Alle inzendingen over verstenen

83 resultaten.

Sorteren op:

Ik lig op mijn stil-doodbed

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.998
Daarbuiten wachten dorre bomen, zwart in schitterkou der wijde winternacht, hoe nu mijn grote Smart verstenen gaat, en in een akelige lach verstard, houdt aan de sterrenloze Hemel wacht, dood-koud en steen-bleek, 't ronde maan-gelaat.…

Als glas

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Leven is leven en ontmoeten samenzijn verheugen wenen Dood is stilletjes verdwijnen laat harten zomaar verstenen Ik denk aan jou en glimlach zo lief en zo trouw als jij was De warmte die je me schonk blond haar doorzichtig als glas Dood is dood en plots verlaten niet meer kunnen aanraken strelen Voorbij alles wat vrij kan ademen gedachten…
car9 april 2011Lees meer >

BETREKKELIJKHEID (De pot verwijt de ketel)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
die niet heelden Een kind in hongersnood dat haast niets weegt Naar voedsel zoekt als huisvuil is geleegd Of gifgas op een plein waar kinderen speelden Een land is vergelijkbaar met een mens Het draagt veel overerving in de genen Gevangenschap, vrijheid, vreugde en pijn Maar ook folklore wortelt zich intens Verwerken, loslaten en niet verstenen…

de ganzen van steen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
brandweer door het vlaswerk stoven naar een brand in een schoof ooit namen zij dat mee naar Siberië waar ze uit de handen aten van een boerin op het platteland, gakten tranen als de reis aanstaande was, het bloed zwaarder begon te wegen naar zuid dat jaar was het uitzicht uitzichtloos de kreek vroeg hun voorgoed te blijven zich te verstenen…
Rieg18 februari 2009Lees meer >

Arcanum XVIII De Maan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
ik verschans me in mezelf versteen in afwezigheid en sluit de ogen voor de angst die in me opwelt er blijft slechts wachten op de dag en klaarte ik laat me drijven op het lot…

intricated spheres

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Saffraankleurig is zijn kleed, een eiland, in een zee van verstening. Minuscule mossen rond een dwergeik in zwart- en goudgelakte schaal: kalligrafisch concentraat van leven, gespeend van elke overvloed behalve tijd. In het schemerdonker, op het lage ligbed in haar kamertje ligt de oude vrouw op haar zij, het gezicht naar de muur.…

Complete stilte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
over een eerdere incarnatie gaan of een volgende, zo je wilt, maar nu is mijn lichaam in een volstrekt eenzame afzondering, is de fata morgana kapotgeklapt en glijden de tranen als bittere lavastromen uit de kraters van mijn hart over het landschap van mijn bedroefde ziel, waar de vreugdebeelden tot verstilde ruïneresten verstollen en verstenen…

waterpijprokende rups

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 244
weggoochelen kon in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’ dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt en mijn tra kraaiend verkleint want de ondergrens van mijn hemel verdwijnt da’k weer samen fikkie stoken mocht met mijn jachthond bijeengezochte lucht poken rond de hut in ’t woud dat ‘t groene goud zijn werk zal doen en de verstenende…
Stoker6 november 2025Lees meer >

Vrijheid

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Een lokaas, dat het zwak gemoed verleidt, Een woestaardskreet, die angst en wee verspreidt, Een schaterlach van listige sirenen, Een zwijmeldrank tot doven of verstenen. O vrijheid, manna, - dat ons laaft en voedt, Wat klinkt gij schoon, wat is uw voorsmaak zoet!…

Het horrorspel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Het hemels horrorspel met zijn wind als de 5de symfonie van Van Beethoven doet mij huiveren, verstenen tot een monument ter zijner ere.…

Welvaart

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 309
De verstening rukt steeds meer op, De horizon komt steeds dichterbij, Ook de auto eist meer ruimte op, Deze ontwikkeling maakt me niet blij.…

Lot

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.255
van de hemel die met jou ten onder ging jij zag hun steden gaan in vuur zoals een zon ooit had geschenen zondagsogen had verblind met Dode Zeewind was verdwenen Maar jij kon, zoals je stond een troostlied zijn voor wie je vond een dame die met lede ogen zachtjes meezong met diegene die zijn hart er voelde kloppen en het niet wilde verstenen…
Jan Haak8 februari 2013Lees meer >

Plakkage (Nr 2)

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Nu zal mijn levenshardheid harder worden Als ooit te voren; mijn arm hart, - ik wil niet wenen, - Zal tot een harde diamant verstenen. En elk hart dat tot mij komt: - moeder, vriend of lief, - Zal ik sluiten binnen de ronde, harde wand Van dit hard hart van diamant.…

Voor wie dit leest

gedicht
3.7 met 239 stemmen aantal keer bekeken 60.397
Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid; verzacht het vreemde door de druk verstenen van het geschreven woord, of spreek het uit. Menige verzen heb ik al geschreven, ben menigeen een vreemdeling gebleven en wie ik griefde weet ik niets te geven: liefde is het enige.…

eindig licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
sprekend voor zichzelf onder de vermomming van de maakbare mens Hier en daar een kandelaar met een wassen onderwerp, werkwoord en lijdend voorwerp in de nissen kleine pruimelaars met plukbare ideeën, zorgvuldig en kostbaar gerijpt onder het gesproken licht De wereld is geboren in een eindig aantal vruchten Uiteindelijk zullen we verstenen…

Wintervlinder

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.414
datgene wat jij meebracht soms liet knuisten in mijn hand om hier te houden wat verborgen was en lichtjes had ontbrand om boerenbenen die ik trapte door dit eindeloze leven van mijn boerenland dat heenging met de dingen die nooit bleven om datgene wat mij raakte en ik vasthield in mijn wenen om datgene wat voorbij ging ik in stilte zag verstenen…
jan haak19 december 2009Lees meer >

Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen

gedicht
2.3 met 315 stemmen aantal keer bekeken 62.555
Als een verwante versteen ik met de geur van de vrouw En het verkrimpen van de kevers op het dodelijke mos. Terwijl de waarheid het afgrijzen verwekt, Een wilde wolk wordt, en wormen willekeurig De eerste balk van ons huis doorboren, Kom ik naar je toe en betast ik jouw kleren Ik kus je, gebogen, gehurkt en verscheurd.…

AAN EEN MEISJE

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.212
Mijn hart heeft liefde nodig Gelijk een bloem de zon - Moet ik het dan verstenen Waar het u minnen kon? De jonge plant der liefde Zo welig opgegroeid Moet zij met tak en wortel Voor immer uitgeroeid? 1876…

Verlangen

hartenkreet
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.269
om maar niet te onthullen wat ik werkelijk voel dus begraaf ik mijn gevoelens stop ze diep weg probeer met alle macht te vergeten berg ze in verzonken kisten maar een blik is genoeg een oogopslag maakt dat sloten openbreken muren afbrokkelen mijn hart een knauw krijgt doet meer pijn dan je kan vermoeden je ogen verscheuren me verstenen…

Verlangen

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.825
om maar niet te onthullen wat ik werkelijk voel dus begraaf ik mijn gevoelens stop ze diep weg probeer met alle macht te vergeten berg ze in verzonken kisten maar een blik is genoeg een oogopslag maakt dat sloten openbreken muren afbrokkelen mijn hart een knauw krijgt doet meer pijn dan je kan vermoeden je ogen verscheuren me verstenen…

zwart gat

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.081
ooit in zal belanden Ik zie alleen nog maar beelden in mijn hoofd Die langs razen als boze gedachten Alle moed is bij mij weg geroofd Alles in mijn leven kan ik alleen nog maar verachten Een explosie van gevoelens kwam in mijn leven En ik ren weg voor de chaos om me heen Mijn hart is in stukjes achter gebleven Ik kijk om, en versteen…
Salome8 februari 2008Lees meer >

Diepe verachting...

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.863
O Socialisme, ooit aan ons verschenen Licht, dat de herleving heeft beloofd, Kom haastiglijk, verschijn, want wij verstenen, Stil staat ons bloed en lichtloos wordt ons hoofd. -------------------------------------------- uit: Opstandige liederen (1919)…

NAAR BUITEN.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.197
zal hier mijn hart verstenen Of dorren in zijn dageraad? Breng 't, nu 't nog anders dan van schaamte en smart kan wenen Waar 't voor iets Beters open gaat! Hoed mij voor Haat en voor Verachting: laat mij 't goede In 't kwaad, het licht in 't donker zien!…