116 resultaten.
Sterven
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
777 Wanneer sterven inslapen is
De goede slaap u(w) ge-weten is
Wenst u dan nog op te staan
Wanneer rust ver-leden is
Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat
Onvolmaaktheid ieder treft
Geen vluchtwegen om te ontkomen
Menig hoop gaat verloren
Nalatigheid van een Schepper
Allemachtig in zijn Al-machtig zijn
Troost van gebeden
Smekend te ontglippen…
toen en nu
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 nimmer van de pijn
der hemelse scheiding
te zijn bevrijd
alhoewel hardnekkig gezocht
en ik afstanden heb moeten rennen
het heeft echter niet tot
de ware verlichting geleid
of,
het moet zo zijn
als hier beschreven
ja, dan heb ik even
boven het stof mogen zweven
om het gebroken bestaan
in alle volheid te beseffen
en juist de onvolmaaktheid…
HEMEL IS NU
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
718 Toch heb ik verdriet
om het nog onvolmaakte,
het onvolgroeide.
Om al dat lijden
en sterven rondom mij heen,
en om mijn hunker.
Ook eigen sterven
en lijden van geliefden
doet mij zo huilen.
Schrijf me maar over,
met of zonder mijn naam,
wijs op de hemel.
Al mijn gedichten
gaan over ieders hemel,
eeuwige blijdschap.…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Oh, dat onvolmaakte verlangen,
zo met enig lot verbonden,
zacht ontaarde onrust,
spiegel in de tweedeling
van geaarde geslachten.…
ZIJN LEED
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.530 Een mens blijft
heel zijn leven onvolmaakt
hoezeer hij ook
blijft zoeken in dat leven
hem wordt altijd te weinig tijd gegeven
voor hij tot bovenmenselijk geraakt
Zo lijdt een mens
soms meer dan hij laat zien
en huilt hij harder
dan zijn tranen stromen
want op de vragen die er in hem komen
vindt hij geen antwoord meer misschien
En…
Alles is Water
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.524 gaven
en zo rolde het de berg af
onstuimig als het was
met witte koppen langs rivieren
wispelturig door het land
en heilig als het maar kon zijn
om iets van dorst er mee te laven
Tot in zeeën die wij samen
zwommen in ons heerlijkheid
met witte parels van geluk
waarin wij eeuwig konden draven
Ook al waren wij voor anderen
in schande onvolmaakt…
Verheven nachtrust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 Goden of geen goden, zie ons verlangen
naar eenwording in geest en lichaam,
al lijkt versmelting onvolmaakt, bemerk
de edelste vrucht op aarde. Geliefde,
het denken aan elkaar is de liefde die
niet blust, als twee kinderen die naakt
de zee ingaan, mekaar verwarmend tegen
de bittere kou vandaag de dag.…
Spiegelende lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 De onvolmaakte waarheid naar een subjectieve
waarheid belicht; geeft hiervan een uiting
in de vormen van mijn gezicht.…
schoon en vrij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
615 in onze trots zijn wij vergeten
waar de parel van ons wezen leeft
zodat de maat waarmee wij meten
louter onvolmaakte beelden geeft
geen beloning kan ooit vergoeden
dat wij ons menszijn ondergraven
en daarom moeten wij verhoeden
slechts onze eigen dorst te laven
geef een ander wat u ook verlangt
en plaats uzelf niet op de eerste rij
reken…
Wederkerigheid?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
508 Wat gisteren in levend groen volmaakt was,
onder de zoden vers en onvolmaakt, werd de
weerstand gebroken, de ochtendkleur een
knieval maakt voor de blanco onaangeraakte dag.…
Kreukvrij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 kregen in
groeiend bewegen
zij zouden de
zorgvuldig opgebouwde
harmonie onherstelbaar
verstoren door het
veranderde tijdsbeeld
omdat hun schaduw
in een andere tijd
geboren was onder een
expressievere druk en
ruimere mogelijkheden
ik heb altijd naar
harmonie van ronde
lijnen gestreefd maar
zij genazen geen pijnen
door onvolmaaktheden…
Een and're wereld
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.833 Dan ziet ze weer het zonlicht,
van elke last bevrijd,
want al wat onvolmaakt is
krijgt daar volkomenheid!…
gwiazda
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.271 richting het oosten
daar schijnt een zon
oneven geheel doormidden
binnen naar buiten licht
diep vanuit het kunstwerk
en daar sta jij
volmaakt schepsel in het rood
rozen vol goden liefde
bedreven in onvolmaakte tijd
daar gaan wij
meer olie op het vuur
en daar gaan we
lief
bijna
een zegelring voor anna
de vertaler uit een verhaal…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zo ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn…
Het blijft fraai.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 balkon, te
vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat oogcontact maakt met het zorgeloze
streepje licht als speelbal van de wind en morgen
veegt hij de resten aan van de onvolmaaktheid…
Herfstoon.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 balkon
te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat oogcontact maakt met het zorgeloze
streepje licht als speelbal van de wind en morgen
veegt hij de resten aan van de onvolmaaktheid…
In ‘t nachtelijk uur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
498 Nog niet geheel bekomen van wat de
dag mij bracht drijft mijn
pijnen en tranen
mij naar ‘t venster in ‘t nachtelijk uur
de stilte, de ruimte, de treurige maan
rondom bloesem bomen
een haan op de kerktoren
als teken van onvolmaaktheid
en saamhorigheid
het lijden en verdriet van de ander
in ‘t menselijk bestaan
en toch bij…
Anti-kennis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
759 Wind en adem zijn
gevolg van onvolmaaktheid
Geloof is niet symmetrisch
als kennis genegeerd wordt.
Feiten spreken hard
de goden zwijgen harder
Maar symmetrie is samen.
De liefde kan niet zonder
haar betekenis
een anti-kus moet zoenen
Verstand verdwijnt in leegte.…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Jij brengt mij in zwoele duizeling
onvolmaaktheden vloeien naar perfectie
alles van mij, houd van alles van jou
geef jouw alles en ik zal alles zijn
dicht bij jou, eeuwig adembenemende streling.…
In voor en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
581 vertroosting geeft
In sombere tijden van lijden
Zoals een wiegelied als men van angst beeft
Of aan zichzelf verkwijnt van linkse of rechtse zijde
De oudere kwetsbare maar speciaal de jeugd
Is in tijden van pandemie niet te benijden
Beroofd tussen muren van levenslust en vreugd
Och, hoe gaan we verder en stoppen we dit lijden
Terwijl de onvolmaaktheid…
HET PAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 Het pad voert urenlang omhoog
bijen zoemen, vlinders vliegen af en aan
de wilde bloemen geuren
pronken in het zonnelicht
weldadig is de eenzaamheid
hier vind ik mijn eigen ik
zo onvolmaakt, zo verwrongen
gehavend door de jaren heen
mijn lichaam piept en knarst
de stilte vermenigvuldigt zich
doet pijn aan opgelopen wonden
die ik al te…
De witte plekken
netgedicht
4.8 met 58 stemmen
482 nog altijd
bewegen je handen
in lichte rust
als uitvloeisel van
het brok dynamiek
dat iedereen opvalt
die jou voor de
eerste keer ziet
jouw ogen leggen
de stukjes neer die
het leven jou brengt
jij puzzelt omgekeerd
het is geen onvolmaakt
beeld dat het bestaan
jou geeft het is je lach
die de laatste stukjes heeft
jij overziet in…
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.532 Zo was het misschien vroeger; nu mijn droefenis inniger is,
Nu voel ik van de Herfst enkel 'd onvolmaakte, vunzige treurnis.
Nu voel ik hoe een sterrevende zonneschijn
Vermeerdert van dit treurende getij de werkelike pijn;
Vermoeid of niet, - wie kan het weten?…
Laatste vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Mensen bleven mensen, onvolmaakt,
prozaïsch en dodelijk. Bedreigd als een
kwetsbare diersoort nam hij de terugweg
van het buitenaardse wezen, rechtstreeks
naar boven, steeds verder, tot de motoren
knapten, tot de cockpit uit elkaar barstte,
tot de vleugels braken, tot zijn lichaam
oploste in de dromen die hij maakte.…
ZIJN....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ja,
verleid mij maar naar
"het vervlochten leven"
waarin ik,
in mijn onvolmaaktheid
en de "ik ben",
de gedachte aanraak
als een zeepbel,
die uiteenspat
verdwijnt en verdampt
en de wereld,
gewoon bevrijd van elke illusie,
in haar (h-)erkenning
van het NU mag zijn !…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 toekomst die we willen wagen
in een onafscheidelijk verbond,
met het gezicht omhoog, om
nooit meer stil te staan met
alle zintuigen weids geopend,
in silhouetten van andere culturen
lispelen dwingend hun levenskracht
in adem-teugen van zuiver licht, naast
de klank en ruimte van onze kwetsbaarheid
in het menselijke falen, door onvolmaaktheid…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus licht
waar soms oude deuren zijn gedicht
voor het opgestapeld gewicht
ik zie om me heen
en telkens neem ik steeds beter waar
herken ik in jou
zonder dat ik nog in de verte staar
dat dan ook niemand is ontkomen
aan het onvolmaakte…
Als het hart spreekt
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
526 Dat eenvoud en onvolmaaktheid
sieren in haar tegelijk ben ik onder de indruk van
emoties en gevoelens die haar uniek en onderscheidend maakt
Bovendien is het een warme plaats waar medelijden en medeleven elkaar vinden.…
De kracht van stilte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
796 Op hetzelfde moment genieten ze van
nuances en schakeringen in vrije natuur waar mooi en
schoon harmonieus met elkaar verbonden zijn; een onvolmaakt nabij
Want al met al heeft dit onbekend verschijnsel een blijvende indruk gemaakt op mij.…
De schoonheid van de natuur
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…