177375 resultaten.
De maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Wanneer de maan zichtbaar op toneel verschijnt
en de rust voelbaar koerst naar de kern in mij
buigen mijn gevoelens die wentelen door mijn lijf.
Mijn gebaar is een eerbetoon in de openbaring
van een leven wat we samen hebben opgebouwd
nu dat ik de schaduwkant zie door de verduistering.
...
Wensen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
556 Ik had alle wensen
overboord gegooid
zouden ze ooit
uitkomen, het blijven dromen
ik heb ze opgehaald
en één voor één
naar het papier vertaald.
Spinnetje zo dapper
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 ~ Tekst op de muziek van Coming Around Again / Itsy Bitsy Spider - Carly Simon, zie link (herhalingen staan tussen haakjes) ~
Blad verkleurt weer
Regen valt neer
Herfst is in 't land
Paddenstoelen
Zie ze groeien
Leg ze in je hand
Alles in je en om je heen
Verandert steeds weer,...
uit rots gehouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 over knerpend grind
wandel ik hand in hand
met zachte woorden
naar het kerkhof
ik houd ervan om naar jou
te gaan te voet alleen
in een onophoudelijke regen
doordesemd van aardse kleuren
als een opgewaaide rode duin
in de woestijn een wiegelied
van zachte woorden
uit rots gehouwen je...
Meer dan verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 In de donkere nacht
hoor ik je zacht huilen
met dichtgeknepen keel
zoveel tranen in je ogen
zoveel verdriet in je hart
kon ik het maar voor je dragen
maar hoe ik ook wil
dat kan ik niet
ik kan alleen maar
dicht bij je blijven
en je steunen omdat ik zie
dat je veel meer bent
dan je ve...
Xess
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Een eerste zoon voor Wesley en Yolanthe
Ze dachten eerst aan Piet maar het werd Xess
En niet per ongeluk, gewoon expres
Maar ja, je hebt het recht je voort te planten
Straks 'Xava Kinderkleding', kan niet missen
Nu hopen dat de kleine niet gaat slissen.
Al fietsend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 Gebukt door vele winden,
zwoegde ik mijn trappers lam,
mijn fiets en ik, wij zijn geen vrinden,
de tocht duurt altijd veel te lang
Gegeseld door de regen,
waait daar maniakaal,
de gierende wind mij tegen
tis oorlog op mijn paard van staal.
Er rust iets moois in de marteling
van herfst,...
De stilte die je achterliet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
909 De stilte die je achterliet
Is oorverdovend
Ik verdwijn in de stilte
En in de verstilling
Kom ik je weer tegen
En dan ineens
Moet ik weer lachen
Om iets grappigs dat je zei
Ook al ben je niet meer hier
Je leeft voort in mij
Dan verbreek ik de stilte
En fluister ik je naam
De wereld z...
D.D. Blues
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
677 Ik lag op de deurmat
De hele morgen
Ik lag op de deurmat
Onder de brievenbus
Ik ben geestelijk gebroken
Mijn leven is stuk
Hij is niet gekomen
De nieuwe Donald Duck.
zwaar bewolkt
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
633 alles gaat gewoon door, het vergeten
waarom ik hier ben, de waarheid die het minst
op mij lijkt en het onderscheid tussen minder en meer-
maals mogelijk in het spreken, het tastbaar binnendringen
in het niet-gedroomde en de absolute zekerheid dat het wachten
een voortdurend afscheid is, steeds ...
Handschrift van de verf
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 Vannacht heb ik mezelf
Met het badwater
Weggegooid,
Ben roemloos
Door het putje
Gegleden -
Nu ik wakker word
Trekt meteen
Het doek,
Trekt meteen
De verf,
En begin ik
Met grote vegen
En kleine klodders
De diepste emotie
Weer te geven -
En herken ik
Mezelf weer
...
Lichtende herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
583 Het herfstig licht
van druppels dauw besluierd
vernevelt
en verlicht
het zicht.
Dat zoete licht
van dotjes dons doorweven
koestert
en verzacht
het einde van de zomertijd.
Het warme gele licht
van gouden bladeren vervuld,
verstilt
en nodigt uit
tot peinzen over eindigheid.
Poëzie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
453 Poëzie is
een emotie
begroeten
die door gedachten
gevonden
daar woorden aan
heeft verbonden
zonder moeten
Opzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 verdwaald in de armen
in de armen van het woud
loop ik zolang mijn voeten
mij dragen kunnen
opzoek naar een punt
een punt van herkenning
om mijn gedachten
te ordenen
vraag ik de wind
wind neem mij mee
wijs mij de weg naar het licht
dat liefdevol op mij wacht
getekend hart
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 Als het hart getekend is
door het leed van het verleden,
wordt het moeilijker om je gevoel
te uiten in het heden.
Zangfietspaden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Mensen bent u depressief?
Pak de fiets en ga naar
buiten. Nederland kent,
exclusief, fietspaden
waarop men mag zingen
en fluiten.
Hierop wordt men niet voor
gek verklaard, wanneer men
uitbundigheid aan muzikaliteit
paart. Wat is er mooier dan die
opgewekte gezichten die zich op
hun...
Na de zon
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
667 De zon glimlacht allang niet meer spontaan,
maar is op doktersadvies aan de antidepressiva.
Bovendien is de zon zwaar aan de drank en spuit
hij geregeld heroïne in zijn hete lavastromen.
Ik heb de zon geadviseerd om eens te komen kijken
hoe de aarde zijn zonnestralen misbruikt, maar dat
...
Opa - 1 6
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
769 Die smachtende blik naar de houtkachel.
Met elk uur zicht op oneindig brandend vuur.
Dacht hij daarbij aan zijn huwbare dochters
of ook af en toe liefdevol aan vruchtbaar vee ?
Wij zullen dat nooit meer weten,
maar zullen nooit vergeten
dat Opa ook twee bloedhonden bezat.
Willy Alberti
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 'de glimlach van een kind
doet je beseffen dat je leeft'
op de radio en op tv.
en je kijkt dan naar
de blauwe lucht met haar
op je arm, kijk schatje
dat is de lucht en zie
daar komen de donkere wolken
maar dat is alleen maar regen
kijk eens hoe mooi de regen is
en al die natte ...
Onafhankelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690
Wat is het mooiste wat er is
te zeggen wat je weet
Om het gewoon maar op te schrijven
wat je er van vindt
Ik hoef geen rekening te houden
of ze mij wel mogen of niet
Mijn taalgebruik te ver gaat
en ik het heerlijk verwoord
Om eens lekker mijn mening te zeggen
de zielige bitterheid om te ...
In permanent daglicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
463 ter hoogte van het middaguur
stopt de tijd met tikken
tot diep in het tegenlicht
met sprakeloze woorden
aaneengeregen tot buiten
zinnen, met vaste intervallen
verstommen de stemmen
en verstarren de stormen
zodat alles bij het oude blijft
zonder dat de avond valt
De crematie.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.185 je ligt werkelijk keurig opgebaard
beste kostuum is je aangetrokken
donkerblauw; je lievelingskleur, met grijze sokken
familie en vrienden om de kist geschaard
het laatst ritje vangt straks aan
kist wordt reeds door je zonen gesloten
deksel werkelijk overgoten
met bloemen, kleurige linten e...
Een betoverende melodie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 zoals wind
de tere bladeren
zacht kan raken
laat jij steeds
de knoppen ontwaken
naar een schitterende bloei
bestrijkt de snaar
met lichte tonen
om daarna met
speelse akkoorden
door te stromen tot
een betoverende melodie
zo heb jij
mijn hand genomen
me weer teruggebracht
uit vre...
Waar kan ik heen?
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
793 Als je niet schiet dan ken je ook niet scoren.
Valt er een gat dan heb je geitenkaas.
Heb je geen bal dan ben je niet de baas
Als je verliest dan heb je ook verloren
Er rest mij niets meer dan te emigreren
Ik ga maar vast de Brabançonne leren
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 Vrij gevolgd naar H.W. Longfellow.
Uit de hut des negers rezen
Aan d' Ohio-stroom bij nacht
Liedren als Jehova prezen,
Toen Hem Isrel offers bracht;
En mijn voet gleed trager voort
Door het statig sluimrend oord.
Luide zong hij Davids Psalmen,
Schoon in slavenboei gekneld;
Luid...
Zweef
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.796 Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen
ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht
als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar
ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar.
Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht
ach, wist ik veel, ik was ee...
Bekeerd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
501 Ik heb het licht gezien
Vroeger had ik duistere wensen
Thans eer ik al wat leeft
Ik rem nu ook voor mensen.
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Ik spin mooie herinneringen in het
weefgetouw van mijn brein
en weef ze tot een prachtig web
waar ik later profijt van heb
tot het eind van m'n zijn
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 de dag is aangeroerd
boven de huizen drijven
natte ijzeren wolken
op straat gaan auto’s aan
een onzichtbaar snoer gedreven
niet spreken het is al benoemd
het gaan regelmatig overslaan
van een spatie stilte en dan de
vloed van grommend geroes
donkere ramen weerspiegelen
het verloo...
Melancholische gedachten.
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
931 ik heb haar gemist
de herinnering knaagt aan mijn geweten
besef thans,rechtop in bed gezeten
dat die herinnering nooit vervaagd.
ik heb haar soms echt gemist
mijn oude liefde van zo vele jaren
toen ik de gehele wereld kon klaren
haar adoreerde, begeerde en;
haar plotseling de rug toekeerd...