9588 resultaten.
Voor twee zwijgende mensen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.452 we zwegen
jij
ik
lang
treinreizen lang
bijna voorbij
de laatste halte
de trein daverde
langs wissels
te hard
te luid
we konden
het zwijgen
niet verdragen
we leden
voortdurend
onder die stilte
iemand moest spreken
ik
jij
wie opent zijn mond
en zegt het goede woord
we bleven zwijgen
waar we moesten spreken
bang…
ik beitel je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.097 ik ben jouw beeld
aan het houwen
uit de ruwe rots
die jij eens was
zag de branding waar
de golven aan je vraten
het strand waar jij in onbegrip
en stilte bent verzand
ik weet je wispelturig
vurig als je door mijn handen gaat
ik moest je splijten om naar de
aders in je hart te kunnen kijken
ik beitel je tot vrouw
polijs met liefde…
in de lucht
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
4.853 in de stilte een meeuw grauw
het wolkendek gesloten
door de wind verstoten
een tinteling van licht berouw
door de wereld die ontvouwt
voor de tranen eens vergoten
is hij in lucht gesloten
alleen wolken die hij aanschouwt
in het geheugen ochtenddauw
diep in de veren gestoken
nog verblind door smok
zoekt helder en bouwt
een vogel vlucht…
Het Heuvelland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
738 Zelfs het niet gesproken woord
dat de stilte verstoort,
verstomt en zakt in het niet
als je even met Gods ogen ziet.…
Zo rustig ligt het land
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.378 Zo rustig ligt het land
terwijl de mensen jagen
op wat geluk en stilte.
Zo rustig ligt het land
en jij ligt in de kilte;
zo rustig ligt het land
en ver zijn al de dromen.
Zo rustig ligt het land
en wij verlangen naar de vrede
die toch niet is gekomen.
Zo rustig ligt het land
terwijl de zon al daalt
en wij vol weemoed zijn.…
De vraag die ons drijft
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.047 Verworpen in niet zijn,
verbijsterd laat ik de stilte binnen.
Geteisterd door verveling,
het geschenk van de tijdsgeest.…
Hartkloppingen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
953 De stilte had haar plaats gekregen
Een eeuwigheid sinds korte tijd
Om in een gekaderd vacuüm te bewegen
Het pad van relatieve zekerheid
Plots de wanden die trillen vol venijn
Een roep om een teken van leven
De cirkel is verworden tot een lijn
Een hart dat heftiger is gaan beven
De eerste aanraking teder en zacht
Vier lippen komen…
Moeder
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.995 dit zwijgen
de eerste zin geschreven
uit jouw leven, de opgang
uit niet-bestaan, hier
scheurde je afwezigheid
open in alle flanken als
een mysterie uit het vlees
waarna haar warmte
armen om jou heensloeg
dat begin, kleiner nog dan
je smalste herinnering,
blijft jouw thuis want je
ontstaan maakt zich pas
los in je eigenste stilte…
Sneeuw
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
728 In een heel anders klinkende stilte
met miljarden dwarrelend, in ’t gelid
elk vlokje onbetekenend
met elkaar vernietigend, wit
Een bibberhondje met een dekje bibbert
een oudje schrikt, en denkt owee
één verkeerde stap en mijn heup in tweeen
en een kind schreeuw om een slee
Die hele andere witte wereld
waarin je opeens alles zo anders vindt…
anders
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.447 Samen,
Stilte,
Eenzaamheid,
Moed,
een groot vertrouwen,
in elkaar en in een ander,
maar toch verschil?
Angst,
Muziek,
Vrolijkheid,
Gedachten,
een groot verschil,
wat denk jij ?
wat denk ik?…
nessun dorma
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
2.449 niemand slaapt
of sluit bewust de ogen
de stilte van deze nacht
kan schreeuwen of
opnieuw verwonderen
het ligt niet in mijn macht
de verzuilde gevoelens
van dit moment
zomaar af te zonderen
het zijn verleden
gedachten van
latijnse gezangen
ook de droom van
opnieuw verwachten
waar mijn hart onbewust
door wordt bevangen
maar bovenal…
in het spinrag van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 het is nooit stil
er is er altijd iets
dat zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
stilte is gemis
schraap een gat
in het spinrag van de nacht
verbaas het duister met geluiden
fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert in mijn zicht
wil mijn…
veelzeggend
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
723 bewegen
van woorden
niemand sprak
tenzij er werd bedrogen
of gespuwd
zovele malen
herhaalde ik ook
het zitten
of neergesmeten, vol gezag,
verlangde ik naar die eenzame stoel
wat verderop, buiten het licht
als kind kwam ik vaak in de buurt
van de dood, veelbelovend het opgaan
in het oorspronkelijke
dat vleugels gaf aan stilte…
stiltewoorden
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
939 ik schrijf je neer in ‘t gras,
de lucht en de bomen
op het eerste lenteblad en
zonnevuren rozen
en de liefde zo oud als de aarde
drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
wanneer dauw de ochtend ontvangt
als een minnaar, door zomer bewogen
ach, mag ik het leven hier dromen
of daar of elders bestaan
mag ik, buiten de ochtend
de stilte…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Het antwoord als altijd
een - vreselijke - stilte
als scherven stekend
in een gebroken urn.…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
Dichtland
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.389 Een wereld verscheurt door de deurbel
bezoek die stilte vertrapt, als stof
van de reis nog kleeft, jetlag kwelt,
gebroken dromen in m'n hoofd crashen.
Hoe moet ik dat weten, zoiets stoms als
verjaardagen, ik ga iets doen aan die bel
niet gehoord, niet geweten, niet gedeerd.…
Geven en blijven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.143 De tijd is de aarzelende stof van momenten
die niet beginnen en
blijven
op de plekken
waar niemand kijkt of
zoekt naar
wat niet meer is dan een venijnige
stilte die alles laat stollen
en de dood ongeduldig laat fluisteren.
Tot het licht voorgoed afscheid neemt van
haar ogen.…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Alles herhaalt zich en vouwt de dagen open en dicht
en verdeelt momenten in sporen
die niets veranderen omdat
ze nergens naar toe leiden
en me achterlaten
met een stilte die me niet
wil wakker maken.…
vergeef me, engel
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
2.229 nacht ingaat
hulpeloos achter het enige raam
van eeuwigheid
waarin alles verdwijnt en aan de wind
wordt toevertrouwd
hoe kan hij het doodgaan begrijpen
als de dag nog maar nauwelijks heeft
ademgehaald
zijn ogen nog nooit het licht
hebben gevangen
of een vlinder op een losse steen
hoe kan ik zeggen: ween maar niet
wanneer de stilte…
Arendsoog
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.175 jouw oog was ik
met warme weemoed nog
uit mijn zomerende blik
bezie gisteren kloek vandaag en draag
verleden vragen naar morgen
van argwaan ontdaan
klaart de zee van zorgen
zie er vaste bodem dagen en wiek
erheen met kalmere slagen
kan op geluchte vleugels gaan
naar waar ik mijn stilte vind
mijn hart en tong ontsprongen
aan brekende…
Maagd in de dageraad
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 ’s nachts in schaduw der aarde
als mens en machine zwijgen
slaat nevel stof der dag neer
wast douw Gaya’s groene kleed
wordt de wereld weer als nieuw
in zonnegloren herboren
ze komt als maagd in een zetel
van licht in magische stilte
uit het oosten aangereden
even ‘n aards paradijs ervaren
al gauw gaan mens en machine
m’n dagdromen…
groeigedicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 een idee, een beeld, een gedachte
woorden dansen om elkaar heen
zinnen lopen onstuimig en wild
ik lees, zing zachtjes en wacht
een groeiende verrassing
gedicht zonder rijm
tijd stroomt voorbij
ik luister in stilte
het ongrijpbare te vangen in sprekende beelden
onmacht te vertellen wat ik voel
heeft het zin, heeft het waarde
ik twijfel…
Zwart afgevlagd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
932 sirenes janken
witte jassen hollen
gele koffers met
blauw licht
ogen dwingen
mensen kijken
slikken stikkend
in een laatste adem
benauwder geel
dan blauw
een kou die
nijpend wordt
rust bloedt
bindend
echo’s doven
stilt het licht
een lege straat
keert grijze kar
zwart afgevlagd
er is weer haast
zij weten hoe
de laatste…
Tot op het bot
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.669 snik in je stem
verzwaarde menig hart
het donkere geluid
vibreerde tussen een
lyrische tenor en een
baritono brillante
het luisteren naar de kleur
bracht beelden tot leven
die smeekten om liefde
hier en nu, nu of nooit
een te vroeg gevallen doek
verbrak slechts zichtbare betovering
de onvergetelijke reminiscentie
echoot in de stilte…
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 doorheen
eenzame tralies
bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan…
Wanneer alleen nog leegte leeft
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.522 Wanneer stilte en ik elkaar ontmoeten
is alles donker. Zwart bijna.
Alleen leegte leeft.
Leegte die ik ten tijde van licht
zo graag overschreeuw
wanneer ik verstoppertje speel
achter maskers.
Leegte die ik imponeer
met tweedehands liefdesverzen
en tevredenstel
met overgebleven restjes troost.…
houtlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
528 eens
we kennen je
niet
alsof ze maar één oor hebben
wanneer ze het wisselen van wind
in koude bomen
hangen
misschien ben ik wel niet
die ik had willen zijn
of moeten
of wennen zij nooit
aan mijn sterven terwijl alles
maar voorbij gaat
in opwaaiend zand en nachten
die ik wakker lig
in het weten
dat ik slechts ben
van stilte…
erachter
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.597 het drama kijft
boven het hoofd
ze schrijven niet meer
maar brullen de letters
van het behang
dat stilaan
naar beneden komt
ik blijf stijf
mijn lijf ook al
stijf van de zenuwen
en ik brul uiteindelijk mee
dat ze me niet motte hebbe
de stilte spreekt voor zich
net zoals ik momenteel
de advocaat mag niet
wil ook niet, zo bang
maar…
Het helder licht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
845 Een vuur dat loutert en geneest
omdat het meldt wat ooit
er ergens is geweest
maar nu geborgen is in stilte
en verlangen.…