Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Mysterieus

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 779
ik krijg geen vat op jou jij mysterieuze vrouw je hebt speciale trekjes zoals ook die binnenpretjes wanneer je kijkt naar mij dan voel ik wat gevlei je ogen branden vuur en je lach is puur natuur je woorden laten dromen maar zover kan ik nooit komen op die plaatsen ver van hier voel ik in gedachte het plezier je bent net zoals het…
jonhy donovan27 november 2016Lees meer >

Een leven kent zijn vergezichten.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Waar de ogen zich koortsachtig op hun doel blijven richten; ver van huis in een schijnbaar ander land. Een leven kent zijn vergezichten. Het gras lijkt er altijd groener om het anders kunnen doen. Onbereikbaar lijkt het veelal. Voor je het weet zak je weg in het moeras van het goede fatsoen. Toch mag je altijd blijven hopen.…

Dageraad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
De kille nachten voorbij dat de open haard zacht uitdooft om de dag te duiden met geur van vers gebakken brood. Met de nasmaak van rode wijn en gedroomde herinnering omarm ik haar tegen mij aan met uitzicht voor een nieuw begin.…

Vrij land

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
Een ver de nevelige bomen Voor d’ horizon tussen dorp en hei Een paard dat daar staat te dromen Ergens in een hoek van de wei De nachtegaal zingt tussen ’t groen Uitbundig met zijn schoonste tonen Heel Holland is gelijk een visioen Het mooiste land om in te wonen.…

Droom

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Droom door de tijd Wandelend door het bos opziend naar alle bomen hoor ik hoe de wind speelt met hun gebladerte een klankrijke symfonie Ver weg hoor ik zingen over vrede en geluk mensen ontmoeten elkaar samen genietend van een zorgeloze tijd het wordt warmer bloemen met dauwdruppels glinsteren als kristal een lichte bries blaast al…

Samenspraak

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
waar heb ik dat aan te danken Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen Bij uitschakeling van hun ziel en brein En doen onnadenkend anderen veel pijn Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen Maar als jij spreekt hoor ik een schoon ballet Een melodie om louter van te dromen Een lied recht vanuit je hart ontsproten Een dans van niet zo ver…

vrede ligt over de horizon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht Dat overal liefde en vrede brengt Zich zonder dat wij vragen tot ons richt En ons duister met zachte glans vermengt Een zachte stem die ons noodt te komen Roepend vanachter verre horizon Die ons vraagt om niet te blijven dromen Maar te komen tot de levensbron Laten we dan gaan in vast vertrouwen…

Voorbij mij

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
ik voel ver weg ook in het denken niet te vatten, toch wil je me ergens roepen of wenken zo ik dat ook ken, doch het ligt in de tijd besloten als het eenmaal daar is, word ik in herinneringen gegoten, soms in de nis van een kloppend hart je zult jezelf aanschouwen (als ooit het grijs jou bedekt dan wel eerder) het is een moment…

De wolken

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 820
Maar ’t leven gaat niet als de wolken; het lacht en schreit maar keert nooit weer en zelfs geen vers kan echt vertolken wat ik hier nu van wolken leer: laat dromen steeds je ziel bevolken maar leg je ook bij feiten neer. Naar het gedicht van Martinus Nijhoff: De wolken...…
Adeleyd5 september 2017Lees meer >

De olifant

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.575
Hij draagt me naar mijn jeugd terug toen vader bij 't olifantenperk dit vers begon: Nu zal ik u iets wondermoois verhalen: Heer olifant gaat aan het koffiemalen. Hij deed het nooit, maar 'k wist dat hij het kon. ------------------------------- uit: 'Het dagjesdier', 1995.…

Hij kende de mensen van binnen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.196
en spijkers – toch, niet te geloven heeft Hij ons liefgehad Hij kende de mensen van binnen achter het masker zo arm lachend uit angst bijtend uit pijn van groter te willen een godje willen en maar mens te zijn Hij kende de mensen van binnen wist dat de dood er op stond maar vroeg om opnieuw te beginnen stem uit een mensenmond Zo ver…
Inge Lievaart19 november 2017Lees meer >

schaap

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
wanneer in voorjaarsgras dartelend wij de lente boden dan nog zijn wij schattig boodschapt blatend het schaap maar de waardering daarna een beetje meer respect die is ver te zoeken zo mekkert het voort worden wij niet als lammetjes ter slachtbank geleid dan wel aan goden ter offer eerst gekeeld dan geslacht schande wacht de brave…

Anno 2017

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
gehersenspoeld om zich in te zetten voor geweld nog altijd met de paplepel wordt ingegoten de vermisten nog altijd niet terecht zijn zolang politieke partijen keer op keer kunnen falen de natuur een langzame dood sterft dankzij onze vervuiling lontjes almaar korter worden grote bekken het van beleefdheid lijken te winnen is vrede op aarde ver…
LadyLove4 december 2017Lees meer >

Heb het hart straal gerust

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Een voor grote rustige passen een atelier met een kruk en tafel en geuren van vers dennengroen. Een voor lege doeken en penselen die ook jou vandaag wenken. Kom, blijf niet mistroostig staan loop even hierheen vol verlangen verwoord jouw regenboogzielskracht .…

Langs de wegkant

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.344
Morgen vers in de krant:hoe Jackson Pollock de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef en schoof met vlakken - schouwspel telken kere zoals hij holtes vulde met spetters licht, onbesuisd tuurde door witte wolken heen - en dan zo'n regen. -----------------------------------------------…
Frans Budé12 januari 2018Lees meer >

Mijn langharige maatje

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Van vers gevallen regen op wangen voelen tot deze plek koesteren geeft ook haar 't gevoel van thuiskomen, zij is geschapen om te zijn. Wie zij is, een maatje, al dagen en maanden. En vergeef mij als ik je niet dat kan vertellen wat zich dan soms in mij spontaan openbaart.…

Later

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
Natuurlijk is later altijd later later is je hondje dat vier meter voor je uit loopt aan de lange lijn later is het vooruitzicht daar waar hij nu is en jij straks ook zult zijn later is daar waar je hondje net nog liep en jij hem omdat hij iets te ver achterbleef weer schijnbaar naar het nu terug riep Nu is het geluid van enkele secondes…

Haar mimiek

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
zij kende de wegen kon ze in haar ogen lezen zag in haar mimiek hoe diep de paniek had toegeslagen chaos kleurde rood tot ver in haar hals woorden kregen geen kans om tot klank te komen bleven steken in niet weten hoe emoties te vertalen zijn komend uit een verre onuitspreekbare pijn jij hebt haar zachtjes bij de hand genomen om…
wil melker4 december 2018Lees meer >

Alleen met ons beiden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Wij eten op tijd, maar niet aan dezelfde dis, jouw en mijn tafel staan daarvoor te ver uiteen, hoewel jouw tafelgenootschap veel groter is, nuttig jij en ik ook, de maaltijd heel alleen. Ik kom alle dagen je gezelschap zoeken, want ik wil zo, ja zo dolgraag bij je zijn, maar onze werelden zijn voorgoed gescheiden.…

Zaden van de berk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Kennelijk onmogelijk de toegemeten tijd in te ruilen voor alle ervaringen waarin ik mij achter kon verschuilen zonder naar de bestemming te vragen om al de kritische antwoorden te vermijden, waar mijn ideeën kiemen kunnen, niet al te ver verspreid.…
Pama17 juli 2019Lees meer >

Slijtende liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ik mag me vlijen tegen je lichaam, een arm om je heenslaan, maar als m’n hand je borst omsluit, m’n vinger het gleufje van je poes besluipt, dan ga ik te ver. Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou als ik je blote schouder zoen, maar niet dat ik met je vrijen wil terwijl mijn lippen je hals beroeren, dan kom ik te dichtbij.…

en hier liggen wij omringd door eeuwigheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
jouw mooie Griekse neus en je gesloten ogen je grijze haar dat zachtjes in de wind honden huilen en blaffen naar elkaar van de ene berg naar de andere sterft geluid langsaam weg en hoog in de lucht trekt een straaljager een streep door de hemel tot ver over de Aegeïsche zee weet jij wat de helm kost van zo ‘n piloot, zeg jij vijf…

Arcadische kopie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 376
ingestapt route onverwacht als ik maar bij je was herkende in opkomend licht het panorama dat onder ons gleed in een eerst ontwaken serene rust voelde weldadig aan in een harmonische balans kreeg natuur eindelijk weer zijn optimale kans waarbij techniek geen spoor had nagelaten slechts een arcadische kopie van de wereld ver…

Het meisje uit het kamp

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
ergens heen Daar zingen vogels in de palmen een beek stroomt door het dal het water blinkt zachter dan goud en zij is een witte roos in juni en in januari Van haar wil ik zonnenstralen dichten in het eeuwige bos een bruisend lied uit mijn hart in helder groene woorden en vlammend rode muziek Zij is mijn ziel, ze smelt wapens met veren…
Zywa18 maart 2020Lees meer >

Perfecte dwaler?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
Ze heeft het overwogen in mijn gedachten te verblijven, niet gezwicht of heb ik mij dat slechts verbeeld en mijzelf voorgelogen, de leugen is al verdwaald in het rode morgenlicht, in haar bestaan als meeuw dwaal ik mee ver over zee,…
Pama19 april 2020Lees meer >

Onderhuids

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
en zocht het onderhuidse waarvan je niet wist waardoor Het mobiel als tussenpersoon Maar je liet het los, nam het niet mee gaf je over aan mijn handen wat me altijd ontroert Terwijl ik het ondergrondse weg wilde werken, oplossen in je onbesprokene Hoevaak je in slaap viel Je moeheid eruitgeperst werd En als een ander mens Nog ver…
Ralameimaar18 augustus 2020Lees meer >

apocalyptisch

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
De dode oevers zal ik dood en droevig laten, de weidse verte weids en ver, maar geen grashalm blijft nog over, en geen zon of maan of ster. Ik zal het gele lege bootje zijn dat dobbert, dobbert, dobbert, dobbert in de leegte.…

Kafkas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Met ziedende hand sloeg de hemel de nieuwe stad en de enorme toren uiteen, de Hangende Tuinen vlogen Vertrekken werden vliegtuigen en tapijten met gedekte tafels landden ver weg in de lange zee Een zware regen van kamers vormde met een plons een hemelhoge bergrug De mensen uit de Toren verspreiden zich in vijftig talen en vochten om…
Zywa1 maart 2021Lees meer >

Vrij land

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
En ver de nevelige bomen Voor d’ horizon tussen dorp en hei Een paard dat daar staat te dromen Ergens in een hoek van de wei De nachtegaal zingt tussen ’t groen Uitbundig met zijn schoonste tonen Heel Holland is gelijk een visioen Het mooiste land om in te wonen.…

vissen aan de IJssel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
zo ver te zien grijpt rimpeling aan lichte koorden die dringen naar waterkringen. er is een begin aan geluk onder een vlekkeloze hemel, zonder tijd, de uren op land, bij een visser langs de kant. hij laat het snoer ondergedompeld in oneindigheid lopen.…