438 resultaten.
Veilig
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
4.889 Je kruipt met haar weg
op de bank
zij
op jouw schoot
geborgen
jij
je arm om haar tengere lijf
veilig
beeld spreekt voor zich
mijn papa
mijn dochter
ontroerend moment van
twee eenheid.…
Ademnood
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.967 Ik kwam in ademnood
door de ontroering
toen je wegging
naar de dood
wist ik dat sterven
rust zou brengen
maar toen je weg was
werd de nood te groot
moest ik even naar adem happen
zo snakte ik naar jouw bestaan.…
Sprookjespartijen
snelsonnet
3.2 met 10 stemmen
1.077 Ontroerend mooi, als je het zo ziet staan.
Waar komt dan al die rotzooi toch vandaan?…
Geroepen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
473 Hun actie was ontroerend en spontaan
De Nederlandse sterren inviteren
Een vluchteling om bij hen te logeren
Je hoorde daar natuurlijk bij te staan
Ruimhartigheid blijkt vluchtig op termijn
Of wonen die BN'ers toch te klein?…
Haar pootje op mijn arm
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 Als ik soms eens een traan laat gaan
Komt mijn beste maatje er heel snel aan
Legt haar pootje op mijn arm
Drukt haar kopje dicht tegen mij aan
Dan laat ik van ontroering
Nog meer tranen gaan…
kom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.422 je weet met je lippen
mijn contouren
te beroeren
met zachte stem
probeer jij mij
naar het paradijs
te vervoeren
jouw woorden
in mijn oren
kunnen niet anders
dan mij ontroeren
graag wil ik mij
door jou
laten vloeren
kom……
Façade der zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
622 De schone schijn
van de façade
waarachter
onzekerheid
de fundamenten
langzaam ondermijnt
van het twijfelachtig gebouw
van gemorste letters
gespleten woorden
zinnen zonder zin
tot zwijgens toe
ontroerend
maar toch schijn…
Na
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 na de schoonheid om stuwend rivier te zijn
wordt de ontroering met een laken toegedekt
er zit nog slaap in de dageraad
nooit heeft de maan de mogelijkheid van avonturen
op zo'n klare manier belicht
nog even en dan verdwijnt dit wonder…
duur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
420 het duurt voor
de inkt zich
met het papier
verbinden wil
het duurt voor
de ontroering
naar stille
tranen voert
het duurt voor
de zachte ziel
de opperhuid
bedekken kan
het duurt voor
de schrijver de
kant naast de
weg kiezen zal…
Tranen worden goud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.267 Geef mij je tranen
in een zakdoek
van satijn
ik zal ze bewaren
onder de maneschijn
Tranen worden goud
op het bed
van een prinses
in een kistje met juwelen
opgesloten levensles
Ik open het geheim
van satijn en een juweel
en huil ontroering
zachte liefde
maakt alles heel…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 De vrouw achter de tapkast was niet groot
maar vreselijk van boezem: een matrone
die lette op haar geld en zeven zonen
en scherp en zeker zijn zou tot haar dood.
Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht
dat scheemrig overbleef uit de gordijnen
heerste bij duisternis en flikkerschijnen
nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht.
En 'k had…
Plukje dag
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.433 toen ik vanochtend wakker werd
heerlijk lijp van lieve lust
keek ik en toen zag ik het
daar waar jij me had gekust
een plukje haar dat jou behoort
staart mij nu aan en ik wist vlug
mocht ik je ooit wederzien
krijg jij een plukje dag terug…
Je laatste saluut
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.845 nooit kwamen er soldaten maar
toen we jou naar je graf leiden
juist toen ons gevoel bij jou
moeder en onszelf was
waren ze daar jou ter ere
veranderden hun pas
in op de plaats saluut
hand aan de pet
nooit sprak je met ons
over jouw soldatentijd
al brak toen wel je been
ontroerend hoe je
heel even nog
door jonge maten
werd begroet…
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 De zachte brandende traan diep in mij,
die ik niemand eigenlijk echt tonen kan,
eerder bij veel gelegenheden verbruikt
veilig en peilloos verborgen komt zij dan,
ontzettend lieve zachte hartsontroering,
‘n diepte die niemand werkelijk evenaart
omdat om wat ik geef, mijn hart omwoelt,
niemand deze zielsgelegenheden aanvoelt
waarmee men zacht…
Het meisje dat op haar gevoel zong
gedicht
2.3 met 58 stemmen
23.792 Er was eens een meisje,
dat zong een liedje,
een heel mooi liedje,
een heel mooi wijsje,
een liedje met bloemetjes d'r in,
een liedje met zon in de lucht,
een liedje als een blauwe zee
en als een zeemeeuw in z'n vlucht.
En ieder die het hoorde,
die wist niet wat hij hoorde
en zei: ‘Zeg, hoor me dat eens aan,
ik voel me werkelijk aangedaan…
ALLES WAS ODEM HAT
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
512 Vandaag heeft hij een Muzenberg bestegen
Heeft op de top zelfs Hercules ontmoet
Zijn zintuigen met opnemen gevoed
Een springfontein verspreidde nevelregen
Vrouwen, kunstzinnig, lachten alle negen
Een dichter kreeg weer broodnodige moed
Kon schrijven weer na alle tegenspoed
De goden waren hem weer toegenegen
In Kassel’s Bergpark, fel zonovergoten…
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Licht…
Onbezwaard…
De ademtocht bewaard,
maar stokkend van ontroering…
Want, neen,
niets is zeker.
Deze jonge morgen kent mijn oude gisteren nog niet……
Angorakonijntjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Zoals je kijkt naar
die getekende konijntjes,
kijk toch, zeg je,
zo levensecht!
Als ik je zachtjes over
het papier zie strijken
ben ik ontroerd door
jouw manier van kijken,
het tekent jou,
zo levensecht!
Geïnspireerd door een lithografie van Theo van Hoytema,
"de Angorakonijnen".…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 O dit ontroeren om een klein gezicht,
vredig en goed, onder donkre haren,
bruin met goudglans, die de zware
streling der handen doet trillen in ‘t licht.…
ontroering is een warme jas
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
734 wanneer ik haar jas
wegbreng naar de garderobe
merk ik dat haar warmte
nog aanwezig is...…
Herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 Meeuwen vliegen sierlijk
boven de botenmasten
die fier staan
in de zilte lucht
Aan de kust van Westenschouwen
voel ik een
gestolde herinnering
aan de gekwelde grond van ‘53
In Brouwershaven lijkt
de tijd stil gestaan
Stilte overvalt
ja, het ontroert…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
579 Dank U voor alle schoonheid die
ons omringt, zelfs de haartjes
op de stengels van de papavers, ze
ontroeren ons en doen ons even
de adem inhouden. Het licht
schijnt doorheen de bloemblaadjes
op deze blanke morgen, nog niet
begonnen met heel het rood in vuur
te zetten, te doen stralen tot het
pijn doet aan de ogen.…
Ogen zijn liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
598 Als ze dicht zijn, stralen ze nog eindeloos
Als ze open zijn, alle boosheid in de wereld machteloos
Als ze opzij kijkt, voel je nog in hen gezogen
Als ze helemaal niet naar je kijkt, zie jezelf haar ogen
Haar ogen met die schitterende blauwe kleur
Het is als in een tuin met een zoete zalvende geur
Haar ogen zijn twee versies van het perfecte leven…
Emotie en inzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 Zij is de uiterste ontroering
Haar kunst de mooiste opvoering
In extase het verlossende inzicht
dat zij het wonder verricht
Je bent nu ervan bewust
waarop de levensdrift berust
Bewustzijn nu zuivere esthetiek
door de betoverende muziek
die haar verschijning componeert
en mijn gedachten voor altijd inspireert
Haar verstilde pose beweegt en…
contrapunttrapezist 'Joe Pass'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 Ik denk soms ieder lied is schuifelbaar
maar beter laat je het poplied liggen
en verdiep je in het potentieel
van de jazzimprovisatie
dat vergroot enig mysterie in ’t leven
de spanning gevangen
tussen de tonica en de kwint
valt alles plat als de rust voorspelbaar
geef mij dan maar de koning van het contrapunt
leunend op de verlaagde nones…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Het kleine meisje
Met de klinkende sieraadjes
Loopt door de goudversierde stad
Ze heeft haar wonden licht getooid
Danst door de schitterende neon nacht
De tranen als steentjes rond haar hals
Zaait ze kermis uit haar rok
En zwaait wat naar pages
Die duiden naar het hemelbed
Maar als de rust het doek
En alles valt
Kruipt ze in mijn schouder…
GEBOORTE VAN EEN KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 een jonge vader met
tattoes neus- en oorringen
ik zag hem aan het kraambed
van z’n vrouw breken
huilen als een kind
een van de diepste emoties
de mens gegeven
het ontstaan van leven
wat zelfs de stoerste vent
doet smelten en verbleken
hun emoties trokken
mij ook met zich mee
en veroorzaakten een
brok in m’n keel
een aangrijpend ontroerend…
schoonheid beschrijven
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…
schoonheid beschrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…
Terug verlangen.
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.067 Die mooie en ontroerende
belevenissen!…