8759 resultaten.
November lente
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
11.510 De zon die tussen bomen scheen
in pastellengloed van mist gebed
warend loom tussen het herfstpallet
van ‘t bos dat dichtte om ons heen
Het hoge gras doortrokken sporen
met ongerepte paadjes puur natuur
stil, wild, liet `t verscholen avontuur
instemmend haar zuiv`re lente horen
al spinden rupsen gene zijde
een vlinder ontpopte in ons beide…
HET SCHONE DUET VAN DE LIEFDE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
794 Soms is er misverstand en pijn
Soms zou je elders willen zijn
Soms is er stil verdriet en smart
Soms is er woede in je hart
Soms, al is er drukte om je heen,
voel je je zo bar alleen
Toch werkt er op de achtergrond
Het weten dat je de vreugde vond
In het onbegrijpelijk duet van de liefde,
dat je vleugels gaf en vliegen deed
waardoor je…
oorlogsmaat
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.121 hulp
Een fractie te laat
De sneeuw kleurt rood
Een traan welt op
Het was een vriend
Waarmee ik m’n miserie deelde
Waarbij het vele lijden dragelijker werd
Iemand die me verstond
Die in al het gedonder om me heen,
Een lichtpunt vond
Zijn kreet in nood
Mijn hulp, kwam te laat
nu kleurt de sneeuw donkerrood
en de kleur in mijn hart,
Stil…
De wolf
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.622 Ik zit klaar en opeens klinkt er een spookachtig maar mooi geluid over de vlakte,
de tijd lijkt stil te staan tijdens het lied.
Het is een lied dat gaat over mijn verleden als wolf,
de wolf, die het zingen over de vlakte als enige beheert.
De wolf.…
Ze praat met een engel..
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.544 Het is nacht, donker en stil
In haar hartje is het kil
Ze wil zo graag lopen in de warme zon
Met het gevoel dat haar leven herbegon
Ze verlangt naar licht
Maar ziet enkel de maan
Omringd door enkele sterren
Aan de zwarte hemel staan
Toch, in haar dromen
Wil er een engeltje komen
Haar vertellend over een nieuw begin
Van een…
Einde van de dag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.281 rode gloed glijdt noodgedwongen
Op koud gesteente en behang
De zonnegloed mag door het raam
Maar de kou moet buiten blijven
Daar blijft ook de vogelzang
En het fluiten naar de wijven
Binnen spinnen de muren
Voor de tijd die dag nog rest
Wanneer de trendy schemerlamp
De gezelligheid vast test
Gordijnen gaan snel dicht
Muren geeuwen stil…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 Het zet mij aan tot stil bedaren,
Na dat eenzame geluid.
De sterren doen mijn ogen glanzen.
Van geluk? of van verdriet?
'k denk aan alle verspeelde kansen.
Want zoveel kansen had ik niet.
Ik staar, zonder uitdrukkingen.
Naar mijn trouwe onderdaan....
De zoete rust, al de kilte,
Die door ons toedoen is ontstaan.…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 dan kan ik niet beseffen
De zaligheid van zulk een lot,
En mij besluipt een stil vermoeden,
Dat ik moet sterven van genot!
----------------------------------------
uit: Vroege Gedichten (1895)…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
Het Oosterdel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
841 ogenblikken
Zit ik met jou
Pijltjes op je hart te mikken
Rietstengels knisperen tegen elkaar
Kolken geven vaart
Zit ik met jou
Als puntje op een blauwe kaart
Intens genieten in hetzelfde ritme
Als de schommelingen van de boot
Lig ik met jou
De lucht wordt langzaam gloeiend rood
Een gapende zon kleurt het water paars
De vogels worden stil…
Levende woorden
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.043 Schets een weg met woorden
Geef je toekomst zin
Neem mee ook je verhaal
En vul je leven in
Met vaste vrolijke lijnen, kleuren
Een frisse blauwe lucht
Een paadje hier nog vers en kaal
Vol met nieuwe geuren
Het brengt je naar je wezen
en waar je wezen wil
Uiteindelijk ben je uitgelezen
En valt beweging stil
Je leven, een illustratie…
En Toch
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.163 Het is nacht en duister
De wereld lijkt zo stil
Alle huizen onverlicht
Buiten….…
De Grootvader
poëzie
3.5 met 23 stemmen
4.529 Hij spreekt wel soms van al zijn lijden,
Die oude man met sneeuwwit haar;
Maar meest zit hij in zich verzonken
En stil en zwijgend nevens haar.
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd:
-- Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd!…
Ik laat jouw beeld......
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.056 Een meer zo groot oneindig diep
Maakt mij zo triest, stil en klein………
Kleuren zeldzaam helder blauw
Zoals het alleen in dromen kan zijn
Ik kleed me langzaam uit….....…
Tranen gefluister
hartenkreet
4.4 met 54 stemmen
2.962 Het is nacht de wind waait
De lucht donker en duister
Regendruppels miljoenen
Zacht als tranen gefluister
Het is stil in mij geworden
Ik voel alleen mijn pijn
De weg is onbegaanbaar
Naar jou waar ik wil zijn
Ik ontmoet je in mijn dromen
Even een gelukszalig moment
De desillusie is echter pijnlijk
Nu je echt verdwenen bent
De dagen…
Nachtvlucht
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.509 Niets blijft ten lest
dan stil verdriet
waar liefde nauw
werd afgemeten
geborgenheid
men wachten liet
achteloos passie
werd weggesmeten.
Wanneer je wendt
om nog te kijken
éénmaal nog slechts
één laatste keer
zal liefde reeds
vervlogen blijken
is voor tranen al
geen ruimte meer.…
Brood en vis
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 Naargeestig schreeuwen meeuwen in de mist
Het doet mij huiverend naar zon verlangen
Al wekenlang is de rivier gevangen
En ligt mijn woonboot star in ijs gekist
Wanneer de mist door wind wordt weggewist
Zie ik de watervogels onbevangen
Bij honderden rondom mijn arkje hangen
Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist
Ik voer hen vis, strooi…
Er is een Drent gestorven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.315 Weinig is uit zijn gedrag op te maken
geen verdriet, geen angst en beven
stapt 's nachts stil uit het leven.
Zijn handen ontspannen op het laken
wisten dat het werk was gedaan.
Kist op de plek waar hij is gedoopt
maakt cyclus van het leven compleet.…
Eeuwenoude wijsheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
896 Een mythische Indiase schriftrol
ontvouwt haar eeuwenoude wijsheid
gouden letters vertellen stil sfeervol
geheimen over serene tederheid.
Tijdloos is zij zich het verschil gewaar
tussen bezitten en koesterend verwarmen
energieën vloeien mild genegen in elkaar
waar zon en maan elkaar omarmen.…
Schuilevink
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
744 Wij waren samen stralend eensgezind
en als de dood zo stil het laatst kwartier.
Wij wisten ons een poosje echt bemind,
de deur van lood stond even op een kier.
Beneden werd weer doodgemoedereerd
zuster maan door broeder zon beheerd.…
Centraal Afscheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.290 het is goed
ik zal niet klagen
een stad als dit verdient nou eenmaal beter
maar toch wil ik je bedanken
dat jij de bakermat was van mijn reizen
en dat ik in jou dikwijls dacht
dat ik niet spoorde
als ik dronken in de nacht aankwam bij jou
en jij je poorten voor mij opende
Oud station met grote klok
je wijzers staan nu stil…
dahlía's in donkerpaars
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
731 over de patatten en mijn moeder
haar zachte handen kliefden klei
nu zit ik hier en kijk naar vogels
wijds, zuiver klinkt een slag, die
strepen trekt in het strakke blauw
weet dat 't landschap haar graag zag
op mijn kniekes naast die blommen
uitzicht op d’n dijk, met veel geruis
zwaai ik naar de kalende populieren
mij ma nog na, sla stil…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 Nu moet mijn ziel de beelden drinken
in 't licht dat overal nog gloeit
en dat - ragfijn - vóór 't stil verzinken
mijn oog en hart nog hevig boeit.…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het lege hart van winter
tot ik duizend talen lees en stil…
Als een film
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
1.821 Soms zie ik voor mijn ogen
mijn leven als een film voorbij gaan
en wil ik op bepaalde momenten
de beelden eventjes stil laten staan
Bijvoorbeeld toen ik op mijn zevende
een eigen melktand heb uitgetrokken
of voor het eerst op de dansvloer
met m'n zelf geverfde rode lokken
Maar 'k zie ook zoveel droevige beelden
die ik versneld voorbij wil…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 De kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is…
VoorJaar
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.163 Zachte haren, bruin en wit
Katjestakken ontluikend groen
In zichzelf ruikend narcissenflirt
Geur van nieuw, de geur van bloem
Paars en geel, door opschietend gras
Een lijstertriller begroet de opgaande zon
Stil eendgekwaak op vlakspiegelend waterplas
Ontwakend de distelvink, gekleed in goudgalon
vijf uur 's morgens, geen geluid van achteloos…
Achtergebleven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
748 Ze kreeg de gave
stil te blijven staan
om als boom diep
te wortelen in vreemde aarde.
De hoorn Olifant schetterde
luid rond over Ronceval,
maar niemand hoorde haar.
Het kind bleef achter
op een leeg veld
maar zal nieuwe woorden zaaien
waarin de zon schijnt.
Ze zal gelukkig zijn
en met muziek oogsten.…
O Vrouwen-leed
poëzie
2.4 met 17 stemmen
2.533 - Want gij en kent geen minne-duur, dan stil verduren
dat kere steeds in smárt wat wierd in heíl bemind,
- gij die, wen ge om 't gekreun van 't pijn-gebaarde kind
de zorge van uw ore buigt en bang laat duren,
de warme weelde om míj van uw weke armen windt.…