102 resultaten.
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Eens zich van een voetstuk laten verdwijnen
om in stilte op rustige golven te kunnen deinen.
Nu, na lange tijd,
opnieuw klaar voor een nieuwe start
opent zij wederom haar hart
belooft zij zichzelf, nog een keer
al doet 't nog steeds zeer...…
Mijn schip met geluk is veroverd
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.209 ik voel mij als een trots schip
dat zeeën der liefde verovert
waar prachtig helder water
tot blinkend kristal wordt omgetoverd
in mijn gevulde gouden ruim
heb ik miljoenen exemplaren geluk
dat ik wil delen met een ieder
als troon op een machtig voetstuk
maar plots hangen daar donkere wolken
die alles behalve vredelievend zijn
als piraten…
sommet de Mont-Ventoux
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.433 tijdens een uitzending van Holland Sport
onlangs op de televisie beweerde een presentator
de top van de Mont-Ventoux in handen te hebben
als bewijs liet hij een stukje
kalksteen zien dat hij bij gelegenheid
op een voetstuk had gezet...…
Vers in de etalage
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 En ik zak zwijgend van mijn zelfgeschreven voetstuk.…
Het Zwarte Schaap
gedicht
3.5 met 151 stemmen
25.689 Het zwart schaap is iets dat weet
en elke hoef is een magneet
voor 't voetstuk dat onzichtbaar is.
In bei zijn ogen zwemt een vis.
Des nachts kijkt niemand uit het raam,
want wie weet waar het dan kan staan
en als het ooit wordt weggebracht,
laat het een vuurspoor in de nacht.…
Eenzaam
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.260 Zoveel mensen en vrienden om me heen
Maar ik weet niet waar ik moet beginnen
Voel me verraden en genept
En ben eenzaam diep van binnen
Zoveel mooie, lieve woorden
Ik kreeg ze iedere dag
Je had me op een voetstuk geplaatst
Zo hoog dat je me niet meer zag
Had me maar daar gelaten
Had me maar niet verleid
Ik heb teveel van mijzelf aan je…
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Voetstuk van waarheid
profetieën krassen licht
in een bloedpaspoort
Muze is lijden,
verstekeling aan de gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Bloedsomloop van liefde
verbinden tongen met elkaar,
iedereen komt klaar.…
Roestbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
708 Vijf tuinkabouters stonden stijf van schrik
Een grote steen die plofte keihard neer
Op het gazon, net naast de conifeer
Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik
Verroest, zei ééntje die was omgedonderd
Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur
Zodat de hele buurt het ding bewondert
Men groef een gat –in ’t late middaguur
Er werd gepraat…
In doordringend beminnen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.551 vlammen uit m'n hart slaan
Je omarmt me, warmt je aan me
aan mijn liefde, aan mijn ziel
In doordringend beminnen sinds
de dag dat je voor me viel
In doordringend beminnen spreekt
mijn gevoel voor jou de woorden uit:
Ik zag je staan en vanaf het eerste moment
nam mijn hart zijn beste besluit
Ik heb je de beste plek gegeven
op een voetstuk…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 verrukking
De wind vlecht ons spel ineen
van zwoel naakt
zonder zonde
en zonder de traan der verdrukking
glijdt jouw blik
in de nacht, als een woestenij
mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent
zijn gebreken ademloos, door liefde
gekneveld
Het is jouw voetstuk…
Prozagedicht; Een hulde aan het leven?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.275 bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige
veruit overtreffen in waanzin
en dat alles om het leven te vieren
het gruwelijke, misdadige, bittere en gemene leven
dat deze absurde "hulde" niet verdient
of waarvan eventueel de weldadige aspecten wél
door echte kunstzinnigheid en schoonheid méér gelauwerd zouden kunnen worden
en op het voetstuk…
Wandeling
gedicht
2.2 met 88 stemmen
20.385 De handen daarop horizontaal, voetstukken op pilaren.
De blik van het kind zei dat het gevaar voorlopig niet was geweken.
Kon ik het oppakken? Kon ik het in mijn armen nemen en
voorovergebogen de geur van het hoofd, de lichte haarinplan-
ting waarnemen? Het kind bezag me met minachting.…
Mama
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
729 Ze is degene die jou draagt
Wanneer je zwemt
In universeel water
Degene in wiens armen je ligt
Na je landing
In deze wereld
De navelstreng doorgeknipt
Maar ze is er
Ze is degene die jou voedt
Jou woorden en wolken leert
Degene die jou na vallen weer opstaan laat
Zij is degene die op een voetstuk staat
Van wie je je later losmaakt…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 ze zijn de voetstukken die mijn
bestaan een schaduw geven, een
schaar om het ellenlange lint
van een gevlochten leven
door te halen, mijn zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Wanneer zij op haar voetstuk zich verheft,
kracht, aan zijn spijt ontleend, haar schouders schraagt
en hij - van schuld vervulde dwerg - vergeving vraagt
voor wat zijn hand haar aangedaan heeft treft
hem van haar stalen mond het snijdend spreken.
Hij voelt van zijn geduld de vliezen breken
en steekt zijn mes ver in haar trotse rug.…
Van een dichter
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.029 De dode heette een stumperd en machtloos nog voor één uur,
nu wordt hij opeens bevorderd tot stralend dichterfiguur;
nu wordt hij aanbeên, bewierrookt in lijkkrans en sonnet,
en nooit genoeg verheven op 't hoogste voetstuk gezet.
Het is een roerende wedstrijd wie 't hoogst hem roemen zal,
van alle harpen gutst er een klagende sylbeval...…
Verdwenen...(kerk Lutselus Diepenbeek)
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
732 Je lichaam zat onder zware druk,
onderuit gehaald van je voetstuk,
bedolven onder bevroren emoties,
ten val in grote proporties.
Je had plots ongekende wereldfaam,
overal klonk jouw Lutselus naam,
iedereen was God o zo dankbaar,
vermeden ramp, was onherstelbaar.…
Broekzak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Een voetstuk laat wankelen,
doet op handen en voeten kruipen.
Zachte woorden helpen niet,
harde blikken werpen vragen op.
Zwaartekracht van helder denken
zet de wereld op z’n kop.
Amberkleurige gewaden
verwaaien tot glazen handreiking.…
het oordeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 mijn gedichten
delen met zomaar mensen
is zo eenvoudig nog niet
het is immers iets van mezelf
de gedichten van hen die ik bewonder
liggen vaak niet in mijn straatje
ze hebben niet in de gaten
hoe zeer ik hen bewonder
zonder ze op een voetstuk te zetten
het zijn ook maar mensen
met verdriet , geluk…
soms zoekend naar inspiratie
en…
met kop en schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 woekert mij de uitdrukking
wie het hoofd uitsteekt
boven het maaiveld
wordt zijn kop afgehakt
houd je op dezelfde hoogte
doe gewoon maar normaal
dan doe je al gek genoeg
kortwiekt klare taal mij
bijzonder bewonderenswaardig
meer mag je niet wezen
wie zich onderscheidt
met zichtbaar het talent
mag even nog misschien
op een voetstuk…
's Nachts wanneer weemoed aan komt kloppen.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 De koeien staan weer in hun stallen,
de maan ontwaart zijn bittere schijn,
verheven op haar voetstuk kon ze slechts nog vallen,
Het lijkt heel lang geleden maar ik proef nog het venijn.…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 oude jas
Met stukgelopen schoenen
Hij leeft met visioenen
Hij is de kern van het dorp
Hij heeft oog en oor voor de tijd
Hij leeft in tradities
Heeft
De historie op zijn netvlies
Ondanks dat hij gebrekkig praat
Is hij in het dorp
een ruggengraat
Een waar karakter
Met eelt op zijn ziel
De echte dorpeling is iemand
Die zelden van zijn voetstuk…
De manager
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
642 Hij was al dertig jaar de manager,
stond elke dag paraat
en werd alom geprezen
om zijn woorden en zijn daad
Hij had aanzien op z’n voetstuk
al die decennia lang,
al moet wel duidelijk wezen;
men was ook een beetje bang
Want hij kon je maken en breken,
hem te vriend houden was cruciaal
Want als je je tegen hem keerde
dan werd hij nogal…
sprekend steen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 met de vijl in je vuisten
verwijder je mijn puisten
in het afwisselend ritme
van hamerslag en vijlen
groei ik, ontsta ik
jij bepaalt
jouw gevoel leidt
je raakt mijn diepste kern
mijn ziel
geeft zich bloot
naakt sta ik daar
o zo kwetsbaar
mijn hardheid aaibaar zacht
mijn uiterlijk glanzende pracht
jij hebt mij op een voetstuk geplaatst…
DE BEZITTING
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.213 De vijver ligt begroeid, het water is doorweven
met slierten groen en bruin, een voetstuk puilt,
waarop geen beeld, grauw cement, zwart bevuild.
Hoe lang heeft men de tuinman hier geen loon gegeven?
Er moet een tuinman zijn, want er is leven
nog in het park, een verre klop, die spade schuilt
maar half in 't hoge gras ...…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 inspireert tot gedicht
Dalmatiërs hebben zich
op de reling van de vis-
sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek
De Strada in de zon
Vele beelden in de tuin
schilderijen aan de muur
d' historische stad lacht
In het spoor van elke nacht
zijn ook hier Meesters
actief; de doeken kleuren
naast gebeeldhouwde stenen
op de sokkels
voetstukken…
Fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 In werkelijkheid bleek je onvindbaar
Waar ik links ging, ging jij rechts
Dat is hoe ik het verklaar
Eens kwam de dag
Dat ik je voelen mocht
Compleet uit de bocht
Snel overstag
Nu fantaseer ik nog meer
Over wat er werkelijk mogelijk is
Over elke seconde apart waarin ik je mis
Sterk als je oogt ook zo teer
Ik wil je op het voetstuk…
Nooit meer
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
645 Mijn liefste, ik kan je niet vergeten
jij die ik op het hoogste voetstuk heb vereerd
keert die tijd voor ons dan nooit meer weder
dat wij zo jong zijn en vol van begeert.
Kunnen wij ’t geluk nog één maal proeven
dat ons toen in d’ handen werd gelegd
of moet ik in onzekerheid vertoeven
met een schat aan woorden ongezegd.…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 in de stroom van een misleidend spel
waarin zuchtige lieden het kindsyndroom
voorbij alle wolken deed bestuiven met
haat en ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen
in struiken met ferme doornen
al in de eerste morgenstond wankelde
mijn wieg op het slaande voetstuk…
spiegel voor mijn dode zelf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 trouwde hij een extra kapstok
ook het goedgebekte hing hij over
zijn vrouw’ s schouderstukken
Veel viel mee en ook veel viel tegen
zijn kleren slechts af te vegen
de onmededeelzaamheid voorop
zonder overbodig gesticuleren
gaten daarvan ook in zijn lichaam
zijn leven stond stilaan op de tocht
tot zijn ouders stierven en uit
zijn voetstuk…