1557 resultaten.
De Paradox
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 zijn zwakte
Dat de mens zichzelf niet had geschapen
Maar in afhankelijke vergankelijkheid
Door evolutionair na te apen
Uitgegroeid was tot een complexiteit
Dit onwaarschijnlijk wonderlijke feit
Dat in staat stelde zich te vervolmaken
Terwijl men toch zo onvoltooid was toebereidt
Deed zijn gedachten verstrikt raken
Daar dit leidde…
waarheen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.199 verloren in dromen
wijs mij de weg
ik drijf op verlangen
verzink in een roes
gedachten dwalen
volgen de droom
laten zich leiden
ervaren gevoel
hart overstuur
heel diep geraakt
brandend als vuur
passie gesmaakt
kan niet terug
reddeloos verloren
wil nooit terug
voel me herboren
dus laat mij dolen
in dromen verdwalen
kom mij…
op eigen benen
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
3.852 In mijn hoofd ga ik razendsnel
Langs alle spullen uit het verleden
Straks moet alles worden verdeeld
Het lijkt nog zo kort geleden
Dat wij met heel veel plezier
Al deze spullen vergaarden
De pijn in mijn hart is ondraaglijk
Maar ik moet het toch aanvaarden
Want jij gaat nu opeens
Je eigen leven leiden
Keuzes maken voor jezelf
En mij misschien…
Vruchtbaar bloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 ik zie hoe
kleuren in haar ogen
ongewenste gedachten
leidden naar een
harmonisch model
hand op de schouder
vertrouwelijke woorden
in het samen zoeken naar
compromissen waarin
niemand zijn eer zal missen
lach en humeur
bloeien op waar emoties
hand in hand gaan
op weg naar het
gezamenlijke perspectief
jouw ja en niet
mijn afwijzing…
Op de grond tegen een paal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.433 de grond tegen een paal
in een verlaten station
wachtend op een trein
die al jaren op zich laat wachten
de warme zon op mijn huid
alles is wazig, de waarheid verscholen
niet wetend waar naartoe
doch goed wetend vanwaar we komen
nadenken over de toekomst
in al haar aspecten
zoeken naar de juiste weg
en alles in goede banen proberen te leiden…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
Genezen Tijdwond
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.455 Pratend, diepzinnig over het leven
dat je met hem ooit leidde
maar beide geen voldoening kon geven.
Wijzer geworden, door wederzijds leed
en levenslessen, goede en slechte…
Wonderbaarlijk hoe snel je het slechte vergeet.…
Mogen wij mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 langs de
ranke lijnen van
jouw aandachtsveld
zij hadden snel hun
hartjes open gesteld
in het weerkaatsten
van de mooiste kleuren
wiegend op de wind
musiceerden zij
schoonheid en pracht
die je nergens vindt
jij danste vogelvrij
blij lachend in een
eldorado van de
heerlijkste lentegeuren
jij gaat deuren
ontsluiten die ons leiden…
Pure rebellie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 ik heb zinnen
gebroken die nooit
goed wilden lopen
klanken gingen
langzaam dissoneren
wat ik ook probeerde
het leven dat ik
de taal had gegeven
leidde een eigen bestaan
was uit haar
sociale setting gegaan
in pure rebellie
omgeven met
mystiek en magie
was er altijd al repliek
maar een totaal
nieuwe richting was
baldadige brandstichting…
de impulsman
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.551 wat doet de driftkop
als-ie kwaad wordt
omdat hij
zich kapot ergert
vanwege frikkerig zeiken
over puntjes komma's
zijn ontroering
leidde tot beroering
hij ontplofte
eerst zag men rookpluimen
uit de neusgaten
stoomwolken
uit de oren
toen vonkten toetsen
er kwam vlammend tekst
de ontvangers
schroeiden hun ogen
zij schreeuwden het…
Megalomanie en militarisme
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
43 Wij zien het
voor onze ogen gebeuren
en hebben niet opgelet
Europa met zijn waarde
Megalomanie en militarisme
tussen de grote der aarde
waar zal dat toe leiden
gaan alle Europeanen nu lijden?
Zoveel vragen niet te vermijden
gaan ze de asielzoekers verspreiden?…
Laten we
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
578 Laat mij maar woorden weven
en zinnen breien
en daarmee de bokken
van de schapen scheiden
Laat mij mijn leven leiden
Geloof me het is ter meerdere
glorie van ons beiden
dat we elk gedeeltelijk onze
eigen weg af rijden
Laten we dat maar doen
En heel heel vaak samen komen
voor het uitwisselen van een knuffel
en een welgemeende zoen…
Vervlogen tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 Te lang wachten
op 'n vergeten afspraak
te lang moeite doen
om zo'n afspraak
te vergeten
Ons naïef door elkaar
laten leiden naar
een nieuwe kans om
nieuw leven in te vullen
Nadien ook onze roes uitblazen
wanneer we na enkele glazen
de verdoving merken
van 'n zalig nachtje uit
Ach, hoe we ook
dansten
zongen
en verdriet hadden…
Mijn reis naar de 'Ware"...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.569 Een gevoelsmatig reisschema leidde
via vele tussenstops naar jou...
De bekende 'maar...'
negerend; onze gevoelens regerend.
"Ik hou van jou" bevrijdde...
Eindelijk bij elkaar!…
Dwalende
netgedicht
4.3 met 72 stemmen
2.311 Geef jouw hand
laat je leiden
door de stilste, steriele
wildernis aller tijden
waar alles wit lijkt
flora is verdwenen
fauna als albino, maar
niet leeft
liefdeslijnen doorgesneden
juist zijn hand volgt
het goede spoor
geen oost of west, maar
het intuïtiespoor
zwevend in dit witte tussenland
zonder nacht, oost of west
geen anker…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
mijmer ik langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte…
Vergeet niet....
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
2.798 Vergeet niet hoe ik deze zomer was
neem me zoals ik in de herfst zal zijn
leid me de koude winter door
en wees voor mij de zomerse zonneschijn
Jij alleen kent mijn wisselende buien
mijn zoute tranen en gedwongen lach
jij hebt er altijd doorheen kunnen kijken
vanaf de eerste keer dat je me zag
Je troost me wanneer ik het nodig heb
en…
Onderhuids
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.452 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde bacteriën
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Gegronde wegen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
611 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
waad ik door ontaarde rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
ze leiden mij naar een warme bron
die zelfs ijsbloemen laat ontdooien
en even sta ik stil bij de tweesprongen
die ooit mijn loopbaan verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte wegen…
Bloedstollend
netgedicht
3.3 met 45 stemmen
2.055 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde sporen
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Strenge maatregel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.285 Vlinders leiden zo af, dus
kreeg het kind al snel een plek
ver vanaf het raam
daar wiebelde friemelde en
schuifelde het , veelal
sloeg het agressief om zich heen
gooide met propjes, altijd raak
het was niet gemeen maar
gewoon een bijzonder geval
totdat de juf
`t zat was, dat slimste kind
uit de klas die zelfs met extra taken
nog…
levendige waterlelies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
645 op de rails stilstaand tussen den haag en leiden
kreeg ik witte waterlelies in beeld
vast omlijnd wat voor exacte opname danig scheelt
ze schieten voorbij aan treinen die nog rijden
zonder gelegenheid ze te ruiken
hoorde ik geen libellen gonzen
en zag al evenmin kikkers duiken
om van leliebladen af te plonzen
ik dacht sta je hier met fiets…
Ik wel.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.304 Ik had je best
in die pittoreske
smalle Spaanse
straatjes
willen leiden
naar de markt
Ik zou gerust wel
’s middags
met je
zijn gaan
zwemmen
in Torroella de Montgri.
Maar niks doen,
met jou
naast me
aan mijn zijde?
Ik weet het zeker:
dát lukt me vast niet.…
Heb je geen flauw idee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
530 vanuit een ludiek oogpunt
waaien echoën geluiden
je hart binnen
uit eigen beweging
vervult het een behoefte
aan samenhang
waar liefde is, blijft de hoop
voor je uit bengelen
heb je geen flauw idee
zonder te weten
waartoe,
waarheen de weg voert
blijf je verzamelen
tot er een hernieuwd
houvast ontstaat
tussen weten, handelen
en leiden…
Het klatergoud lacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 pluche en macht
hebben een onweerstaanbare
aantrekkingskracht op lieden
die mensen willen leiden
verzamel wat stemmen
en het klatergoud lacht
breng ze de boodschap
van praal en veel pracht
een megalomaan project
wordt direct gestart
maar er zit overal smeergeld
geen rad draait ooit apart
er is geven en nemen
alleen in algemeen belang…
Een leven te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
472 wij wisten van het vuur
dat ongerechtigheden
weg zou branden
maar ons verlangen
was zo puur
begrepen dat
loutering ooit tot
transparantie zou leiden
genoten daarom intens
van ieder gestolen uur
de hitte van de hel
was geen bevrijding
mede door kastijding
maar eiste meer
dan wij konden geven
wij zijn niet gebroken
maar hebben met…
Halsketting?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
548 In beperkt gespreid zicht
loop ik door de grijze sluiters
van steeds weer opkomende
mist, zoek al eeuwen lang naar
de uitgang van een doolhof, van
het steeds maar zullen falen,
geschreven op de schakels van
de ketting van de angst, ik
breng ze naar mijn oor, beluister
hun verhalen, ze blijven zwijgen,
ofschoon zij het weten,leid…
Tocht.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
708 Ik wilde je leiden,
bijstaan, er voor je zijn
op moeilijke momenten
je hand nemen, en nog!
Nu je me anders ziet
verkrampt ook mijn ziel:
maar waarom?
Ben je bang
voor de toekomst
of voor het verleden?
Kijk naar mijn ogen, zie,
ik heb het goed met je voor!…
Ons laatste avondmaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 ik breng geen groet
aan duizenden
in een stampvol stadion
met geestdrift en applaus
leid de kudde niet
die zonder herder
voedsel zoekt en
enkel slaapt en poept
mijn woorden heb ik
aan de lucht gehangen
om in weer en wind
ieders aandacht te vangen
duurzaamheid is
de nieuwe kwaliteit
geen snel consumptiegoed
maar liefde en medemenselijkheid…
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 kraaien
en de leegte
kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn waardoor de stilte
duizelt
wit in het onderscheid
dat mijn schrijven zal leiden…