Netgedichten over woonoord

In deze woning is niets buiten werking. Er brandt altijd licht. De bewoners zitten klaar om de knoppen te bedienen. De dag snelt over vaste paden, enkel onderbroken door een korte lunch. De vingers blijven aan de pols. Stipt op tijd wordt het avondeten afgeleverd, daarna verdwijnt men weer achter de knoppen. En buiten de tuinverlichting…

De kleinste stad in het wijde Friesland spreekt ingetogen van strenge krijgstucht. Soms klinkt feestelijk kanonnengerucht bij de wallen vol hechte, trouwe stand. Aan de gracht houden oude huizen hun band met handel en nijverheid, lang vervlucht, maar nog glimlachend, onder voldane zucht, in ramen, door werkend verleden omrand. Het bedaarde…

Tussen wegendrukte en havenklanken ademt een bomenrijk ruim en verblijd. Bedaagde reuzen wuiven koel en wijd, mogen bloemengeur voor jong gemoed danken. Rust straalt nodend uit grasveldjes en banken. Allerlei spraak is tot zwerven bereid: langs de vijver, die zijn vele vingers spreidt als lange, dooreen geweven ranken. Een tuin vol hoekig…

Een wereldreis van een en duizend nachten Architectonisch rijk vol avontuur Drie continenten in een ring van vuur Als hof van integratie der gedachten Naast een donjon een middeleeuws kasteel Aan stuurboord in de nijl een piramide En voor de mui toont kaal en plompverloren Een priapus zijn naakte rode steel Fonteinen ruisen in het…

Kan een mens doen wat nodig is, zonder te reageren op wat was? Kan hij wel spontaan blijven, zonder dat hij geworden is? Kan zij avontuurlijk leven, in haar eigen huis? Water uit zijn douche zien stromen, zoals water in een wilde waterval. Drijven in haar eigen badkuip, als zwemmen in een oceaan. Mensen waarmee we samenleven, steeds weer…

Het landschap kantelt een beetje in weemoedige dromen uit het verleden aan lager wal, tussen het schip en de kade er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt over vrede, genezing en uiteindelijke genade wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst wat golft, schuimt en nadert is nog meer…

langs de weg naar Lewedorp. Ieder aan een kant. Uitnodigend wachten zij, wachten zij op... Ja, waarop? Wat zal ik invullen? Ga ik dichten of laat ik het open? Niemand die me iets verplicht. Maar het plaatje intrigeert me: twee bomen die de ruimte attenderen dat zij hier heersen, de verre blik hypnotiseren met hun kracht - overtuigend…

Een oranje welhaast roze gloed glijdt langzaam over polderland. Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie. Ganzen klinken in de verte. Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte. Van stad naar stad getrokken, maar nu hier, tussen dijk en grasland, neergestreken in het niets. Bij een kolkende maas mijn rust gevonden.…

Ik ben geboren in Geleen, groeide op in Geverik; basisschool in Beek, scouting in Schinnen. Ik ging naar de Hogeschool Heerlen, verhuisde naar Hoensbroek, naar Nijmegen, Arnhem en weer terug. Ik dronk wodka in Warschau, slibowice in Bratislava, Highland Park op Mainland, Orkney en muntthee in Meknes. Ik treinde naar Sint Petersburg…

het oude tafeltje bruin van nicotine uit een ondenkbaar verleden het is nostalgisch alles komt terug we kunnen niet eindeloos vernieuwen vanuit grootmoeders stoel komen herinneringen tot leven het zal je toch benieuwen als meubels konden praten na alle geleefde jaren in oorsprong al eens wisten hoe duurzaam zij toch waren…

gaat meetellen mijn zijn Schoolstraat de Swikstellen heeft een streepje voor met de Korte en de Laange Schoor staat paraat langs de Hoofdweg de Oosterstraat de Veurste en de Achterste Rou is alles wat je je wensen zou en nog eens wat het Kruirad Kochspad mogelijkheden zat en daarna de Zandstroom A verder gaan langs de Briolaan de…

De Euromast destijds torenhoog bijna niet meer te herkennen de toren van de Laurenskerk al helemaal verdwenen tussen al het hoogbouwgeweld Maar het zicht is fascinerend met name vanaf de andere kant van de Kralingse Plas en dan proberen te raden welk silhouet welk gebouw is…

in Westerwolde deze contreien veel mooie oude boerderijen muren golvend scheefgezakt onder zo'n groot verweerd pannendak nooit modern strak maar van voorheen gedichten in steen die vertellen van het verleden in Lsudermarke aan de Veenweg dichtbij de wegstatie Jezus aan het kruis boerderijen van het type hallehuis maar overal aan…

in Westerwolde staan ze bij rijen landarbeidershuisjes kleine keuterijen je herkent ze aan de krimp bij de voorkamer bredere achterkant de afdakkamer aan de andere kant onder een omlaag doorlopend dak vandaag nog wordt er vaak en graag in gewoond voorheen onderdak voor de landarbeider erbij een grondstuk voor de groentetuin met…

Na de oorlog, wederopbouw de woningnood zou doortastend worden aangepakt nou het kwam er niet van idealen ingezakt koude oorlog, stijgende prijzen burgemeester van Ulrum ging bewijzen dat het toch kan het 1000 woningenplan vraag niet hoe dat kan voor de gele provincie Groningen kwamen ruim 1100 woningen. Rijtjeshuizen, prefab elementen…

Ons huis is pas veertig jaren oud. Vijftig jaren al zijn we nu getrouwd. Ons huis was ooit niets minder, dan wat doorgebakken stenen. Niets meer dan drie vloeren. Niets minder dan zes muren, en een mooi rood pannendak. Onze tuin is een reservaat geworden. Natuur, met achterin een houten hut, gebouwd in de weldadige schaduw, van een oaseboom…

Praten over hout en de stenen in het bos bomen stevig in de schoenen het verschil als je niet kijkt een wandeling, een tijdje terug het zandpad op de oude rug fluisteren over houden van en de bloemen in de wei schoenen stevig in de wind verandering met ogen dicht een wandeling, niet lang geleden zinnen die buiten paden treden luisteren…

Alles wat puur is gaat verloren mensen manipuleren is het niet met woorden dan met cijfers getallen, geld en macht in jouw spelonken is er een buurt te leven voor het bestaan een bijzonder relaas communicatie vloeit samen via goedgevulde brievenbussen in donkere afgeladen kroegen waar het blond schuimend bier op bloemen,…

Poldert de wind boldert als je stolpert langs het kanaal de Lammertsweg is recht als een lineaal in de vlagen verkoldert Poldert. Poldert ben je bezoldigd tot ideaal woonplek totaal geen saai gehucht onder waaiende lucht ben je bedonderd je wordt honderd dat wordt bevorderd in Poldert. Poldert verwondert de naam betekent moerassige…

zit in de put op plaggenhut rijmt helemaal niets toch is het iets het is een woord dat bij Westerwolde hoort straatarme dagloners werden bewoners als het lukte in de nacht met al hun kracht een plaggenhut te bouwen en ervoor te zorgen dat vroeg de volgende morgen er een schoorsteen was die rookte dan gedoogde de landheer hun nieuwe…

In deze tuinkamer vol planten kunnen wij wonen nagedacht hoe elke plant zou moeten heten op het ontwerp hebben we onze tanden stukgebeten plaatsen voor mussen zijn we toonbaar niet vergeten. Achter mijn bureau gezeten geniet ik ook van het groen zodra ik ’s morgens de gordijnen weer mag opendoen. Ook deze ochtend schoven de wolken alweer voorbij…

Geen antieke, oude auto die je in de prak hebt gereden. Wel een tekst in goede staat met zelfgekozen lettergrepen. Geboren, afhankelijk gemaakt, zorgde opvoeding voor warmte. Aandacht kreeg vaak een ereplaats. Gevolg: jouw povere ruggengraat groeide... Onbekommerd verliep je jeugd. Op 'geeft niks hoor' kon je terugvallen. Waarna je vrienden…

er staat een thuiskomst op de agenda daarna een evaluatie van de dag onder het gewicht van onzinbanen ‘s avonds hoeven we het huis niet te poetsen na zonsondergang is de toegang verboden ramen en deuren gesloten, de slimme thermostaat regelt het klimaat, Tesla aan de steenkoolstroom, carrière aan de competentieplanning, wintersport geboekt…

Het dorp waarin we wonen is een doodgewoon dorp. Mensen worden er gewoon geboren. Mensen leven er zoals ze leven. Mensen verdienen er hun brood. Mensen worden er ziek. Mensen gaan er dood. De straat waarin we zijn gaan wonen is een doodgewone straat zoals alle andere straten. Ons huis waarin we wonen is een doodgewone woning. Het huis…

Wij woonden ooit een wijle tegenover klokkengalm de torenspits benam het halve uitzicht de ganselijke dag van acht uur af de bronzen slagen tot de middernacht wijl zonderlinge dorpelingen sliepen De laatste klanken waren weggestorven rond het middernachtelijke uur hoorde je de verre hese roep de muizenjacht der nachtuil was begonnen…

Vierhonderd jaren grachten en kanalen Beroemd dankzij de gordel van smaragd De binnenstad, gebouwd op houten palen, De Beurs als centrum van de wereldmacht Maar in de achtste eeuw verdwijnt die pracht Als straks de zee, de Noordzee haar komt halen…

Ik wil niet alle geheimen weten, Ik kan daar niets mee doen. Ik zou ze willen vergeten, Kon jij dat ook maar doen! Ik wil niet medeschuldig zijn, Aan de dingen die ik nu weet! Daarom neem ik afstand, ook al doet het pijn, Het is voor mij beter, dat ik het vergeet! Lion Queen @ Geschreven 29 jan.2007. Overleden 20-02-2008…

met gedempte doofheid ligt het uitzicht kort op het oog want hier is niets, geen waarheid geen eigen gelijk geen vuil om woorden in te dopen midden in de kamer schijnt een middernachtzon is dit een ets in steenvlees? misschien een foto van de vader nergens is verte buiten spelen kinderen bal op dak…

Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier van een gastvrije waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er…

De kurkeik heeft tijdelijk z’n basten afgelegd diversiteit in andere vormen, tot in de halskraag van de Taag. De Fado heeft hun God verdrongen in nauwe straten wordt geen psalmen meer gezongen kleurrijke transformaties naar het levenslied, waarnaast de mensen hun Godshuis bouwden soberheid van welbehagen in een mediterrane habijt…