Alle inzendingen over ontroering

438 resultaten.

Sorteren op:

Veilig

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.889
Je kruipt met haar weg op de bank zij op jouw schoot geborgen jij je arm om haar tengere lijf veilig beeld spreekt voor zich mijn papa mijn dochter ontroerend moment van twee eenheid.…
Yve9 augustus 2005Lees meer >

Ademnood

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.967
Ik kwam in ademnood door de ontroering toen je wegging naar de dood wist ik dat sterven rust zou brengen maar toen je weg was werd de nood te groot moest ik even naar adem happen zo snakte ik naar jouw bestaan.…
mobar8 november 2009Lees meer >

Geroepen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Hun actie was ontroerend en spontaan De Nederlandse sterren inviteren Een vluchteling om bij hen te logeren Je hoorde daar natuurlijk bij te staan Ruimhartigheid blijkt vluchtig op termijn Of wonen die BN'ers toch te klein?…
trawant12 november 2015Lees meer >

Haar pootje op mijn arm

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Als ik soms eens een traan laat gaan Komt mijn beste maatje er heel snel aan Legt haar pootje op mijn arm Drukt haar kopje dicht tegen mij aan Dan laat ik van ontroering Nog meer tranen gaan…
Linda HS29 april 2023Lees meer >

kom

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.422
je weet met je lippen mijn contouren te beroeren met zachte stem probeer jij mij naar het paradijs te vervoeren jouw woorden in mijn oren kunnen niet anders dan mij ontroeren graag wil ik mij door jou laten vloeren kom……
Lia11 augustus 2005Lees meer >

Façade der zinsbegoocheling

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
De schone schijn van de façade waarachter onzekerheid de fundamenten langzaam ondermijnt van het twijfelachtig gebouw van gemorste letters gespleten woorden zinnen zonder zin tot zwijgens toe ontroerend maar toch schijn…
Gerardo10 augustus 2008Lees meer >

Na

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
na de schoonheid om stuwend rivier te zijn wordt de ontroering met een laken toegedekt er zit nog slaap in de dageraad nooit heeft de maan de mogelijkheid van avonturen op zo'n klare manier belicht nog even en dan verdwijnt dit wonder…
Nadine12 augustus 2010Lees meer >

duur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
het duurt voor de inkt zich met het papier verbinden wil het duurt voor de ontroering naar stille tranen voert het duurt voor de zachte ziel de opperhuid bedekken kan het duurt voor de schrijver de kant naast de weg kiezen zal…
J.Bakx22 maart 2017Lees meer >

Tranen worden goud

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Geef mij je tranen in een zakdoek van satijn ik zal ze bewaren onder de maneschijn Tranen worden goud op het bed van een prinses in een kistje met juwelen opgesloten levensles Ik open het geheim van satijn en een juweel en huil ontroering zachte liefde maakt alles heel…

Prentenkabinet 1

gedicht
3.0 met 55 stemmen aantal keer bekeken 15.617
De vrouw achter de tapkast was niet groot maar vreselijk van boezem: een matrone die lette op haar geld en zeven zonen en scherp en zeker zijn zou tot haar dood. Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht dat scheemrig overbleef uit de gordijnen heerste bij duisternis en flikkerschijnen nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht. En 'k had…

Plukje dag

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.433
toen ik vanochtend wakker werd heerlijk lijp van lieve lust keek ik en toen zag ik het daar waar jij me had gekust een plukje haar dat jou behoort staart mij nu aan en ik wist vlug mocht ik je ooit wederzien krijg jij een plukje dag terug…
Jongske21 september 2004Lees meer >

Je laatste saluut

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.845
nooit kwamen er soldaten maar toen we jou naar je graf leiden juist toen ons gevoel bij jou moeder en onszelf was waren ze daar jou ter ere veranderden hun pas in op de plaats saluut hand aan de pet nooit sprak je met ons over jouw soldatentijd al brak toen wel je been ontroerend hoe je heel even nog door jonge maten werd begroet…

- De zachte traan in mij -

hartenkreet
4.8 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.276
De zachte brandende traan diep in mij, die ik niemand eigenlijk echt tonen kan, eerder bij veel gelegenheden verbruikt veilig en peilloos verborgen komt zij dan, ontzettend lieve zachte hartsontroering, ‘n diepte die niemand werkelijk evenaart omdat om wat ik geef, mijn hart omwoelt, niemand deze zielsgelegenheden aanvoelt waarmee men zacht…

Het meisje dat op haar gevoel zong

gedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 23.792
Er was eens een meisje, dat zong een liedje, een heel mooi liedje, een heel mooi wijsje, een liedje met bloemetjes d'r in, een liedje met zon in de lucht, een liedje als een blauwe zee en als een zeemeeuw in z'n vlucht. En ieder die het hoorde, die wist niet wat hij hoorde en zei: ‘Zeg, hoor me dat eens aan, ik voel me werkelijk aangedaan…

ALLES WAS ODEM HAT

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Vandaag heeft hij een Muzenberg bestegen Heeft op de top zelfs Hercules ontmoet Zijn zintuigen met opnemen gevoed Een springfontein verspreidde nevelregen Vrouwen, kunstzinnig, lachten alle negen Een dichter kreeg weer broodnodige moed Kon schrijven weer na alle tegenspoed De goden waren hem weer toegenegen In Kassel’s Bergpark, fel zonovergoten…

De jonge morgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Licht… Onbezwaard… De ademtocht bewaard, maar stokkend van ontroering… Want, neen, niets is zeker. Deze jonge morgen kent mijn oude gisteren nog niet……

Angorakonijntjes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Zoals je kijkt naar die getekende konijntjes, kijk toch, zeg je, zo levensecht! Als ik je zachtjes over het papier zie strijken ben ik ontroerd door jouw manier van kijken, het tekent jou, zo levensecht! Geïnspireerd door een lithografie van Theo van Hoytema, "de Angorakonijnen".…

O dit ontroeren om een klein gezicht

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.544
O dit ontroeren om een klein gezicht, vredig en goed, onder donkre haren, bruin met goudglans, die de zware streling der handen doet trillen in ‘t licht.…

ontroering is een warme jas

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
wanneer ik haar jas wegbreng naar de garderobe merk ik dat haar warmte nog aanwezig is...…

Herinnering

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
Meeuwen vliegen sierlijk boven de botenmasten die fier staan in de zilte lucht Aan de kust van Westenschouwen voel ik een gestolde herinnering aan de gekwelde grond van ‘53 In Brouwershaven lijkt de tijd stil gestaan Stilte overvalt ja, het ontroert…

Schoonheid

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 579
Dank U voor alle schoonheid die ons omringt, zelfs de haartjes op de stengels van de papavers, ze ontroeren ons en doen ons even de adem inhouden. Het licht schijnt doorheen de bloemblaadjes op deze blanke morgen, nog niet begonnen met heel het rood in vuur te zetten, te doen stralen tot het pijn doet aan de ogen.…

Ogen zijn liefde

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Als ze dicht zijn, stralen ze nog eindeloos Als ze open zijn, alle boosheid in de wereld machteloos Als ze opzij kijkt, voel je nog in hen gezogen Als ze helemaal niet naar je kijkt, zie jezelf haar ogen Haar ogen met die schitterende blauwe kleur Het is als in een tuin met een zoete zalvende geur Haar ogen zijn twee versies van het perfecte leven…

Emotie en inzicht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Zij is de uiterste ontroering Haar kunst de mooiste opvoering In extase het verlossende inzicht dat zij het wonder verricht Je bent nu ervan bewust waarop de levensdrift berust Bewustzijn nu zuivere esthetiek door de betoverende muziek die haar verschijning componeert en mijn gedachten voor altijd inspireert Haar verstilde pose beweegt en…

contrapunttrapezist 'Joe Pass'

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Ik denk soms ieder lied is schuifelbaar maar beter laat je het poplied liggen en verdiep je in het potentieel van de jazzimprovisatie dat vergroot enig mysterie in ’t leven de spanning gevangen tussen de tonica en de kwint valt alles plat als de rust voorspelbaar geef mij dan maar de koning van het contrapunt leunend op de verlaagde nones…

Ontmoeting

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
Het kleine meisje Met de klinkende sieraadjes Loopt door de goudversierde stad Ze heeft haar wonden licht getooid Danst door de schitterende neon nacht De tranen als steentjes rond haar hals Zaait ze kermis uit haar rok En zwaait wat naar pages Die duiden naar het hemelbed Maar als de rust het doek En alles valt Kruipt ze in mijn schouder…

GEBOORTE VAN EEN KIND

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
een jonge vader met tattoes neus- en oorringen ik zag hem aan het kraambed van z’n vrouw breken huilen als een kind een van de diepste emoties de mens gegeven het ontstaan van leven wat zelfs de stoerste vent doet smelten en verbleken hun emoties trokken mij ook met zich mee en veroorzaakten een brok in m’n keel een aangrijpend ontroerend…
catrinus24 december 2023Lees meer >

schoonheid beschrijven

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 728
eigenlijk is schoonheid het fraaiste dat er in jouw ogen kan bestaan momenten van verrukking wellicht waar je zó aan gehecht bent geraakt louter en alleen omdat ze ontroeren een vorm van tederheid op het gelaat van je geliefde bijvoorbeeld of het puur romantische landschap in de laatste gulden zonnestralen van een zoele zomeravond zomaar…

schoonheid beschrijven

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
eigenlijk is schoonheid het fraaiste dat er in jouw ogen kan bestaan momenten van verrukking wellicht waar je zó aan gehecht bent geraakt louter en alleen omdat ze ontroeren een vorm van tederheid op het gelaat van je geliefde bijvoorbeeld of het puur romantische landschap in de laatste gulden zonnestralen van een zoele zomeravond zomaar…