inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 25434):

Godenleer

Als poëzie familie, kruimelbeeld
van geest, religie of goedkoper nog
vizier op kop in overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft

de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet

geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel drie keer in de was
een kopje dunne thee met droog beschuit

nog voor je laatste reis het dorp je ziet
en hoeveel de wind door vingers riet

Schrijver: Frans van Hem
Inzender: Ruurd van der Weij, 26 feb. 2009


Geplaatst in de categorie: religie

3,9 met 13 stemmen 820



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Joop
Datum: 3 mrt. 2009
Bericht:Wie echter uit het hart dicht, kan het uit een ander ook terugverwachten. Zo veel ziet het riet toch hoop ik ook.

Naam:A. Sandee
Datum:26 feb. 2009
Emailadres:alexsandeehome.nl
Bericht:Schitterend! Applaus. Je kunt er bijna een chanson van maken.

Naam:Manuel Van den Fonteyne
Datum:26 feb. 2009
Emailadres:drebddronefishmsn.com
Bericht:Ik eet jouw verzen met smaak.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)