24252 resultaten.
Gothic chick
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.824 En je dood begrijpen,
als was het iets
dat ooit eens van ons samen was geweest.…
die vollemaanse nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
688 in verona
ben ik opgestaan
heb de opera laten zitten
hun zang en dans kwam
in het steen dat
slaven mochten bikken
die vollemaanse nacht
kende geen einde
ik zeilde overgoten
uit en laveerde
adriatisch op het
scherp van de partijen
ik zag
hun werelden
in tal van zeeën
legde aan op kusten
die separistisch om
toeristen vreeën…
Het randje van bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
609 zwijg je met je handen
als je woorden
voren ploegen in gevoel
werk je aan later
als in het heden dromen
breken zonder doel
droom dan je zwijgen
laat je handen
woorden zien met smoel
breng emoties koel
woede zal verdwijnen
en in liefde overgaan
leef je uren
zonder dagen en versier
het randje van bestaan
zon flitst dan
weer…
mensen doder levend worden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
690 altijd speelt er wat
is er iets dat mij beheerst
het lijken spelen maar ze
eindigen veel sneller dan ik dacht
het laatste spel doet zeer
pijn omdat ik niet meer spelen mag
spelen is als een refrein
in strakke melodie van regels
octaafje lager en de spelers
worden klein bassen dreunen tonen
kreunen in mineur de spanning weg
dit spel verwatert…
Nooit meer
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.298 Het feit dat jij bent heengegaan
Bezorgt me veel verdriet
Ik voel een leegte ontstaan
Omdat jij me achterliet
Nu jij niet meer op aarde bent
Voel ik me heel alleen
Ik heb je oh zo goed gekend
Iemand zoals jij was er maar één
In mijn gedachten ben je nog in leven
Stel ik het moment uit dat je ging
Wil nog veel dingen samen beleven
Maar…
Rond het doopvont
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.562 Hij stond bij het doopvont
Het ventje van vijf
Vroeg de dominee
De toga van het lijf
Op simpele vragen is een antwoord
Maar raakt het onze grenzen
Dan aarzelt een ieder
Waarom gaan de mensen …
Toen hij de moed vond
Gaf hij zich bloot
En vroeg de dominee:
Waarom gaan de mensen dood?…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 Dode blâren zijn op de grond gevallen,
Maar zó sterven lijkt me mooi en allen
Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood;
Dat zij nooit kennen koude winternood.
En om me ook wat van dat goud te geven
Speelt blij de zon op m’n aangezicht even,
Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon
Over m’n beeltnislege medaljon.…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 Ach, laten wij elkaar
niet zeggen wat het leven is.
De hitte houdt de gedachten gevangen.
De boom in de tuin beweegt,
het verraad een zachte bries.
Even lijkt de verlammende gedachte
dat iedere dag, iedere gebeurtenis,
verdwijnt zonder dat er echt genoten is,
gevreesd is, geleefd is, verdwenen.
De tijd vreest de hitte.
Het…
Schaduwweduwe
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.481 dag mevrouw,
mag ik u interrumperen
wil u graag condoleren
met het verlies van uw man
ben er ondersteboven van
hij was altijd zo attent
een zeer galante vent
met wie ik goed kon praten
zoals we soms wel uren zaten
af en toe waren het hele dagen
dat we samen innig lagen
bij mij thuis in het grote bed
en nadat ik koffie had gezet
begon…
Zonder jou
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.891 Ze zeggen dat ik verder moet,
maar ik weet alleen niet hoe.
Ze zeggen dat het slijt,
maar ben ik daar aan toe?
Ik wil nog steeds,
nog elke dag,
een traantje laten gaan.
Want leven zonder jou,
kan ik nog lang niet aan.
Ik twijfel en ik vraag me af,
of dit gevoel ooit went.
Of lachen ooit nog kan,
nu jij er niet meer bent...…
Stilte is wurgend
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
835 wat ik zou willen
is tegen je gillen
schreeuwen
je muren omver
dijken breken
om commentaar
los te weken
de stilte
is wurgend
kilte nabij
mijn bloed
lijkt bevroren
waarom gebeurt
dit met mij
initiatief
is verloren
spanning is weg
geduld slechts
een fractie van
vroegere actie
waarom wacht ik op jou…
in zwart op papier
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
819 jij was
mijn gedicht
gedacht op papier
ogen
beloofden
veel regels wit
zachte tonen
zetten letters
zongen de zin
woorden
dichtten
lachend elkaar
vroegen
meerstemmig
open het eind
je stierf
bij geboorte
in zwart op papier…
Herfst
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.371 oostenwind
bladerdek
herfsttint
regenjack
kalebas
kastanje tam
waterplas
oesterzwam
rubberzolen
storm op til
aanbevolen
vitaminepil
vioolmuziek
bliksemschicht
melancholiek
ogen dicht
uitzichtloos
depressief
pillendoos
afscheidsbrief…
wiekte wanhopig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
706 angst was
mijn vlinder
vloog mij en
de liefde voorbij
fladderde onrust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
vernietigde mij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
in de ogen mijn pijn
ik ben ik was
besta nu niet meer
angst dekte alles…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
Herfstbranden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
820 Het is weer herfst, tijd van de bladeren
die verbranden: de natuur de regie.
In het vrome spoor van de vaderen
gloeit de as van de oude religie
nog rood na van het aardse hellevuur
dat de hemel de seizoenen bevocht,
maar smeulend in miljoenen stervensuur
Gods jaargetijden niet verbannen mocht.
Toch kruipen de dagen dicht op elkaar
en doven…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 Doof nu het licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd.
Jouw leven hier is omgevlogen,
maar je liefde ja die blijft.
En waar jij gaat
zijn ze allemaal gelijk.
De kleinste bloem
is daar als de hoogste eik.
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees voor het licht maar niet zo bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen,
na een heel levenlang…
wegen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.815 er is een jongen weg
het dorp is in rouw
voor die jongen met zijn auto
eens vielen jongens uit een boom
of van een polsstok in de sloot
nu vinden wij jongens heel vroeg
langs de kant van de weg
en zijn ze altijd dood…
Stille herinnering
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.406 In rijen zitten wij
voor haar kist.
Zij leefde haar leven
met ons.
Een foto laat zien
wie zij was.
En toch heeft iedereen
zijn eigen herinnering
aan haar.…
Allerzielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.205 Als de boom zijn bladeren verliest
en herfstwind waait doorheen de doodse kruin,
dan is dat niet het einde
want eens ontluikt opnieuw de lente
bruisend van nieuw leven.
Als dan de avond valt
en duisternis de hemel vult
dan is dat niet het einde
want morgen komt een andere dag
vol nieuwe mogelijkheden.…
Eindstation
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.213 als een dode rode bloem
met blaadjes ietwat gebogen
en van doornen ontdaan
hang jij vol mededogen
in de vaas, die ooit in mijn huis
op de schouw heeft gestaan
nu laat jij me slechts denken
aan de man waarvan ik houd
die helaas niet meer in leven is
en met een ander was getrouwd
als ik straks net als jij
verkleur als rode wijn
dan hoop…
Potpourri
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
963 als potpourri in glazen schaal
in veelvoud kleurig dwarrelt
weerspiegel ik daarin
de langverwachte vrijheid
van een hoogbejaarde dame
die voor de hemelpoort
staat te wachten
totdat ze toegelaten wordt
in het rijk der zielen…
Ouderdomszand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
929 Het verleden gedraagt zich als de dood,
onveranderlijk, niet te vermijden.
We moeten hun vrienden worden uit nood:
een eeuwigheid lijkt anders ons lijden.…
Huur een aangeschoten lijf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
803 wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
de spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 je scherpt licht in vouwend duister
een klauw met bont gevoerd
nagels putten in de huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Onder 'n deken van schelpenzand
sliepen de geliefden hand in hand
De wind kuste hun zilte lippen en
beloofde ze alvast stormen die de
kust schonken aan het holle land
De zon zonk in Alex's oesterogen
Maar de zee viste naar Ietje's oren
Zij verleidde Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen…
gepest
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.373 ik was altijd degene die nooit iets goed deed,
ik weet dat ik niet perfect was maar het bezorgde mij veel leed.
soms wist ik niet eens meer een reden voor mijn bestaan,
en moest ik vechten voor de kracht die mij hielp verder te gaan.
in het donker voelde alles goed,
niemand kon daar zien hoe ik van binnen bloed.
en daar stond ik dan zo…
Kansloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
668 zwarte aarde onder mijn nagels
van het wroeten in de grond
tuinieren zou gelukkig maken
dus steek ik het onkruid uit
en tracht er vrolijk bij te fluiten
maar nog danst mijn deuntje niet
wortels wieden in de rijke klei
bevestigt wat mij steeds verdriet
dat het spruitje aan de onderkant
opgroeit met een schoffelangst…
Begrafenis
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
809 Een begrafenis, we staan stil bij de dood
Maar het gewone leven gaat daarna door
Toch blijft het verdriet zo oneindig groot
Daar zijn geen troostende woorden voor.
Maar gelukkig is de dood niet het slot
Want we komen thuis bij de HEER
We mogen zingen voor de troon van God
In de hemel, daar zien we elkaar weer.…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 Een paar scherven blauwe eierschaal
hier en daar
aan de voet van de rooilijn
en de beukenschraag
herinneren me eraan
de dood
het treft me diep
weet ik dat ik
altijd een kind zal blijven
ingezwachteld ben ik
tot op de oppervlakte van mijn gezichtsveld
mensenkind
de boze natuur
met haar gruwelijke bedoelingen
waarom geen nest oude…