313 resultaten.
Tour de France
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
606 De piemelschilder had enorm veel zin.
Hij voelde al een tijd zijn handen jeuken
om het parcours eens lekker op te leuken.
Geërgerd greep de Tourdirectie in.
Zo zagen we dit jaar weer felle strijd
want potloodventen leidt tot penisnijd.…
ondertussen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.678 woeste welgelegen wegen
aangebroken aangelegd asfalt
dunbevolkte dromerige dorpjes
snelle splitsende straat
op weg naar toe
kom ik jullie tegen
als verkooppraatjes voor
onbezorgdheid uitgestald
verlaten geborgenheid
ik ben weer bij de les
trots standhouden
in overdaad…
de gitaar van blauw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.468 haar adem begaf zich de kamer uit
en traag bewogen de gordijnen
haar contour haar schema schim
ging over asfalt heen het donker in
ik pak de gitaar van blauw
en sprokkel de morgen rood
-------------------------------------------------------
woensdag 16 januari 2002
zonneleen 47 www.abelstaring.tk…
Bed van bruine bladeren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.254 Bed van bruine bladeren
sommige bladeren verwaaien en
andere blijven plakken
aan het laagje modder
op het asfalt met
sporen van voorbijgangers
sommige sporen weggesleten en
andere blijven zichtbaar
in het laagje verleden tijd
een bed van bruine bladeren
op de bodem
van mijn hart…
een stenen afdronk
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
800 rondom me
waait stof niet op
jij wel
je snijdt
de dag uit mijn mond
en daarna een koude avond
zing maar ijzig, rechts
met het ritme
links
’s nachts, twaalf uur
slaap ik in
er wordt gedanst
op het spoor van asfalt
jij wel…
Amersfoort
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.221 Een kleine
Noordse Stern
poogt wiekend
los te komen
van het asfalt
waar hij
stervend ligt
de kleine jongen
hem over `t angstig
kopje strijkend
kan de aanval
ternauwernood
ontwijken
ons vertelde
deze vogel
tussen jou
en mij is het
op sterven na
voorbij…
Herfst
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 Het sneeuwt blaadjes
Bomen worden kaal
Het asfalt kleurt oranje
Het sneeuwt blaadjes
De kou lijkt normaal
De lucht gooit kastanjes
Het sneeuwt blaadjes
Oranje wordt een taal
De boom verliest zijn franjes
Het sneeuwt blaadjes
Maar voor sneeuw is het te vroeg…
vliegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 zijn warrige woorden
kunnen niet langer bezweren
verstrooid waaien ze uiteen
met karige bagage
vederlicht onthecht staat hij
aan de rand van de wereld
de angst danst in
zijn tollende hoofd:
hij gaat vliegen
niemand hoorde het
breekbare geluid op
het geruisloze asfalt…
dode eenden maaltijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
798 zo was de dag niets anders
dan een bord bruine bonen fantasie
in een natte asfalt, dode eenden omgeving
waar het gaat zoals het gaat
het gebeurde later
in de buurtsuper bij de eenpans gerechten
tussen de eenzamen bleek ik een van hen
toen werd ik toch verdrietig
ik kon er bijna om lachen…
Nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
856 De eerste sneeuwvlok
Valt op het asfalt
Van de straat
Terwijl de kerkklok
Slaat, kleurt
De wereld wit
Een kievit hipt
En een vlucht
Ganzen vliegt
Over het kale
Akkerland
In de koude
Avondlucht
Richt de maan
Zich op
De arrestant
Het stond
In de ochtendkrant
Naast
Het weerbericht…
Onder weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.222 In schril contrast met asfalt,
staal en grijs beton,
het razen en gejakker
door regen, sneeuw, onder zon,
staat het idee van reizen
In beweging word je wakker
Als alles op zijn plek valt
weet je hoe je leven moet
Door tunnel, straat, onder weg
Onderweg komt alles goed…
Valse hoop
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
746 Slijmerig modder
Afgebroken zwakke tak
Gifruikende sloot
Bruine bladerdrap
Vies vuil grijze
Tegel
Zwart moordend asfalt
Verloren geliefden
Huilende zielen
Verdwijn
Maagdelijk wit
Onder
Grote vlokken
Spierwit verdwenen.…
Over leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
665 Als gapend gat
een steen op het pad
ver gezocht
niet weg te denken
wat er onderliggend
speelde
emmers vol
fijnkorrelig zand
ooit geschept
een kinderhand
rustplaats
voor de schijndood
houdt het levend
asfalt wacht
betonnen muren
bikkel bikkelhard…
even anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 de ploeg merkt niet dat
de aarde in asfalt
overgaat hij ploegt met
slechts meer lawaai voort
de vis hapt zo lang hij
kan naar adem als hij
tegen wil en dank op
het droge belandt
de wanen van de
dwaze held botsen op
de werkelijkheid niet
voor de dolende ridder
op de rand van de slaap
wordt alles even anders…
Reconstructie
gedicht
1.5 met 16 stemmen
5.827 je denkt ik vind het als ik zo ga liggen op het asfalt
je hoofd een aarzelend schip voor de stoeprand
je jas tot aan je hals voorzichtig nu
een aai je been vlugvluchtig de hoek om.
of
Ga liggen op het asfalt je hoofd net niet
tegen de stoeprand aan.…
Dapper
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
848 En de koude zwaartekracht volgen waar hij mijn
schaduw tekent op het levensloze asfalt
maar niet kan vangen
zolang wankele gedachten niet vallen
en mijn ochtendwanhoop
dapper ontdooien.…
Sprakeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
967 sprakeloos loop ik eindeloos
door de straten
van nergens
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
stomverbaasd kijk ik naar de
eindeloze stille wegen
die nietszeggend
het asfalt niet verteren
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
ineengeslagen kijk ik
naar alles om mij heen
stilte is de overheersing
van het
alleen zijn
wie helpt…
hunker
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
713 ik ben een wolf onder de wolven
buil bronstig mee in 't koor
niets menselijks is me vreemd
ik schuw geen platitudes
ik hou nochtans
van al wat onbereikbaar is,
van duistere symbolen
tot lichtende sterren
helaas
ik ben de man die naar de zon wil lopen
maar vastzit op het kleverig asfalt:
de hunker zelf houdt me gevangen.…
Wijsheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
629 Ineens besefte hij het
het was dat afscheid nemen
telkens weer
opnieuw begroeten
met iedere handdruk tot ziens
welkom
je gaat toch niet weg
maar hij kan niet blijven
en hij was gegaan
iedere weg had asfalt
en bracht hem weer geluk
bracht jou de wijsheid
op het ergste en het beste voorbereid.…
de stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 de stad
mijn buitenjas die
me omringde
meeboog en me
soms verwarmde
de stad
waarvan ik de
meeste straatnamen ken
maar niet die van
alle mensen
de stad
de buitenjas die me
meedogenloos overviel
en me achterliet op
onbuigzaam asfalt
de stad
de kleine buitenjas
die jou en mij omringt
met ons meebuigt en
ons wonderbaarlijk verwarmt…
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
656 EENZAAMHEID
Eenzaamheid
woekert in haar
als de wortels van een eik
onder het asfalt
die vertakken naar overal
haar eenzaamheid
is als de schubben
van een vis
hard en ongrijpbaar
ze wil vluchten
en zich van het gevoel ontdoen
maar als leeuwenklauwen
heeft het zich
in haar vastgeklampt
ze bijt en wil verbijten
tranen…
De nacht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
769 Autobanden teisteren het asfalt.
Het geraas van auto’s legt een deken van decibellen over de stad.
Een cadans van geluid, de echo van bijna eindeloze
goederentreinen op het spoor.
Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond.
Nachtelijke stilte is een utopie,
De prijs van onze 24uurs economie.…
TIJD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
178 Nog voor het eerste licht
vindt de auto de weg al
Twee lichamen slapen
achter mij,
kilometers weten niet
van wat zij achterlaten
Het asfalt wordt lichter
tijd neemt het over
Meren houden de lucht
vast.
Nergens
vallen stemmen buiten
het bereik van morgen
alleen het noorden
dat niets vraagt.…
middag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 asfalt in vloeibare toestand
zo aangebracht dat de ondergrond
onzichtbaar is in dit land:
bevuild en vertroebeld
verontrust loopt men
eerst in een lange, daarna korte lettergreep
langs de rivier waaruit de schimmen dronken:
bedrieglijke schijn
een remmend effect wordt verkregen door
maling aan iemand of iets.…
Het zwijgen van tarwe
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
462 Hoe herken je het zwijgen van tarwe
aan het spreekwoord in de wind
wanneer landelijke tongen verdwalen
in wildernissen van de grote steden
hoe zal het zwijgen voortduren
in stilte die geen ruimte inneemt
door kale leegte tussen muren
naast het asfalt van de snelweg
hoor het zwijgen van tarwe
luister hoe tarwe zwijgt.…
Haiku's klimaat
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.111 Erosie -
het asfalt verbreedt
de natuur versmalt.
Sinds de laatste
klimaattop ijsbeert
hij niet meer.…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 Toen de goden nog geen doden waren
en als glanzende goden sliepen in de zee
toen onze ziel nog niet haperde
Verborgen we in een kruik de huiver
van verdwenen jaren lieten haar achter
in een zee van barmhartig zout
Toen de maan in de hemel hing
een vleugel achterbleef in het web van de spin
snakte de tijd onder het asfalt naar lucht…
Rozen voor jou*
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.174 Niets onderscheidde de bos nog van het asfalt:
alles was met de grond gelijk gemaakt.
- En hoog uit de lucht viel een nieuwe bos.
------------------------------------------------
* Motto:
'De hemel geeft, wie vangt die heeft'
Fedor den Hertog…
Zwijgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
718 De huizen zwijgen een halfverlichte straat
donkere klokken breken het asfalt in twee.
Hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
De vogel vliegt tegen de wachtende maan
verliest de vleugels stervend op het trottoir.
Hij die met gebogen tranen knielt en herinnert
De huizen zwijgen, het is al laat.…