2393 resultaten.
sneeuwwitte vleugels
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.076 een zoektocht
naar mezelf
zo dichtbij
maar niet gevonden
vrijheid
heb ik nodig
diepe, onuitputtelijke vrijheid
laat me gaan
hou me niet vast
die het niet goed met me voorheeft
vliegen
wil ik
op sneeuwwitte vleugels
naar de hemel en weer terug
om te vertellen
wie ik ben
en altijd zal zijn…
Onzichtbare muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 jij weet de
watergordijnen
zo te plooien
dat hun ragfijne
schittering alle
kleuren van de
regenboog stralen
lichter en witter
vallen vlokken
dwarrelt zacht
langdurig dromend
kristal tonende sneeuw
op onzichtbare muziek
haar eerste prelude
jij met je vriend
jouw lach in
zijn lange uithalen
de wind die met
nu aanwakkerende
kracht…
El Niño
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
1.456 Het holle
vat klinkt vol van smart
het regent gestaag
Op zijn spijkerbed
woelt hij de nachten door
en baadt in laag water
Dan zijn er de eerste wolvensporen
in de zomerse sneeuw
slaapt hij als prooi.…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 je kristallen
lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende…
Waarschuwing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Weer waren de verkeers- en sneeuwwaarschuwingen niet van de lucht, maar ook deze keer is het erg meegevallen.
Verwachting van ellende op de wegen
Jaagt menigeen de stuipen op het lijf.
Zodat ook ik van schrik al half verstijf,
Met veel succes houdt zo ’n bericht mij tegen.
Het toppunt van de veiligheid bereikt,
Geen Overweg te zien, waar je…
Verlangend uitzien naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 Verlangend zie ik
Deze morgen uit
Naar de aarzelend
Opgekomen, ietwat
Waterige, zon die
In ' t voorbijgaan
De laatste sneeuwresten
In zichzelf op laat lossen
Zoals ik ook hoop
Dat mijn binnenste
De kou en het verdriet
In zichzelf op laat lossen…
winter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
662 witte sterren uit de lucht
een klein gebaar, een diepe zucht
witte sterren vallen zacht
er is er een die naar me lacht
een hand, een lach, een koude ril
en opeens is alles stil…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Op den moeilijke weg naar U,
Hoort Gij alleen ons gaan,
Als toen we stapten over de sneeuw
Met onze rubberschoenen aan.…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
twee jaar gesloten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
981 de deur was even
dichtgevallen
rust in de tent
geen liefde
geen geween
nog voor de lente
keek ik naar buiten
zag jou, mijn
zwarte vogel
meteen vloog je
binnen
nu zet ik alles
op alles om niet
opnieuw de deur
dicht
met jou
binnen of jou
buiten
sneeuw waait
naar binnen
en smelt…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 het is al
zo lang geleden
dat sneeuwkristallen
langs mijn ramen gleden
dansend op wind
blij als een kind in
elkaar zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte…
Gesloten ogen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
5.082 Zij heeft haar rondingen gedeeld
hij nam blauwe sneeuw uit haar hals
tussen lakens van naakte nachten
zekerheid geketend in geheimen
er moet iemand anders zijn geweest
hij die dronken speelde streelde
met gesloten ogen van thuiskomen
hij stapelt jaren zuigt het bloed van
haar lippen vastgebeten in elkaar
bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen…
Ochtendstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Aardverwarmende orkestleider houdt zijn adem
even in laat twee altijd maar versterkende luchtaanvallen
de vallei van de niet voor niets nietsvermoedende stilte
in gang zwengelen
imponeert de natuur met een strengbedirigeerde triomfmars
Snaren klapperen van de smeltende kou
door een fletse of te gespannen nevel
wrijft hen de slaap uit de haren…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Misschien laat het zich vermoeden,
Nu het zover is, verse sneeuw,
Vage sporen van bestaan.
Niets hoeft te worden uitgesproken;
Het ligt daar zoals het ligt, wit in
De wereld, nog stil van gedachten.
Valt hier iets te verzwijgen? Dit leest
Zich als een boek, wist letters in
Een oogwenk uit.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Romantisch Rusland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 Ja ik laat mezelf spreken
Niemand houdt me tegen
ik ben trots op de eeuwigheid
een eenzame rots in de bergen
Wat de Brit in zijn parketten hal voelt
bij tea time kan ik
maar ervaren wanneer ik
buiten ben, niet meer kan voelen
finesse met een warme kant
gewoon sec, zonder melk of honing
daarvan genieten is een kunst grand cru
zelfs…
Het gekerstmis
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.899 Man staat voor het raam.
Het sneeuwt in zijn hart.
Hij draagt een witte trui.
Achter hem een lege stoel.
Er omheen de ruimte van de stilte.
Hij kijkt achterom.
Hij ziet niets, behalve dan
de lege stoel. Wanneer hij
zich weer omdraait,
ziet hij in de weerkaatsing
van de ruiten dezelfde
leegte, maar dan buiten.…
Feest!
snelsonnet
2.6 met 16 stemmen
1.747 Een ganzenlever van de voedselbank
Een ticket van Ben Bot uit Syrië
In Bethlehem een (heel zacht) kyrie
Al-Qaeda rust (tot nu toe) god zij dank
´t Is koud ook, ondanks deze koude eeuw
Toch klaag ik: Jezus, waar is nou de sneeuw?…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit ik op een bankje stil
te kijken en vooral te zien
naar wat ik zoal missen moet
en ik vraag me af
waar de sneeuw…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Natte sneeuw,
grote witte vlokken,
koude voeten,
en dikke sokken.
Nog maar even later,
straalt de zon,
verwarmt de aarde,
alsof de lente begon.
Dan trekt de hemel dicht,
er vallen hagelstenen,
groot en stralend wit,
ook zo maar weer verdwenen.…
De minnenden
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.765 Over de jonge sneeuw,
De glinsterend reine,
Schaduwt zijn fijne
Wapen, wij geven geen schreeuw.
Wij weten het, als een riet
Zal hij ons plots afsnijden.
Maar zaligen durven lijden
En letten op hem niet.…
Dat ik nog steeds van je hou...
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.754 Het bleek niet eeuwig
Ik zie je daar staan
In het zilvergrijze kunstbont
In de sneeuw
valt een traan
Je blonde krullen wiegen
zachtjes op de wind
Je lichtblauwe ogen omgeven
door lange zwarte wimpers, je
maskara met tranen verweven
Je ogen kijken me aan
Je trilt
Van de kou, of
misschien omdat je weet
dat ik nog steeds van je hou…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Verhelderd ligt en overal omzwacht,
En tinteljong en toch zo eindloos oud,
Dat ‘t bijna angstig maakt en onvertrouwd
Dit daaglijks plekje nu in winterdracht.
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwillige en stutten boud,
Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.
Van ‘t hart uit wit tot de einden…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 volle maanlicht
de klokken mompelen koperkleurig,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille hunkeren, onbenoembaar,
naar het gekraak van verse sneeuw…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 In een serene stilte laat koning winter
de bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu…
Oog in oog
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.384 Schichtig voorzichtig
scherpzinnige blik
vuurrode gloeiende bal
wattig roze sneeuw
dageraad in het dal.
In vredige eeuwigheid
introvert afgezonderd
verborgen tussen bomen
oog in oog met een hert
begint leven te stromen.…
Haiku (Pasen 2008)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
642 het geel
in het groen
onder het wit…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…