inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 78.388):

Net opgestaan, de dag vangt aan

Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat

De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet

“Wat is er schat?” Vraagt ze me plots
Ik zwijg. en drink mijn drank

Weer één met grove naam en klank
Slik ik ze in, zon, huid en bank

Schrijver: Peccator publicus
3 juli 2022


Geplaatst in de categorie: liefde

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 53

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)