11451 resultaten.
mama
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
968 Ik mis je elke dag mama
Je optimisme en je doorzettingsvermogen
Jij maakt alles mooier
de mensen en de dieren
Dat is wat mij raakt
Jouw aanwezigheid mis ik vaak
Maar je bent altijd bij me
En het is jou ziel dat over mij waakt
Soms voel ik mij eenzaam
Dan praat ik met je in gedachten
Want ik weet dat jij mij verstaat
Moeder en zoon
Nooit…
Het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Altijd voel je een lichte onrust
wanneer die eerste schooldag nadert.
Een acuut heimwee naar de dagen
die allemaal op mekaar leken,
en juist daarom zo mooi waren.
Stilletjes denk je terug
aan de avonden waarop
om halftwaalf de barbecue nog smeulde
en de rosé werd bijgevuld?…
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de douchekop sta
verwondering, toen ik je zoende
ik voel…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
855 Loop niet door
Kom binnen
Wees niet bang
Ik laat je zien
Hoe mijn dagen
Vaak beginnen
Na het opstaan
Zonder zinnen
In een flits
Van nul naar tien
Maak eens mee
Wat ik vaak meemaak
Voel de wanhoop
In een dag
Zoek naar houvast
En naar orde
Zonder handgreep
Aan de slag
Hallo
Wees welkom
In mijn wereld
Beleef een tijd
Van geen…
Drie woorden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik weet en voel te veel,
zegt de man die zich in
zichzelf verliest -
Maar dan het wonder,
de hele wereld wordt
tot drie woorden teruggebracht:
Liefde, vrede en verdraagzaamheid,
deze drie - maar de liefde staat voorop,
Zij staat aan het begin
en komt aan het eind,
Alles staat of valt met haar,
Zij draagt jou bij zich
als jij wie…
voor altijd tijdelijk vandaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 Wat haar betreft als ze ‘t me vraagt
vandaag [zie je me nog graag]
ik leef in mijn vrouw ’s ogen
azuurblauw rivieren van geestdrift
lavend in het zilte vocht
mocht ik ooit de aandrift voelen te laveren
het hart op de tocht te zetten
vertoef ik in kolkend centrum van haar iris
inktzwart immer doordrenkt
van de duistere nacht
als je ’t mij vraagt…
You didn't feel it coming
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.112 het deken uit de picknickmand spreiden wij
gedachteloos in het gras. wij ontkurken wijn,
snijden het brood met vaste hand, voelen ons
vrij en blazen bloemblaadjes weg die rondom
ons dwarrelen, dreigen in een glas te vallen.
ons leven lijkt nog op een tekenfilmtafereel:
sprinkhanenconcert, bordkartonnen setting.…
Welles nietes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 In onze adem woont Gods Geest
Het is een ramp voor het verstand
Het is in een spagaat beland
Het voelt zich eenzaam en verweesd
Het wordt wanhopig en bevreesd
Negeert een uitgestoken Hand
In onze adem woont Gods Geest
Het brein zegt die tijd is geweest
Het hart zegt dat klopt van geen kant
Ik voel mijn hersens aan de tand
Die fluisteren daarop…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 Wat houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder…
Hun zwepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
466 gebarsten licht
wankelend scherft
realiteit uit eigen
spiegelbeeld het is
weer mooi geweest
in vervlakking eist
de top beloning
hun zwepen hebben
lang genoeg geslagen
striemen tekenen de huid
als aanklacht in de kleine
letters van het leven
zij zijn volledig uitgebuit
het is voorbij
gelieg en belogen zijn
bedrogen willen worden
voelen…
dragen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
512 voor je naar de
overkant gaat
de kant waarvan je
niet terug zult keren
wil ik met je kijken naar
het rimpelende water
ik wil met jou de
zuidwestenwind voelen
voor je afdaalt
praten we over het
ijs dat de lichtstralen
breekt en over
luchtbellen die als
kwik over het ijsplafond
glijden en tasten we naar
het flinterdunne bloemblad…
Die pluizenbol
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 zij speelde kleuren
danste muziek
zong sterren van
de hemel maar
mij kende ze niet
ze was die
pluizenbol tussen
opgeschoten bloemen
ravottte op de hei
de hele dag dolblij
wij keken naar
elkaar deelden
een omgeving
er was goed voelen
zonder enige beleving
wij een beweging
eten en weer gaan
maar echt vertrouwelijk
nooit liet…
Blauw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
518 Het blauw te lopen kent
zijn voelen dat aan ademnood
lijdt. Onmogelijk zijn de doelen
tussen daad en drang in hun preferentie-
strijd.…
Wanneer ben je een dichter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Nee zoals van Gogh
eerst niet werd erkend
en hij zelf zeer beslist wist
weet ook jij diep in je hart wel degelijk
of je wel of niet een dichter bent
wij voelen en weten
wij zijn immers dichters…
Terugkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Dagen van geluk
Haar prachtige lach
Haar gouden humor
Haar schijnende ogen
Haar opwindende lijf
Haar meeslepende vertellingen
Haar precieze uitdrukkingen
Zij is terug
In mijn geheugen
In mijn leven
In mijn toekomst
Zij reist mee
Door jullie kunst
Heb ik verbeelding
Komen de ideeën
Kan ik beleven
Kan ik voelen
Ben ik trots
Zelfs op…
Ik weet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Misschien is dit de regel
die niemand wil lezen,
de zaterdag die niemand
wil zien of voelen als dag
en een dag voor moeder dag.
Vandaag leg ik aarde en het zand
uit mijn handen en hoofd neer
in de wind en laat het verwaaien.…
Demonen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Ik wil niet wéér
strijden tegen die demonen
in mijn hoofd
ze zouden mij nooit weer verslaan
ik had het mezelf nog zo beloofd
Ze drukken me
naar beneden
met al hun kracht
terwijl ik naar boven wil
en iedere dag moet vechten
met man en macht
Ik haat ze
zo door en door
ik voel ze marcheren
en ik,
ik kan niet anders
dan ze proberen…
Schoonheid in ervaring
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 Haar woorden echoën nog na
Zij klonken lang als een vonnis
Niet door haar uitgesproken
maar als bevestiging van mijn kwaad
Niet kunnen beminnen
Niet kunnen begrijpen
Nu klinkt zij opnieuw
als een strelende melodie
Ik hoor haar
voel haar
omdat jouw muziek
mij ontvankelijk heeft gemaakt
Jouw beeld geeft gedachte
die zorgt voor blijvende beweging…
Muiterij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
934 Langzaam
Als dikke vla
Door een trechter
Sluipt het van
Boven naar benee
In mijn rechter
Brutaal en ongestoord
Heb ik last van muiterij
Laat hij mij voelen
Dat het over is
Gescheiden
Hij niet meer bij mij hoort
Zo dood en koud
Zit ik daar
Toch probeer ik heel benauwd
Er wat mee te doen
Moeizaam kom ik op
Sleep me voort
Door passanten…
Verdrinken in een meer van gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 In de verte zie ik jou silhouette, ik laat je los, drijvend en zinkend, ik voel geen pijn en ben vrij.
Ik accepteer dat ik verdronken ben. Het is mooi en stil in mijn hoofd.
Ik ben alleen, zoals altijd.…
ik zeg geen liefste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 ik luister je schreden nabij
de hartstocht die ik voel, het
is woordeloos die brij aan
letters die ik wil kneden
om een liefdesuiting aan
jou te forceren
ze rijmen niet maar haken
als gespleten ganzenveren
in een zweem van reeds
in oudheid gestelde snedes
ik noem je nimmer liefste, maar
roem je wereld waarin jij als
mijn muze jouw wonderen…
Zonder ballast
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 ik ga binnenkort
de ultieme duik
in je ogen maken
om jou op de bodem
van je ziel te raken
in een totaal geven
zal ik mezelf vergeten
om zonder ballast
de diepte in jouw blik
voor het eerst te meten
heb veel los
moeten laten om
vaardig te worden
snelheid te maken om
ons ontmoeten te smaken
voel al de warmte
van je lach weet me…
Plukten bloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 zo uit
het onbekende
menden
dieren van een
uitheems ras
hoorden
talen die woord en
zang vermengden
op een manier
die wij totaal
niet kenden
het is vreemd
om hier te zijn en
niets te hebben
het mijn en dijn
is geen structuur
in waar zij zijn
eigenheid en het
onderlinge onderscheid
gaan aan hen voorbij
toch voelen…
Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.180 Je thuis voelen in
vriendschap
is de mooiste erkenning,
die er maar kan
wezen.
Ieder mens
is kwetsbaar in het
leven,
maar als je goede
vriendschap hebt kan je
elkaar steunen
en rekenen op
elkaar.
Vriendschap…
Zij weet wat ik nodig heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Jij bent bij háar, maar
met mijn ogen dicht
voel ik jouw warmte
in de stoel naast mij
en niet de pijn voor jou
niet goed genoeg te zijn
zachter valt het licht
op onze jaren, uitvloeiend
naar de toekomst
Ik ga eten bij een vriendin
zij kan erover meepraten
en zegt dat ik geweldig ben
lief en mooi en te goed
voor mannen, ze zijn niet…
Kom terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Om jouw gezelschap
terug te vinden
loop ik elke dag
tussen twee werelden
Ik passeer vreemden
Ze zijn druk
Ik voel geen warmte
in hun adem, geen warmte
in hun vermaarde bezigheden
Ik ontmoet niemand
want hier is alles
al gezegd en gedaan
en in de andere wereld
waar jij niet bent
eet en slaap ik
Daar houd ik het niet uit
zonder…
Verwondering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 jij daar mens die me verwonderd
waar ik me mee
verbonden voel
met adem die ik herken
als van mij
dezelfde adem
die tot leven
liefde geluk blaast
nabij wanneer alleen
de nacht
nog over is
strelende handen
een
bloemenspoor
met ochtendgroet
een melodie
besloten in de ziel
bij snarenspel gezongen
dat de deur opent…
Diafragma,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 In het licht van de leeg
gewaaide februarilucht, de
ijsblauwe zon net onder,
maan en sterren lui, net op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
mijn doel zal delen of dat ik er
morgen nog zal zijn, of ik wel
de ontnuchterende morgen kan velen,
ik ben een makkelijk te verwijderen
beeld op de hemelse camera, waarin…