Alle inzendingen over rust,land

15018 resultaten.

Sorteren op:

Riviergezicht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
langs het grijs blauwe water van het uiterwaarden land spoelt de dag de hitte naar de overkant, de rand van de rivier gehuld in haar zilveren papier er zijn geen levenden en geen doden meer zij zijn voorbij de horizon op veermans boot gekeerd de kribben in de levensloop meanderen langszij het visserslatijn voorbij overdrijven in…

Herfst sonate

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
streel zacht zonder vragen wat schaduw over blozende wangen zonsondergang laat uw fluister het land bekleden met bloemenpracht in gouden kleuren kruidig pittig zacht slaap en droom de nacht maar begeef u even in de tuin waar liefde woont hoor hoe de nachtegaal schoonheid zingt adem mijn adem sluimerzacht…
windwhisper3 november 2010Lees meer >

Mama

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 866
ik heb met haaien gezwommen en tijgers getemd toen heb ik het wiel opnieuw uitgevonden ik spreek Duits, Frans, Spaans en Chinees en weet hoe ik vuur in een glas kan vangen ik heb de nacht verruild voor de dag en met de zon in mijn rug nieuw land ontdekt maar de mist heeft me ingesloten en te pletter geslagen tegen een muur huil maar…

In vogelvlucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Zo als de regen op het land wordt ook hij op de lange duur een deel van het geheel, een deel van de natuur. Hij is het gras,de bomen in de wind, de bloemen,die je 't mooiste vindt, de vogels in de lucht en hun gezang, de wolken en het water, zonsondergang.…

ontilbaar

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 585
een nerf wikkelt zich rond de avond ik regen mij in het kussen; bemost het land waar ik zijn wil en waar bomen betrouwbaar in mijn schrijven staan misschien heb ik een uur of meer ook jij hebt het nodig toch zwijg je uit het nest, het maakt je bang ik nader het web, zo broos als het woord zelf een tak breekt de vergetelheid van…

Bestaansgrond

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 799
een bres geslagen tussen angst en liefdesleven afgrond om alleen te dragen in een diepte zonder streven zo bloedeloos alleen te zijn in vervorming van verlangen met bergen onverwerkte pijn om je ziel mee te behangen als slachtoffer van ongeloof draag ik jou getergd op handen vlieg naar jezelf over de kloof als bestaansgrond om te landen…
dick panman2 augustus 2011Lees meer >

DE ROERGANGER

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.518
Want de dreiging om en om Kan ik dan getroost verduren, Als door rechts of links te sturen Ik bij u te lande kom. ---------------------------------- Het zichtbaar geheim (1915)…
Albert Verwey18 december 2021Lees meer >

Mijn kerken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Mijn kerken zijn geen schijngebouwen ze zijn daar waar ik ze vind Een hunebed op Drentsche heide in het lachen van een kind Mijn kerken zijn waar ik ze zie een ster die schittert in de nacht Een oude boom in het weidse land de maan die knipogend naar mij lacht Mijn kerken zijn niet duur betaald maar wel van grote waarde…
Frans Schuit17 augustus 2011Lees meer >

Bericht aan de reizigers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Slakken trekken sporen door het land, schuilen in koepels van staal, bijeengedreven door onzichtbare hand. Te laat zijn ze, allemaal. Blindgangers die zich afwenden van elkaars aanwezigheid, zij die elkaar niet kenden, doden zwijgend de tijd. Vanaf hier scheiden elkanders wegen, eindelijk verlost van stremming.…
Iniduo7 januari 2012Lees meer >

Gewichtloos

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 632
ik zoek mijn plek op de regenboog en zie, ik glij het ebt in mijn wintergetij de hemel lijkt ook minder hoog het landen dwingt de weegschaal met een scherp oog tot balanceren; veel lucht en nog meer aarde blijken eens temeer lichtgewichten de laatste zucht verliest vele gezichten de ontstane leegte kan in eeuwige tijd…

Aan de natuur

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.049
Hier raken alle windstreken de aarde land ingelijst door verre dorpen knipperlicht tussen zinkwit schuim kaatst zwarte vegen dansend over de weiden wegen totdat het erbij neervalt in regenbogen eerst dan zakt het doek in beken stromen ach, de natuur behoeft geen woorden ----------------------------------- uit: 'Het depressionisme', 1988…

Ademland

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
Nachtvogels vlogen over sneeuw een beetje dronken, vrolijk door een droomloos drinken en je zei dat je geen naam had geen sporen achter liet in een verlaten land in het duister ademde jij en betreurde jij jouw ziel weer terug naar ’t ademland waar alle hoop in ’t duister lag begraven.…

Het decor

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
heb de mooiste momenten verzameld uit de kunstschatten der natuur een onweersslag wat schuimende golven door zee aan land gebracht regensluiers en het vallen van de eerste sneeuw zonsondergangen met verdwaalde meeuw wilde ze delen met een groter publiek maar in poseren ontviel steeds de ziel ik had het decor van bewegen vergeten…

Trein der traagheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Men droeg hem vooraf al op handen, als redder van de Lage Landen. Ten einde raad heeft men beslist, hoewel men het al maanden wist geen nieuw tijdperk in te luiden, hem terug te sturen naar het zuiden want hij kan niet tegen sneeuw, de allertraagste trein der eeuw.…

in onmin en euforie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
publiek, schraal is mijn oogst ontheemd dien ik u van repliek want mijn verzen zijn vervreemd van bezigheden die een mens van goede doen niet kan bevatten mijn ingetogen wereld is groter dan de buiging voor trots, het behoud van inborst adelt mijn bloed naar alle kleuren, het land van de wereld ligt aan mijn gedragen voeten wat u zegt…
elze3 januari 2014Lees meer >

Het donkert

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
het donkert in handen die de wereld met vrede omvatten waar eens muren water een droge doortocht gaven spoelt de tijd met donderend geraas herinneringen naar realiteit weer leven zij met bekende gezichten als vreemden terwijl zij als kind samen speelden nu als vijand die elkaar het land betwisten dat hun vaders ooit deelden…
wil melker18 augustus 2014Lees meer >

December

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
hier ademt de tijd zijn zwijgen tussen kale bomen en bevroren land bewegen de dagen steeds trager onder een dekkleed van vrieskou hangt de nevel in schaars licht ik trek een grijze wolkenjas aan breek de laatste herfsttak doormidden en luister hoe hard de stilte klinkt nu de dagen weer in zichzelf keren…

Boegbeelden weg?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Terecht de deur gewezen Volkomen terecht portefeuille inleveren Terecht geen "boegbeeld" Onterechte bewoordingen voor wederom mensen Die ons land moeten regeren.…

Hollands leesplankje

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 486
Bed Bad Brood Strijd Bloed Rood Angst Vlucht Vloot Storm Wrak Boot Land Grens Sloot Bed Bad Brood Nacht Praat Quote Weg Pijn Groot Tent Vuil Nood Straat Kou Goot Zwak Ziek Dood…
trawant16 april 2015Lees meer >

Voluit

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
Soms stemt een vlieg mij droef hoeft maar één dag leeft dat voluit zij (want zij is een echte dame) ontsnapt aan die slag van Vader en vliegt naar het fruit van Moeder dat daar op haar ligt te wachten legt vliegensvlug haar eitjes en met dat achter de rug herneemt zij haar vlucht zij is tevreden kijkt niet raar op als zij land op de hand…

Niemandsland

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
Een klein stukje land waar het veilig is Na een avond Halloween besef je wat dollen is En wat de werkelijkheid is wat hier geschreven staat Daar laat ik veel Halloween achter maar ook van heel veel waarde Ik hoef geen wedstrijd te winnen geen gat te overspringen mezelf hoef ik niet te bewijzen En daarom zeg ik genoeg geouwehoer in niemandsland…
marianne1 november 2015Lees meer >

De zee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Maar in mijn binnendijkse land moet ik als het gierend stormt Verdronken liefde adem geven Het leven zien puur, onvervormd…
Lucia4 januari 2016Lees meer >

Ver achter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
De kroonprins der Nederlanden verblijft in het land van Wales op een oude kostschool de jonge man van hoge adel ervaart de gevreesde tucht en soldateske leefwijze die met afschuw dan wel schertsend genoemd zijn in geliefd verhaal vertellend van sloebers uit Britse gezinnen waar ouderliefde dikwijls taant of misschien geen raad weet.…
Han Messie4 januari 2016Lees meer >

De IJssel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
zoals de stroom raast in vale kleuren en bezit neemt van het land haar oevers overschrijdt met niets ontziende gretigheid zo is mijn liefde kolkend in de regenbui en als de zon de lucht weer openbreekt onthullen witte dansers wat de liefde weet als ik oud ben omringt ze mij in alles wat de wereld kleurt en rukt uit de vergetelheid…

Zeemeermin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Even vlug trok jij een ander plan zwom aan land rekte je uit toen de zon haar warmte en licht aan je gaf jij glinsterend mooie water fee het zoute water droop van je af maar de golven wenkten je terug je riep nog kom het kan ik liep met je mee maar bleef op het strand en dacht was ik maar een zeemeerman…

Zoals de liefde is...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
De liefde in het land van Avalon. De liefdes van mijn leven. Herinneringen zijn er eindeloos. Zoals de liefde, die tijdloos is.…

Polder & Dijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Wij zijn polders en dijken ...........rijk Wij nemen hals-over-kop de wijk als water opdringt tot over dijken het sjouwen van zand in zakken zonder zin of nut Wij zitten plotseling in de put met onze voeten in 't water Dit is de kater in De Lage Landen aan rivier en zee 'Luctor et emergo'.…

Treurig tooi

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Grauwe luchten over het land, Straten bedekt met vallend blad, Natuur stervend in treurig tooi Van rotbruin, schimmelgrijs. Je dagen worden korter, Maar duren steeds te lang, Slepen zich droevig voort In mist van nevelige gedachten. Het lichtfeest, de ommekeer, Verborgen door jouw luchten Schim aan de horizon. Nog dagen te gaan .…
Dieho16 november 2016Lees meer >

Sahara

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
achter schuilgewas weerklinkt soms 'n schaduw over hemeldiepe krochten is kaalslag begaanbaar, het oneindige verwantloos, zou dit haar gezicht zijn engel die over mij waakte, mij bewaarde, loodste langs boomloze bosgronden gaat dit pad naar denkbeeldig dolen zonder houvast aan touw of steen om niet te staan met voeten in land zonder…
Iniduo10 december 2016Lees meer >