2934 resultaten.
Een Puttertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Of
legde Carel Fabritius
slechts de kleine schone
dingen die wij soms
over het hoofd zien
en ons toch omringen
aan de hand van
‘Het Puttertje’ bloot…
echt knipogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 achteraf bezien
moet je leren knipogen
voor schone ogen
leren knipogen
tegen het strooien van zand
tegen uitdrogen
achteraf bezien
voor de weerspiegelingen
en herken je mij
leren knipogen
voor de ernst van de lichtheid
onverwacht geluk
achteraf bezien
het echte knipogen
doe je op het land…
Het heilzame effect van sneeuw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
353 'Wit is altijd schoon'.
Zeker ook sneeuw.
Maar sneeuw doet meer:
alle geluiden verdoffen,
een geluidsscherm rond en om.
Een veilige cocon
van isolement én geborgenheid.
Ik glij zo zacht
naar diepere lagen
in mezelf.
Nog even,
dan haalt de dooi
me brutaal weer
naar de oppervlakte.…
ZWARTE ZWAAN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
942 ziel te boren
Met één blik eindeloos veelzeggend verstaan
Alsof we beiden toch werkelijk echt behoren
Tot eenzelfde Goddelijke uitgedachte waan
Gracieus en rustig zwom in de vijver
Een schone o zo mooie zwarte zwaan
Na heel even mijn gedachten als schrijver
Gedeeld te hebben moest ik toch weer gaan…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid,
die blank sleep al dier schone woorden logen,
die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd,
opdat men eeuwig u zoude eren mogen.…
MOOI MEISJE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.168 Al de jongens van haar klas
vielen voor ‘t meisje schoon
Omdat ze zo bekoorlijk was
plaatste ze zich op een troon
Toen zij in haar spiegel zag
bespeurde ze er al ‘t schoon
Evenwel met één oogopslag
wijzigde het gedragspatroon
Nòg schoner moest ze zijn
dus lipstick volgde al snel
Haar en ogen, plus haar lijn
konden fraaier, snap je wel…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend bos waar 't licht verdwijnt.…
MIJN MOEDER
poëzie
4.3 met 3 stemmen
982 En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar
wang,
haar ogen al ziel en haar woorden al zang!
Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroegt, mijn vriend:
ach, jongen, waar hebt gij zo'n moeder verdiend?…
Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.086 Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort,
Zoet wonder van ’t heelal, dat niemand weet,
Brand niet zo duister in die mist van leed,
Maak niet altoos uw schijnsel droef; – gloed hoort
Bij gloed, wat schoon is brengt wat schoon is voort,
Zoet zoekt zoet, lief!…
0NTT0VERD
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.327 Mijn hart lag in zijn eenzaamheid vergeten
en sliep, totdat een schone fee verscheen,
die 't rechte toverwoordje scheen te weten!
Zacht sprak zij 't uit - de donk're ban verdween,
en, waar 'k in duisternis heb neergezeten,
daar straalt nu witte lichtglans om mij heen.…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilv'ren bloesemkronen,
Aan d'einder: 't scheem'rend bos, waar 't licht verdwijnt.…
Er staat een boom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Er staat een bloem in schone bloei,
waar eens, Gods adem, zijn zaad heen woei.
Hij dankt de Heer, voor ‘t schone leven,
slechts uit genade hem gegeven.
Er loopt een mens, hij dankt zijn God.
En klaagt niet over ‘s levenslot.
Ontvangt slechts ‘s Heren liefde en vree.
Geniet daarvan in stille be.…
Aan Filira.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
917 Och, spaar die praal, mijn liefde een hoon:
Gij maakt wellicht u meerder schoon,
Maar nimmer kan ik u meerder minnen.…
EEN BLOEMPJE KLEIN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.584 Ik droomde van een bloempje klein
dat ‘s morgens leefde onder ‘t dauw
Het huilde want daar staan, gaf pijn
en ja, haar blaadjes kleurden blauw
Ik treurde om dit bloempje schoon
ze was heel stil en eiste een gebaar;
Ik dacht, ik steel haar toch gewoon
en jawel in die nacht plukte ik haar
Ik genoot van haar schone pracht
vele ranken groeiden…
Eenzame wandeling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Vrolijk zal ik wandelen tot de horizon
luid en goed gemutst zingend mijn ochtendlied
helaas is de lucht bewokt en grauw zonder zon
maar de natuur is schoon dus dat hindert niet.…
De schoonste taal
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.097 De lieflijkste aller talen,
Waarbij gene oude halen,
Die 't van de nieuw're wint,
En meesters eist noch tolken,
Is één bij alle volken: -
Verstaat gij haar, schoon kind?…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 schone maan! waar ge ook moogt glanzen
Verzacht alom de wrede smart!
Verkwik de jongling mijner liefde,
Die thans u ziet, en zucht om mij!
Breng hem mijn tedere avondgroete,
Maar zeg niet wat ik om hem lij'.…
Senryu
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.033 Pa slacht onze kip
moeder braadt haar in heet vet
de haan kraait driemaal
- - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - -
Schoon gewassen raam
doorzichtige helderheid
bebloede snavels
- - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -
Ware onschuld wordt
door volwassenen vermoord
was ik maar weer kind
- - - - - - - - - -- - - - - - - -…
amorabel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 de hand op mijn sidderend ziellichaam,
een letter uit behoedzaam denken gericht, als
de pijlen die het hart doorboren,
mijn geest voor liefde gezwicht
woorden, omgang, leven
alles in een zucht voor jou
gelijk muziek; schone bevrijding van m'n vrezen
er bestaat klank nu ik hou…
De Glimlach
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.479 Jouw glimlach is werelds
Jouw glimlach is schoon
Jouw glimlach is hemels
Jouw glimlach op een troon
Jouw glimlach geeft reden om te leven
Jouw glimlach om door te gaan tot later
Jouw glimlach zal altijd blijven bestaan
Want ik bewaar hem op sterk water…
Van lichte zeden
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
3.215 Als een morgenster
Zo schitterend geweven
In haar nachtkasteel
Haar rode paradijs
De warmte van haar hart
Doet mij beseffen
Er is een God
En zij is het bewijs
Als een koningin
Haar troon van lichte zeden
Haar lichaam naakt
Zo lustelijk bemint
Door lust gehaat
Door jaloezie verstoten
Zo lieflijk schoon
Men noemt haar satanskind…
Moeder
gedicht
3.0 met 68 stemmen
27.157 Zij is schoon,
al schoner dan oud.
Ik heb haar lief.
Zij gaat dood.…
Gekleurde vitrage
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.220 geef het maar een naam
desnoods een gezicht
noem het alles
behalve gegrond
en droog je ‘was’
in jouw heden
zodat ‘is geweest’
van kleur verschiet
strijk valse vouwen
in het plooibare goed
drapeer je ramen
met schone schijn
noem het jouw waarheid
maar laat het vooral
mijn verleden zijn…
ongeschreven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
785 en over dat boek
dat nooit geschreven werd
omdat ik steeds hetzelfde
schrijven zou
over jou
hoe lief je wel was en hoe teder
over hoe het niet kon
tussen ons
hoe jij met je hoofd
in een andere wolk zat
dan ik
hoe we uit elkaar woeien
hoe we elkaar weer ontmoetten
soms
en dan weer even
schoon weer
speelden…
Lopen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 Schoon word ik van het water
dat geschuimd tussen ons is
van huid op huid.
Mijn streling op je hart
gaat niet onopgemerkt voorbij
want het schrikmoment
ligt nog op je netvlies.
Geef 'het' vrijheid
is enkel wat ik fluister
omdat ik zelf ook wil lopen
waar mijn pad loopt.…
Breinmassage
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
642 is het niet bijzonder
dat wij onderuitgaan
door schone tonen
wegebben in streling
en stroming van
innig hoge gevoelsband
onze emoties
niet meer beheersen
en laten meeslepen
door zwevende liefde
als zalig diepste wezen
van mijn zijn in verrukking
der gevoelige wetenschap
muziek en mystiek
keten mij voor eeuwig
in uw gevang…
Chiquita Panama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Chiquita Panama
Staat er op het
Blauwe etiket
Met daarop afgebeeld
Een Middenamerikaanse
Schone, getooid met
Heerlijk vers fruit
Op haar uitbundige
Zomerhoed -
Met een elegante
Beweging van haar
Linkerhand wijst ze
Naar de hemel toe,
En langs mijn wangen
Rolt een traan
Nu ik je naar
De hemel moet
Laten gaan…
Avondrood
gedicht
3.8 met 18 stemmen
9.472 Eens was ik jong en schoon.
Vrouwen die met mij dansten werden in mijn armen
medegevoerd tot duizelingwekkende hoogten.
Nu gaat er niets meer omhoog:
het enige dat stijf staat zijn mijn gewrichten.
Ach, waar zijt gij gebleven
zoete, bittere, onstuimige jeugd?
(1977)
------------------------------
Verzamelde gedichten (1987)…
Pauze
gedicht
2.0 met 5 stemmen
4.198 Doch sneller dan die fijne hand
was de koestrende blik mijner ogen:
zij keken en zagen een schone lijn,
die een kunstenaar tot een refrein
heeft bewogen.…
Buizerd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
558 blijven je vleugels fladderen en proberen
maar het gaat je niet lukken
prachtig mooie buizerd
nooit ga je nog wolken bereiken
het einde van jouw schone vlucht.…