardig linke complicatie, Een darmbacterie zit er in mijn bloed. Het ziekenhuis bestrijdt het beest verwoed, Zelfs lag ik eventjes in isolatie. Ach, was onder het motto 'Hoop doet leven', Het beest nou maar klysmatisch afgedreven.

Wolken bestaan uit ijskristallen echt veel ijs-glas en waterdruppels in lucht die koud is, met daarin veel water zeshoekig van vorm, aaneengeplakt; SNEEUW In vele landschappen op kerstkaarten ontelbare ijskristallen in overvloed ZET NU DE AARDE OP 1 Geen sneeuw en ijs is geen leven Veel ...

- voor lydia (lepidoptera) de vlinder zich ontpoppend in ultieme pracht uit haar broos brekend huis is er het weten onvermijdelijk - maar te vroeg toch - gekomen is zij de tijd van gaan ons latend een bloemenlezing van herinnering de energie tot voortgaand leven geworteld in jouw str...

na dagen van aanwaaiende regens slingert er een oeverloze stilte door de velden droomt zich volop aan traagheid wennend een weg naar zee om zich in het eentonig rumoer van golven als gewezen bewogenheid uit te ademen

Het water brandt sprak de filosoof neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog appartementen met ui...

December is nog maar enkele dagen oud als van overal de hip-hip-hoera's de gelukwensen en wat men al niet zegt op haar toekomen en haar omhullen als dons als engelenhaar wat haar wellicht het ademen enigszins belet nu ze toch op de rand van 2015 zit met vermoed ik het besef één stap en ...

Hij prangt langharig als het ware bezopen " ach de contrebas "

Zij schuiven hun stoelen onder de tafel. Hij staart naar zijn boterham met boter. Maar zijn ogen mijden zijn ouders. Hij weet zijn angst wordt alleen maar groter. Zij staan op in de morgen. Zij gaan slapen in de nacht. En zelfs niemand heeft in de gaten dat hij zo zelden lacht. Hij ko...

als zand glip je door mijn handen hoe angstvallig ik je ook probeer vast te houden breng mijn tranen naar zee vraag of hij ze in bewaring wil nemen tot de tijd daar is om het zonnestralen te laten regenen

Mijn lief houdt niet van ‘t grijs van regen, mist en aanverwante nattigheid. Vandaar dat ik in stilte prijs de schoonheid die ik zie in lage loden lucht die ongemerkt in grijze regen overgaat en rimpelloos in ‘t even grijze wad ten onder gaat. Of neem zo’n rafelige nevel mis...

Kleding, muziek, schoenen, boeken en dat soort spul, passend in moeders hand. Armen vol rotzooi achtergelaten, niet geruimd, in de achtertuin geland. Moeders tactiek op herhaaldelijk negeren van haar verzoeken onze teringzooi te bergen. Dus sprokkelden wij troep voor moeke...

treur niet lief wanneer je amper iets ziet een boek opent en een potlood pakt het is de regen die het land verliet terwijl de vloer langzaam aan verzakt je gaf genoeg om het ouderlijk huis waar de vloer bij elke voetstap kraakte en wij als kinderen bij het fornuis niet over elkaar uitgepraa...

de woorden rennen wat rond ze zijn een soort kinderen op een schoolplein maar dan opeens volwassen zeggen ze dat ze stilstaan en denken aan de lucht en de vallende sterren en met Kerst een volle maan terwijl je in het Vondelpark aan vroeger denkt en zo lekker ooit een zoete Zatt...