7546 resultaten.
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
594 een zwart fluwelen mutsje,
heel voornaam.
Zes mezen komen eten,
allemaal tesaam.
Op en neer, en heen en weer,
kom en ga
soms ondersteboven
doen ze elkander na.
't Is één groot feest,
en ik geniet het meest.
Dan in één roetsj...
naar de overkant.
Naar Rikus: “Kom jongens,
hij heeft pindakaas, zo lekker!”…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad
meisje schrikt
kleur zwart…
En weer: zo'n kaart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
751 De brievenbus gaat open, gelijk valt mijn blik
op een envelop met zwarte rand: ik schrik
wie ie er nu weer vertrokken naar daar
waar geen mens van terugkeert, gelukkig maar.
Snel geopend, ach jee, oh gossie,
'k Had je pas nog aan de telefoon
alles was nog heel gewoon
nu ineens kan dat niet meer, echt niet.…
Ommezien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 een bestemming twee
plaatsen, heen en terug, op
Street View is daarvan niets
terug te vinden, misschien
zijn we voorbijgegaan zonder
er bij stil te staan, hangen
natte sneeuw en kale regen
met hoofden uit het raam,
gewoon, voor de volledigheid
onze beide stipjes hebben nog
één lege witte vlakte te gaan
gisteren was je haar zo zwart…
Stadschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Een revolutie in klad legt hinderlagen
tegenspraak verwikkeld in het tumult
van pleinen en straten
Een stad onder bewind van symbolen
slentert hortend in een kleurig geloof,
een wadende tocht van Spaanse totems,
witte kappen,zwarte vegen, snel driftig
neergeschreven; een hang om eeuwig
in verzet voort te leven.…
De aardbeienneus - Sprookje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 Een aardmannetje dicht bij
de koude grond spreidde
zijn bedje 's nachts heel
gezond tussen die zoet
zacht rode vruchten met
zwarte pitjes; soms nog
niet rijp maar waterig witjes.
Overdag bij zonnige zomertijd
hield hij met hark en schoffel
zijn bedje bij héél toegewijd.…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Als een wolf jankt de aarde
zeeën vol met tranen
dijken tonen geen weerstand
tegen kolkende waterstromen
er krioelt leven in de kern
kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs…
Een blij gezicht te zien
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
548 Achter het zwart schittert het wit van het wonder.
Een rijk bezit, het maakt het blind zijn heel bijzonder.…
De brug
poëzie
3.8 met 10 stemmen
1.799 En over het zwarte water, dat daar sliep,
Wees mij de hand, als brug, een dennenmast.
Ik vroeg: - 'Hoe draagt die boom ons beider last?'
Hij sprak: - 'God leeft, die ons voor het leven schiep.'
Ik zag mijn gids in de ogen; al mijn angst
verkeerde in zwijgend, liefdevol geloof.
De boomstam kraakte… ik kon niet meer terug.…
Mijn script?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 balancerend op de vlakken
van het zwart en wit, vrees
de kracht van elke stap van ieder
stuk op het schaakbord van de
liefde, vaak onherkenbare patronen
die kundig worden uitgezet,
misschien vanuit een ego maar
door de dame geregisseerd waarin
de koning telkens wordt mat gezet ,
heerlijk oneindig spel als verliezer
te ondergaan,…
on zinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik heb de kopjes op het aanrecht gezet
twee kopjes, ééntje zwart
en ééntje wit, waar nog een lepeltje in zit
met koffieschuim van coffeepads
ik zwets ervan
ik heb de broodzak weggeruimd
kruimels opgevangen, in mijn hand
toen weer geleegd en schoongeveegd
benedenwinds op meters grind
gelijk van tint
ik heb de vogels snel zien komen
bruine…
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.133 Reeds is de winter ons voor goed gescheiden,
de lente ergens ver, aadmende, wacht,
de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht,
en komt met ploffen van de daken glijden.…
De schil waarop wij leven
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.585 Hier zijn pionieren klootjes of crimineel
en wie niet te categoriseren valt
in een aparte doos – woonkamers wemelen
van geruchten over een pedofiele buur
en asielkampen moeten het liefst
aan de horizon staan, zo scheidt men
het goede van het zwarte.…
dag, dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 meestal ben ik dan verloren
voelt de warmte bij voorbaat zacht,
zo zal een hemel mij kunnen bekoren
ik hou me dat in alle eenvoud voor
het beperkt ook de decibellen
als ik onder het laken
op mijn hurken, liggend,
omga met het mateloos snurken
het is niet ongebruikelijk
dat dit geluid mij doet kwellen
en de slaap onderbreekt
als een zwart…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Opzuigt de bliksemstorm het meer tot hozen:
Dan staan in blauw doorschijnende pilaren
De doden: hun zwarte ogengaten staren
Boven hun grijns om macabre apotheozen.…
liijntjes
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Zo staat ze nu voor mij in zwart – wit
haast onmogelijk op mijn doek gegrift.…
Trots ben ik op de pauw.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
561 In alle variaties
blauw heeft deze veel in huis;
naast het ook zo gevarieerde
groen met zwarte stippen,
waarin hij zo feestelijk welbewust
gaarne over de dierenweide al
zijn charme wenst te manifesteren.
Met zijn wijd uitstaande vederbos.
Iedere vederpen nog mooier dan iedere
andere.…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Zwart wit denken is makkelijk,
tegelend aan je eigen laan gebruik je de bomen als oogkleppen,
loop je over je eigen geplaveide straatje,
starend in een wereld niet groter dan je ogen kunnen zien.…
Begrip
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 De nacht was vol hemeltergend gegis
Ik wil maar begrijpen
Ik wil mijn botte ziel slijpen
totdat ik de zwarte plek eruit wis
Ik ben niet slecht
en boos evenmin
maar mijn leven heeft alleen zin
na dit nieuwe emotionele gevecht
Zo veel jaren was ik uitgeschakeld
Mijn blik was asgrijs
Maar ben ik nu wijs?…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Later lazen we samen Paustovski ,
je vlijde je bijbels tegen me aan
en zuchtte "Odessa aan de Zwarte Zee,
daar heb ik liefgehad."
Toen de meeuwen het krijsen staakten
en jij niet langer in mijn schoot bewoog,
zagen we in de late najaarszon
de elzen teder wiegen.…
Lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 dief
Geen toverformule
Maar ik spel eindeloos verknoopt
Schijnbaar achteloos wat regelwerk
Zorg of verlossing onverhoopt
Voldaan beroofd als handelsmerk
Toch heeft elk seizoen zijn wensen
Vrijheid dient zacht te dwingen
En strookt grenzeloos met mensen
De wet moet immers kunnen swingen
Dus zo struikel ik over de wolken
Gespiegeld in zwart…
Herinneringen aan pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
987 liefste zou verdwijnen
Het was zo’n verlaten donkere nacht
waarin mijn ogen urenlang schreiden
Zo’n nacht waarop je ultieme kracht
samen met jou de dood in wil glijden
Het was zo’n naargeestig kille nacht
waarin ik naar eertijds werd gezogen
Zo’n nacht waarin ik enkel nog dacht
aan de dood die me halen zou mogen
Het was zo’n eenzaam, zwarte…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 Op 't zwarte water zwemt een enkle zwaan.
Heel in de verte zwijmt een vogelklacht
En op het mos zijgt door de takken zacht
Het zilverlicht der pasontloken maan.
Ik voel mijn hart zó zwellen in mijn borst,
Of 't ook wilde openspringen, morgen vroeg,
Als al die groene knoppen om mij heen.…
Ik heb een droom
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
778 Ik had een droom, en laat me dromen
Die droom die zegt dat ieder mens is gelijk
Die droom die enkel gaat over vrede
Tederheid, liefde en vriendschap waar ik kijk
Laat mij koesteren die dromen
Dat zwart, wit, bruin, geel of rood elkaar vinden
En alle naties tot een eenheid komen
Niet allen gelijk maar wel als vrinden
De wereld vormen als eens…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Binnenvaartscheepjes met zwart-glanz'ge rompen
Liggen te domm'len langs de kade-lijn
In regenschemering, als donk're klompen,
Die kinderlijk getuigd met lompen zijn.…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 helder blauw overspant mijn wereld
zeker, met wat vluchtig wit verweven
zwarte vleugels knippen in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen…
Overtocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Zwaarder zwelt de zwarte zwijgende last.
Mijn loden hoofd wordt als foto vergroot.
Een stralende ster is het enige houvast.
Wanneer deze warme wolk waait in ‘t rood,
kom je mij halen om te worden verrast.
Ik stap voor de laatste tocht in jouw boot.…
Een wereld ster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
734 zingt
als een juweel
waar ze ook komt
ze is nooit teveel
Haar stem
creëert ruimte
zij is een nachtegaal
een met soul
ze vult de zaal
Ze schrijft wat ze voelt
altijd
rechtstreeks
in contact
met anderen
wordt ze afgespiegeld als een feeks
Als één
de wereld vrede
in de gaten houdt
is zij dat met haar
stem
die is van goud
Zwart…
Grafland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Winterlicht vreet de wijde heuvel
almaar kaler, buizerds zweven over
de grafstenen in de vruchtbare grond
die eeuwenlang olijfbomen droeg
De zielen zijn elders, waar Israël
hen brengt, de resten vergaan
in zwarte doeken, om als eerste mensen
de nieuwe wereld te betreden op de dag
dat de poort van erbarmen opengaat
Want daarvoor hebben…
Vreemd blijft aanlokkelijk,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
476 niet stil blijft staan,
beschrijf wat ik niet kan kweken,
niet kan vangen, niet kan vergeten
schrijf wat niet te raden is, te begrijpen
om zelf maar te weten, schrijf over
wat ik niet omhelzen kon, verwennen
of verwijten, schrijf over verwildering,
betreuren van herinneringen, overdrijf in
dromen die ik overwon, meest geschreven
in zwart…