8651 resultaten.
Negerzoen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Het betuttelende vingertje van de overheid
alles moet in het gareel volgens nieuwe wetten
datgene wat ik heb geleerd is volledig uit de tijd
en het heeft geen zin om je er tegen te verzetten
maar ik ben een rebel, ik wil er niet aan toegeven
dat wat altijd zwart is geweest, kan niet wit worden
hoezeer ze dit ideaal met regels ook na willen streven…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 talloze mensen om eens in hun bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in een schepping
die ons toelacht in vorm groei en bloei
bloemen die wij koesteren in wiegend wuiven
onder een weids applaus van blauw
en het confetti wit…
ETENSTIJD, GEESTESTIJD....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Bij het voorbijlopen vroeg hij mij,
nog bijkomend van de zware examen-ochtend
wil je een boterham met mij delen
De vraag was zo invoelbaar dat ik aanschoof
en een heerlijke witte boterham met kaas
uit zijn meegenomen broodzakje pakte
Hij levend vanuit Allah
ik levend vanuit God
ook al voel ik me meestal seculier
Maar nu was er weer een…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 slaap
op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt het licht het oog binnen
de wegtrekkende waas legt bloot
wit…
vlinder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Ik zie een witte vlinder
op een grote, roze bloem
en ik luister naar een merel,
ze neemt me even mee naar toen...…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 het hoofd vol van het water
drijvend
tussen grachtenpand
en duinenrij, de nieuwe brug
het oude strand
de zee
met zeilen op haar rug
doorweekt
in ’t witte zomergoed
de huid omhult met nevel
bij stilte tussen eb en vloed
de tram rijdt door het raam
dwars door ’t glas
ik weet dat het een leugen is
er zijn geen scherven
toch is daar…
HERPEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Er waait een heerlijk windje door het bos
Als ik probeer gedachten weer te geven
Omtrent -hoe kan het anders- dood en leven
Te midden van de varens en het mos
Het huis ligt zes mijl van het plaatsje Oss
In stilte is het dat de bladeren beven
Om dennen is het dat libellen zweven
En ook een wit, gevleugeld, sierlijk ros
Toch heerst er droefenis…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 in mijn donkere kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich…
Vastleggen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 we leggen dagelijks
dingen vast
momenten in kleur
of zwart wit
beelden of gebeurtenissen
met of zonder camera
gemakkelijk te delen in deze
digitale tijd
van kiekjes tot imposante
foto's die schilderijen lijken
de aanwas inmens
vredelievend vooral
tot men zijn camera
oppakt en het gebruikt
als wapen
om een diep gevoel
na te…
Palmolive
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.053 Kleine tongen, wit of groen,
steeds dunner, met een scherpe rand,
zo doodmoe in hun plastic bakjes:
niets voor een inventarislijst.
Zeep, soms met barstjes, erf je niet,
daar branden ovens voor.
---------------------------------
uit: 'Een huis verlaten', 2012.…
Schakeltjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
527 Voor mijn vader
is er soms een schakeltje dat niet goed meer werkt
nu je af en toe wat verwarde woorden rondom je zaait
zelfs zij in haar witte jas sprak me er over aan
wie weet heb je het in je huis vergeten
of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier
zal ik eens goed rondom me kijken
misschien zie ik het wel ergens liggen
kom…
Een scheppingsmanco
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
610 Wat kan een vliegtuig mooie strepen trekken
Kaarsrecht en als een bruidsjapon zo wit
’t Is jammer dat er heel wat troep in zit
Waardoor we rondom Schiphol haast verrekken
Wat kan een vliegtuig toch een stank verwekken
Door kerosine eindeloos verhit
In wolken roet en net zo zwart als git
Die alles met een kankerlaag bedekken
Nee, zonder vliegtuig…
Brug over de rivier de Kwai
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Je zult zien dat er genoeg is
eten, drank en jij
Ik graaf gaten in de grond
voor een spoorlijn door het bos
De honger doet geen pijn meer
en mijn tanden raken los
Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben
meet ik mij vleugels aan
in plaats van boot of trein
wil ik sneller bij je zijn
Ik ben niet knap meer als tevoren
tanden wit en ogen…
Oude koeien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Roodbont, zwart wit gevlekt;
De kosten door de winst gedekt.
Melkkoeien zouden het slechts
Wezen, maar wat overbleef waren
De mageren van de soort die
Weldra werden afgewezen.
Oude koeien uit het verleden
Zijn niet ontvankelijk voor de
Rede van de vrede.…
Bezoek
gedicht
2.4 met 5 stemmen
2.045 Soms valt hij stil, dan worden wit
zijn knokkels op de leuning, hij hijgt,
zijn ogen zoeken hulp, maar waar, bij wie.
Ik adem opgelucht als hij weer gaat,
breng, lichtelijk verstoord, de kamer
weer op orde, zoals het hoort.
------------------------------------------------
uit: 'Een zekere Ernst', meandermagazine 2015.…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 De bladeren verkleuren
En vallen naar benee
Ze nemen wat ontgroeid is
Als pakjes met zich mee
Dat gaat heel diep de grond in
Alwaar het transformeert
Als Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes…
Een schoon schrift
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Witte vredesduiven,
vleugel veders wuiven op vreugde melodieën,
in een maat van drieën.
Beschrijven banen in het luchtruim.
Zwaaien tot ziens,
drijven in hun vlucht schuin, om weer bij te draaien.
Komen uiteindelijk onvermijdelijk terug in dienst,
dat is het fraaie.…
Vrouwenproblemen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 volgens mij leef ik
met vier beren in huis
alles wat zij een beetje
kwijt willen gooien ze neer
ik als opperzeug loop maar
te ruimen dan opeens ben ik
het zat schreeuw zo'n beetje
alles eruit wat mij dwars zit
kijken me allemaal verschrikt aan
verschieten van wit naar rood
beginnen te rennen met koffie
en krant moet me niet zo druk maken…
Op huus an
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
555 Och twente wat lig ie mie
nauw aan 't hart,
met je greune laand
zwat wit gevlekt,
ver weg van stad
ons mooi laand.
Doar in t west’n
proaten ze mie teveul
achter oet'n hals.
Nee, geef mie moar
oooo en aaaa, zonder n
en heanig an.…
over leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 voor hun gang naar de dodenweg
trekt een aangeslagen vader traag
de schoenen uit van zijn kleine zoon
scheert een ander in schamele tijd
de meisjes en de vrouwen kaal
op de grond buiten ziet hij
het groene jasje van Tamara
-mama had het nog vermaakt-
de blauw-wit gestreepte rok
van Itta ligt er verloren naast
het versperde hart laat geen…
Ajax verloor zijn zoon - Cruyff
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Ajax verloor zijn zoon
in wie een rood wit hart
met gratie kon wonen.
Die op rechts, links of
middenvoor de bal met
een gouden pass kon belonen
Sierlijk spelend op ranke benen
deed Cruyff zijn fans van vreugde
wenen; bij een soloactie langs
vier paar benen heen, de doelman
passerend volgens zijn systeem.…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 en toon uit te krijgen
de bloemen werden later meegenomen
aan haar gegeven als dank voor het late buitenspelen
nadat het eten met grote snelheid was verorberd
nog een boterham voor onderweg was ingepakt
nu komen vorm en toon uit andere instrumenten
schoonheid wordt voorzichtig afgesneden om
tafels te sieren; het zachte groen het crème wit…
clair-obscur (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 links naar rechts
achter en boven het weerloze kinderhoofd
geen weg terug naar het huis
die smalle vulkaanrand
voor de kleine felverlichte atol als zij
in het onmetelijke niets verdwijnt
het helderste licht straalt
ergens buiten deze wereld
onaanraakbaar voor penseel
papier en alledaagse zielen
tussen de woorden ademt
het weerloze wit…
Met donker afgevlakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
400 ik heb de wolken
niet geschoren
dat deed de wind
in onderkanten plat
met donker afgevlakt
mijn macht reikt niet
over dag en nacht
weet van de schemering
was al vroeg het kind
van iedere rekening
speelde tussen
zwart en wit
wist van geen wijken
grijzen zag ik niet
zij hadden geen gezicht
het naamloos land
van gaan en komen
voedde…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 We hebben
alleen nog maar
een fotootje
van het autootje
nog in zwart-wit
Het was
een autootje
met pit
maar pet:de koeling
De zomerdag
deed ons smelten
de wind
niet meer dan bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm…
winters landschap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 een dansende spreeuw
die luidkeels krijst
bij het zoeken
naar voedsel,
laat zijn wintervoetjes na
op een wit kleed
van kristal heldere sneeuw.
een dennenbos
in de buurt,
bedankt,schaduw en
zonlicht,die toveren
de dennenbomen om tot
sprookjesachtige figuren
op een bouwvallige muur.…
Het paard van Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.205 gaan worden
hij voelde aan z'n water
dat 'n paard-met-zwart-vel
echt niet kon
dan maar
'n 'wit exemplaar'
dan kreeg je
-in dit kikkerland-
geen gedonder
.........alhoewel?…
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 Kromvingerig heeft het seizoen met witte boord
de warmhartige voorjaarsadem
manend in haar bedding teruggefloten.
Maar vrees niet,
ergens tussen de pylonen van het bevroren spookleger
grijnst in appelgroen reeds het mombakkes van de lente.…
Schaduw van geluid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 ik dwaalde in het wit
stilte dwarrelde in
fragmenten uiteen
kleefde en beklemde
geen enkel impuls
drong daar door heen
er was te weinig afstand
om alleen te zijn in pijn
die ik niet delen kon
ik snakte naar contrast
het onderscheid dat
weten liet waar ik nu was
miste de kleine
schaduw van geluid in
lichte trilling op mijn huid…