1749 resultaten.
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.
Hun git is glans in ons, een purperring.…
Kijkje van dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Je lach lijkt versteend
Je ogen zijn dof
Ik stel me zo voor
Je gevoel onder stof
Je pen is geleend
Anderen gaan voor
Niemand die ziet
Wat jij verloor
Je haren zijn los
Je krabbelt in je schrift
Ze hangen ervoor
Ik haal ze uit je gezicht
Je ogen vol schrik
Op je wangen een blos
En ik zie de tekst
Jij bent de klos…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Er zweeft nog stof van woorden,
die nooit zijn uitgesproken.
Een naam, een kind, een ogenblik —
in rook, in angst, gebroken.
Maar uit de as van duisterheid
groeit zacht een stille eed:
dat wie toen werd uitgewist,
nooit meer vergeten heet.
De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.…
Mona Lisa
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
577 Achter de glimlach en haar mooie ogen
Schuilt eeuwenlang al onverwerkt verdriet
Da Vinci bezigde plumbonacriet
Om haar wat sneller op te laten drogen
Er zit dus in haar blik veel gif verborgen
Dat is me schrikken op de vrijdagmorgen!…
GOD
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.342 Immer in beweging
als een zachte wind
is het stil gefluister
dat stof tot leven brengt
Een zichtbare wereld
schepping van Zijn geest
verscholen achter
'n sluier van verborgenheid
Waar kracht en liefde
werkzaam zijn
en duisternis doorboord wordt
door nooit aflatend licht
Hij is wat Hij is
leven achter vormen
een zee zonder horizon…
Showt in split
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
761 ik zag de buggy's
in een eindeloze rij
het leven ingepakt
in stukjes stof
maakte geen warmte vrij
lang drapeert
het haar de vormen en
ook de ongeschoren benen
alleen de jeugd snoert taille
showt in split dij en de schenen
de ogen zijn niet
ingetogen maar dagen uit
zij weten dat hun toekomst
ook als uitverkoren bruid
heel anders…
Wit damast
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.312 Wit damast
met vouwen vast
je lijn ontvouwd
op kreupelhout
Voor wie je morst
met dorst of zout
kauwt de korst
van kippenbout
Zuren kringen
jaren oud
wringen zich
in stof benauwd
Totdat sonoor
gebleekt ivoor
zijn nukken lalt
in stukken valt
Wit damast
men scheurt je vast
tot repen bloed
en luiergoed…
aarde
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.439 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
terugkeer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.152 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
Herfst sterft
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
919 Spektakel kleuren
impressionistisch
getooide afstotende
medusa bomen
Open de blik
fris het gezicht
zwart de stof krakend en
ruisend
bollend
afstotend
nodigt uit
lijdend
Groen loenst
vlijt
vloeit
overspoelt
gedachten
de waas van waar was ik
toen
Mijn alibi
polis toont
onderverzekert zijn
per gestrekte
kwaliteits besnijding…
Brainstorm
gedicht
4.1 met 16 stemmen
7.781 meer dan een nachtelijk regenbuitje was het niet
een verfrissend heldere vervaging van het stof dat
dagelijks rond de essentie van existentie dwarrelde
een herkristallisatie van spirituele omwegen
in- en overzichtelijk in dauw gedrenkt vol
wonderlijk snel opgeloste vertrouwde visies
de verlossende kijk van het incontinente oog
tekent met…
Être en mal d ’enfant
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
676 jij spreekt me aan
weet niet eens dat ik
het koud heb
wanneer je me omlijst
met versleten kledingstukken
en met het stof op je
uitgestalde barmhartigheid
veraf van je borsten
en de oude schommelstoel
die naast het bed van ijzer
nooit verhalen te vertellen hadden
ik geef je gelijk, mijn stem
wordt schor
meer in het donker
dan…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 Een klein alpinopetje
op een gaafgladgezichtje
groenglanzend naar bruin, netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud…
neus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.189 haren vangen stof en roet voor het de longtak bezoedelt
doorbloede botplaten plooien mijn adem
roeren de lucht, zenden het aroma naar het slijmvlies
een tussenschot van kraakbeen, bekleed met haarvaten
scheidt de gangen waarrond zich een vleugel welft
in de nok van de holte, tussen oogkassen
onder de bodem van mijn schedel
snuif ik het…
Het mozaïek van maanden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.409 ik rol de losse draden
maar op kluwens
het gebeuren in de
eigen kleuren bij elkaar
ook zijn er
lapjes stof ten dele
onbewerkt gerafeld
en nog lang niet klaar
ik zoek naar een patroon
in het mozaïek van maanden
probeer toch alles af te
ronden van het voorbije jaar
op het palet van kleuren
opent zich de nieuwe tijd
geen patroon nog…
Eerst,
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
741 Eerst was er alleen het zwijgen,
uit niets bestond het ruisen van
de woordenzee, en een gong, een
klank uit eerste mond en bron,
onberoerd in natuurlijk stof,
nog onbeschreven zonder woord
in de voetprint van het leven,
daarna kwam er meer dan iets,
daar bleek veel van te bestaan,
je kon rapen, of weer vegen, van
wat nog komen zou of…
Speeltijd
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
598 De zolder krijt vergeten uit
en weeft er draden tijd tot stof
over kartonnen dozen
waarin jeugd geborgen
ouder wordt
zoals de tinnen trommelslager
in zijn houding lang verstramd
of de pop wiens tule bruidskleed
in vergelen is vergaan
ze leefden eens zo zij verbeelden
maar het spelen ging voorbij
vergleed
zoals de jaren
waarin…
Inherent aan vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Ik beschilder geen doek
met stadse aangelegenheden
de druk op het stof
zou mijn dood kunnen wezen
inherent aan vrees vlij ik
mij tegen jouw borst, zoek de geur
van zweet en bedien je
schoonheid op het ritme
van mijn kloppend orgasme
het gespuis dat me belaagt
zekert mijn hart in weersfonteinen
geen hagel zo slagvast als jouw liefde
die…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 De vrije vlucht duurt nochtans maar even,
want in luwte geleid door kalme hand
dalen zij als stof van zwangere wolken neer.
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Sorry
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
734 Mark Rutte gaat deemoedig door het stof
Hij heeft alwéér excuses aangeboden
De vorige regeringsperiode
Met Wilders, dat bleek achteraf een sof
Het weer, uw man of vrouw, het schorriemorrie
U baalt, geef Mark de schuld, hij zegt wel; 'Sorry.'...…
Dakloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
752 Ik ken alle kamers in dit huis
ik ken de gordijnen die er hangen
ken zelfs het stof dat op de vensterbanken ligt
ik keer me naar jouw gezicht
en ik ontwaar een vreemdeling
de ogen, de huid, het haar
ze zijn me onbekend
terwijl ik weet dat ergens daar
jij er moet zijn
ik ken alle kamers in dit huis
blindelings loop ik er door heen
er…
SCHOOLPLEIN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.205 Trof onlangs een boek,
onder het stof, onherkenbaar als mijn ijver,
na het laatste schoolbezoek.
Nog hoor ik de leraar als toen,
met een geeuw staarde ik naar buiten,
nooit was de sneeuw witter dan in die ruiten.…
er is altijd een overkant
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
592 zie de zwemmer
hij is daar en wacht op vloed
dagen om te begrijpen
wat hem doet drijven
duinen krabben
het lichaam zonder water
heeft hij dan niet gevoeld
niets dat als een rivier begon
spiernaakt
de brug is hoog, hoger
dan de honderd nerven
in het zand
een laatste ark
kokhalst splinters uit het stof
nog van de tijd over…
hoepelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 zweef ik in cirkels
om me heen
als hoepels
dansend op de heupen
van een Hawaiaanse vahiné
hoe lang kan ik het nog houden,
eer de hoepels
vertragen
en uitgecirkeld
langs me afglijden
en de beweging sterft
op de vloer
als de hoepels lossen
valt het vat in duigen
wijn sijpelt al door de reten,
opgezogen door het zand en stof…
CHILL-OUT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Pens, graan en laken
Wijn, wol en bieren
Vis en rivieren
Gilden en draken
Opstand en staken
Kerken en kieren
Zwaaien en zwieren
Trapgevels, haken
Naar Hemel en Hof
Dan, op een polyptiek
Het Lam Gods, ik als ooi
Weet weldra ben ik stof
Hoor ik engelenmuziek
Gent is Gruut, Waterzooi
Bloemen, taal en mystiek…
De denker
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
863 Op sloffen
sleep je stof tot garen
als een mat achter je aan
voeten nooit geveegd
de filosoof in jou
ziet het als kant
legt het wijd gespreid
op een hemelbed
vergeet je pyjama niet
praat je hardop in jezelf
maar die blijft hangen
waar het hangt
zwart wit gestreept
in de halfdonkere kamer
valt het zwart weg…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
Naaktslak
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
682 Ik ben zo naakt en moet een bult verdragen
Door evolutie mij ooit aangedaan
Mijn waterlijf dat door het stof moet gaan
En zich zo tergend traag op weg zal wagen
Een meter nog naar koele bedjes sla
Waar ik verholen op een bui kan wachten
Dat wordt dan minstens toch een uurtje smachten
Geen blauwvoer eten!…
Ahmad Joudeh
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 hij danst een pad tussen het puin
de danser van Damascus
muziek klinkt in zijn hoofd
onhoorbaar voor publiek
zon verlicht het grijze stof
dat schuift en waaiert
door het denkbeeldig huis
dat hij nog ziet
ik zie alleen een platgebrande stad
verdwaald huisraad
speelgoed dat verdwaasd
getuigt
hij danst
stil en sereen
zijn…
Het regent olijven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
680 het regent olijven
tussen stukken
schroot en puin
stof van eeuwen
dwarrelt moedeloos
in de oude binnentuin
ooit waren
muren zomerwit
kleurden geuren siësta
in restanten
schrijnen zij
wat er van over is
er is geen mens
om de oogst te rapen
alleen wanhopig klagen
waar ooit stilte heerste
van de middagrust fluiten
bommen in…