31781 resultaten.
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ik heb zoveel asfalt gezien
Zoveel wegen
Zoveel snelheid
Zoveel ondoordringbare stenen
Ik heb met zachte handen
in de verbeelding
het landschap uitgedacht
Alles was vloeibaar
Meerduidig
Alleen maar stroming
van een rivier naar zee
Kijk hoe de kleuren zich vermengen
met lucht en water
Hoe de horizon verdwijnt
Niets is hetzelfde…
Schiermonnikoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
664 Ik word klein
Onder deze machtige
Koepel met de mooiste
Luchten van Nederland
Hier voel ik me
Nietig, klein en groots
Dit is meer dan spreken -
Hier zou ik kunnen sterven
De zee inrollen en opgaan
In deze onbegrijpelijke wereld…
Gulzig onthaal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Vandaag mijn fiets grijsgedraaid
met blote benen
Het langdurig incontinente weer
had de natuur een wulpse
overdadigheid gegeven
Het groen heupwiegde, en
schreeuwde me uitbundig toe
De lokale muggen
hadden voor mij een onvoorziene rol
in hun klamvochtig schouwspel
Ik werd gulzig onthaald
als een langverwachte gast
het mugpeleton…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
Flamboyant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 zullen zwermen
Een herhalende tred van groeiend sterven
ogenschijnlijk een pas op de plaats rust
tenware het flamboyante
voor een wijle in slaap moet worden gesust
Deze kracht zo natuurlijk en gewoon
is sterker dan mijn speelse geest
toch vertel ik mijzelf morgen,
met weemoed weliswaar,
hoe de zomer is geweest…
Natuurlijk is het de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 En zeg nou niet, da's de natuur, want DAT weet ik nou wel
ik kan er niet tegen, zeg eens eerlijk: WIE WEL?…
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee,
Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de…
VAN DE NATUUR
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.628 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.
De bomen worden zienlijk kaal, alleen
De kruinen van de sparren staan nog vol
Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan
Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De wilde herfst komt langs de velden vegen,
De nachten worden jagende, de maan
Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan
En giet een stalen schijnsel langs de wegen.
De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.
Er is een…
Face to face
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
385 Ik geef je op een briefje dat je las
dat ik besmuikt en stiekem in de zak
verstopte van je donkerblauwe jas
ik voel mij niet senang, op mijn gemak
want spreken doe ik liever face-à-face
als ik het in een mooi gebaar verpak
zoals het frans, de taal die in pays-bas
te zoet is voor een kaaskop, die heeft lak
en ook geen boodschap aan iets…
Waakzaamheid
snelsonnet
2.9 met 23 stemmen
2.660 Dat moslims naar de autorijschool komen
En daarna opgaan voor hun rijbewijs
En dat ze leren schaatsen op ons ijs
En dat door hen zelfs dansles wordt genomen
Die feiten neemt men ook in onderzoek
Uit angst voor een terreurdaad uit hun hoek.…
De stilte van mijn as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 ze kijken me aan
verbaasd en geschokt
maar ik weet
dat zij later
mijn woorden
ten grave zullen dragen
het geluid
van passie en gevoel
in rook laten opgaan
en aan de stilte
van mijn as
geen boodschap hebben…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 Vriendschap daar versta ik onder
samen praten, samen fluisteren,
elkaar steunen bij verdriet
met een bosje "vergeet-mij-niet",
opgaan in elkaars geluk.
Dat is vriendschap uit één stuk.…
Sneeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.432 Vlokken, vlokken, vlokken,
gesteven schuim,
met scheuten en schokken
door 't ruim!
Ze zakken
bij pakken,
en, als er wind in zit,
waaien ze, waaien ze,
draaien ze, draaien ze, -
de lucht is donker van wit.
Eenbarelijk buien!
De grond wordt zat;
en dikker kleven de kuien
wat.
Ze leven,
die losse wittigheên!
Ze wervelweven,
ondereen,…
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 In een landschap wild en onbedwongen,
vloeit een beekje vol verlangen.
een prille lentezon laaghangend,
belicht een brug, in neveldraad gesponnen.
het klare water zo zacht kabbelend,
zocht kronkelend zijn weg naar zee.
zelfs mijn schaduw onderwater nam gedwee,
de vele hindernissen, moeiteloos en zonder struikelen.
het onbekende van dit woelig…
Het algoritme van het brein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
590 Het algoritme van het brein
als machinekamer
dendert voort
Nooit was de vernietiging zo groot
De schoonste bloem vermaalt
in rekenkundige modellen
Een mooie wereld ging ten onder
Een starre geest telt onze dagen af…
Achter het gordijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.031 Opgaan in rode schemer
met de nacht opvliegen
en dan woorden schilderen.
Druppels in een kelk,
stromend genoegen.…
Phillippe Jaroussky, mooie zanger, mooie man!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Mag ik even naast je liggen
ik zal je niet aanraken
want dan verbreek ik
m'n diepste emotie
m'n diepste gevoelens:
opgaan in jouw stem!
Mag ik, even maar?…
ZUIPSCHUIT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Een verstokte drinkeboer uit het Gelderse Hoevelaken
wil echt iets doen om van zijn verslaving af te geraken,
hij meldt dat hij van nu af aan
weer het nuchtere pad zal opgaan,
en enkel nog op dagen eindigend op -G een fles zal kraken ...…
De kunst van het waarderen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 De kunst van het waarderen
Klein en onnozel komen ze langs
flitsen van onachtzaamheid
doet ze opgaan in rook
maar wie de kunst bezit
het oog scherp te stellen
ziet de schoonheid,
het geluk en de waarde
van deze flitsmomenten…
Mag ik ~ Voor Kerima ~
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
580 Ik wil de woorden
van jou lenen
ze abstraheren in dit dicht
ik wil de woorden
van jou menen
ze gebruiken in het licht
ik wil de woorden
van jou omarmen
in ze opgaan ieder uur
ik wil de woorden
van jou verwarmen
want ze zijn zo heerlijk puur…
Weinig goeds
snelsonnet
2.6 met 18 stemmen
444 Hitler aan de macht
Aanvankelijk was men daar heel tevreden
Hij durfde wat de anderen niet deden
Het heeft de wereld weinig goeds gebracht
Ik zie het nu diezelfde kant opgaan
Aan d’overzijde van de oceaan…
Pasen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
814 Tere takken, jonge twijgen,
bloesem in de knop
beloftes die een aanvang krijgen
het voorjaar volgt de winter op
De lucht zindert vol beloften van leven
de tere twijg wordt weer een tak
de zwellende knop tot bloem verheven
voor het oog met het grootste gemak
Pasen schenkt nieuw leven
het oude is voorbij gegaan
een levend licht wordt ons…
De dood, dat is, niet meer de zon zien
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.359 De dood, dat is, niet meer de zon zien, is
Niet meer de sterren zien, aan hoge nachten,
De dood, dat is het niet meer mogen wachten,
De ochtendschemering, de duisternis.
De dood, dat is, het niet meer mogen zijn,
De dood, dat is, het niet meer mogen denken,
De dood, dat is, niet meer bewust U schenken
Weg, te worden tot een ander zijn.
De…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 mijmerij,
God is een doodslag, wreedheid en de list,
God is de werkelijkheid, die zich vergist,
De beving van het komende gebeuren,
De lichte laaie gloed, het peinzend peuren,
God is de vrouw, de man, het kind, het dier,
Hij is de sneeuw der bergen en het wier,
De wijde lucht, het alom vonkend vuur,
Er is geen God, er is slechts de natuur…
natuur ongerept
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
516 vredig mooi bied je jezelf aan
jouw land en water strekken uit
je lucht zo hemelsblauw
niets of niemand zoals jou
stukje schoonheid ongerept
ik heb je lief, wil voor je zorgen
blauwe planeet van morgen
je moest eens weten
hoeveel ik werkelijk van je hou……
Er is een stem gekomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
955 Er is een stem gekomen uit de stemmen
Veler vogels, zingend in de morgen,
Uit de klankroepers van de hoge dag,
Uit de kleurzaaiers op de witte ruimte,
Uit de verheugden is een lied ontstaan,
En kleine mensen op de aarde horen,
En kleine stappers op de bergen zien,
Zij zien het zwevende alom ontstijgen,
Zij worden zelve zwevenden, die…
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 Het vuur
knettert
laait
het rook
dwarrelt door de lucht
Een indringende geur
het vuur dempt je humeur
gedachten staan stil
opgaan
in de sferen
het vuur
stemt je tot mediteren
Laat je voelen
dat eindigheid
er is
het vuur
dat blijft branden
voor altijd
geeft warmte
daar waar je in kou lijdt
een geborgen gevoel
bij eenzaamheid…
Olympische vrede
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
686 Het pad dat ik inmiddels zo goed ken,
voert mij vandaag weer naar de waterkant.
Daar ligt, door riet en dennenbos omrand,
de spiegel van het koele, stille ven.
Met zwemmen zal ik geen medaille winnen,
maar 't meertje stemt me vredig diep van binnen.…