Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Wolfsputten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Een zondag vroeg in mei de Wolfsputten een verhaal vol tinten groen en zonlicht gevangen in een gele dotterbloem Terwijl een eksterkreet de stilte scheurt houd ik mijn pas en adem in…

Zuiver

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
[Haiku] in modder gegrond reikhalzend naar het zonlicht twee lotusbloemen…

Het is niet waar

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.884
Het is niet waar dat dit het zonlicht is, Gij zijt het. Dit is ook niet de wind die over ‘t water blauwt, Die is zo zacht niet, Gij zijt het. Dit is ook de aarde niet, de hemel niet, Zo schoon zijn die niet, Gij zijt het.…
Herman Gorter15 december 2011Lees meer >

Volmaaktheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
In het vallende zonlicht Van deze zomeravond Vliegen zilveren meeuwen De volmaaktheid tegemoet…

vreemdeling

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
niet dorst heen te gaan ge neemt me mee in grote vaart wolken, slierten, licht, beweging, flitsen toverlantaarn met brekend licht dat kleur geeft en mijn ziel verlicht mijn kern raakt tot atomen splitsen ik staak ’t verzet, ruik de geur van zweet, tabak, goedkope aftershave neem afscheid van verschraald verdriet ge breekt het zonlicht…

HERFST-IMPRESSIE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
Soms in de vroege ochtend, kleurt De hemel zo geheimvol licht; Dan is ’t of gij een schoon bericht In ’t goud-gesponnen zonlicht speurt; En wie een donker lijden beurt, Hem wordt de last haast blij en licht; Wie fluist’rend vleit liefs aangezicht Is ‘t, of elk woord een sproke neurt.…

Mijn langste uren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
Mijn langste ogenblik tegen het zonlicht Jouw silhouet als model zonder gewaad. Pronkt in jouw geloof mijn langste dag. Dit zijn mijn langste uren in het kort.…

Gezanten... van kleur en licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Nog fladdert kleur tussen bloem en blad blad en tak Door een wak in de wolkenlucht schijnt mager de zon Valt het schamel licht op een spin die z'n web spon aan de rand van het dak met de regenpijp verbonden Vlinders? ze zijn naar elders gezonden gezanten zijn 't van kleur en licht.…

wat me beweegt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
in donkere kamers zit ik te schaven aan een nieuw bestaan wijl leven voorbijgaat tot ’t zonlicht door het venster me verplicht om met een glimlach naar buiten te komen de wereld te vertellen dat vanaf nu lente me vergezelt dat wat was voorgoed heb achtergelaten wat me beweegt weer willig liefheb…

Net opgestaan, de dag vangt aan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Ze bevalt me op die bank De stof zo blauw haar huid zo blank Het scherm zo tomeloos haar boeiend Ondanks het zonlicht dat er gloeiend Als een voyeur omheen bestaat Voordat het neervalt op de straat De stilte rekt zich zalig uit Tot in een zangerig gefluit Van vogels zwart als hartenbloed Hij wijken moet “Wat is er schat?”…

d drie dragees

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Door daling der dagen drijft doorgaans de donkere desem dwars door dunne en droge derma Dwaalspoor doorheen dikke donderslag darmen druipend door duistere depressie dagen Doe dan driemaal daags dertig dure dragees deskundig en degelijk dooreengeschud Danwel dertien druppelsgewijs deponeer de doos daar in 't depot…
Maxim21 september 2022Lees meer >

ik beleef je

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.486
zin in dit leven als het eerste zonlicht beleef ik jou mooi en stralend elke dag…
danny cant.22 september 2003Lees meer >

schaduw mijn verlangen....

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.130
waar het eerste zonlicht dromen verjaagt in haar warme stralen de ochtend ontwaakt breekt jouw glimlach spiegelend kristal mijn droefheid in tranen die kleurloze nacht schaduwt verlangen dit duister gevoel als het eerste zonlicht beleef ik jou…

[ De berk kijkt me aan ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
De berk kijkt me aan met een goddelijke blik -- van milde ogen.…
Zywa30 mei 2022Lees meer >

Zien

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 728
Het zonlicht verblind mij sprak zij verwonderd Zie jij nog iets?…
Johanna9 september 2008Lees meer >

Winterhart

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Vroeg in het voorjaar verdrijft zonlicht de kilte uit mijn winterhart…
Ariadne28 maart 2011Lees meer >

Speelsheid

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Het late zonlicht speelt een licht- en schaduwspel met de boomblaadjes…

Knipoog

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 694
fel zonlicht verblindt het uitzicht op de toekomst de hemel knipoogt…

Sneeuwkristallen - haiku

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 774
flonkerend water sneeuw reflecteert het zonlicht geen golfslag te zien…

Jij

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Als de zon niet schijnt schijnt hij toch voor mij De schoonheid van zonlicht mijn lief dat ben jij…

Regenboog

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
zonlicht en nevel zijn een regenboog, echt waar, alleen als ik kijk…

[ De blaadjes buigen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
De blaadjes buigen hun zilver naar het zonlicht: de boom vol manen.…
Zywa22 juni 2020Lees meer >

AAN DE LEYEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Het meer vol zonlicht brengt een zachtblauwe schemer binnen het theehuis.…
Han Messie15 september 2024Lees meer >

Komorebi

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
beelden dalen als trage bezinksels neer licht valt door de bomen de poort scheidt het heilige van het profane de schaduw van het haveloze boompje op de tuinmuur het zonlicht dat miljoenen kilometers aflegde om het zielige boompje binnen enkele minuten te bereiken verzink in de verstilde eenvoud de transparante schoonheid van…
J.Bakx14 december 2023Lees meer >

Bloemrijke overpeinzing

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik ben een bloempje, dat het zonlicht gericht weet op zijn hart. Ik ben vol verwondering over de levensbron, die mij nimmer vergat. Het zonlicht verzendt zijn stralen voorbij muren. Vergeet nimmer het bloemenhart, dat boven het maaiveld komt turen. Zal ik verder klimmen tegen het zonlicht in? Ik zal het overdenken met gepaste zin.…