1711 resultaten.
uitbundig samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.187 in een cirkel van licht
dansen zij het leven
voetje voor voetje
op de ochtendkrant
en na de puzzel is er thee
zij blazen trompetten
beroeren de snaren
in de stilte tikt
de klok een eenzaam uur
en na het brood schatert de t.v.…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
w 8888
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
861 om diezelfde tijd nieuw leven
in te blazen. moet hij dan eerst dood
we vieren, w'eenentwintigen
we zeveren, negeren de klok
w'achten
ik laat het liever
laat dan nu…
Zwijgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
718 De huizen zwijgen een halfverlichte straat
donkere klokken breken het asfalt in twee.
Hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
De vogel vliegt tegen de wachtende maan
verliest de vleugels stervend op het trottoir.
Hij die met gebogen tranen knielt en herinnert
De huizen zwijgen, het is al laat.…
damp van mijn adem
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.442 verloren gaat mijn stem
in deze koude wereld
waar de damp van mijn adem
tegen de spiegel aanslaat
tranen wandelen rustig
het pad der wangen af
voordat het tikken van de klok
mij vraagt
of het wel goed met me gaat
stilte fluistert
in eenzame nachten
waar zelfs jij
in dromen verdwijnt…
Kerstnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
2.974 Hoor hoe stemmig
de klokken klinken
hun tonen verhalen
melodieus
het wonder
dat eeuwen geleden
in nacht
hoop
in een bange
kille
wereld bracht
Ik hoor het gebeier
en blik omhoog
in de hoop
dat er nog steeds
een macht
bestaat
die erbarmen
met de mensheid
heeft
en inzicht en vrede
tot verwondering
geeft
in het holst
van de nacht…
tijd van leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 geen verdienste doch tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht
als spoorman echter op de hielen gezeten
door de klok wist ik mij gehaast
door telkens weer een andere trein
zo gingen jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
Het koppie gebogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
609 je polsde
mijn hand sprak
in het spreiden
van vingers duimde
voor dieper verband
heb je omarmd
je schouders geraakt
zag je ogen het koppie
gebogen onze liefde
heeft lippen gesmaakt
opgetogen zijn
we gegaan hebben
minuten tot uren gewogen
de klok wederom horen slaan
wij kunnen de wereld weer aan…
Dag lief kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
822 moeder kolft het warme melk
en geeft de kat te drinken
smeert wat zalf in de tepelkloven
en heeft geleerd om in God te geloven
zij schreit ter wille van de klok
terwijl vader staat te wroeten
in de aarde van zijn laatste tuin
draagt zij haar dode kind
naar het raam
en noemt zachtjes
zijn nieuwe naam…
kiplekker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
695 verhit door het vuur
lig je nu te sudderen in de pan
eierenlegger was je beroep
en daar kon je wat van
maar ja, aan elke eierenlegger komt een einde
zelfs aan jou
tien jaar liep je fier
door het kippenhok
en eieren leggen deed je
op de tijd van de klok
je bent nu gaar
en dus tijd om te worden opgediend
als laatste blijk van waardering…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 onze lijven maken schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen…
Lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
601 het lentegroen
welft zich
op de zondagochtend
over de gracht
daartussen
is de zwerver zichtbaar
scheuren in de kleding
een verwarde baard
hij tuurt hij naar de wandelaars
uit alle landen
houdt de hand op
neigt dankend het hoofd
tot de klokken beieren
voor het middaguur
dan gaat hij weer
langzaam sloffend
naar de nieuwe…
Kiekjesdief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
686 ik zie jouw lach, aan het strand
met handdoek in je hand, en op
de achtergrond een koelbox en
een parasol die me elke keer
weer als een klok in mijn hoofd
en mijn hart, stilzet. Telkens ont-
vreem ik weer jouw lach jouw
gedachten uit een lichaam die
ik nooit goed heb begrepen.
Soms besta jij teveel in mij.-…
Langzaam
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
997 De klok tikt rustig door,
Tik...Tok...Tik...Tok...
Ik luister stil naar het getik,
Langzaam gaat de tijd vooruit,
En ik zie de wijzer verspringen.…
Wetend dat ik jou mijn tranen schrijf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.073 Met het uitzicht op de einder
waarin de klok onze tijd uitwist
met het inzicht
in al het broze, vergankelijke
wetend dat ik jou
mijn tranen schrijf
zingt jouw hart
melancholisch,
onbedaarlijk
hopend op troost
voor een bittere nanacht
Als onze wegen niet meer
onafscheidelijk zijn
ook dan zal ik naar je reiken
jou hunkerend…
In het verschiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zag je hand
in het donker
langzaam verdwijnen
je armzwaai
lichtte nog even op
toen de auto ging rijden
terug in
de hal van het huis
ontbrak er een schaduw
de kamer was leeg
in het gevoelloze
schijnsel van lampen
keek naar de klok
die zonder te leven
de tijd weg leek te geven
een doelloze avond
in het verschiet
zonder jou…
Zittend
gedicht
4.0 met 2 stemmen
13.135 Ik zit rechtop, mijn rug gesteund
mijn arm op een leuning
bij de schoorsteen, waarop de klok
en spiegel: ik kijk voor me uit
in mijn rechterhand een kelkje.
Het is drie minuten over tien.
het glaasje is al leeg
de gaskachel brandt zachtjes.…
Onze gevoelige snaren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 Wanneer we de klok terugdraaien,
zullen we beseffen dat grote violisten,
klein en veelbelovend zijn begonnen.
Nog mooier is het om erbij te zijn,
wanneer we tijdens het prille begin,
even stil mogen komen luisteren.
Naar het grappige tokkelen.
Naar het allereerste strijken.
Naar het raken van onze eigen snaar.…
Visite
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
709 over en weer gepraat
en dan vallen er stiltes
uitgesproken en verzitten
op de klok kijken
langs elkaar heen zien
de hond moet uitgelaten
hier heerst de kunst
van het zwijgen.…
herhalingsoefening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 tweemaal daags met water innemen
opstaan na te hebben geslapen
haast ontlenen aan daglicht
loodrecht tegen wolken leunen
de vraag herhalen
eenmalig de klok terugdraaien
rust en vrede terugstoppen in de ziel
everzwijnen in het oerbos
een stelligheid in het ongewisse
en voorgoed hetzelfde moment
samenvallend met gelijkenis
wederom, telkens…
Het mag niet gebeuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Als het tijd is
dat mijn klok, mijn pendule
(nog van de schoorsteen van mijn oma),
opgewonden moet worden,
als het daarvoor tijd is geworden,
raak ik gespannen. Vrees kruipt
in mij omhoog.…
De Aanslag
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 Zacht gefluister na een harde knal
Dwars door het hart, daarna een val
Bloedend kruipend over de asfaltzee
Steek je je hand uit en ga je met een engel mee
Rumoerige stadsdrukte, maar hier is het even stil
Een dwazemans oordeel zonder een laatste wil
Starend naar de aarde zonder angst in je blik
De klok is gestopt, het was de laatste tik…
Halte?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 De klokken luiden immers nog niet.…
Slotscene
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Je denken is teruggebracht
tot versplinterde beelden
die je geest slechts binden
aan een verschoten tijd
Ik zie de oude klok
haar wijzers in staking
je vergat hem op te draaien
dat hoeft voor jou niet meer
Een blauw geaderde hand
raakt zacht mijn arm aan
ben jij nou Sylvia, of niet?…
Enkele reis naar oneindig ......
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 Verblind door dromen
gaat het échte leven
in sneltreinvaart voorbij
geen vertraging
tijdig, echter tijdloos
in gedachten spoort
geen wissel verkeerd
zelfs de klok tikt gelijk
geloof, hoop en liefde
wachten onvoorwaardelijk
op het perron
van de tijd
geen spoor wordt
gemist, ondanks
geloof en hoop
in oneindige liefde ....…
Bezinning
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.172 De huizen zwijgen een halfverlichte straat
donkere klokken breken het asfalt in twee.
hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
de vleugel vliegt tegen de wachtende maan
verliest zich later stervend op het trottoir.
hij die met gebogen tranen knielt
kent kwelling en geluk in gelijke mate…
tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
969 geen verdienste doch louter tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht bij 't spoor
als spoorman echter op de hielen gezeten door de klok
weet ik mij gehaast door telkens weer een andere trein
zo gingen de jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
Vlammen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
934 Er tikt een klok, ergens.
Ver weg herinneren oude mensen
dat er een nacht was.…
Overvloed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
884 zie toch hoe fraai zij glooit
maar als gehaaide kaper
zand in de ogen strooit
van waker en slaper
hoor toch ‘t woeste grommen
schuim koppen metershoog
de rug weerbarstig krommen
klokken luiden droog
meeuwen krijsen zonverloren
vluchten voor de overvloed
en zij verslindt de sporen
van menig voet en goed…