83 resultaten.
Ik lig op mijn stil-doodbed
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.998 Daarbuiten wachten dorre bomen, zwart
in schitterkou der wijde winternacht,
hoe nu mijn grote Smart verstenen gaat,
en in een akelige lach verstard,
houdt aan de sterrenloze Hemel wacht,
dood-koud en steen-bleek, 't ronde maan-gelaat.…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
BETREKKELIJKHEID (De pot verwijt de ketel)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 die niet heelden
Een kind in hongersnood dat haast niets weegt
Naar voedsel zoekt als huisvuil is geleegd
Of gifgas op een plein waar kinderen speelden
Een land is vergelijkbaar met een mens
Het draagt veel overerving in de genen
Gevangenschap, vrijheid, vreugde en pijn
Maar ook folklore wortelt zich intens
Verwerken, loslaten en niet verstenen…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 brandweer door het vlaswerk
stoven naar een brand in een schoof
ooit namen zij dat mee naar Siberië
waar ze uit de handen aten van een
boerin op het platteland, gakten tranen
als de reis aanstaande was, het bloed
zwaarder begon te wegen naar zuid
dat jaar was het uitzicht uitzichtloos
de kreek vroeg hun voorgoed te blijven
zich te verstenen…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 ik verschans me in mezelf
versteen in afwezigheid
en sluit de ogen voor de angst
die in me opwelt
er blijft slechts wachten
op de dag
en klaarte
ik laat me drijven op het lot…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Saffraankleurig is zijn kleed,
een eiland,
in een zee van verstening.
Minuscule mossen rond een dwergeik
in zwart- en goudgelakte schaal:
kalligrafisch concentraat van leven,
gespeend van elke overvloed
behalve tijd.
In het schemerdonker,
op het lage ligbed in haar kamertje
ligt de oude vrouw op haar zij,
het gezicht naar de muur.…
Complete stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 over een eerdere incarnatie gaan
of een volgende, zo je wilt, maar nu is mijn
lichaam in een volstrekt eenzame afzondering,
is de fata morgana kapotgeklapt en glijden
de tranen als bittere lavastromen uit de
kraters van mijn hart over het landschap van
mijn bedroefde ziel, waar de vreugdebeelden
tot verstilde ruïneresten verstollen en verstenen…
waterpijprokende rups
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
244 weggoochelen kon
in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’
dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt
en mijn tra kraaiend verkleint
want de ondergrens van mijn hemel verdwijnt
da’k weer samen fikkie stoken mocht
met mijn jachthond bijeengezochte lucht poken
rond de hut in ’t woud
dat ‘t groene goud zijn werk zal doen
en de verstenende…
Vrijheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.655 Een lokaas, dat het zwak gemoed verleidt,
Een woestaardskreet, die angst en wee verspreidt,
Een schaterlach van listige sirenen,
Een zwijmeldrank tot doven of verstenen.
O vrijheid, manna, - dat ons laaft en voedt,
Wat klinkt gij schoon, wat is uw voorsmaak zoet!…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het hemels horrorspel
met zijn wind als de 5de symfonie
van Van Beethoven
doet mij huiveren,
verstenen tot een monument
ter zijner ere.…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 De verstening rukt steeds meer op,
De horizon komt steeds dichterbij,
Ook de auto eist meer ruimte op,
Deze ontwikkeling maakt me niet blij.…
Lot
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.255 van de hemel
die met jou ten onder ging
jij zag hun steden gaan in vuur
zoals een zon ooit had geschenen
zondagsogen had verblind
met Dode Zeewind was verdwenen
Maar jij kon, zoals je stond
een troostlied zijn voor wie je vond
een dame die met lede ogen
zachtjes meezong met diegene
die zijn hart er voelde kloppen
en het niet wilde verstenen…
Plakkage (Nr 2)
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.461 Nu zal mijn levenshardheid harder worden
Als ooit te voren; mijn arm hart, - ik wil niet wenen, -
Zal tot een harde diamant verstenen.
En elk hart dat tot mij komt: - moeder, vriend of lief, -
Zal ik sluiten binnen de ronde, harde wand
Van dit hard hart van diamant.…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.397 Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
verzacht het vreemde door de druk verstenen
van het geschreven woord, of spreek het uit.
Menige verzen heb ik al geschreven,
ben menigeen een vreemdeling gebleven
en wie ik griefde weet ik niets te geven:
liefde is het enige.…
eindig licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
902 sprekend voor zichzelf
onder de vermomming van de maakbare mens
Hier en daar een kandelaar
met een wassen onderwerp,
werkwoord en lijdend voorwerp
in de nissen kleine pruimelaars
met plukbare ideeën, zorgvuldig
en kostbaar gerijpt onder het gesproken licht
De wereld is geboren in een eindig aantal vruchten
Uiteindelijk zullen we verstenen…
Wintervlinder
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.414 datgene wat jij meebracht
soms liet knuisten in mijn hand
om hier te houden wat verborgen was
en lichtjes had ontbrand
om boerenbenen die ik trapte
door dit eindeloze leven
van mijn boerenland dat heenging
met de dingen die nooit bleven
om datgene wat mij raakte
en ik vasthield in mijn wenen
om datgene wat voorbij ging
ik in stilte zag verstenen…
Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen
gedicht
2.3 met 315 stemmen
62.555 Als een verwante versteen ik met de geur van de vrouw
En het verkrimpen van de kevers op het dodelijke mos.
Terwijl de waarheid het afgrijzen verwekt,
Een wilde wolk wordt, en wormen willekeurig
De eerste balk van ons huis doorboren,
Kom ik naar je toe en betast ik jouw kleren
Ik kus je, gebogen, gehurkt en verscheurd.…
AAN EEN MEISJE
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.212 Mijn hart heeft liefde nodig
Gelijk een bloem de zon -
Moet ik het dan verstenen
Waar het u minnen kon?
De jonge plant der liefde
Zo welig opgegroeid
Moet zij met tak en wortel
Voor immer uitgeroeid?
1876…
Verlangen
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
2.269 om maar niet te onthullen
wat ik werkelijk voel
dus begraaf ik mijn gevoelens
stop ze diep weg
probeer met alle macht te vergeten
berg ze in verzonken kisten
maar een blik is genoeg
een oogopslag maakt dat
sloten openbreken
muren afbrokkelen
mijn hart een knauw krijgt
doet meer pijn dan je kan vermoeden
je ogen verscheuren me
verstenen…
Verlangen
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.825 om maar niet te onthullen
wat ik werkelijk voel
dus begraaf ik mijn gevoelens
stop ze diep weg
probeer met alle macht te vergeten
berg ze in verzonken kisten
maar een blik is genoeg
een oogopslag maakt dat
sloten openbreken
muren afbrokkelen
mijn hart een knauw krijgt
doet meer pijn dan je kan vermoeden
je ogen verscheuren me
verstenen…
zwart gat
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.081 ooit in zal belanden
Ik zie alleen nog maar beelden in mijn hoofd
Die langs razen als boze gedachten
Alle moed is bij mij weg geroofd
Alles in mijn leven kan ik alleen nog maar verachten
Een explosie van gevoelens kwam in mijn leven
En ik ren weg voor de chaos om me heen
Mijn hart is in stukjes achter gebleven
Ik kijk om, en versteen…
Diepe verachting...
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.863 O Socialisme, ooit aan ons verschenen
Licht, dat de herleving heeft beloofd,
Kom haastiglijk, verschijn, want wij verstenen,
Stil staat ons bloed en lichtloos wordt ons hoofd.
--------------------------------------------
uit: Opstandige liederen (1919)…
NAAR BUITEN.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.197 zal hier mijn hart verstenen
Of dorren in zijn dageraad?
Breng 't, nu 't nog anders dan van schaamte en smart kan wenen
Waar 't voor iets Beters open gaat!
Hoed mij voor Haat en voor Verachting: laat mij 't goede
In 't kwaad, het licht in 't donker zien!…