8894 resultaten.
Mysterieus
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
779 ik krijg geen vat op jou
jij mysterieuze vrouw
je hebt speciale trekjes
zoals ook die binnenpretjes
wanneer je kijkt naar mij
dan voel ik wat gevlei
je ogen branden vuur
en je lach is puur natuur
je woorden laten dromen
maar zover kan ik nooit komen
op die plaatsen ver van hier
voel ik in gedachte het plezier
je bent net zoals het…
Een leven kent zijn vergezichten.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 Waar de ogen zich koortsachtig op
hun doel blijven richten;
ver van huis in een schijnbaar
ander land.
Een leven kent zijn vergezichten.
Het gras lijkt er altijd groener
om het anders kunnen doen.
Onbereikbaar lijkt het veelal.
Voor je het weet zak je weg in
het moeras van het goede fatsoen.
Toch mag je altijd blijven hopen.…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 De kille nachten voorbij
dat de open haard zacht uitdooft
om de dag te duiden
met geur van vers gebakken brood.
Met de nasmaak van rode wijn
en gedroomde herinnering
omarm ik haar tegen mij aan
met uitzicht voor een nieuw begin.…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Een ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Droom
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
465 Droom door de tijd
Wandelend door het bos
opziend naar alle bomen
hoor ik hoe de wind speelt
met hun gebladerte
een klankrijke symfonie
Ver weg hoor ik zingen
over vrede en geluk
mensen ontmoeten elkaar
samen genietend van een zorgeloze tijd
het wordt warmer
bloemen met dauwdruppels glinsteren
als kristal
een lichte bries blaast al…
Samenspraak
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 waar heb ik dat aan te danken
Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen
Maar als jij spreekt hoor ik een schoon ballet
Een melodie om louter van te dromen
Een lied recht vanuit je hart ontsproten
Een dans van niet zo ver…
vrede ligt over de horizon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht
Dat overal liefde en vrede brengt
Zich zonder dat wij vragen tot ons richt
En ons duister met zachte glans vermengt
Een zachte stem die ons noodt te komen
Roepend vanachter verre horizon
Die ons vraagt om niet te blijven dromen
Maar te komen tot de levensbron
Laten we dan gaan in vast vertrouwen…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 ik voel ver weg
ook in het denken
niet te vatten,
toch wil je me ergens
roepen of wenken
zo ik dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment…
De wolken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
820 Maar ’t leven gaat niet als de wolken;
het lacht en schreit maar keert nooit weer
en zelfs geen vers kan echt vertolken
wat ik hier nu van wolken leer:
laat dromen steeds je ziel bevolken
maar leg je ook bij feiten neer.
Naar het gedicht van Martinus Nijhoff: De wolken...…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 Hij draagt me naar mijn jeugd terug toen vader
bij 't olifantenperk dit vers begon:
Nu zal ik u iets wondermoois verhalen:
Heer olifant gaat aan het koffiemalen.
Hij deed het nooit, maar 'k wist dat hij het kon.
-------------------------------
uit: 'Het dagjesdier', 1995.…
Hij kende de mensen van binnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.196 en spijkers –
toch, niet te geloven
heeft Hij ons liefgehad
Hij kende de mensen van binnen
achter het masker zo arm
lachend uit angst
bijtend uit pijn
van groter te willen
een godje willen
en maar mens te zijn
Hij kende de mensen van binnen
wist dat de dood er op stond
maar vroeg om opnieuw te beginnen
stem uit een mensenmond
Zo ver…
schaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 wanneer in voorjaarsgras
dartelend wij de lente boden
dan nog zijn wij schattig
boodschapt blatend het schaap
maar de waardering daarna
een beetje meer respect
die is ver te zoeken
zo mekkert het voort
worden wij niet als lammetjes
ter slachtbank geleid
dan wel aan goden ter offer
eerst gekeeld dan geslacht
schande wacht de brave…
Anno 2017
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 gehersenspoeld om zich in te zetten voor
geweld nog altijd met de paplepel wordt ingegoten
de vermisten nog altijd niet terecht zijn
zolang politieke partijen keer op keer kunnen falen
de natuur een langzame dood sterft dankzij onze vervuiling
lontjes almaar korter worden
grote bekken het van beleefdheid lijken te winnen
is vrede op aarde ver…
Heb het hart straal gerust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Een voor grote rustige passen
een atelier met een kruk en tafel
en geuren van vers dennengroen.
Een voor lege doeken en penselen
die ook jou vandaag wenken.
Kom, blijf niet mistroostig staan
loop even hierheen vol verlangen
verwoord jouw regenboogzielskracht .…
Langs de wegkant
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.344 Morgen vers in de krant:hoe Jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
-----------------------------------------------…
Mijn langharige maatje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
586 Van vers gevallen regen op wangen voelen
tot deze plek koesteren geeft ook haar 't gevoel
van thuiskomen, zij is geschapen om te zijn.
Wie zij is, een maatje, al dagen en maanden.
En vergeef mij als ik je niet dat kan vertellen
wat zich dan soms in mij spontaan openbaart.…
Later
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
715 Natuurlijk is later altijd later
later is je hondje dat vier meter
voor je uit loopt aan de lange lijn
later is het vooruitzicht
daar waar hij nu is en jij straks
ook zult zijn
later is daar waar
je hondje net nog liep
en jij hem omdat hij iets
te ver achterbleef weer schijnbaar naar
het nu terug riep
Nu is het geluid van enkele
secondes…
Haar mimiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 zij kende de wegen
kon ze in haar ogen lezen
zag in haar mimiek hoe diep
de paniek had toegeslagen
chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen
bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn
jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om…
Alleen met ons beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Wij eten op tijd, maar niet aan dezelfde dis,
jouw en mijn tafel staan daarvoor te ver uiteen,
hoewel jouw tafelgenootschap veel groter is,
nuttig jij en ik ook, de maaltijd heel alleen.
Ik kom alle dagen je gezelschap zoeken,
want ik wil zo, ja zo dolgraag bij je zijn,
maar onze werelden zijn voorgoed gescheiden.…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Kennelijk onmogelijk de
toegemeten tijd in te ruilen
voor alle ervaringen waarin ik
mij achter kon verschuilen zonder
naar de bestemming te vragen
om al de kritische antwoorden
te vermijden, waar mijn ideeën kiemen
kunnen, niet al te ver verspreid.…
Slijtende liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Ik mag me vlijen tegen je lichaam,
een arm om je heenslaan,
maar als m’n hand je borst omsluit,
m’n vinger het gleufje van je poes besluipt,
dan ga ik te ver.
Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou
als ik je blote schouder zoen,
maar niet dat ik met je vrijen wil
terwijl mijn lippen je hals beroeren,
dan kom ik te dichtbij.…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ingestapt
route onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur
eindelijk weer
zijn optimale kans
waarbij techniek
geen spoor had
nagelaten slechts
een arcadische
kopie van de wereld
ver…
Het meisje uit het kamp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ergens heen
Daar zingen vogels in de palmen
een beek stroomt door het dal
het water blinkt zachter dan goud
en zij is een witte roos
in juni en in januari
Van haar wil ik zonnenstralen
dichten in het eeuwige bos
een bruisend lied uit mijn hart
in helder groene woorden
en vlammend rode muziek
Zij is mijn ziel, ze smelt
wapens met veren…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Ze heeft het overwogen in mijn
gedachten te verblijven, niet
gezwicht of heb ik mij dat slechts
verbeeld en mijzelf voorgelogen,
de leugen is al verdwaald in het
rode morgenlicht, in haar bestaan
als meeuw dwaal ik mee ver over zee,…
Onderhuids
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 en zocht
het onderhuidse
waarvan je niet wist waardoor
Het mobiel als tussenpersoon
Maar je liet het los,
nam het niet mee
gaf je over aan mijn handen
wat me altijd ontroert
Terwijl ik het ondergrondse
weg wilde werken,
oplossen in je onbesprokene
Hoevaak je in slaap viel
Je moeheid eruitgeperst werd
En als een ander mens
Nog ver…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 De dode oevers zal ik
dood en droevig laten,
de weidse verte weids en ver,
maar geen grashalm blijft nog over,
en geen zon of maan of ster.
Ik zal het gele lege
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.…
Kafkas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Met ziedende hand sloeg de hemel
de nieuwe stad en de enorme toren
uiteen, de Hangende Tuinen vlogen
Vertrekken werden vliegtuigen
en tapijten met gedekte tafels
landden ver weg in de lange zee
Een zware regen
van kamers vormde met een plons
een hemelhoge bergrug
De mensen uit de Toren
verspreiden zich in vijftig talen
en vochten om…
Vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 En ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 zo ver te zien grijpt rimpeling
aan lichte koorden die dringen
naar waterkringen.
er is een begin aan geluk
onder een vlekkeloze hemel,
zonder tijd, de uren op land,
bij een visser langs de kant.
hij laat het snoer ondergedompeld
in oneindigheid lopen.…