146 resultaten.
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Uitgewist, niet vermist. Vooral maar niet vermist.
-------------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
CYCLUS
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.423 Stil, om wat van de ander werd vermist
in onbewust of onbedoeld vervagen
van alle al vanouds gevlijde lagen,
waarmee de tijd kon worden uitgewist.
Je tastte langzaam naar mijn hand jouw hand
om wat ons scheidt wanhopig te weerleggen,
je mond bewoog om wat ik wilde zeggen:
wij blijven in dit spiegelbeeld gestrand.…
DAG MOEDER
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.218 De pijn
om toe te moeten kijken
toen jij nog met vlagen wist
dat je geheugen minder werd
op den duur zelfs werd uitgewist.
En al die jaren kwamen wij
trouw op bezoek,
steeds weer
maar nu is alles over
en is er geen `tot morgen`meer
en wens ik je welterusten
voor de allerlaatste keer...…
Het kind en ik
gedicht
4.1 met 107 stemmen
32.929 En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.
---------------------------------------------
uit: Nieuwe Gedichten (1894-1953)…
VERLIES
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.292 Woord dat je bent
zo weg en denkelijk
verloren gelegd
ik zoek je
tevergeefs op alle juiste plaatsen
je naam roep ik
nee fluister ik verliefd
je vrezend je beminnend
de vreemdeling die je werd
in mijn gedachten
uitgewist
als slecht geschreven
letters aan elkaar gerist
verlies ik de herinnering
aan jou als grijze haren
op mijn kussensloop…
eindelijk vrij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
985 eensklaps vrij
en dansten vrolijk in een woordenbrij
verlost van alle regeltjes en wetten
geen veertien zoutpilaren op een rij
geen metrum dat mij ooit nog zou beletten
mijn woorden en mijn zinnen te verzetten
ik voelde mij een veulen in de wei
de volta ging verloren in de mist
ik sloopte energiek de twee kwatrijnen
terzinen werden gretig uitgewist…
De dood van een poëet
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
687 drijvend op de wind worden gebracht
door sluimernevels van ontslapen dromen
en morgen zullen hun verhalen zacht
over die oude jas zijn neergekomen
om aangedaan in het gevoel te stromen
als muze waar ze lang op heeft gewacht
maar blijkbaar heeft zij zich daarin vergist
kan ze het dichterschap nu wel vergeten
want haar verwachtingen zijn uitgewist…
Hemelse camera ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 achter hun vitrage,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
ik deze dag zal velen of dat ik
er morgen nog zal zijn, of ik
de ontnuchterende morgen kan
ontcijferen, dan ben ik een makkelijk
te verwijderen beeld op de
hemelse camera, waarmee
met een kritisch diafragma,
de precisie en de zekerheid
worden uitgewist…
INCOGNITO
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.481 mijn ogen, neus en mond zijn uitgewist
wie naar mij kijkt, staart in een leeg ovaal
een atlas op een onbekende schaal
de aarde hult zich in een dichte mist
het rookgordijn van een illusionist
die speelt met vuur en zaagt met roestvrij staal
en kan verdwijnen voor een volle zaal
op een manier waar het publiek naar gist
ik tover telkens als…
verandering
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
960 vandaag sta ik aan zee
en zie hoe golven doen
alsof de wereld niet veranderd is
nu ik door mij en jou verlaten ben
blijf toch... smeek ik de zee
die zachtjes uitwaaiert
over het strand waar
krullend schuim gelaarsde voeten streelt
naar terugtrekkend water
strek ik mijn handen uit
tot de verbinding is verbroken
en voetsporen zijn uitgewist…
59
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 een wisse dood
of op zijn minst een bijna-doodervaring
ziehier de (ingekorte) openbaring:
artrose, jampotglazen, kraaienpoot
een luier, kunstgebit, genadebrood
rollator, staar en wijkende beharing
daar sta je, wankel, één been in je kist
het andere door spataders gekweld
amechtig leunend op je wandelstaf
de levensvreugd voor eeuwig uitgewist…
Mist
gedicht
2.5 met 119 stemmen
24.583 haar hart
En hij was blond, misschien wat klein van stuk
Maar sterk en vrolijk, en hij rook ook lekker
Hij had een bruine pet, een zwarte jekker
En ogen die verlangden naar geluk
Zo wandelden ze samen, hij en zij
Hun entourage was de stille hei
Zo liepen zij, het ideale paar
Op 23 meter langs elkaar
Een liefde door het noodlot uitgewist…
EEN DAG ZONDER LICHT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.398 De hemel draagt een zware loden mantel
met verharde tranen die nooit uitgewist
waar alleen de somberheid doorwandelt
en nergens schuilt een blij of lief gezicht.
De aarde ligt eenzaam en begraven
onder een ijzig web van dichte mist
en niemand die zo’n dag wil bewaren
van wolken, treurnis, zonder licht.…
De Wandeling
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
942 Blauwe lucht met witte wolken
Doorboord door zonnestralen
Loop ik in de wind
Gedachten door elkaar te halen
Het zand vindt haar weg
De wind voert ze mee naar zee
Golven klinken dreigend
Ik loop gewoon maar mee
Voetafdrukken van weleer
Door het water uitgewist
Zie ik voor me in gedachten
Verzanden in dikke mist
De wijdsheid van de…
Wijkend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 Ondefinieerbaar wijkend iets
Of is het leeg en inhoudloos
Maar qua vorm en in rapporten
ontegenzeggelijk aanwezig
Een onzichtbare kust
Een onwrikbaar hek
Een ongebonden uitstulping
In een kader wellicht
Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen
Noch voetafdrukken in het zand
Tussen branding en duin
Uitgewiste…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Ach, slechts eenmaal de gewenste vergetelheid
waarin schreienden momenten kunnen vervagen
en jouw droeve beeltenis even wordt uitgewist,
te vergeten, het onvermijdelijke van afscheid,
voor eeuwig door innerlijk verdriet gedragen
op het moment harten kiezen doch het leven beslist.…
en God nog uit zijn eigen bijbel las
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.527 kijk maar de mensen aan
hun ogen spelen handen
voel armen om me heen
niets hecht zich aan ijs en steen
alleen zijn op de vlakte
verdwijnen uit dit leeg bestaan
geen tentakels die je grijpen
die raken om zichzelf te verrijken
laat me maar lopen
in de uren van de eerste dag
de sporen volgen van Zijn schrift
ze zijn nog warm en niet uitgewist…
Stoelendans
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
461 Elke rondje is er één waar een
patroon wordt uitgewist dat niet
langer de weg van de gelijke kansen
in mag slaan.
Zitten blijven, staan of
doorlopend voor het leven gaan.
Eén stoel te weinig bepaalt
de strijd om ons bestaan.…
Nachtvlucht
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.509 Geen reden meer
om nog te keren
onverwacht blijkt
de strijd beslist
opnieuw probeer je
de les te leren
wat was wordt
bitter uitgewist
Door wolken zwerf je
over dalen
rust aan een bron
waar je kracht opdoet
om weer te vliegen
de eerste stralen
van de morgen
tegemoet.…
Henry Moore in Palais Auersperg*)
gedicht
2.3 met 22 stemmen
7.693 Het klinkt
als knarsende scharnieren,
hangt in de zilveren lucht
en is weer uitgewist.
Klimop bekleedt verweerde stammen.
De cirkel van kastanjes, langzaam uit
elkaar gehaald, legt op het grasperk
nog de handen van zijn schaduw,
bedekt het met een zoete regen
van genade, van gebladerte.…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
Een plek om te onthouden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 weer naar toe,
Ik maak met mijn stok
Een ronde opening in al
Dit drijvende groen,
Dan weet ik morgen wat
Mijn stekje is om weer
Wat levenslust op te doen
De dag erna kwam hij terug,
Had hij zich toch weer vergist,
En zag dat zijn plek zich
Had vermengd met duizenden
Liters eendenkroos, het bewijs
Van zijn bestaan al weer uitgewist…
met duizend armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 heeft
loopt langs dichte deuren
en gesloten vensters
zonder huis slaap je
buiten en ontwaakt met ogen
tranend van het harde licht
een mens zonder huis
koestert zachte dekens
een schuilplaats om in te huizen
wie geen huis heeft
kijkt door smalle kieren
kent de pijn van het vaarwel
zonder huis raakt
een mens verloren
in uitgewiste…
Hard gekomen
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.476 gewoon omdat ik er zoveel krijgen kan
Ik lach even vriendelijk, 't is weer raak
zo hangt er weer iemand aan mijn lippen
- en welke gaat je nu even niks aan -
maar het voelt zo goed, dat ego-trippen
Elke keer als ik je zie, ben jij de liefde
waar toch steeds weer zoveel aan mist
oh, je moest eens weten in ons bed
steeds heb ik de geheimen uitgewist…
Zwichten Vanaf Hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Regels
die onze liefde beschreven
zijn tastbaar uitgewist.
Chaos uitgebroken, zwichten.
Begin vanaf hier.…
Lang Geleden
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.189 Alles drijft weg, de tijd neemt alles mee,
ook jij wordt vaag, verloren in geheugen,
als onze namen uitgewist door de zee.
Ik denk terug aan die mooie tijd met jou,
toen de tijd er was, maar zonder reden,
in de grijze oceaan, lang geleden.…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 mond
het zwarte gat dat
woordloos open ging en
groter werd, de wanhoop
die toen aan me vrat
je nam je wereld mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en anderen bekoord
in levens die zijn uitgewist…
sneeuw in de zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 zijn kop lijkt alles dichtbij
door perspectief vertekend braakt de uil
haar maaginhoud in chaos sneller
dan ik denken kan volgt de dag de nacht
de nacht de dag wordt
eikel boom waaronder kinderen
nietsvermoedend blindemannetje spelen de
schrille kreet van de specht veroorzaakt kil
moment van siddering waarin
herinnering aan vroeger wordt uitgewist…
GEDOOFD
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Ik heb mij later slechts vergist
met te veel water bij de wijn;
het oergevoel lang uitgewist
tezamen met de vreugd' en pijn
van dat vuur uit het verleden
bleek elke zoektocht afgesneden
of te verzanden in een woestijn.…
Gedoofd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.791 Ik heb mij later slechts vergist
met te veel water bij de wijn;
het oergevoel lang uitgewist
tezamen met de vreugd'en pijn
van dat vuur uit het verleden
bleek elke zoektocht afgesneden
of te verzanden in een woestijn.…