uit de struiken
Hij liet de landschappen
aan zich voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden
Hij kon vanaf die plek de rivier zien
met het bos in zijn rug
terug op de opgeschoven zandheuvel
met keien -door de ijstijd- seinde
brieste in Rijnlandse tongval
uit de struiken al het lij'en
outlook.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: landschap
melancholie 2.8 met 4 stemmen 
83
83
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
voorbij woorden…
de rivier die het landschap door de ijstijd in tweeën verdeelde
waar hij tijden verwijlde
op vleugels zonder einde