7675 resultaten.
Bos der drogredenaars
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
738 Kom snel nog even mee op een korte wandeling
waar je door de bomen het bos niet meer kunt zien
dan gaan we opzoek naar de redekavel waarheid
waaronder wij kunnen schuilen bij het trefpunt
neem een bijl mee zodat wij kunnen hakken daar
waar het nodig is en omdat wij het meer dan zat zijn
strooi hier en daar broodkruimels tegen verdwalen
kabouters…
April
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
642 iedere morgen ontroert mij het ontluiken
wat 'n aprilnacht aan magie heeft gebracht
elke bloem en plant krijgt zijn eigen dracht
ook de bomen staan bol met groene pruiken
zon en regen doen het gras frisser ruiken
waarin madelief en paardenbloem glimlacht
iedere morgen ontroert mij het ontluiken
wat 'n aprilnacht aan magie heeft gebracht…
Zomerbloei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Velden bepareld door dauw en zonneschijn
Omzoomd door blauwe nevelige bossen
Daarboven zweven wolken als witte trossen
Boven ’t water zwermen insecten groot en klein
Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen
Van kleuren geuren en duizenden bloemen
Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen
Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…
Wilg
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
640 soms denk ik aan die boom
de wilg in de kromming van de laan
uitgeschoten, een wilde bras
zie hem nog staan, zonder schroom
te getuigen van zijn eigenheid
een valse noot op de oprit met
aan beide kanten de fiere heersers
stamhouders in eiken, getuigend
van de rechte weg, nimmer uit het lood
het herinnert aan de tijd van licht
waarin de grens…
Over leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Een vlieg in mijn gezicht
blaast,
haren opwaaien, eksters
uit bomen,
zwarte kraaien.
Ik koud tot binnen in
mijzelf ben,
het ademen mij moeite kost, maar dat ik
ademen moet.
Dat jij er bent, zegt dat
je me nodig hebt,
wat ik betwijfel.
Ik soms een lied hoor. Dat me
meeneemt, meevoert.
Breekt.
In stukken.…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
De seizoenen lijken op te schuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 een hoedje komt omhoog uit het zand
glanzend in de het zwakke zomerzonnetje
glimmend als een bruin ballonnetje
nog onwennig balancerend voor de juiste stand
hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen
een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard
mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard
is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…
Herfst
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.032 Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.
Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.…
meervoudigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 eronder verdrinkt
omdat je niet wist dat je
een zee trok onder je hand
wind waait niet
het zijn driften die uit het zijn kolken
als het stil is in het hart de winter
hoor je alsnog het onderhuidse kloppen
van het ijs schotsend op het barende water
en als de gesel voorbij is
regent’ slechts assen uit de ransel der wolken
zoals twee bomen…
Winterdroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 bijen
Bevolken vissen en kikkers weer de sloot
Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood
En zullen wij onder open hemel vrijen
Ik vergeet de donkere grauwe luchten
En zie weer de heldere warme zonneschijn
Dan hoeven wij geen regen meer te duchten
Wat zal het komend voorjaar dan weer zalig zijn
Dan bloeien weer bloemen, rozen en bomen…
zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Ik heb God gezien
in het ritselen van de bomen
echt zonder dat ik zat weg te dromen
of toch een beetje misschien
Ik heb God gezien
weerspiegeld in de diepte van dierenogen
zonder een druppel te hebben gezopen
bedwelmd door het inzicht misschien
Ik heb God gezien
Vanmorgen in de dageraad
zo mooi – de zonsopkomst
en in het moment dat ze…
Uitzwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Denk wat heb jij als kennis meegemaakt
zijn wij wellicht als takken van een boom
heb jij wel eens gebloosd, je gevleid gevoeld
en toch geen snars van dit leven begrepen?
©23-11- 1999…
eland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 groot en machtig als een paard
komend uit zomers waterrijk moeras
waar zij bomen en struiken aten
trekken als koude tijden dagen
donder en bliksem het bevroren land
op hun hoeven de jagers vluchtend
op het noordelijkst van de aarde
vinden jaarlijks zij hun schuil
bij die altijd wit bebaarde claus
voor wie in vliegensvlugge vaart
zij de…
Dageraad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Goede morgen dageraad
Ook weer in het land
Je bent ook deze morgen
Iets aan de vroege kant
Dat kan geen kwaad
Het is juist goed
Dan gaan we weer een stukje
De lente tegemoet
Dus laat de tijd van vandaag
Je in en uiterlijke wonden helen
En de liefde van een ieder
Je gedachten strelen
Zodat ook aan een stoere boom
Die van aarde naar hemel…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 in een park op een bank met een boek
pel ik stuurse mandarijnen
en mijmer over hebben en zijn
Verstrooid speur ik in bladloze eiken
naar eekhoorns en ander gespuis
en word ik zeldzaam rustig
van de bomen en hun vriendelijk geruis.…
Kinderlijke hoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 droom de dagen van weleer als in het heden
De dagen onbezorgd van jeugd, geluk en spel
Toen tijden onbekommerd om de toekomst streden
Gedachten aan zorg en last waren niet in tel
Ik droom de wereld geschapen in zijn eenheid
Met menig hemellichaam en sterren en maan
Die ongeschonden door menselijke domheid
Als ‘t paradijs vol bloemen en bomen…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Eindelijk tijd voor westerstormen
brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw
van blad. Het regent nu, wolken
van neerslaand water worden door het bos
geslagen. Ook op de binnenvaart is er
herademing.…
Kronenburgerpark: 20 maart 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De zon klatert al vroeg hoger dan berijpte bomen.
Een merel zingt en meeuwen betrippelen de ijslaag
op de vijver, in de schaduw van een doornhaag.
Ook bij tintelingen door kou kun je dagdromen.
Men kraait alarm: het klimaat wordt warmer.
Ouderen zijn blij met zwoel regengrijs
en kinderen met pirouettes op het ijs.…
Dag winter, hallo voorjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Het is weer zover
de lente is daar
mijn hart maakt een vreugdesprongetje
ik ben er voor klaar
De temperaturen gaan stijgen
de winterjas kan in de kast
geleidelijk aan word ik wat vrolijker
ik had van de winterdip veel last
Het leek lang te duren
dit moment
maar door geduldig wachten
voel ik me weer verwent
De bloesems in struiken en bomen
ik ruik…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Het is het niet het brood
dat de honger stilt, of
bloeiende bomen die in de
palm van een hand wordt getest
of in de toonladders van het denken,
verdieping van meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie…
Kerstnacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Dromen vallen als oude verhalen,
van diepgewortelde bomen.
Prediker spreekt en schrijft weer.
Jezus wordt opnieuw geboren.
Boeddha leeft in ons.
Ik droom van de liefde.
Ik droom van de vrede.
Ik droom van een paradijs,
waarvan alle mensen dromen.
Het is een ongeboren toekomst,
die vol verwachting op ons wacht.…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Windvlagen ruisen door de bomen
Ver van je liefrijk hart,
Als tranen van verloren dromen
terug naar zorgen en smart.…
Ademland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Er ligt een mooiere beschaving
in het hart door ons vertrouwen
niet alle bloemen verwelken
nu alle bomen zuurstof geven
en verschijnen in onze dromen
zie hoe de natuur tot leven komt
de volle maan die straalt bij nacht
er zit geen bijgeloof in kracht
luister naar de zachte fluistering
een diepe adem bevracht de nacht
nu ik al zolang…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar heel onschuldig met je maatje
Die zat nadien in shock en onder bloed
Op enig afstand van het nare plaatje
Niet wetend wat hij hier nu weer mee moet
Teneinde een herhaling te voorkomen
Wees ik hem zacht de weg naar gras en bomen…
Hun vreemdheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 hand wil ik
verhalenlang blijven luisteren
jij licht altijd
de hemel op met je
schitterende blauwe ogen
nog adem je geen woord
maar in de verte is het
eerste wolkje opgedoken
jij schetst een landschap
waarin ik mij kan vinden
met tal van bekende dingen
zacht kabbelt je verhaal
naar nieuwe oorden met
tal van andere woorden
bomen…
ik geloof nog in jou
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
568 hoe meer mensen sterven
in deze dagen van isolement
des te meer we gedachten erven
van een duivelse dreigement
fiere bomen vallen aldoor om
kwetsbare blaren waaien weg
vooral oud maar ook nog zo jong
ze verworden tot as of zo men verkiest
laten we ze achter bij
de twee engelen met heg
ik voel zelf ook een vrees van binnen
wat is zekerheid…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 soms overvalt het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte…
Mysositis (concept) (Voor EvK)
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
434 Ja, de huizen zijn geverfd,
de bomen gegroeid en ik,
ik spreek inmiddels een andere taal…
Maar als ik jou dan antwoord,
weet ik dat het doen eigenlijk
soms nog is
zoals toen.
De littekens lichten op,
tonen de weg,
bij hun woorden plant ik een vlag,
blauw
(myosotis),
want
de muizenissen
mogen mij niet meer verleiden.…
Sunnyboy Blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 Schoon en koud in wind en regen
Vroeg de gouden regen bloemen zegen
Zie hoe de dagen verder opengaan
Wit en roze bloesem bomen in de laan
Trommel gitaar en tamboerijn
Met je klompen op het bluesfestijn
Room in tinnen kannen, groene weiden
Met Sunny Boy om ons te verblijden
Klompen stampen op ruw houten planken
De pijpen opgerolt, hoog…