113 resultaten.
In de Marges
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat God altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
en spirituele gebeden
doet…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk
gedempt door de geur van koffie
de nacht ligt nog als een waas over de beweging
van het terras, ' k zie duiven vluchten voor mijn kat
terwijl het Wad naar mij schreeuwt en ranke meerpalen
gehavend zich ontfermen…
In de Marges
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat god altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
spirituele gebeden
doet het…
Sol Iustitiae
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Minnaar van zuiverheid
Waarheid en schoonheid
en eeuwige wijsheid
Minzame hoeder
der broeders van zonden
van stenen des aanstoots
van ledigheids oor kussen
listen des duivels
van onkuise deernen
en vallende vrouwen
Zon der rechtvaardigheid
Oorsprong des levens
Hoed moeder aarde
Bevrijd haar natuur
van de last die zíj baarden -
Ontferm…
Douchegordijn
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.893 Haren sluik nat van het rein en
damp omgeeft als sluierbruid
strijkt voorbij aan warme huid
nee velt aan haar vast te lijnen
Stof devoot om middel heen
dagen tot langdradig strelen
los gedragen voile te delen
zo doortastend mooi zij scheen
Tot haar heupen zich ontfermen rond
-als, warm als, lokkend omgeven als nee als-
de wanhoopsflop…
Het Gasthuis.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.484 Dan moet gij hier veel verkeren,
En aldus ontferming leren.
De mensen, die gij veracht,
Al zijn 't geen rijken,
Zijn ons gelijken,
En met ons van één geslacht.…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 licht
waar je verloren geest
zich nog op richt
Je maakt de vreemdste dingen mee
waar ik aandachtig naar luister
en terwijl mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds weer
je begripvol te kalmeren
Vroeger
was je groot en sterk
en erg ontfermend…
MOEDER
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.242 (de teruggekeerde peinst:)
Het hart van Moeder kan ons nooit ontsterven,
Want ’t is ontfermend als Gods grote hart.
Hóe men haar liefde wonde en treitrend tart,
Ze ontvangt vergevend na het woeste zwerven.
En geen verwijten, want het vuns bederven
Van ziel en ogen is opeens gestuit.…
De echtkeus
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.852 En hoe lichtvaardig wordt, van zwijmelliefde dronken,
Al dikwijls 't hart vertuist, en in een band geklonken,
Die pijnlijk knellen blijft tot aan 't ontfermend graf!
Mistrouw de eerste blik, 't bedrieglijk spel der zinnen,
o Gij , die wijsheid mint en duurzaam heil verlangt!…
God zorgt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 God houdt van u en blijft u nabij
Weet, Hij is een en al ontferming
En neemt u in Zijn bescherming
Hij blijft bij u en gaat u nooit voorbij.
God zij dank voor alle goede zorgen
Waarmee Hij een ieder wil omgeven
Dat wij Zijn geboden mogen nastreven
En Hem loven, elke nieuwe morgen.
(Woorden uit Petrus 5 vers 7)…
God heb ik lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 God heb ik lief, Hij hoort mijn klagen
Hij wil mij voor het kwaad beschermen
En blijft zich altijd over mij ontfermen
Niet alleen vandaag, maar alle dagen.
God heb ik lief, de hoorder der gebeden
Hij wil steeds naar mij luisteren
Ook al is het maar een fluisteren
Hij weet alles van mijn moeilijkheden.…
Saamhorigheid?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
491 Het draagt een mand van verdriet
op het strand ontfermen golven zich
over de broze lijnen van de overvloed
uit de diepten van de eenzaamheid,het
leven bedolven in onuitputtelijkheid.…
Doods-gebed
poëzie
4.6 met 9 stemmen
2.066 Heer, als ik sterf
en mijn voeten zijn koud als glas,
de kaars druipt op mijn hand
en de dokter zegt: "'t Is gedaan,"
als bij de kamer-wand
de priester bidt: "Heer, laat hem gaan,"
dat ik dan bidde:
"Heer, neem mij in uw ontferming aan."…
het vale veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 lang niet moegespeeld en niet tot
luisteren van zins:
Ach pap laat ons nou nog even
Trappen de schatjes tegen een bal
die van de weeromstuit weerom
stuitert en pas stilvalt in een kuil
Dan gaan ze pappa achterna
Hun speelplek dra de habitat van
twee konijntjes
Die zich pas laten verjagen door de
duisternis, zich voor de nacht
ontfermend…
GEDICHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 niet zo open
biedt niet dat klare
rechtstreekse inzicht
drijft je soms tot wanhopen
de zon komt trouw op
in het verre oosten
brengt elke ochtend weer vers licht
toch blijft dat wat voor jou was gesloten
nog steeds een beetje onderbelicht
zoals je in een oude schelp
haar verlaten zee meent te horen
zoals moeders zich van nature
ontfermen…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Sla je ogen op naar het hemelblauw
Open je hart als een bloem voor morgendauw
Langs dijken wegen en berenklauw
De schreeuw van moederpoes haar kittens miauw
Och glanzende zwanenveer van ons geslacht
Door Goddelijk ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht…
Levensdank
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
472 Kunnen wij slechts zijn in Uw ontferming.
Levend van Uw tekenen in brood en wijn.…
Toverlantaarn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.776 Uitgeblust, ontdaan van het vroegere vuur
spreekt zij op doffe toon de woorden van as
slechts één nazomerse windvlaag zorgt al ras
voor de leegte waar ze bang voor is, de muur
biedt geen bescherming
heeft geen ontferming
Met aarzeling betreedt ze het pad waarover
ze niet zal wederkeren en elk uitzicht
is het laatste, zo veronderstelt ze.…
Ongrijpbaar begrip
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
859 geen licht het hemelruim beschijnen
en voel de kilte strijden met
een smeulend restje van Uw naam
ik zoek wanhopig naar een reden
als antwoord op verstomde kreten
daar onbegrip geen vrede vind
in ontslapen ogen van een kind
dus kniel ik neer, nu ik nog bidden kan
en smeek om mij de kracht te geven
U vanuit duister toe te schreeuwen
ontferm…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Satanische wezens slaan met een dikke hamer
op mijn allang uitgeholde kop, God, ontferm
U over mijn dierbaren, duw dit springgetij
terug, haal alle onheil uit deze roulatie,
ook al vecht ik als een volleerde ridder,
ik sta met lege handen rondom dit noodlot
en ook al ben ik Uw meest trouwe aanbidder,
geen smeekgebed drukt de wrange feiten,…
Miserere lacrimarum ejus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.020 En toch krijgt hij een brok in de keel als hij leest: miserere, Domine,gemituum, miserere lacrimarum ejus / ontferm U, Heer, over zijn zuchten, ontferm U over zijn tranen.
De veerboot is al aangemeerd, nu de inscheping nog.…
Neem mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Puur en nakend
zullen de mooiste momenten zijn
want waarom verschuilen
terwijl de waarheid in volle glorie
altijd het op z’n mooist zal zijn
Neem mij
neem mij en ontferm je
breekbaar ben ik niet
ik ben buigzaam als het koren
in een woeste wind
maar ik zeg niet onverwoestbaar
want snij niet weg
wat boven het maaiveld uit zal stijgen...…
Vluchtelingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
736 winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij elkaar
‘t blijft op meer vluchtelingen wachten
in stromen komen de nieuwe eraan
is er nog een hoop voor deze mensen
die hun huis en land hebben verlaten
en ook een betere toekomst wensen
om hun kinderen niet hongerig te laten
welke’ n engel zal zich over hen ontfermen…
VLUCHTELINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
691 de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij elkaar
‘t blijft op meer vluchtelingen wachten
in stromen komen de nieuwe eraan
is er nog een hoop voor deze mensen
die hun huis en land hebben verlaten
en ook een betere toekomst wensen
om hun kinderen niet hongerig te laten
welke’ n engel zal zich over hen ontfermen…
Als een cactus
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
579 steeds meer
wereld buitengesloten
ingehouden de zuivere tranen
slechts nog dan vergoten
als je onverwacht op krachten stuit
die zich naar je innerlijk banen
toch ontluikt er hier en daar
in weerwil van je harde schermen
een bloeiend teder leven
voor wie volhardt is zonneklaar
jij kunt je hart wel voluit geven
je over de ander ook ontfermen…
Digitale oorlog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
784 Doof voor het kermen,
Onwillig te ontfermen
Over zijn medemens, zijn broeder.
Doof voor de schreeuw
Van het bloed eeuw na eeuw
Uit de aarde, ons aller moeder.
Muis en monitor helpen dragen,
De grenzen te vervagen
Tussen feit en fictie.
Verslaafd in een ‘game’ verloren,
Dwangmatig willen scoren.…
Bomen
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.987 Hoe het groen patronen legt, ontferming
ruist, de stilte klimmen laat naar takken
onttrokken aan het oog. Wat kan ik zeggen?
Ik weet mijn bedoeling niet. Ik sta dagelijks
aan de broze rand van de eeuwigheid
en val. En val vleugels. En val. Niet.…
WEKEN VAN HOOP EN VERLANGEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 daar zal Hij onze liefde en genegenheid ontvangen
want al weken lang is onze hoop en ons verlangen
omdat nieuwe leven een bijzondere plaats te geven
en ook een nieuwe wending aan ons eigen leven
we kijken om en zien hoe we toch zijn afgedwaald
van onze goede voornemens die ieder jaar bepaald
waren; om ons over alle noodlijdenden te ontfermen…
Bijzonder wezen
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
5.533 Observeren, beschermen, ontfermen
koester aanleg, aangeboren talent
geworteld diep verscholen in genen
voelbaar als het ware toegemeten
begeleid, wars van opvoeden, koester
Het obligaat ouders van hem te wezen.…
Amsterdamse bos: een katheraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
465 des Heren 2018
de zon doet de dag goed
ik voel me opgewonden
ik hoor de kerkklokken luiden
“met vreugde zult gij naar het Huis des Heren gaan”
ik kies voor het Amsterdamse Bos
met man Jelle en labrador Mika
Ik wandel en verbeeld me
te lopen in een kathedrale kerk
met de bomen als de pilaren
en de top van de heuvel
als het altaar van ontferming…