1451 resultaten.
Lente op komst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
721 Winter pak je koffer maar
Sneeuw en ijs, tot volgend jaar!
De lente spant haar wolkenkleed
Blauw-witte tinten hemelsbreed
Het groene tapijt ligt uitgerold klaar
voorzien van krokussen hier en daar
Lammetjes dansen in de wei
Veulens dartelen zij aan zij
Vrolijk zingen wij ons lied....
Zon, blote benen, kom! Geniet......…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
de zevende januaridag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 geen vorst vandaag
de winterkoning zingt zijn lof op
vroege lente, luidkeels
stapt de morgen deze wereld in
het gras draagt speels wat tere madelieven
voorzichtig wit in breekbaar groen
er schuiven auto’s langs
ze snellen vol bravoure het donker uit
geen ruit met ijs
slechts ramengrijs met vuile strepen
volledig
in gewone doen…
Elfstedentocht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
658 Winters uit vroeger tijden
blijven vroeger
dan zag je nog zo'n zwoeger
over het spiegelende ijs heen glijden
dat het nimmer terug keert is zeker
te zeer hebben wij ons best gedaan
te strooien met de gifbeker
kunstsneeuw kunnen we maken
op kunstijs kan alleen binnen worden genoten
op het sprookje van de elfsteden
zijn we voorgoed onderuit…
Ultima
gedicht
2.3 met 3 stemmen
12.913 Als glas, als ijs dat breekt en waar
een ster in springt, of zelfs als licht in ogen
dat wijkt en door het doffe wit zich ziet vervangen,
neem afscheid, kind en weet,
dat ooit er volgen zijn zal, jou, als ’n hinde
die sprongsgewijs je achterna
komt huppelen, ’t parelgrijze veld over van ’t stille,
en kristallen door de zon gekamd.…
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
Soms
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 De vrolijkheid zit er dan onder,
een laagje ijs bedekt hem dan.
Maar vaak gebeurt het wonder…
ik zak erdoor, zodat ik vrolijk wezen kan.…
Toen jonger hadden we ...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
785 Toen we jonger waren:
elke morgen een handvol ijs
elke middag een parasol
elke avond een paarse sjaal
Ach ja, zo was het
toen we jonger waren
en nachten lang
en ons eigen gelijk…
haar blik
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
674 De wangen bleek en aderloos,
het gezicht als steen zo broos,
uitgehouwen zonder gevoel,
als ijs zo koel.…
Leegte na de storm
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.137 Je ogen zeggen niets
ze zijn zo leeg en stil
Je lippen spreken niet
ze zijn zo koud en kil
Je handen zijn als ijs
ze voelen somber en koud
Je armen omvatten mij niet
ze lijken zo ver weg
Je kijkt niet meer naar me
Je houdt me niet meer vast
Je lippen spreken niet meer
Je handen zijn niet meer zo zacht
Als ik de tijd terug kon draaien…
niets kan jou nog raken
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.582 ben jij storm
die wervelende dreiging
waar wolken breken
in het gelaat van de zon
een druppel regen
koeler dan ijs
in het verstikkend gevoel
dat passie heet
dat ene zuchtje wind
het gefluister
van zoetgevooisde stemmen
waar echte liefde
de dreiging breekt
ben jij mijn alles
in beschermende armen
waar niks meer kan raken
als…
Zong bevroren tranen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik draag blauw
een kind van
wind water en ijs
uit conceptie van
een koude vorst en
de warme moederborst
wij lijnden niet
in diepgaande affectie
contrasteerden levensgroot
de verschillen die
wij maakten overbrugden
onze generatiekloof
nooit heb ik
echt warm gezorgd
wist haar kille levenslied
zij zong bevroren tranen
in het…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
De dood bracht je meer dan het leven
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
3.309 Voel die handen en de voeten
ijs is het, niets meer dan dat
trouw de geesten en de lijken
op het bot staat nimmer goud.
Je kan daar nu wel liggen
onaantastbaar en vol vertrouwen
ik bedenk me dan wel nu
dat de dood je dat cadeau heeft gedaan.…
Finish
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
871 Ik zie mijn Elfstedentocht
palen zijn geslagen
om waterverzet te vertragen
ijs te laten leven
en
met zicht op de finish
de Bonkefeart
waar het koperen kleuren zonnedalen
de eenzame molen hemels doet bestaan
wij koek en zopiekraampjes
zalig geurend hartverwarmend doen verrijzen
tochtrijders pijn en vermoeidheid vergeten
in het helpend…
ik hou altijd van jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.417 leg je regenhart
in handen uit leem
ik wil het dompelen
in de blauwe
wonden van de aarde
en het zal thuiskomen
uit de bergen
als sneeuw
leg je vogelhart
in handen uit wind
ik zal het omhoog gooien
in de wijde
staalblauwe hemel
en het zal uit het heelal
thuiskomen
als ijs
maar leg jouw mensenhart
in handen bloed
en ik zal het houden…
Welke pret?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
635 Heerlijke winter
met zijn vriezende kou
jassen die nat zijn
van ijs en winterkou.
Heerlijke winter
met zijn vorst geen vorstin
mijn bed met kruik roept,
effe wachten: ik lig er zó in!
Want die heerlijke winter
met kou tot hier en terug
is lekker maar die zomer
die kan me niet vlug genoeg
komen!…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Bonkevaart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 dit is mijn gezicht
het is door lijnen getekend
vroeger werkte ik op het land
waar schilders stroompjes creëerden
het zag vaak tegenslag
groef zich vast in de winter
in '63 schaatste ik de tocht
die mij het leven zou leren
over weemoed las ik
de huisjes aan de Bonkevaart
het ijs dat smolt
onder mijn voeten
over pijn leerde ik
het…
Wonder witte winterwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Het winter weer bevriest
tot bevroren een wonder
witte winterwereld dat
ijs spiegelt bij het
ochtendgloren.
Rode neuzen, wollen mutsen
en wollen wanten; een winterse
wonderwereld ijsbeert op
schaatsen over weidse bevroren
water transparanten.…
Bevindingen in mijn utopie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 De hitte tussen ons deed het ijs smelten
door ogen die het vuur hypnotiserend aanstaken
met het gevoel van nieuw leven in de natuur
door stralende lentedagen op een reeks winteravonden.…
Ondergelopen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
529 De kraan open laten, opwarmen tot
het ijs sponst en bodempje
afvalwater kan niet weglopen.
Je liep door me heen als door een vergiet
en droogde jezelf uit over de jaren, nu
vullen mijn mond en neusgaten zich
met een zee van plastic, levenloos door
verdronken zijn zoals nooit tevoren druppels,
druppels onderdrukken een stormvloed.…
Kerst Haiku
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 Ieder jaar de vraag
Of het een witte kerst wordt
Maar het wordt regen
Regen elke dag
Tot het einde van het jaar
Want de hemel huilt
De warme zon schuilt
Voor oorlogen en crisis
Sneeuw wordt ijs, wordt drab
Geen sneeuwwit sprookje
Geen eenhoorn of toverfee
De kerstboom huilt mee
Een jaar van verlies
Van loslaten, verder…
VERLOREN
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
655 je danst langs nachtkoel ijs, in wervelende pirouettes,
mijn donkere, verlangende ogen begeren je te volgen,
dat stil smeulend, vurig, krachtig idioom, vol passie,
die soepele, krachtige spieren die zich tekenen
vlak onder blanke huid, onder blauwgeaderd vel,
ik voel me schuldig en betrapt op schoonheid,
intense schoonheid van huid, lichaam,…
Drie Wijzen kwamen uit 't Oosten
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
3.833 wat is Kerst zonder lover
langs muren op plavuizen
in stallen schrale tehuizen
groene mare takt in tover
ijdel bleek onze hoop
op een lichtend paradijs
vlokkend sneeuw op ijs
als Avercamps te koop
wij bespreken nu bij wijnen
de komst van drie orakels
schimmend uit woestijnen
zeggen het is niet denkbaar
ik geloof niet in mirakels…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 met doffe huid gingen wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets…
(onder) indruk van IJsland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.010 enorme bergen
als slapende reuzen
in zwarte woestenij
van as en lava
verwrongen gesteente
uitgespuwd door vurige monden
vertellen verhalen
uit een onrustig verleden
grimmige wolken
hangen boven een dessolaat landschap
felle stukken groen
omringd door een muur van ijs
rijdend tussen
beeldhouwwerken van moeder natuur
bekruipt mij…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 een dag hard werken
in een oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.482 Ik wil me wijden aan een droef sonnet
Over ontroering waaraan ik heb geleden
Over een ver en onvoltooid verleden
En van een snaar die toen werd stilgezet
Ik wil me wijden aan een boos sonnet
Over een liefde die ik eens heb beleden
Over een band die toen werd doorgesneden
En van het ijs dat daar werd afgezet
Voorbij is nu de tijd die mij…