925 resultaten.
Leefklimaat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
531 Dat heeft de huurders flink schrik aangejaagd. Ook werden afgesloten deuren geforceerd.
http://www.dvhn.nl/nieuws/drenthe/article9037531.ece/Kamerverhuurders-woest-op-gemeente-Emmen…
Kwetsbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 de schrik slaat om je hart
en toch moet je verder...…
't Kaf en niet de haver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Beresterk dier,
Edel en van
Olympische statuur
Staat in je stal
Achter in ons oude
Boerderijtje te
Wachten tot ik
Bij je kom
Om je zoals
Elke dag te
Verzorgen en
Je even dag
Te zeggen -
'k Schrik als
Ik je zie huilen
Dikke tranen druipen
Uit je rechteroog
Ik raak van slag
En haal mijn vader
Erbij die niet
Kan…
Golgotha
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
491 De Via Dolorosa ooit gelopen
Met Grieken en Japanners, samen op
Een half uur gaans tot boven aan de top
Waar Jezus stierf en ik maar blijven hopen
Wat daar mijn ogen zagen deed me schrikken
Slechts handelaren in een pij verkleed
Probeerden uit ’t voorhanden menselijk leed
het allergoudste graantje mee te pikken…
angst
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
707 Die schrik is niet onbegrijpelijk
en ook niet onterecht.
Evenmin is ze onomkeerbaar.
Als zelfs de meest getalenteerde,
de meest gezagvolle man van het land
niet de moeite neemt
of het lef heeft om die angst te lijf te gaan.
Wie zal het dan wel doen.…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.749 Meer mijlen ver dan mens verstaat
Bewoog mijn oog dat stergelaat,
Ik was nabij haar met mijn blik
En ondervond een zoete schrik:
Geen ruimte telt!
Tezaam geschapen ster en oog,
Eén enkel leven laag en hoog,
Zijn wij geworden en voor elkaar,
Zij werd door mij, ik werd voor haar:
Waar is de grens?…
Tienminutengesprek
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.554 Nadat de onderwijskrachten met man en macht
op vrouwelijk zuchtend voorovergebogen begrip
simulerende wijze waren uitgewoed – en weet
dat daar woede bij zat, banieren grof rood door
het hoofd, intonaties die intenties uit koers rammen –
hadden de van schrik en noodlottige toekomsten
verstijfde tegenover de krachten op hun verzoek
aan knielage…
Mistnevels in Aduard
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 Altijd als er weer mistnevels rond de Kloosterkerk
hangen, het voormalig hospitium van het klooster,
dan schrikken de inwoners van het brave Aduard
van de krijsgeluiden, opgewekt door die vlerk.…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen werd ik wakker. Languit in het gras
Zag ik de blauwe hemelkoepel trillen.
De sterretjes nog steeds oneindig klein.
Een wind stak op.…
Mijn jonge jaren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Examens de schrik van menig jonge mensen.
Alle trucjes heb ik de revue zien passeren.
Beschreven billen onder de korte rokjes.
De achterkant van de meetlatten,
briefjes die op de zotste plaatsen werden meegesmokkeld.
De eerste slimme rekenmachines uit mijn tijd,
daar kon je al bepaalde bedragen of formules instoppen.…
U.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
646 ja schat we doen het nu met erg verkorte tekst, ben nu mee
leeftijdsgenoten schrikken zich te pletter en ik zit erg mee!
Spaans Syberisch zo aangedaan gepakt totaal van de kaart
.......................... mama, ik hoor nog van U....…
vrij van je eiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
832 je was bang
voor die oceaan
van vrijheid
golven van blijheid
overspoelen
je wedergeboorte
vrij van je eiland
je ankers
van schrik en pijn
zijn gesleten
niet vergeten
door het schuren
van liefde
vertrouwen in jou
weg van het eiland
dat veiligheid bood
je liefdevol
in zijn armen sloot
het gevoel gaf
te leven in een wereld
die…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 hakken tikken
etalages schrikken
als jij spiegelt
in hun glas
rode koppen
schuilen achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig…
Alles van de wijs tussen zon en ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 een boek als
een mooi schilderij
dit is voor mij
dit lacht naar mij
denkt hij
de grissende hand
van het boerenland
och; wie bemerkt het in deze
negorij denkt hij
onverstoorbaar als altijd
wanneer hij al dat
moois voorbij ziet gaan
dat hij
niet kan weerstaan
pakt de zweep en slaat daarmee
het paard dat
hinnikend van schrik…
ballade van een wees
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 het lot van zijn nageslacht
hangt aan zijden takjes
ouders weten wanneer het
tijd is voor het vaarwel
de heraut van het einde blaast
en snijdt de hechting door
om een wreed poëtisch spel
te spelen met al die wezen
van schrik verkleurd vinden
ze onthecht de aarde
ik zie je daar zo broos liggen
ik neem je mee naar huis
daar…
Het spel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Begrijp ik nu het spel dat wordt gespeeld,
nu ik steeds beter de regels weet
al wordt ik af en toe nog pijnlijk verrast
maar schrik niet meer, van het ware beeld.
nog jong en in wereld zo puur en onverdeeld,
in een wereld nog zo mooi en zo lief,
zag ik pas laat met hoeveel schijn
het spel van het leven soms wordt gespeeld.…
Black friday
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
698 vriendelijk
verlichte etalages
dat gebied om te kijken
Kijk daar; op rood fluweel ligt
een schitterend juweel
voor de helft van de prijs wordt het jouw deel
de zorgen verdwijnen als men het sieraad in
gedachten onder de vrolijk versierde
boom ziet liggen
om onbekrompen met elkaar van
dit alles te genieten
Leer voor verwarring niet te schrikken…
ontbreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 terwijl zij in elkaar worden geslagen
de kinderen naar wie ik buiten staar
striemt de wind mij mijn wangen
voel ik de woedende zweepslagen
waarmee de mannen hen geselen
die ik vol van schrik niet helpen kan
omdat paniek mij in de angst opsluit
harteloos koud en zonder geweten
onbewogen en ongenadig zijn zij
spijkerhard ook en niets ontziend…
mijn schaduw deelde zich
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.257 mijn schaduw deelde
zich en stapte uit het
donker van de nacht
echo's van onhandelbaar
klonken bedreigend zacht
de eerste schrik
verlamde en nagelde
de voeten in het zwart
de splitsing was volkomen
ieder deel stond nu apart
zolen op de grond
de rest gewoon illusie
mijn geest verdroeg
niet deze werkelijkheid
maakte schreeuwend…
LEEUW van AZIE
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
461 Het eed'le geliefde
maar gevreesde dier
van India's Gir woud
leeft tevreden en bewust
in zijn verkleind woonrijk
door de bescheiden manen
om de krachtige kop
waait vergane trots
die eens schrik aanjoeg
bij Perzen Turken en Joden
wier landen het tehuis was
van de koninklijke rover
zijn beminde gezellin
laat haar vrijer alleen
wijdt…
Natuur puur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Hoor het geluid van een uil voordat hij slapen gaat,
schrik me rot van een prachtig ree dat daar plotseling voor mij staat.
Ogen bruin als de kleur van vruchtbare aarde,
schatten mijn langskomen op haar waarde.
Ik zie ‘n traan, ‘n traan alleen voor mij,
dan draait het zich snel om en is dit moment voorbij.…
TRAUMA
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 Het zenuwstelsel van de rooibok
Een Afrikaanse soort gazelle
Brengt hem in zogeheten prooi- shock
Indien belaagd door supersnelle
Predators; panters die graag roven
Impala's lijken te bevriezen
Barmhartig dit totaal verdoven
Pijn doet het dan niet te verliezen
Het DIER lijkt dood, maar komt tot leven
Gaat ademhalen, staan, schudt schrikken…
Een lieve reverence
netgedicht
3.4 met 44 stemmen
358 moeders wel op
de meisjesstemmen
gingen klaar en
zuiver soepel met
de trappen omhoog
in een mij
onbekende
en toch warm
melodische taal
met arabische
kanttekeningen
in een fluitsegment
ik zag een aanzet
hoorde een bonk
en gil ik holde naar
boven waar zij op
een trede met een
grote bult op het
voorhoofd wachtend
op tranen van schrik…
SCHIETGEBED
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
295 In alle haast even vluchtig roepen,
bij plotselinge angst of schrik, tot God,
kan wellicht lijken op verholen spot:
smekingen, die er onbewust uit floepen.
Men wil zich, dankzij zwak gevoel, beroepen
op de Hemel, Die ziet naar ieders lot.
Deze uitspraken, vrijuit wijs of zot,
snellen om de wereld in dolle troepen.…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
Een vreemde eend
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
2.005 was aangestoken, zwaar verslaafd
De eend, dat was mijn passie, zeker
Want dat diertje was zo begaafd
Een regelrechte hartenbreker
Dus ging ik weer op eigen initiatief
Op zoek naar de wilde eend, alleen
Ik volgde ze heel assertief
Wel dagen achtereen
Maar al heel snel ondekte ik
Die eend is smerig, seksueel
Ik kwam er achter tot mijn schrik…
Trauma
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
5.344 Omgeven door zalige warmte
Genietend in een veilig cocon
Hoor je gedempte geluiden
Buiten die zachte, vochtige bron
Ineens is er gestage druk
Verharden zich de weke wanden
Langzaam word je weggeleid
Van wat jou lang zo teder omspande
Een ruimte die te nauw is
Perst je lichaam pijnlijk samen
Weg is het ontspannen gevoel
Waar angst en schrik…
Kermis in de hel 2 (de alternatieve versie)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
926 Kijkend in de smoezelige spiegel een schrik,
en strompel vloekend en tierend naar de douche.
Was de persoon die ik daar zag, werkelijk ik?
Struikelend baan ik me een weg naar broek en bloes.…
Engel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.857 te horen
even voelde ik me verloren
totdat zij kwam
en me bij de hand nam
onder haar vleugels veilig geborgen
bevrijd van alle zorgen
fluistert ze iets
en vanuit het niets
een hemelse streling....zo zacht
ze lacht
als betoverd val ik in diepe rust
merk niet meer dat ze me kust
geruisloos is ze weggegaan
ergens ver bij mij vandaan
Schrik…
Mysterie rond het graf
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
597 ’t Was in ‘t vroege morgenuur
toen Maria ging naar het graf
angstig en nog helemaal overstuur
leek Zijn liefde voortaan zo veraf
het graf stond angstwekkend open
er gaapte een lege duisternis
van schrik wou Maria gaan lopen
wat was dat voor een geheimenis?
de zweetdoek, het opgerolde linnen
werd haar Heer dan weggenomen?…