inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

spiegel voor mijn dode zelf

Hij hing met zijn leven in zijn lichaam
met een overgeërfde kapstok de traditie
een tortelduif vloog door zijn hart
het gat er in moest nu wel gevuld
dus trouwde hij een extra kapstok
ook het goedgebekte hing hij over
zijn vrouw’ s schouderstukken

Veel viel mee en ook veel viel tegen
zijn kleren slechts af te vegen
de onmededeelzaamheid voorop
zonder overbodig gesticuleren
gaten daarvan ook in zijn lichaam
zijn leven stond stilaan op de tocht

tot zijn ouders stierven en uit
zijn voetstuk vielen, tot ook zijn
vrouw plooide tot frommel ijzerdraad

toen begon het gieren tussen zijn kleren
zijn lichaam groeide uit de passe-partout
van zijn ribben, zette zich af
viel uit zijn ruggegraatloosheid
en uit zijn lichaam van zijn kapstok
en voor het eerst
stond zijn leven op een paar poten
en deed zijn mond open

na een paar jaar het negatief
van cliché postkaart met tortelduiven
viel hij om, zomaar van de weeromstuit
wegens te lang met kapstok

Schrijver: Emiel Warswater, 15 mei. 2021


Geplaatst in de categorie: filosofie

3,3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 106

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Emiel Warswater
Datum:
16 mei. 2021
Dank Max voor de duiding. Ik begreep al niet waarom er geen beoordelingen kwamen. Volgens mij ligt het puur aan de titel. Ik vind het soms heel moeilijk een passende titel te verzinnen. Ik wil mijn dichten soms liever titelloos plaatsen. Het hele gedicht is een spiegel die ik me voorhoud. Wees niet bang om te leven, wees niet bang om je gedacht te zeggen, voor het weet is het leven voorbij. Wij zijn zulke comfortdieren en vervallen zo graag in gewoontes. Dit is één van de weinige gedichten waar ik lang op gebroed heb. Misschien moet de titel 'spiegel aan mijn dode zelf' heten?
Naam:
Max
Datum:
16 mei. 2021
Moeilijk om te zeggen waar die 'hij' nu staat, Emiel. Vooropgesteld dat 'hij' en 'mijn dode zelf' aan een en dezelfde 'kapstok' hangen, zie ik eerst een positieve levenswending (aan het eind van de vierde strofe), maar daarna gaat het weer mis en valt de kapstok van de (welke blijft gissen) weeromstuit om...
Beter even laten cleanen bij de stomerij, wellicht(?)

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)