9414 resultaten.
Dit Eiland
gedicht
3.4 met 29 stemmen
9.959 Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende water,
ervaren dat tussen benauwenis
en ruimtezucht een afgepaald
maar onbeklemd domein kan liggen:
dit met een dagmars af te ronden
eiland.
-------------------------------------------------------
Uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
IJSKONIJN
netgedicht
2.1 met 109 stemmen
21.401 ‘op een verjaardag’
over kluiten aarde waadden we
het zwarte water tegemoet
als tere insecten onze klauwen
om het blote zwerk geslagen
geboeid zongen we luider
dan het kikkergeboefte
in het vingergewas
je brandde een lusachtig teken
in het vuile sop we stegen op en
streken neer langs versgesneden lis
je droeg je verjaardag op
aan…
Zeventien
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.904 Het water langs de bergen,
drankjes en een feest.
De vakantie was bijzonder
maar de details nog het meest.
Een bijzondermooie jongen
langs de stroming van een beek.
Dat waren mooie dingen
waarvoor ik haast bezweek.
Ik wilde alles zuiver,
warme handen en een zoen.
In mijn allermooiste dromen
wil ik het ooit nog overdoen.…
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd door zand
en een emmertje dromen
het vormt met
de hand zachte lijnen
die in wind en het water…
bij jou zal blijven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.245 De oever van de maas lag
glimmend op het droge land
waar de kou het water in een
licht bevroren schijn haar
anker in een trots van welvarendheid
had uitgegooid
de koffie parelde aan je lippen
terwijl je ogen twijfelden
je stem minder sprak dan voorheen
voelde mijn hart jouw emoties
van heel nabij
de kiezels waren koud en maakten
wind…
weerbarstte het blauwzwart basalt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
796 mijn zachtheid
verkillen mijn ogen
als ik je zie
het koude in
azuurblauwe ronding
parelt indigo
jij was eens mijn amigo
jij weerbarstte het
blauwzwart basalt
je stem deed me splijten
door zijn vrouwelijk alt
ik toonde mijn kern
nog maagdelijk door vuur
jij spoot ijs in mijn aders
doodde de zachte structuur
waren wij water…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van…
Ik worstel en
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 plotsklaps
schiet mijn hand los
ga ik kopje onder
ten onder in totale chaos
happend naar adem
kom ik boven
grijpend naar houvast
rol ik ondersteboven
troebel is het water
waarin ik dreig te verdrinken
gedachtes flitsen voorbij
even laat ik me wegzinken
opeens
word ik opgetild
als een veertje zo licht
meegevoerd de tijd verstilt…
herfst
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
731 oranje rode winden
omarmen bomen
in vurig minnespel
transformeren bladeren
in gloedvolle kleuren
warm oranje bruin
en purperrood
laten zij
in volle overgave
het oude los
terwijl in takken
het nieuwe groen
in kern aanwezig is
richten zich kale kruinen
hoopvol omhoog naar de hemel
waar een waterige zon
achter loodgrijze wolken
indigo…
Wat een vertoning
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
2.435 Liefje midden op het Damrak
voor een massa in een linde
wippen we als hazenwinde
wij samen op een brede tak
Repetitie traag en half zacht
om die mensen te animeren
zal ik je kant en klaar garneren
met boter voor de Keizersgracht
Waar we bij eenden gesnater
vet gaan klikken boven water
tot ik jou drop in vies zwart nat
Om te kijken…
GEBOORTE
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.237 Totdat verlangen langzaam slijt tot wachten,
zo hooggespannen broos als porselein,
wanneer de schalen splijten in barse nachten,
geen water zal onbreekbaar zijn.…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
bonbon dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 wij lagen
als twee snoepjes in de zon
plakkerig waren de dagen
als de vergeten bonbon
die in rood/geel papier
vol chocola en likeur-aardbei
geplet zorgde voor plezier
tussen jou, tussen mij
weet je de kusjes van de dag
weet je de streling op je been
weet je het lachen om de lach
weet je de zon die toen nog scheen
een takje op het water…
heer criticus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
669 woorden vissen
uit de letterzee
met de kleinste mazen
visten snelle bazen
vlug het water leeg
woorden in de uitverkoop
de aanvoer was te groot
een zak clichés
voor nog geen piek
maar het publiek
dat hapte niet
heer criticus
de slimste baas weet raad
kiest een mand met woorden uit
voorziet die van repliek
de rest als bagger in de schuit…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 Gevallen borelingen
zweven onder water.…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 De grond
trekt muren op van water. De seizoenen
zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt,
moet hard zijn. We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt.…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban
van watermassa’s die met oergeweld
zich stortten van een steile stenen wand
die dan –als koele kabbel uitgesneld-
het bergmeer vormden.Zwom ik in Uw land
van wassend water krachtig neergeveld
en dreef ik ,vrij, gedragen door Uw hand ?…
Twijfel doorprikken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Hoeveel
water er nog onder mijn
boeg zal stromen voordat ik
de zeilen reef, als ik aan de
de overzijde ben gekomen,
het lijkt me alleen nog
wat te vroeg.…
Vivre dans overspoeld
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 in eigen
artistieke schoonheid
ligt stil de kroon
zacht in zilv’ren blank water
die uitplooit
in gouden lichtstralen
gloort iets moois
aan de einder
op de maat van elk windzuchtje
verankerd het leven
bewogen
zichtbaar en hoorbaar
voelbaar
zoals het leven geeft
en neemt
hee hee hee
deze vivre dans overspoeld
klanken en golven…
Verleden vervaagt niet
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.360 Met een spiegel,
zo helder als het water
uit de lucht,
wil ik laten zien,
hoe het vroeger was.
De spiegel zal je
met oude gevoelens
laten voelen,
zodat jij het nooit vergeet
en weer zal weten,
dat ik, maar ook jij,
het mis.…
De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
gedicht
3.2 met 68 stemmen
12.217 Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.
Hij hoorde de kelder vollopen, de deuren kraakten
het monster steeg hoger en hoger, kwam de trap op.
Hij was bang.…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
toen en nu
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.102 Het smalle pad langs de rivier
water , eenvoud, rust
Jij en ik
hand in hand
klamme handen…
samen genieten van
de zon
zachte knuffels
onder het waakzame oog
van de blauwe brug
het begin van een mooi verhaal
Dat was toen...…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Het sierlijkste is niet de zwaan, maar het water
waar de zwaan zich spoorloos in weerspiegelt,
een rimpeling van vriendelijke huiver.…
uit het oog verloren
netgedicht
2.0 met 60 stemmen
3.342 Het water was niet altijd kalm.
Wij werden door hoge
golven dooreen geschud.
Vasthouden aan de mast,
koorden aantrekken
was een must.
We vielen van de ene verbazing
in de andere.
We legden uiteindelijk
veilig aan de kade aan.…
Onbreekbaar porselein
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
537 Je herkneed de klei, in
verbaasde bewondering van
haar gestileerde schoonheid,
geroerd door een ranke hand,
gereinigd in water uit een schaal
van broosheid, verglaasd tot
krachtig metaal, versteende
onschuld, de vorm ontstijgt
het verstand van de mens in
het porseleinen werk, te zweven
in haar breekbaarheid, om het licht
een andere norm…
Poep of Europa
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
766 Zonder ons is al veel vergaan
neem dicht gevroren water van januari
en inzage van sterftecijfers in februari
Te laat om nog wakken te slaan
Zwijgt de viskwekerij hier dood
dat het de helft scheelt in verjagen
van ijsvogels die vijvers belagen
Dan maken ze slim poep van brood
Ooit drong op congres te Parijs
één aan op uitroeiing van de soort…