2291 resultaten.
Erwtjes
gedicht
4.2 met 12 stemmen
31.892 Toen ze een meisje was van zeventien
moest ze een hele middag erwtjes doppen
op het balkon. Ze wou de teil omschoppen.
Ze was heel woest. Ze kon geen erwt meer zien.
Toen ging ze maar wat dromen, van geluk,
en dat geluk had niets van doen met erwten
maar met de Liefde en de Grote Verte.
Dat dromen hielp. Het scheelde heus een stuk.
En dat…
Mijn stemming is als van een stilstaand water
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.376 Mijn stemming is als van een stilstaand water
Vlak uitgemeten in een wijde kom.
Wat anders daalde en rees in luid geklater,
Is thans als een mooi avondweder stom.
O, ik gevoel zo innig, dat ik kom
Door droef geschrei en helderblij geschater
Op tot mijns levens hoogtepunt en ‘k som
Mijn smart van altijd op, mijn heil van later.
Ik ben een…
Wat zeg ik...
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
862 Ik zweeg, maar
Sprak niet de waarheid.
En hoopte dat alles bleef zoals het was.
Maar ik wist door mijn zwijgen niet
Wat mijn boodschap was.…
SNEEUW....VOORZICHTIG!
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Wij zetten nu
voorzichtig onze voeten
in sneeuw neer
Niet langer meer
willen we uitglijden
bot of been breken
Wij zetten
voorzichtig schoen
voor schoen
De prent,afdruk zegt
wat over de maten
van onze onderdanen
Besneeuwde paden
straten en lanen
die wij belopen, begaan
Na uitglijers zullen
we gaan opstaan:
standpunt, ponteneur…
Verdwenen weelde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
855 Een kaler aarde, boom- en waterloos, bestaat er niet.
Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.
Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti…
Een leven met een patatje met
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 De regent
Zit op zijn stoel
Hij doet niks, hij denkt
Een heleboel
Het regent
Een symfonie van klappertjes
Druppeltjes, vallertjes
Uien en patattertjes
Ruilen de verkrachtertjes
Zichzelf in voor zichzelf
Vergeten dat de ander
Meer is dan henzelf
Misschien een tweede helft
Misschien een eerste helft
Of drijven de bedankertjes
Zinkend…
Afspraakje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 ‘t Is mei, ‘t is mei, de lente is gekomen,
De wind is warm, de lucht is blauw, ik ruik
De jonge blaadjes aan de blije bomen,
De vlinders vliegen, buiten. En mijn buik
Zit ook vol met fladdervlinders, binnen.
Vandaag, vanavond, gaan we samen uit.
Vandaag, vanavond, gaat het echt beginnen.
Vanavond streel ik zacht haar zachte huid.
Ik zit op het…
Alvorens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 we wilden de tijd herlezen en
woorden afwegen, of anders
de laatste trein naar het
voorportaal vertragen, of
desnoods verdoofde oren
door ringtonen verzwijgen
we zouden nog van landschap
wisselen, tussen korenvelden
noch urinewegen, daarna
dwalen langs prettige omgang
die we altijd hadden en die ons
ruimte gaf om vrij te bewegen…
Judas Iskariot (Matheus 27:1-10)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Steunende handen
onder zijn hoofd
ogen die branden
verward en verdoofd
Verbeten mond
heeft Hem gekust
voelt nu geen grond
en ook geen rust
Dienend het beest
schijnheilig geweest
en vastberaden
de Liefde verraden
Schuldig branden
dertig in getal
in zijn handen
't werd zijn val
Berouw gekomen
't zilver gegooid
zijn leven ontnomen…
Vernederingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
709 Gekleineerd, vertrapt, verstikt
Sinds 40 jaar je edele delen onderdanig gelikt.
Het is nu of nooit om weg te gaan.
Of 't is echt met mij gedaan.
De voetveeg hoort steevast op de grond
'k Werd rotter behandeld als een straathond.
Te vaak toegegeven, nog ergens wat liefde
Al was ze zo vaak nergens te vinden...
Niemand hoort heden slavin…
Over roken.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
795 Met wat voor gemak
Rookte je vroeger tabak.
Want rook en vuur
Hoorden toen bij de cultuur,
Je had het altijd op zak.
Maar gelukkig, van tabak
Heb ik al een tijd tabak.…
Begrip
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
861 Als het later wordt
Later in de nacht
De zaken, zaken
zijn, het gedane
ruim gedaan
Als het later is
Of het laat, dicht
is, of er bij, donker
wordt of het nieuw
al aanricht
Als het te laat is
geen woord meer
terug kan, geen klucht
noch opgelucht
verlost
Als laat, gewoon laat
is, op tijd maar laat is
Dan is laat slechts
een…
Gemiste kans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 Hier staan tegenover haar
maar nu niet durven;
niet weten wat te zeggen
om snel contact te leggen.
Ze draait zich om
en laat mij eenzaam achter;
ik betreur mijn twijfel
en baal van de gemiste kans.…
Meneer De Vries
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.278 Meneer De Vries lijkt rustig en tevreden
Hij zit maar wat te suffen voor de buis
Maar niemand hier weet iets van zijn verleden
De wereld was een leven lang zijn thuis
Want ooit, ooit ging het allemaal veel vlotter
Hij was een stoere vent, een snelle spicht
Nou is z'n lijf een ouwe botter
Die kreunend aan de kade ligt
Dit is voorgoed zijn…
EEN LEVEN LANG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
993 Je zal mij altijd blijven volgen
Ook al zie ik je nooit meer
Je hebt iets bij mij losgemaakt
Dat terugkomt, keer op keer
Soms ben je heel lang weg
Dan lijkt het echt voorbij
En plotseling
Daar ben je weer
En kom je stil in mij
Als herinnering, een foto
Een plaats waar wij ooit waren
Een geur die aan jou denken doet
Een vrouw met jouw kleur…
Ik heb u niet genoeg bemind...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.019 Ik heb u niet genoeg bemind,
Mijn jonge jaren.
Ik speelde met u, als een kind
Met groene blaren.
Ik wist niet dat in u bestond
Wat ik steeds wachtte
En immer zocht en nimmer vond,
In u verachtte.
Nu ben ik als een die verkreeg
Zonder te weten
Het liefste waar zijn hart toe neeg,
En 't was vergeten.
U die ik niet begrijpen…
De dag van de dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Op de dag van haar dood
verborg ze haar ziel
onder een zachte sluier
van verdriet en pijn
Opdat haar ziel bleef hangen
en nooit haar weg vond
Violen verstilden
Muziek stierf langzaam weg
Toen en nu was zij dood
Haar dagen geteld
Haar leven geleefd
Zuiver, dat wel,
maar nooit
door een engel
gevangen…
zó jong zijn nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 eventjes
- en toch -
het overviel mij
dat gevoel
toen
zó jong zijn nog
dat gevoel
het overviel mij
toen
toen zij
zestien – zeventien misschien,
mijn stekkie passeerden
zó jong zijn nog
wat zou ik graag
zó graag
- even weer -
zó jong zijn
zij
de jongelingen
hadden lol en praats
en ik
gelukkig getrouwd
mooie baan
de zaakjes…
De prijs van eenvoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
707 Mijn God heeft zijn werk gedaan
Bittere klanken
Kleuren nu alleen nog mijn bestaan
Buiten lichamelijk bereik
En met lauwwarme gloed
Stort nu een waterval vol van weemoed
Mijn God kan tevreden zijn
Een appel heeft mij nooit begiftigd
Een zonde heb ik nooit begaan
Daarom leid ik nu een voorbeeldig leven
maar een roemloos bestaan.…
Zweef
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.798 Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen
ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht
als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar
ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar.
Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht
ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.
Nu hoor ik vaak een…
Vandaag rouw ik
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
751 Spijt zal ons niet kunnen berouwen.
Alles hebben we te danken aan vandaag.…
Avondrood
gedicht
3.8 met 18 stemmen
9.472 Eens was ik jong en schoon.
Vrouwen die met mij dansten werden in mijn armen
medegevoerd tot duizelingwekkende hoogten.
Nu gaat er niets meer omhoog:
het enige dat stijf staat zijn mijn gewrichten.
Ach, waar zijt gij gebleven
zoete, bittere, onstuimige jeugd?
(1977)
------------------------------
Verzamelde gedichten (1987)…
Doe 's gek
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
835 Op t.v.laten ze zien, dat
er speeltuinen genoeg zijn
voor kinderen dan misschien,
maar heeft er ooit iemand nagedacht,
dat ook het oudere nageslacht,
in een speeltuin zou willen zijn?
Ik stel me voor, dat mensen met pensioen
ook wel eens gek zouden willen doen
de glijbaan, de schommel en de wip
de draaimolen en na een ijsje gewoon de…
Moedertjelief....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 Jij zei
niet te kunnen
komen
De zon te fel?
teveel nevel?
wolkje aan de lucht?
Ik kon
slechts van je komst
dromen
Daarin heb ik
me een weg gebaand
door struikgewas
Zette
ik stoelen
in koele schaduw
luw, uit
de wind
aan de zomen
van het lentebos
waar je
je onbespied waant.…
Verloren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 Ik voel me leeg
als een landschap
Iedereen weet wat of wie ik ben,
maar ik zelf heb geen idee.
Alles vliegt rondom mij,
ik sta stil,
Ben als en landschap dat liggen blijft,
ook al rijdt een trein voorbij.
Zoveel gebeurd
Mijn gedachten volgen niet
Ik denk aan vroeger
aan alles en
aan de liefde die ik achter liet…
De bouwval
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.516 De laatste glimp van 't avondrood
Vloeit langs de strakke muur,
En schuchter duikt de maanschijf op
Aan 't bleek en fijn azuur
Wat wekt ge, sombre steenkolos!
Die van uw glans verviel,
En eenzaam op de rotspunt rust,
Wat wekt gij in mijn ziel?
Versteende stem van vroeger tijd!
Wat spreekt gij tot mijn hart,
En wekt er droevig echo's…
Aan een, die mij ‘vriend’ noemde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 Uw vriend? Werd ik uw vriend, die graag een smader,
Een hater van zijn eigen Volk eens was,
Die blij verleid, op zoetste zonden ras,
De zegen schond, van Moeder en van Vader?
Hoe zalig troost mij dat woord: ‘Onze Vriend’
Voor al mijn dwalingen, mijn smaad en smart
En drift, die tergend al tucht heeft getart,
Maar 'k vraag beschaamd: ‘Waarmede…
Arme droeve tijd.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.087 Zuchtend zien ze elkander aan,
met het hert vol spijt:
op hun wangen rolt een traan...
Arme droeve tijd!…
Gelijk een vader zijn onwillig kind
poëzie
4.0 met 1 stemmen
935 Gelijk een vader zijn onwillig kind
Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart,
En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard
De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, -
En onder 't straffen in zichzelve zint
En hoopt óf het berouwvol wordt, - en mart,
O zo verlangend, na die dubb'le smart
Héél lief te wezen voor zijn…
Niemandsland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 Keer niet terug
naar niemandsland
waar niemand op je wacht
in vergeten stilte
alweer een hopeloze nacht
niet af te wenden van de horizon
niets meer te bewijzen
opnieuw bedacht waarom 't begon
in dromen die met je reizen
schrijf het maar van je af, luister
zonder dromen word je snel oud
zoveel licht nog in het duister.…