10627 resultaten.
vrouwen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.561 lekker zitten in ons vel
dan is alles om ons heen
kommer en kwel
Man, kind huis en werk is ons
dan te veel
en valt ons de somberheid
ten deel
Sta dan op met de zon
kijk in de spiegel
en glimlach naar je zelf
en zeg
Ik ben een 10
Nee ik ben een elf
gebruik de kracht
van je gedachten
Echt het helpt
We zijn alles
als we het maar
willen zien…
verjaarsparij
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
6.398 Je ogen stralen:
eindelijk, we gaan je taart ophalen
vrolijk en blij
komen we van de banketbakkerij
vandaag is het helemaal jouw dag
je laat het ook zien met smile en lach
cadeautjes van groot naar klein
wat is het heerlijk om jarig te zijn
ouderwetse spelletjes spelen
al dat heerlijke snoep uitdelen
kaarsjes op je taart
elk jaar wordt…
"Bestendig?"
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 Verder gaan is een beleven
wat niet klaar is af te geven,
pijnlijk te zien wat ongesnoeid
bleef aan bomen, vergat de
wrange vruchten te plukken
die niet rijpten in de dromen
gedwongen afstand van het hopen.…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra is de mens onthand
zullen kattenklauwen heersen
paardenhoeven billen tillen
en zien we de stevige achterkant
van ons beestachtig ongelijk.…
Ontspiegelt mij
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
674 zoek ik je ogen om mezelf te zien
je hand om eigen warmte te voelen
vind ik in jou wat er niet is misschien
regen heeft me weggewassen
ontspiegelt mij in dunne plassen
zonlicht heeft mij anoniem verdampt
wind verslijt gestaag mijn weerstand
erodeert de jaren tot herinnering
verstuift mijn leven door versnippering
ja ademt dagen langs…
De gerichte wil
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.610 vrinden,
De zachtheid van een kracht die draagt en schraagt,
Of de onafhanklijkheid van zijn beleid, -
Dan hoop ik dat een zeggen zal: wij weten
Dat hij als mens, dichter en vriend, als kracht
En leider 't zijne deed, maar nu de spil
Van 't denken stilstaat en in zelfvergeten
Zijn mond zich sloot, zien…
het griezelkabinet
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
740 genade, meedogenloos diep
in de strakke vorm van toewijding
zo zwart het gat, wat voor mij ligt
wanneer zijn ogen bruggelings wijzen
van binnenuit beweegt het spreken
wanneer het licht mijn lip doorboort
rij na rij, de haakjes geopend
gehoorzaam adem ik
in weinig zeggen en spoel
de scheve woorden door
het is niet wat ik wil zien…
Als de passiebloem bloeit
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.609 ontluiken
in de kleur die zo past bij verdriet
Als de passiebloem bloeit, huil ik niet
want ik laat m'n geluk niet doorkruisen
nu mijn hele heelal staat te druisen
in de branding van al m'n verdriet
Nu de passiebloem bloeit
laat ik me vertroosten
door herinneringen aan weleer
Nu de passiebloem bloeit
ben jij gestorven
maar op een dag zien…
De hoveling
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.191 Een zekre koning maakte een jammerlijk gedicht,
En gaf 't een hovling, om te zien of 't wierd geprezen.
Dees sprak: wat weetniet, welk een zot, heeft dit verricht?
't Is een ellendig vers, niet waardig om te lezen.
De koning zeide: Ik heb 't gemaakt. Hoe! gij, mijnheer?…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…
Moeilijk
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.430 Je ziet de waarheid niet, die wil je niet zien.
Te hard om te hendelen, te moeilijk misschien?
Te moeilijk om te kiezen tussen denken en doen?
vind je het moeilijk te om te begrijpen, of wil je dat juist niet?
Toch zal je moeten inzien dat je het fout ziet.
Het is niet goed het te verbergen, te verstoppen, te verzwijgen.…
in blauw dat alles zag
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
979 meer van steen
maar van herinnering
van toen het beter
met ons ging
jij vloog,
ik aardde in de rots
waar jij op neerstreek
en langdurig naar me keek
samen braken we
de spanning in een lach
de tijd stond stil
in blauw dat alles zag
wind waait geuren
naar de overkant
kleuren worden fletser
sporen vullen zich met zand
ik wil je zien…
effect der machtelozen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.114 Of willen wij die niet zien?
Bij elke lach die ik hoop,
valt het wel mee misschien.…
idefix
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.093 kleur in je haar
de vlekken om mijn mond
na een bord spaghetti
de vlekjes op je zonnemelk witte huid
details
die een schilder niet bedenken kan
tenzij de onze
die ons schildert met mijn hand
die het blikje cola iets te schuin houd
je blik in mijn ogen in onwetendheid
je rok een moment nog onbevlekt
de opluchting van je benen
die de bui zien…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 op zoek naar ogen
die alles zien en leven
uit putten delven
was het een wasvrouw
die in ochtendkantoorlicht
langs mij sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten…
bij munt voel ik de strop
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.332 ik heb de munt wel
honderd keren opgegooid
de kop is altijd feest
munt staat voor betalen
van plezier dat is geweest
soms rolt die snel
een stukje weg dat we
dan in verbazing lopen
het ongebaande gaan
genieten van het hopen
maar altijd is
de rand te zien die
kop en munt verbindt
in kleine letters woorden
die je nergens anders vindt…
wachten
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
2.046 Met al je kracht zoog jij me leeg
Zonder dat je dat kon weten
Dat heb ik me later nog verweten
Ik liet het toe zomaar afweten
Heb je nooit verteld
Hoeveel pijn dat deed
Nu heb ik spijt van zoveel dingen
Maar ik wil me niet aan je opdringen
Alles wat je deed heet liefde
Dat kon ik alleen niet zien
Denk je dat kan je me eens kan vergeven…
Lees mij
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.633 Zou ik dan heel misschien,
een glimlach om je lippen zien?
Dan zou ik je vragen,
misschien wel smeken
om deze woorden hardop uit te spreken.
Opdat ik, letter na letter,
voor een fractie van een seconde
op jouw lippen mag uitmonden.…
de nachtbode
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.924 ik zou nog niet willen sterven
maar ik voel dat het einde nabij is
ik trek de dekens op
doe mijn ogen even dicht
in de woonkamer slaat de klok
twaalf maal hetzelfde geluid
elke slag klinkt zwaarder
de nacht begint bij middernacht
vreemd dat ik een rust voel
geen angst om te slapen
inslapen klinkt zo definitief
zal ik de zon nog zien…
Stralende lentekleuren
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.540 Kleuren tekenen de groene velden
Van krokus paars en geel
De geur van lente vult de aarde
Grauw maakt plaats voor groen
Lente laat trotse kleuren zien
Pril is het donzige groen aan de takken
Narciskroontjes vullen de zoom van wegen
Heerlijke voorbode van zomers genot
Kleuren tekenen de groene velden
De natuur schildert het doek
Warme zachte…
Mister macho..?
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
3.433 Je lijkt daardoor een zwakke prooi
Uit matglas te worden gesneden
Toch mag je dit laten zien
Dit ben jij..en niemand anders...…
wie niet kaatst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
857 de vaste club
speelt weer
de bal snel rond
want wie niet kaatst heeft
nooit iets te verwachten
in woorden klinkt
de lach en vlot de humor
verstomd als nieuwe spelers
penetreren een vreemde eend
wordt de gebeten hond
ze zien de mensen niet
lijken te groeien in hun
aangeprate ego en trippen
vaak op andermans verdriet
beleven…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 schoenen stoepten tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht…
verboden handen in intimiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
742 handen bloeden pijn
schouders zijn wat smal
zouden breder moeten zijn
je glimlach
legt vertrouwen neer
voor een ontwapend contact
woede balt geen vuisten meer
ontspanning wordt je kracht
je oogt wel sterker
als je kwetsbaar antwoordt
op tal van rare vragen
je laat je niet uitdagen
door een vreemde vent
je ogen zullen altijd zien…
Het woord
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.482 Haar handen
teder samengevouwen
in volmaakt verdriet
we huilden de nacht in ongeloof
gedwongen te zien
en tasten vergeefs
naar de ongrijpbare pijlers
Het woord verdoezelt
in verborgen taal
synoniem aan het einde
nu zichtbaar in een schrikbeeld
De tranen echt van zilver
in een intens verlangen
naar overleven
De vaag geëtaleerde gruwelen…
Rekeningrijmen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.473 Beu ben ik uw klitten ouwe wijven
van vuil bescheten tenen die zo kien
met traan, met tuit, gejank en gegrien
menig congres spiralen naar kijven
het plan is gevat ver weg te blijven
van zwijnerij niet aan te zien
geen woorden voor en bovendien
mis ik de lust, de lol in schrijven
vertel eens: wat kan iemand drijven
zichzelf te lonen met…
Familie fort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.333 Je spreekt en bouwt een muur
Waarin mijn gedachten vruchteloos
Een nis van enge geborgenheid zoeken
Je schreeuw legt mijn oor te luister
Maar het echoët slechts mijn wanhoop
Vast te moeten houden aan jouw idealen
Mijn wil strekt zich, tast steen voor steen
Tracht muren te breken, er door heen te zien
Tot zijn vleugels kracht krijgen…
Bij naam geroepen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.168 O ik speel in dromen in ruimten
zonder hoeken, niets te bezeren
niets te breken, alleen het licht
is dof en onzuiver van geweten
De herfst staat pril in het begin
en toch is de kou te zien in bomen
langzaam sterven ze - al is het
niet voor lang -
Maar wie ziet het verschil tussen
't geschrei en het gejoel van kindervreugde
neen, die tijd…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven
plankton
en als onze voeten
over het zand gaan
zien…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 Jij koos ervoor de rug te ontbloten
te laten zien hoe de werklijkheid
onder beklede huid kon zijn
De vingers tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat…