966 resultaten.
Vederlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
701 Uit het dorp komen de lichten
aanwandelen
geesten uit kerken en hoeves
geen keuze voor een richting
schijnsels zonder schaduw
ergens loeit nog een vergeten koe
de kille winterdagen in
een landweg rust zonder passerende last
- wat voorbijtrekt is vederlicht -
ver weg blijft een illusie achter
op zolder staan de schapen
geschoren en dicht…
MOOK
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
546 Op een zacht glooiende heuvelhelling
aan de vriendelijk stromende rivier
bezingt het vredige dorp, trots blij vertier,
wrede, langverstilde krijgsbeleving.
Het verleden van zijn knusse omgeving
kent het sluwe, menselijke roofdier:
bloeddorstig, soms eerlijk, zwaaide de banier,
hopend op roemrijke overwinning.…
Gods aanwezigheid op vakantie!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Op vakantie, in iedere vakantie
in elke stad, in elk dorp, in ieder land
word ik aangetrokken door kerken
Maar veelal zijn kerken gesloten
Ik wil zo graag naar binnen
ik wilde zo graag bidden
stil zijn
tot mezelf komen en tot 'Hem' (m/v)
Een voorbijganger vroeg ik naar de openingstijden
Hij sprak: "Ja God, dat is een ZZZP'er:…
De Luisteraar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Eerst dacht ik even
dat hij een levend standbeeld was
zo stil als hij daar stond
op het pleintje
voor de grote kerk
de beruchte grote kerk
met de zwarte kousen
terwijl de zware klanken
over het dorp galmden
zoals ze voor vreugde en verdriet
onaangedaan
al eeuwenlang
hun klinkende taak verrichten
Dichterbij gekomen
zag ik de intense…
Clemence
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
436 Ik wil je alles graag vergeven,
ook alles na vandaag,
het dorp is afgebrand,
de stad brandt als een balk
in mijn dichte oog,
alsof ik op dit heb gewacht.
Waarom vergeef je mij?
Omdat je weet hoe ik vergiftigd ben?…
Dies irae.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.110 De doodsklok galmt met doffe slagen,
een naar gelui, dat dorp en gouw
de droeve mare melden zou:
een dode wordt ter kerk gedragen.
Traag volgt de stoet van vriend en magen,
in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw
om hem die heenging, plichtgetrouw
des levens last droeg en zijn plagen.…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Een ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Het woord was water geworden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.997 Het woord was water geworden
een woest kolkende zee zocht
de diepten van de polders
vulde de putten en wellen en trassen
in de slapende huizen en hoeven
steeg in de dorpen en gehuchten
drong in de stallen waar het vrezende
vee aan halsters en touwen rukte
muren stortten in, zolders en balken
raakten los van hun ankers, dreven
met mannen, vrouwen…
Oma's metafysica
gedicht
3.0 met 5 stemmen
7.750 Zij hinkt met stoere kuiten door het dorp, bezit
de elegantste kromme neus, het sterkste kunstgebit.
En wie heeft een zo virtuoze wandelkruk als zij?
Eenieder met een beetje mensenkennis
beweert dat ik haar idealiseer. Dat zij bijvoorbeeld
amper weet of het vandaag of gisteren of morgen is.…
Klaarheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
864 het is de ochtend die na lange
nachtelijke uren klaarheid brengt
het dorp en het land weer mooier maakt
de vrijheid schenkt waardoor
een heerlijk hogelijk geluk
het zijn de laatste sprokkels jeugd
ze leven in mijn hoofd
ze jagen door de dagen
en mijn bloed kent nog geen pijn
er is de eerste koffie en het honingbrood
de wijze raad van Spinvis…
Hun zielen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 ik heb je nooit
over water zien lopen
dat goddelijke miste je net
wel zag ik hoe
jij met schildershand
kusten uit zee liet verrijzen
idyllische havens met
oude stadjes en dorpen
die heuvelop deden vergrijzen
slechts eenmaal heb
jij jouw middelpunt
van de aarde getekend
basalt was ontdaan van
kleur en in contrasterend
zwart…
Vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 En ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
VAN SS EN TRAININGSKAMP NAAR VLUCHTELINGENOPVANG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Nee liever wil ik Vogelsang vermijden
Daar werden de SS'ers opgeleid
Wat zal er zijn geschreeuwd en soms geschreid
Dorp Wollseifen beleefde zware tijden
Gebombardeerd en uit de as herrezen
Todat de Brit de inwoners verjoeg
De NATO aan het leger trainen sloeg
Nu spookdorp waar je niets van hebt te vrezen?…
LOFFIE 's ZAAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Witte room, gladgeschaafd, glanst op het huis
in Meersel-Dreef, waar blije geruchten
rondom de toog klinken, en drankkluchten
baas en klant één doen zijn in stemmengedruis.
Hier blijft herrie gemoedelijk en kuis.
Oud vermaak mag menselijk brein verluchten:
kinderlijk verleden bewaart zijn vruchten:
allerlei speelgoed geniet knus tehuis.…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
157 Het plein van het spijshuis baadt in warme lucht,
terwijl mensen loom en tevreden smullen,
hun kleintjes in de speeltuin wild brullen,
elkaar overtroeven met zwellend gerucht.
Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht:
groene waaiers vol adem omhullen
de plaats van genot; in wijde krullen
zweeft en kringelt de frisse loverzucht.
Wie…
regen en de Grote Roest
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
732 ook al is deze zomer voor alle tijd bewolkt
valt het water met karren vol sop naar beneden
‘t verleden blijft niet te vatten natter dan ons heden
zonder polders dijken ‘t land dorpen onbevolkt
we zullen het nimmer meer in tekens kunnen achterhalen
maar de oceanen moeten ooit met water zijn vol gelopen
na uit de lucht op het land in leemten…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 Hun feesten razen, en de nachten bleken
Als het dorp nog davert van dans en getier.
Hun wezen is als van gewone bloemen,
Die sedert jaren in hun tuinen staan,
Waarover met en traag eentoning zoemen
In zware vaart de donkre hommels gaan.
Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen,
De gouden vloed van liefdes honing aan.…
Denkend aan Holland
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.296 Denkend aan Holland
zie ik slome rivieren
relaxed door oneindig laagland gaan
de wolken daarboven
stukken sneller
hoog op de Veluwe
in dorpen tussen bomen
die helemaal niet eens
zo oud zijn
gaat het leven eigenlijk
net zo snel
voorbij
daarom koop ik hier in de straat
het nationaal produkt
gekweekt in ruimtes
met afgeplakte ramen
waarachter…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 Op een veld zo ver dat niemand kent
ging een kleine blauwe vogel dood
bij het vallen van de nacht, koud zo koud
Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou
zaaide de hemel sneeuw
zonder geluid, hoog zo hoog
Een man is op weg gegaan
naar huis of geluid van een onbekend dorp
hij droeg een sluier, wit zo wit
En tenslotte toen de ochtendzon…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 zich met het water uit het meer
onbarmhartig stenigt de zon
d'eenzame wandelaar
die kuiert tussen de verdwenen schaduw
van de huizen
het dampen van de stoffige straat
wordt af en toe verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in varens
aan de boorden van 't dorp…
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen.
Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis.
Van het nog warme huis staan de ramen wijd open.
Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.
In de hemdsmouwen wacht hij op onweer en regen.
Zo jongen, zal hij wel zeggen, dat is lang geleden.…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Duizenden lijken, die de landen mesten,
Tienduizenden die ziek en kreupel zijn,
Veelhonderdduizend die in nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
Jouw gezicht
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.566 In ons dorp
Daar woont een heel lief meisje
Mooi en warm
Een blijde lach
Daarom klinkt bij ons
Zo vaak dit wijsje
Wij zijn verliefd
Elke dag een lentedag
Jouw gezicht en blonde haren
Zijn voor altijd
Een fraai gedicht
Blijf dat beeld nog lang bewaren
Als wij jou zien
Straalt er een licht
Heel ons hart
Dat klopt alleen voor jou
Door…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het straks bezingt
waar de wereld ophoudt
bij de rand van het dorp…
nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 in koeken ter vertering
aan het land wordt teruggeven
oh nederland
oh koeienland
je bent door koeieplakken overmand
zo vruchtbaar bruin
in 't zonnetje gezet
dit land
mijn land
waar zon verzengt
met avonddamp
en zich vermengt
met lucht van koeieblazen
dit land
waar mensen gejaagd
in ruste grazen
mijn land
waar stad geboeid
naar dorp…
Aan het venster te Ulm
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.839 De donkre rand
Van den en loofhout die hem schuilplaats bood
Scheidde mijn berg en voorgrond van de schoot
Van 't volle en tintenrijke en golvend land:
Akkers, veld, dorpen met geboomte omplant;
En kim blauwde achter kim, die 'k diep genoot.
Toen kwam een nevel en die pracht verdween.…
The (E)end
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.404 Carl Barks was de man
die Duckstad heeft ontworpen
Gansdorp, Walvisdam
en andere steden en dorpen
Met de wereldberoemde inwoners
Willie Wortel, Dagobert Duck
De zware jongens, Zwarte Magica
en natuurlijk Guus Geluk
Een geschatte 6300 pagina's
in de jaren veertig tot zeventig onstaan
Nog steeds worden er schetsen
van Barks strips…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel drie keer in de was
een kopje dunne thee met droog beschuit
nog voor je laatste reis het dorp…
Op mijn brommer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.117 Scheuren door polders en over boerenwegen
van dorpen naar steden dan steeds heen en weer
of de zon nu scheen, of in zware slagregen
dat kon me niet schelen, ik zat toch in het leer
steeds sneller en sneller schoot ik alles voorbij
elk maximum overschreed zo die brommer
met de wind om je kop voel je, je pas echt vrij
niet verstandig, maar niet…
Alexander de Grote
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
965 haar poorten wijd opengezet
voor straatbeelden van Alexander de Grote
in een ongeëvenaarde systematiek
heeft hij de eeuwenoude legkunst
van de verwoestende ondergang gered
al bij binnenkomst zoekt het oog
naar werken van deze gigant
die zonder maar een steen aan te raken
zijn gedachten legt in ruimtelijk zand
daar hij ook nog in mijn dorp…