145 resultaten.
twee zielen in liefde
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
741 jezelf in karmische relatie
weerloos in ontbloting
in de weergaloze kosmos
stralend in de essentie van wind
weerspiegelend in idealen van kracht
gestoffeerd in licht wat op goud lijkt
reizend binnen de grenzen van geelpaars
waarin de lege bladzijden van hun
dagboeken gevuld worden met terugblikken
in de zin zen…
Als ongelovige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Hoe ik het als onwetende wend of keer,
steeds kom ik weer gelovig uit,
bij de aandacht van Zen.
Bij dat ongrijpbare Tao.
Bij de Liefde en bij God.…
vakantie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Zuchtjes zoete geur
zweven in de lucht,
en een zalig Zen gevoel
doordringt me.
Onthecht ,onttrokken aan het dagelijks bestaan
ben ik.
Alleen maar zijn
alleen maar nu
en zie wat vage witte rafelstrepen
op eindeloos blauw
en zucht
van rust en welbehagen.…
Ben Lacor is niet meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
962 Ik dacht Ben
Ben is niet meer
m'n verleden gaat verlijden, overlijden
ik voel dan ineens zo intens verdriet
tussen haakjes ik ben Jan Jacob Krediet
een relatie van Ben i.r.t. de Kamer van Koophandel
Ik dacht 'zen'
ook ik ga er een glas op heffen
op die eeuwige wijnvelden
toen voelde ik zoveel vreugde
tussen haakjes wij waren netwerkers…
Het kind en de kuil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 Een jongetje op het strand
Het speelt met het zand
Graaft een kuil
Maar niet voor een ander
Hij is met zijn zusje
Ze vallen erin
Voelen, woelen zich in ’t zand, zon, zen en zin
In ’t geloof dat er niets verandert
Dan later ieder z’n gang
Het volle leven lang
Met hun kinderen ook weer naar ’t strand
Ook die voelen, woelen met het zand…
Tedere fee
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
540 (voor Maningning Miclat)
Je maakte Chinese bamboe Zen schilderijen
en je dichtte in drie talen, o.a. Mandarijn.
Op 29 september 2000 sprong je van de zevende
verdieping van de Far Eastern University in
Manilla, waar je lerares was. 28 jaar.…
Mystiek gezag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 je zweeft
licht verheven
in het zijn van zen
de spanning van
je huid neemt af
in loslaten en geven
ogen helderen in
blik kijken verrast
mond rondt in een lach
je spiegelt kracht
hebt toch het breekbare
van mystiek gezag
je straalt schoonheid
in een heldere zielewave
zoveel dat niemand je vergeet
ik mag delen in
jouw magisch…
Zonder uitzondering geen grenzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
580 Elektrisch, standaard
Moet het gaan worden
Wereld naar de Fili-
stijnen willen wij niet
Wereld onder onze
Hoede
Met mensen die zich uit
De kunst gedragen
Majestueuze mo-
biliteit die zonder
Uitzondering geen gren-
zen kent
'n Wagen van Fred Flint-
stone voor iedereen
Goed voor ieders condi-
tie en zeker 't milieu
Wereld blij, met…
ZONDER DENKEN ZIET HET OOG
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
549 een huis is een rechthoek om de ruimte
het lichaam omkadert zichzelf
jouw leven een blauw stipje op het canvas
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken
en de zon en de vijver worden zich
schenken zich uit, vullen
alle mogelijke werelden
zonder moeite is alles, wat het is:
de precisie van de werkelijkheid
degene die…
Polderluchtkastelen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
506 Wij denken niet vooruit maar in 't verleden
Vooruit wordt door de anderen beslist
Op drijfzand bouwt men polderluchtkastelen
Het is wat ik niet denk maar al lang wist
In zen ervaren wij pas goed het heden…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.
In de waan gloeit soms wijsheid,
een ander soort weten,…
Therapie
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.242 Zoals een zwaan een v trekt
over water
zal ik schrijven,
in trage cadans, beetje zen.
Met woorden nog aangevroren in mijn pen.
Om langzaam van jou te genezen
moet ik je lezen.…
De dood omarmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Wanneer de dood ons omarmt,
maakt hij aan ons leed een einde.
Eenzaam en alleen blijft hij achter.
Zo krijgt de dood ons leven lief.
Zonder liefde kan hij niet bestaan.
Wanneer we de dood omarmen,
kan vrede worden geboren.
Kunnen onze angsten sterven gaan.…
Den ouden, laffen kubusch
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.221 Ziet, daar gaat de oude pen
Hij is erg in touch met zijn Zen
Heen gaat de carnivorische bloembollenteler
En toch lijkt de linkerkant geler
De rolstoelcoureur met 34 wijzers
Maakt iets merkbaar, iets donkerders en grijzers
Oh, een bril, in polonaise van waterhoofden
waren de enigen die een paddentrek uitdoofden
Waar blijft nu die eeuwige…
Crème de la crème
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
954 ach, was ik maar een poweet
die zich mocht scharen
onder de crème de la crème
zeg maar de haut culture
der edele dichters
begiftigd met elitaire snaren
die het aangezicht van taal
verstillen als het zazen in zen
maar de Schepper heeft
anders besloten:
"Gij, Julius, zijt niet slecht
maar een liefhebber
gelijk een zondagschilder,
wees…
Duistergast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 A mystery man
een duistere gast
die zat ongenood in de zaal
Prevelt amen gezegend
onbewogen bewegend
de spijs van zijn avondmaal
Een guru met zen
die in onschuld wast
zijn hand in de lucht verticaal
In zijn rechter wegend
met zijn linker etend
de kippen als kersen zo kaal
Ik kan hier oneindig
veel meer nog, niet weinig
aan toevoegen…
Leeg hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Jíj hebt een hoofd, met alles:
wangen, kin, en oren, neus en
ogen die jouw positie bepalen
Dat hoofd van jou is vol:
er zit een tong in, met tanden
en heel wat hersenen, maar
zelf heb ik dat niet
Zelf ben ik dat niet
Wanneer ik denk aan de binnenkant
van mijn schedel, is daar niets:
een leegte
En als ik me erop concentreer
heb…
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen. Ze zeggen allemaal: 'we
fucking hate it'. Dat is niet erg,
dat is goed voor de moraal, zo-
lang ik maar kan duiken en hoog
kan opspuwen het mooiste koraal!…
Ze, zij ’n wereldwijf!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
507 Ze zat naast me in de trein
Ze voelde zeer zen aan
Ze was net geland vanuit Egypte
Ze had daar afgetast, gevoeld en begrepen
Ze ging nu het roer radicaal omgooien
Ze wilde dichter en (h)echter bij de mensen
Zij en haar zijnen is haar credo
Zij vertelde en ik ervoer de mijnen
Zij is goed, sterk en vertrouwelijk
Zij bouwt aan ’n betere woonwereld…
Chautauqua II; Phaedrus
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
323 ‘de werkelijke universiteit is niets anders
dan het eeuwig voortbestaande complex
van de zuivere rede’ *
wij vertoeven in het paradijs
laat ons daar beginnen
niet te midden
van de mensen
noch in de stad
doch in de zuiverste natuur
alsnog in de schaduw der platanus gelegen
op dit heetste uur
van deze bijzondere dag
als de krekelzang…
Vibratie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 mooi lied
Haar stem streelt mijn oren
met die van jullie erbij
Een enorm genot
door de trilling van trommelvliezen
Met liefde worden
noten aaneengeregen
Vanuit het hart, rechtstreeks
is wat kunst hier biedt
Muzikale tonen
beheersen oprecht de zaal
De notenbalk verspringt, keer op keer
niemand die verbiedt
om met geheven gla-
zen…
Mijn schat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 Elk metaforisch beeld brengt mij in het Zen.
Iedere golf wat uitstrekt over mij heen.
Het geruis van de deining tegen de kust.
Deze schat is een ervaring van het heelal.
Waar ik lichamelijk en mentaal van uitrust.
Mijn schat! Iedere blik die jij tot mij richt.
Is het juiste balans in de toon van de muziek.…
Geef je bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 jij hebt het
helemaal gehad
aait je boeddha
zacht over zijn bolletje
doet aan zen
prevelt mantra’s om
nu eindelijk eens
te weten wie je bent
hebt met bomen
gefluisterd was lang
in jezelf gekeerd maar
het heeft je niets geleerd
alles krijgen en
bereiken biedt geen
enkel perspectief als je
niet van je eigen ik geniet
geef je…
BACH WORTELT IN BOGERD, EEN BOOM VAN EEN ORGELCONCERT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566
Het Bachzaadje is geplant, het is ontkiemt
heeft van de hemel water gekregen
en zon, zin, zen en Goddelijke zegen
Het sprietje werd een struikje, struik
werd een boompje, boom, een grote boom
met grote takken, reusachtige takken
En de bladeren, groot en klein
geven in elk voorjaar
een andere kleur groen
Ze liederen, fladderen, flodderen…
Druppels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 wat is de waarde
van mijn aanwezigheid
hier op aarde
was de kwestie die door
de leerling bij z’n zenmeester
werd aangekaart
de meester antwoordde
misschien ben jij wel de druppel
die de emmer over lopen laat
of eentje van ver daarvoor
zonder welke hij ook niet
overstromen gaat
jij bent de druppel en met
vele andere lui
zijn we belangrijk…
Man van Wu en Weij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 Uw verzen raken tot de ijle hemel
Uw geest lijkt hoger dan uw zelf te rijzen
Weijsgerig wensen zij de weg te wijzen
Met wu en wei los van het aards gewemel
Holfrazig zonder zin zijn ze zinledig
Dus maak uw zin af Albert, maak ze snedig!…
Is het nu te laat?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Kennis is de vijand van ervaring.
Een mening is nooit een daad.
Discussie leidt niet tot waarheid.
Beschrijving is niet zoals het gaat.
Dostojewski besefte indringend,
gebonden aan zijn executiepaal:
'Ik heb nooit geleefd,
ik heb gedacht over het leven...
en nu is het te laat'.…
De klank van de essentie… (Zen)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
610 Mededogen voor jezelf betekent,
dat je de ander accepteert zoals hij is
en je hem hebt vergeven.
Veel mensen reizen de wereld af op zoek
naar vrede. Bij thuiskomst blijkt, dat zij
die de hele weg met zich hebben meegedragen.
Men hoeft dus niet zo ver te zoeken.
Een mens in balans kan van buitenaf niet beledigd worden.
Hij weet, dat enkel…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Waar licht komt baden,
lekken trage schaduwen,
tranen uit de maan.
Afgeschoten pijl
beheersing van de snaren,
de boog ontspant zich.
Op een steen gehurkt
kijk ik naar de woordwolken,
vrij van gedachten.
Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.
Pioen straalt licht uit,
wat hij overdag tot zich nam,
lampion…
Chartreu-ZEN-bos!
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
500 in takkenvorken -
de wandelbordjes van de
natuuroase…