26245 resultaten.
Survivor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Is het een bonvivant die je
verrast
Een zwerver monarchvlinder
een monegask
Een vagebond madrileen een moscoviet
Een bedevaartganger die jouw liefde ziet
Of een zomerzigeuner die je
toelacht
Een fiddelaar die jou geheel onverwacht
Een concert geeft als zwerfsteen
Romein Milanees
Survivor uit rots muzikaal
Vianees…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 na rots
tot in de ijle lucht
die hun de adem beneemt
dan resten de kale bergen
niet alléén tussen
Lom en Luster
waar diep beneden
in deze gekantelde wereld
verglaasde spinaziegroene meren
in de schuinte liggen
in ongekende schoonheid…
Vloed
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.865 De dag verdween in tranen: regen gutst
Langs rots en ruigte, en klettert op de paden -
Wat stuit de golf, die langs de bergen klutst,
En breekt door 't woud, met rots en woud beladen?…
Noorwegen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.213 struikjes en mossen en alles
daartussen
beklimmen rots na rots
tot in de ijle lucht
die hen de adem beneemt,
dan resten de kale bergen.
niet alléén tussen
Lom en Luster,
waar diep beneden
in deze gekantelde wereld,
verglaasde spinaziegroene meren
in de schuinte liggen,
in ongekende schoonheid...…
Sotchi splaakverwarkingsk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 toch spreken veel
anderstaligen
iets van onze taal
ik luister naar reacties
ikke sien kanne nitdie
kleedienk kloer von
skaatsoers toe fel
foel toe fel da eel fel
oeranju e nokkus oeranju
pien ien ooch so pien
mens mit vlak sfaaiu eele tiet
anters da Roesiska flak
mekaar door von kloer
nit wiet bou root
kloer flak ollan
root wiet…
Het rare beest
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.349 Het rare beest met zijn spinkhaanpoten
keek mee
Hij stond achter me
ik draaide me om
Rot op zei ik
en hij rotte op.
------------------------------------------
uit: 'Aan de oever van iets staan', 2001.…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen…
zacht wolkt de zee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.082 zacht wolkt
zee om je heen
glijdt lucht
als branding
langs je
nat is het spel
dat je speelt
met het water
kou vraagt mijn
warmte pas later
lopen op strand
duim in je hand
wil je niet vast
maar ik voel
dat je past
kussen elkaar
golven zijn daar
overspoelen de
schoenen en
koelen ons zoenen
we hebben
gelachen
intens liefgehad…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan…
hopeloos verliefd
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.297 Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…
Godin van Licht
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
1.484 kusten
waarlangs zij mij steeds liet rusten
met haar vogels in het zand
Als ik moegestreden zocht
naar vertes die ik had vermeden
rolde zij de zee in schreden
voor mij uit tot lonkend land
Toch heeft zij nooit echt geweten
in die aangestaarde jaren
hoe verzacht haar ogen waren
die ik steeds weer zoeken wou
Waar ik nu sta in de branding…
van links
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
979 laten we beginnen met een taal
Chinees ditmaal
lezen van rechts naar links:
zee, branding, golven
het schuim drijft bovenop
hangt te drogen aan de megaribbels zand
groeiringen, knoest in hout
versteent in kiezelgruis
ergens klapwieken engelen
machtig is hun geruis
muziek van cimbalen
harpen en veldleeuweriken
hoog in de lucht
hakketakt…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
Onstuimig hart
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
816 ze lieft de zee
de golvende hartstocht
de branding
die haar hart doet kloppen
haar bloed doet stromen
ze voelt de horizon
in onstuimig verlangen
zo lieft ze ook de soulmuziek
met tranen in haar ogen
kan ze luisteren
naar het timbre van diepe stemmen
het lokken van klanken
haar voeten dansen
haar handen vangen
de diepte
het ritme…
Watersnood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
995 Ik drink water naar zee
pleng en plons tranen
blus de branding bloot.
Werp zand in de golven
schuim al mijn kragen af.
De horizon is geen dorst
die ik zal kunnen lessen.
Strooi alle krachten murw
mok en mors scheutig energie
laai dan de laatste vuren op.
Ik zwem dit lijf aan flarden
steeds dieper het leven in.…
ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 wijds en krachtig ben je
onoverwinbaar en groots
je golven slaan in de branding
de prachtigste stranden bloot
je diepte en je hoogte
je stilte en lawaai
ik huiver
als ik voor je sta
wie ben je toch
want je bent zoveel
ik wil je vangen
je omarmen
bruisend ga je voort
ik voel de wind in mijn haren
er is vrede
voor wie het hoort…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Veel winden doen water waaien
slopen kust na kust
in branding voor de duinen
breken daar de rust
verstoren gelijkmatige deining
overspoelen ’t blanke strand.…
Druppels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Hier in de branding,
zie ik de horizon waarachter jij je nu bevindt.
De druppels van de fles vallen op mijn
voeten. Alsof ik gesommeerd word, zonder vragen me over te geven aan jou.
Bescherm jij dan wel mijn koude hart?…
50 tinten grijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het flauwe middagzonnetje
achter een dunne wolkenlaag
laat z’n licht schijnen
op de kalme branding van de zee
even geen uitbundigheid
van zon, zee en strand;
gezien vanuit het heelal
neigt de aarde grijs en grauw
maar wie goed kijkt
doorkijkt en doorvoelt
ziet minstens
50 tinten grijs
Jan Jacob Krediet, schrijverij
Peter van der…
wolk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 heb mijn wolk gedroomd
die tot zee werd bevolen
om bij nacht de branding
in te tomen
schuimkoppen met gezichten
spatten als kleiwater tegen
mijn laars, het duister is zwaar
en de klokt tikt maar niet later
het beddengoed is traag
van slaap, ‘ k voel de toorts
van de maan die zich past
in de ventilatie van het raam
ik luister en…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand,
schelpen in de branding.
Omlaag gevallen sterrenhemel,
sterren verborgen op het strand,
onder schelpenzand verzwolgen,
onvindbaar verdwaald, voor goed.…
Vaderdag
hartenkreet
3.5 met 168 stemmen
16.816 Vaderdag doet dit jaar zo'n pijn
het voelt zo rot om voor het eerst geen
kind meer van een vader te zijn
Pappa, juist vandaag mis ik jou het meest
terwijl vaderdag voor ons nooit iets heel bijzonders is geweest
Net of ik vandaag ineens duidelijk zag:
voor mij is het nooit meer vaderdag.........…
Lieve mama
hartenkreet
3.1 met 60 stemmen
9.178 Bedankt voor al je goede zorgen,
je bent de rots waar ik op leun.
Bedankt voor alle gezellige momenten,
de leuke en fijne herinneringen met jou.
Je bent de aller beste moeder,
waar ik heel erg veel van hou!…
Is priller dan groen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 zij kleurt
als lente en zomer
de bellefleur in mijn hand
is priller dan groen
van oases in het
brandend bruingele zand
weerbarstig als rots
gespleten door
watererosie van ijzige trots
danst als een kind
dat in nieuwe dimensies
haar speelruimte vindt
zij is mijn
eerste viool klassiek
maar ook modern en frivool…
Ik zou het moeten weten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 ik zag een vuurgloed
over het koperblad
het streelde mijn emoties
de tranen die ik had
geuren roken minder rot
van dat wat sterft
het is het jaargetij
de herfst
die weemoed
in de aarde kerft
en och
ik zou het moeten weten
in een ritsel
van de stille nacht
onder de sprei van dauw
daar is het
waar nieuw leven wacht…
In zwarte handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 een stukje god
heeft zich geopenbaard
in zwarte handen
een warme lach
met witte tanden
hij kwam
over het water
in onafhankelijkheid
smeedde broederschap
uit apartheid tot gelijk
hij bond
wat ooit gescheiden was
gaf mensen weer
hun eigen trots op de rots
van kaap de goede hoop…
Seth Gaaikema
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.172 Hij was een KEI in taal,
hij was een ROTS in vertalen,
hij was een cabaretier
die zalen stil kreeg,
hij was een STEENGOED mens,
te lief, te zacht en nu, dood!
Hij verlegde de steen
in de taal deed dat kei goed
en nog voor ie goed en wel afgekoeld is,
wordt hij al zo gemist!
Rust zacht en
vermaak ze daarboven!…
In het ongewisse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 ik wil het
weten vergeten
maar de ankers
laten niet los
trekken nog
steeds hun sporen
onuitwisbaar ook
op de harde rots
ooit zou ik
de lijnen kappen
in het ongewisse
verder gaan
maar ik had
niet de moed om
alles te verbreken
de rode lijn is gebleven
heb me geschikt
in een leven
waarvan de schaduw
steeds voor mij zal staan…
niet de buitenkant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 ik ruik de randen van je hemd
merk dezelfde geur als vroeger
van zweet en goedkope zeep
kan het nu ook zien
er zit een zwarte rand om je hart
zo één van twee halen, drie betalen
je voelt je altijd bekocht
als er rotte vis in het spel is
en rouw de diepte heeft van gangreen…
het hoeft niet meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
657 het was op de oever van de Schelde
dat jij me draadloos belde
en dat je me vertelde
ik ga weg bij jou voorgoed
ik wist dat het niet zo vlotte
en in mijn roeiboot op de Rotte
besefte ik tot op m’n botten
het is voorbij
vaak waren we aan het kissebissen
maar tussen de tulpen hier in Lisse
naar de afloop moeten gissen
dat hoeft niet meer…