10626 resultaten.
Extatisch genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 het vuur
in je ogen
brandde
toen ik
mijn koude
handen
met witte
vingers aan
jou liet zien
in liefdespatroon
dansten rood-
oranje vlammen
hun warmte
en altijd als
wij samen
waren begon
het hete bloed
te circuleren
nog steeds
werden wij
overvallen door
deze intussen
bijna berekenbare
acties en ons
verlegen lachen
had zo…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen Vermeer
Donker en licht in de aria
op tintelende taal
licht in de lente
Licht in de ziel om iemand te zijn
om elkaar te zien…
Kraakten noten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 er was
geen boek met
een versleten
verhalenlijn
zij zat alleen
in een gewone
stoel op het
toneel te praten
tot zij haar
hand had
uitgestoken en
wij hem hadden
gepakt om met
haar mee te
gaan naar
ver onbekend
zeker als het
om van binnen
uit gaat dat
liet zij zien
in blik en
lichaamstaal zij
regisseerde ogen
hand en…
Kompas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
487 Mijn kompas kwijt
Ik weet meestal de richting wel
Maar als ik even verloren was
In de grijze mist van het bestaan, dan was jij mijn kompas
Nu draai ik rond
In de mistige nevel van het leven
Als een rad van fortuin
In de vurige hoop dat ik de gele stenen op het gebaande pad blijf zien
De lange weg naar de stad van Smaragd
Een reis…
Lichte akkoorden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 ik heb ze zien
komen en gaan
de hand vast
voor het huis
van hun dromen
een hoofd
vol gedachten hoe
het zou en zeker
moest worden
na verbouwen
meer buiten
door de ramen
te veel bomen
namen licht en
uitzicht weg
de melodie
van de trap klonk
bedaagd alsof er
van de treden te
veel werd gevraagd
de kleuren zijn
gedateerd inboedel…
Struiken van de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 engelen
door het park, ze dragen vleugels
van angst en een kroon die pijn doet
Hun hart is gewond, eenzaam
Het weet niet meer in wie het woont
De bomen kunnen hen niet helpen
Zakkenrollers loeren in de struiken
van de verborgen liefde
De wethouder stuurt politie
met boeien de nacht in
De mensen sluiten hun huizen af
Ze horen niets, zien…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
De Stadshaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 guit
Hij toont me zijn achterwerk en kijk:
een blik achterom of ik nog wel volg
En ja ik moet wel achter hem aan
Iets van oorzaak en gevolg
Kijk ‘m toch eens gaan
De stadshaas heeft geen haast
Hij kent de wijk en deze straten als geen ander
Hij loopt rond als is hij hier de baas
Wij kennen elkaar of is het elkander
De stadshaas en ik
We zien…
HET WIL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Het wil haar niet in letters zien vergaan,
Het wil niet horen meer maar voelen
hoe het licht haar op zijn tong vertaald
tot woeker, brandmerk van bestaan.
Het keert de woorden, egt het veld,
en zeist de metaforen van het land:
in het strelen zal haar omvang stralen.
Het weigert u haar verder te beschrijven.…
Herfstgedachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 We weten niet,
we kennen niet
en zien de dagen korten,
maar licht zal opnieuw sterker worden
en we zullen weer verstaan.…
Lekker Bij Elkaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 kom jongens
kom lekker bij elkaar
samen staan we sterk
meer ogen om gevaar te zien
ook al vindt men dat maar
vreemd en raar misschien
samen een wolk aan het zwerk
lekker kletsen met elkaar
en elkaar wijzen op de plekken
waar je jezelf het beste van
voedsel kunt voorzien
of om samen te vertrekken
en veiliger bovendien
zo doen en overleven…
Mystieke engelenontvangst
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik heb je
zien groeien
bloeien en kleuren
in warmte met
ontluikende
glinsterende ogen
blikken die niet
beoogden maar
sprankelden
de wereld
in keken met
open handen
ontwapenend
armen die willen
warmen in een
omhelzen met
de mystieke
engelenontvangst
wie zijn deze
wezens uit een
wereld naast
hemel en aarde
zijn zij of zijn…
Het verre licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb de
stukjes lente
gekoesterd
die wij samen
hebben
ontdekt
op onze
geheime plek
wat luwte
en een paar
straaltjes zon
een enkele
nachtvorst
op de rulle
snel drogende
ondergrond
heerlijk om jou
dadelijk weer
te zien met een
handvol duin
en glinsterend
zee-natuur wind
schrijnend koud
en venijnig guur
maar in je
gezicht…
YESWEKAM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
564 weten; Mevrouw Kamala Harris
'n vrouw met ballen
'n grote stevige man als back up
niet te vergelijken met Melania Trumpie
Nu wij nog, de mannen, de kiesmannen
maar vooral de vrouwen van de VS van NA
macht ligt intrinsiek bij vrouwen
Maar nog meer het leven ligt bij vrouwen
het meest intieme ne het meest uitbundige
Ik heb mijn dochter zien…
Toveren
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
823 Met toverstok in de hand
Vlieg ik over stad en land
Op mijn trouwe bezemsteel
Maak ik plant en bomen heel
Vogels vliegen met me mee
Wijzen mij op haas en ree
Met een klein of grote wond
Kruid geneest het dier terstond
Paarden met een hinkebeen
Heel ik met een edelsteen
Mensen zullen mij nooit zien
Of met volle maan misschien…
September
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
593 Nee
de zomer was niet groots
zoals in het gedicht van Rilke
nu schaduwen langer worden
en dagen kort
ik moet geen huis meer bouwen
ben alleen wanneer ik het wil
zal lezen en - waarom niet-
misschien oldschool Briefe schreiben
en wandelen in lanen en parken
zien hoe daar
die Blatter treiben
en alles weer voor najaar zwicht
mijmerend over…
Verliefdheid/Liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 ik heb je
zien dansen
alleen op
het dakterras
met een bijna
volle maan
rustend op
de balustrade
ontspannend
staand in een
gelukzaligheid
die jij nog
nooit in je
leven ervaren
hebt zo diep
van binnen
het totale
los zijn van
de wereld
en tegelijk
met liefde
warmbloedig
opgevangen
worden
het zijn die
momenten
dat aarde…
net niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
456 Ik was net niet slim genoeg
Ik was net iets te ongeduldig
Ik was net niet flink genoeg
Ik was net iets te onbeleefd
Ik had net niet genoeg zelf vertrouwen
Ik had net niet genoeg open gestaan
Ik had net niet genoeg kansen gegrepen
Ik had net niet genoeg aandacht gegeven
Ik had niet de juiste vrienden gemaakt
Ik had het niet zien staan…
Kleine angsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 kleine angsten
een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer…
Leven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
678 we leren hechten en knopen
om het leven achterwaarts te begrijpen
geen twee tellen duren even lang
we worden kleiner en kleiner
van al dat hoge vliegen
weten dat een koploper niet de eerste hoeft te zijn
we zien dat dwarsliggers spoorstaven dragen
dat mooie woorden niet altijd de ware zijn
om tij of onheil te kunnen keren
we leren hechten…
OUD EN VRIJ
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
732 Nu zijn ze werkelijk vrij meenden zij
ze kunnen doen wat ze willen
het hardop debatteren
over hun kleine verschillen
elkaar zonder schroom corrigeren
nu ze oud zijn kunnen
ze open en bloot hun
ware gezicht laten zien
nu de kinderen de deur uit zijn
hoeven ze elkaar niet meer te ontzien
en kunnen ze eindelijk de reis maken
die ze…
Zeven ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Een oog rolt
uit een kas de
tent in van
een vrouw met
zwart haar
in een lange
vlecht zij wacht
eeuwen al op
een vleermuis
vliegt zij weg
haar geduld is
op met een oog
in haar hand
wenkt zij een
adelaar die
dadelijk komt
en samen zien
zij de wereld
door zeven
ogen
tot de zon
opkomt en de
adelaar landt
en de vleermuis
vertrekt…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 boven de sprookjes uit het zuiden
hangt een onwelluidende stofwolk
rijmpjes over dat zielige dierenrijk
lijken waarover de mensen zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand…
Is Er Nog Iemand…?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
273 Is er nog iemand
die mij echt kan zien
en een manier weet om mij te helpen?
Is er nog iemand
die wellicht nadien
het bloeden van dit hart kan stelpen?
Is er nog iemand
die mijn schaamte niet ziet
en mijn hart uit het slop kan trekken?
Is er nog iemand
die begrijpt dat verdriet
willekeurig de eenzame ziel kan bevlekken?…
Gedichtendag
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
473 We rennen dan van hier naar daar
en voelen ons gewichtig door de daden,
maar zien niet echt hoe alles ons gegeven is
en dat ons zwoegen vaak maar lucht is, ijdelheid.…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
374 ik geloof dat ieder mens iets meedraagt
een vonk soms klein
verstopt onder stilte of twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
De Ark
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 ,
van sommige twee,
van andere slechts één
De wezens van licht
uit een andere dimensie
helpen mee
Noach redt zo veel hij kan
Zijn kennis
is van groot belang
Een samenwerking
op het allerhoogste niveau
Er is ook al
een planeet gekozen
waar ze de hele boel
zullen lozen
En een plan
van aanpak bovendien,
zo ingenieus om te zien…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden
Hij kon vanaf die plek de rivier zien…
Return to Sender
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
743 Nu is het stil genoeg
om te zien
het gif
dat je was.
En de les
die het mij kostte.
Ooit waren
mijn lichaam,
mijn stem,
mijn geloof,
mijn balans
en mijn geluk
van jou.
Return to sender.
En eindelijk
de werkelijkheid.
Zichtbaar...
De tijd heeft je schoonheid
opgevreten.…