13589 resultaten.
De maan herinnert me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De maan herinnert me
aan mijn dromen, het plezier
van het zingen, het spel
waarmee alles begon
Geen last op onze schouders
geen onderlinge wrevel
Het heilige moeten
is uit ons weggevloeid
de wereld in getrokken
dwingend en mateloos, kinderlijk
eisend dat het tijd is
om volwassen te worden
maar dat ben ik al
en de last van mijn leven…
STENEN ZWIJGEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
501 stenen zouden
kunnen weten
ook al zijn ze
nog zo koud
stenen zullen
nooit vergeten
ook al zijn ze al
miljoenen jaren oud
stenen hebben
werelden rond
gezworven en
verbazen zich
over wat ervan
is geworden
stenen zullen
niets vertellen
houden geheimen
in zich verborgen
dat durf ik zondermeer
te stellen
stenen neigen
misschien…
Rue d ' Corona
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
526 zomaar een foto van een straatje genomen
tijdens de vakantie van vorig jaar
de toen nog aangename rust
maakte ons blij
met de ogen van vandaag
zien we hier een corona straatje
met de sinistere verlatenheid
die we herkennen in onze steden
zo snel kan de kijk op wereldse zaken
veranderen dacht ik onlangs bij het
bekijken van deze foto…
Vrij zijn
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
555 Vrijheid
Is er mogen zijn
Zoals je bent
Vrij zijn
Dat is los zijn
Van wat niet bij je hoort
Vrede
Dat is innerlijke rust
Acceptie van wat er is
Vredig
Is een wereld
Die we te weinig kennen
Toekomst
Die hebben we alleen
Als we bereid zijn het anders te doen
Verantwoordelijkheid
Onlosmakelijk verbonden
Met onze…
De wolken, de zon, de roos, de liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
426 Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen
priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek
om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen
om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken
waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart
om vooral haar liefde voor de mens en natuur blootlegt.…
Toekomstbesef ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
588 Open kruispunten
in werelds toekomstdromen
door details bepaald.…
Tranen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 tranen schuren
voordat water
en modder
de beddingen
plamuren van
de emotierivier
waardoor later
gras toch groener
dan dat van de
buurvrouw lijkt
ook omdat haar
hulphond bijt
weer ben ik
verdwaald in
de wereld van
weleer maar
zij geeft mij geen
voldoening meer
onrust hangt aan
muren te verstoffen
omdat tijd te lang
heeft stilgestaan…
mag ik binnenkomen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
545 mag ik binnenkomen
in jouw begrensde
wereld het eiland
waar jij niet af kan
maar waar ik naar
toe kan zwemmen
zelfs in het meest
eenzame gedeelte
van je bestaan
ben jij iemand
je bestaat zelfs
uit velen dat
geeft ruimte je
kunt je niet
onttrekken aan
het leven je
doet er altijd toe
nooit ben je
niemand
mag ik naar…
Losmakend alleen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 zag de wereld
kaal en glad
die zonder
zichtbaar pad
onoverkomelijke
obstakels had
soms glinsterde
in de spiegel van
de gladde kant
een stukje universum
in de belichting
van hogerhand
ongenaakbaar
in een setting
van diamant
strooiden zij
in alle kleuren
hun hemelse band
een schitterend
fenomeen
waarvoor ook
schaduw moest…
ONRUST/DICHTER ZIJN
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
551 ik leef in een wereld
van prijskaartjes en geld
en ik zit hier evenwel
heel economisch onrendabel
een gedicht te schrijven
alle mogelijkheden
glijden in het moment van nu
moeiteloos, en worden zich waar
golvend in grijpbare
nooit gesproken woorden
ik denk verder en
kan de kern niet vinden
probeer de vraag anders te stellen
probeer…
Je eigen pad
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
488 je lijkt
wrijvingsloos
op je lach
door het leven
te glijden
zonder obstakels
hobbels en
andersoortig irritant
gestroomlijnd
door energie
van liefde
dans jij op het
levenskoord
waarvan de
balans als talent
bij je hoort
toch voel
ook jij je pas vrij
als je de opstap
genomen hebt
en de bekende
wereld verlaat en
zo zonder…
Onland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Een ontplofte wereld
binnenstebuiten
onwankelbaar
het water verzwolgen
en de korst een asfaltzee
een dode zee, onland
waar geen vee kan grazen
en iedereen honger lijdt
is een horrordroom
van anderhalf uur
in de bioscoopzaal
waarbuiten we vertrouwen
op kernbommen en slimme oplossingen
voor een menslievend milieu
want er zit geen…
Grassig koud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 ik zag het
blauwe bosje
alleen op de wereld
in de grote vlakte
grassig koud
zij steelden hoger
dan omringende
magere sprieten
bijna klaar voor
hun eerste maai
zij hadden
alles gegeven
met madeliefjes
om verder te leven
na hun rijpe zaai
in de wisseling
van groen door
seizoenen had het
bosje ook zijn bolletjes
groter laten…
Zong muziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 zacht flapten
de brede randen
van donkere barden
voor de toch al
mysterieuze
gezichten waarbij
het lezen van
enige werkelijkheid
een schijnbaar
onbegonnen werk
bleek te zijn
in het bewegen
van deze groep
zong muziek straalde
creativiteit tot
ieders verrassing
zomaar de wereld in
om daar snaaks en
onverwacht op
te duiken tussen…
Spiegel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
466 De wereld is een spiegel
Elk mens een spiegeldeel
Soms gaat er eentje stuk
Die krijg je niet meer heel
De scherven missen stukjes
Het spiegelbeeld is raar
Er is geen dan herkenning meer
Contact over en klaar
Er komen nieuwe spiegels
Rond, rechthoek, ruit en heel
Die laten je jouw zelf weer zien
Ieder een ander deel…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde de lucht van de wereld…
Mijmering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
787 alle mensen hebben dromen
de een van geld
of een ander van een stukje brood
van succes
een beetje vriendschap
van de zon
of een kopje rijst
want de wereld is nog lang geen paradijs
voor alle mensen
aan de overkant
mensen sterven alle dagen
met nog duizend vragen
diep in hun gemoed
want een rechteloze heeft ook mensenbloed…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen,
die woelige woeste zee.
Maar och wat kan het haar ook schelen,
ze heeft er zelf vrede mee.…
Aan de oevers van de Amstel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Wacht nog even met lezen
totdat het gedicht zich openbaart,
waar rivieren met nieuwe geheimen
in oneindige stadse vrijheid stromen
voor wat gelukzaligheid en naakt plezier
lees rustig verder
nu het gedicht zich ontdoet van woorden,
er komt een naakte energie
uit de echo van de nachtdienst
in sobere nuchterheid
koester je een werelds…
HERDENKEN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 Mens tegenover mens
niet meer willen praten
niet meer willen horen
niet meer willen verstaan
al lang vergeten van
het ‘nóóit meer’
van wat in het verleden in
wreedheid de wereld domineerde
en deze dag herdenken van de
ontelbare miljoenen die stierven voor
de hoogmoedswaanzin van een gek
maar niet meer weten van het toen
blinken…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Een kleine lichtstraal door de kier,
mijn wereld ademt en leeft.…
Het Kind te Paard (Einde van de lente)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
169 Haren glad geborsteld
briesend van vertrouwen
de wereld in kijken
Oude kwesties
recht te zetten, toegangen
te forceren, risico's te nemen
Door de dag heen
manoeuvreren, loeren
op kansen
op goede werken
in gedachten al
honderd keer verricht
Uitrusten naast mijn paard
vertrouwend op mijn kracht
mijn morele kracht…
Aandacht [2]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
260 Aandacht krijgen
Als kind voelen
Dat er op je gelet wordt
Daarop moeten letten
En daarmee ook
Aandacht krijgen
Voor hoe het allemaal werkt
Tussen mensen
En de rest van de wereld
Anders roepen je hersenen
De Staat van Verveling uit
Want je ontgroeit speelgoed
En school is ook niet alles
Je hebt aandacht nodig
Die jou helpt
Te…
als een vulkaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
523 op het napruttelen
verwaaiende rookwolkjes
de laatste stootjes verhitting
de rommelende aardverschuiving
een hernieuwde wereld stichten
aan na-ijlende paniek
verscheurde verbanden
opgeblazen vertrouwen
ineengestorte levens
een open blik overhouden
in dood en verderf
uitgestorven soorten
pandemieën en plagen
ondergraven vrede
een hand…
Vuile handen maken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
259 Fantasieën zijn heerlijk
om te lezen en te bedenken
als verkenning
van jezelf en de wereld
Daarna moet je eropuit
en deuren gaan openen
naar je wensen, niet blijven
steken in mooie dromen
en niet blijven uitstellen
omdat je nog niet durft
en jezelf wijsmaakt dat je
eerst meer zou moeten weten
Als je wilt leven, moet je
vuile handen…
Op deuren en glazen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
300 O grote koning,
in de wereld der dichters
wemelt het als vanouds
van wildvreemde eenden
en koppen van kazen
en niet alleen zij,
als inteelt der
zelfbenoemde
intelligentsia
het zijn vooral
de gekken en dwazen
die hun baarlijke nonsens
in het koninkrijk
der europese
en overzeese
territoria
aan het oeverloos
volk presenteren…
Zonder herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
169 De kamers van herinnering
zijn stil en leeg,
geen naam die blijft
geen spoor dat ik nog kreeg
de wereld kent mijn gezicht
ik ken haar niet meer,
liefde draagt mijn verleden
zacht,als een wederkeer
toch valt het licht
nog binnen
zonder waarom of wie,
de dag stroomt door
mijn handen, voorbij
aan mijn biografie
niet wat ik mij…
diepe trage vleugelslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
314 het is de zware vlucht van de zeegier
die diepe trage vleugelslag
hij weet dat de zee groot is
groter dan het leven
onverschrokken schreeuwt hij de wereld
van lichtgeraakte goden toe
zeegeraas smoort zijn zachte
sissende geluid
als in een meditatieve bespiegeling
hangt hij soms stil in de lucht
hij weet dat de zee groot is
groter…
Uitgekleed aan het kneden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
106 Ik weet nog hoe ik je boetseerde
in de nacht, jouw hart wijd open
ik naakt, de wereld buitengesloten
amper klaar met jouw hoofd
viel dat toegeknepen oog
in breekbare stilte
tussen je onthaarde benen.
Nog niet klaar met je tenen,
overvallen door jouw
intieme woorden.
Lieten we de rest
aan de nacht
en aan elkaar.…
Mijn oppas kindje
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
4.471 Nog lang geen 1 jaar
nu al kunnen staan
je beentjes die al lopen gaan
stap voor stap om de tafel heen
in jouw wereld zo klein
dat alleen voor jou mag zijn
Acht maanden jong
weet je dat
je bent nu al een schat
Je bent nu al een ondeugd
twee donkere oogjes kijken mij aan
vragend, laten wij knuffelen gaan
lekker samen op de bank
eerst…