1695 resultaten.
Aldaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 tien pilaren
in 't midden vrij
een roterende uitgang
alle rust voor mij
een relaxed muziekje
'n stel dat flirt met elkaar
een moeder met haar baby
het gaat heel gemoedelijk aldaar
hyacint geurt op tafel
veroorzaakt wrijving in 't oog
buiten regent 't pijpenstelen
maar binnen zitten we heerlijk droog…
Zorgenkind
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.830 Nu zij aan tafel, herfst onder haar
ogen, merk ik, ver weg van de leuning
van de stoel van de man, dat ik
plotseling liplezen kan. Ze zegt
ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit
en jij hebt dat zo gemaakt,
lezen wij erachteraan de man en ik.
Wij zeggen dat niet.…
Op de koffie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
996 Op een lege
van passie afgeruimde tafel
koestert het leven
een laatste glimpje zon.
Oude handen betasten
de randen van een rafelig kleed
doorweven met verleden.
Het kopje
leeggeschonken liefde
ademt nog de geurige lucht
van vroegere gesprekken.…
Hart op de goede plek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 Geoogst van goudgeel graan,
Gehaald van land bezaaid
Met menselijk mededogen,
Bemest met onvoorwaardelijke
Liefde voor land en plant;
Basis voor het allerfijnste deeg,
Met vaardige hand flinterdun gekneed
Voor de ontelbare laagjes
In 's lands lekkerste croissant
Die hier onweerstaanbaar
Voor je op tafel ligt,
Korrel met een hart…
Goed volk hier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 deur op een kier
maar het goed volk hier
had in geen jaren geklonken
het werd te vroeg donker
gestommel beneden
gekraak van de trap
de deurknop bewoog
maar gaf geen entree
aan wie er ook was
verschrikt in stilte
keken zij elkaar aan
onbeweeglijk lieten zij
de minuten gaan in
hun angstig verblijven
de gast was verdwenen
op de tafel…
elders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
683 zwijgen dat wakker wordt
wanneer ik 's morgens in bed lig
zou ik de gordijnen openschuiven
om het gesprek te zien
dat we nooit hadden
je zien
binnenkomen, de kleren op
de stoel, weggegaan
lach maar, want wat is groter dan de waarheid
kleiner dan de hand die je tegen mijn wang hield
het troebele beeld misschien
en het verzetten van tafels…
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.131 Toch wordt de tafel
opgetild, meer leeg dan vol en komt weer
op zijn pootjes terecht, licht wankelend.
Wat is het probleem als iets altijd heeft bestaan?
Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee? Zijn wij gekomen
juist op het moment dat wij vluchtende
sterrenstelsels nog kunnen zien?…
Voor Anna Bijns
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 In de Amstelhoeck afgesproken
voor de zekerheid bel ik haar
om te melden dat ik er ben
midden, onder de kerstballen
Zij is bezig met haar jas
komt eraan is bijna onderweg
Even later met haar actetas
kiest zij een tafel bij de deur
Haar lange lijf in wol verpakt
straalt zij zachtheid uit onbeslist
moeheid van een lange dag
Ik heb haar…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…
de wereld anders
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 er is geen wereld om in te sterven
een ouder of iemand die jij verkoos
je was onzeker en dacht na een poos
dat je wist wie wat van je mocht erven
niemand begreep jou en wist wie je was
en hoe jij daar alleen zat en bromde
maar je was anders en verdomde
dat iemand begreep wat zij zo net las
je tikte op tafel en keek naar die ander
en…
Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Til je hoofd op van de tafel,
jaag de meute naar hun hok,
weg de wortels, weg de sla,
en geef Flappie aan de kok.
Stop met tobben, geef niet op,
ga nu maar gewoon uit eten;
en als je met Pasen koken wil,
laat dat dan niemand weten!…
Tegendraads touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 zacht schoven
zij aan bij
jouw tafel om
maar dicht
bij je te zijn
jij die altijd
hun pijn wist en
verlichtend deelde
je vingers
trommelden een
liefdevol ritme
dat vroeg om
mee te doen
waarbij je moest
kiezen samen in
volgen of het
tegendraads touche
ogen keken vingers
voelden de maat
een echt neuriën
maakte hen paraat…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
554 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
Zie mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken…
Gaandeweg
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
215 Nippend van warmte
uitkijken vanaf mijn balkon
Wisselluchten
Rode geraniums, het volle gewicht
van mijn ziel rustend op de aarde
Zinnelijk van welbehagen
flaneert mijn stem en vertelt ze
het aan een vriend, andante
De muziek die ik ben
Daarna aan tafel
de potloden geschikt
Ik teken in stilte
ga er in op, glimlachend
om de regenboogwaaier…
Kerstrecept
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
604 de kampioen doet tijdens en vóóraf
gewoon vooral heel maf
men raapt het balletje
op achter in de zaal
slentert terug niet naar de tafel
maar naar het groene netje
kijkt de opponent
tijdens één hard moment
meedogenloos aan laat het celluloid
stuitend traag
naar hem toe stuiteren
publiek joelt het werkt subiet
neem Stef die lachte…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 met rode oren en een wit
voetje haalt bij de stilzwijgendheid
niet a la carte gepresenteerd
Alle tafels delen mee in de stilte
die geen geluid verdragen kan
Onhoorbaar dwerrelen vlokjes vrede
neer in twee gewonde harten
De boze hand kalmeert en zoekt...…
Zal ze leren
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
479 Kom we gaan bijten
in de hand die de tafel dekt
We gaan rotschool roepen
we gaan fietsen achter dat meisje
uit de klas
We gaan extra traag tot tien tellen
en niet weten wat de hoofdstad is
We gaan een hoge pet opzetten
we gaan nooit meer boeken lezen
nooit de tafel dekken
en hele nachten film kijken
We gaan het licht
in de koelkast…
Opa
hartenkreet
4.4 met 716 stemmen
67.735 Waarna ze je foto,...heel voorzichtig,
...weer terug op tafel legt...…
Parasolde lunch
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
829 ik at schaduw
toen jij zon en zee
koos als ontbijt
gegarneerd met stilte
de lege stoelen
kaatsten eenzaamheid
parasolde lunch
temidden van de
zonverbrande lijven
nam drankjes die
de hitte en wat kou
toch niet konden verdrijven
donkerde jouw tafel
met de zomerzotheid van
je aangeschoten vrienden
ik had het wel gehad
eindigde…
Judast in gethsemanie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
750 was één
in paradijs
maar evaat adam
abelt kaïn na
de zondeval
mozest mensens
stenen tafelen
tot gerechtigheid
judast
in gethsemanie
na drie keer
hanenkraaien
liep je met
apostelen de
staties mee
om te verraden
bent dualist
in vrijheid
en gebondenheid
beauvoirt sartre
tot ontspannenheid
jij de goede moordenaar
alleen zijn…
Gefixeerd
netgedicht
4.6 met 41 stemmen
2.318 als op zestien april om negen uur dertig
tussen haarlem en leiden ter hoogte van
bennebroek een sneltrein onder het viaduct
doorraast is er in die omgeving niemand
die daar nog maar een moment bij stilstaat
terwijl in de dorpsstraat van hilvarenbeek
op huisnummer twaalf al dertig jaar lang
precies op dat tijdstip aan tafel een
vrouw zit met…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven over tafels…
over Introversie
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.044 Weckpot
Wangen vacuüm vol woorden
Aan tafel hun gelach
steeds meer zuurstof weggezogen
Ooit zo vers, zo vochtig, ja sappig zelfs
Zinnen met krakende randen
Kijk nu, daar achterin de kelderkast
Een weeïge gedachtensoep
vergeten door moeder
Nee dan de wijn
Gist, gist, gist...
Tot het glas breekt, En hoe!…
Zoete Pijn van Weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.090 Zie nog hoe we met elkaar
rond de kachel zaten
aan de grote tafel kaartten
gedopte pinda's aten.
Hinkelen en touwtje springen
piano spelen, vele uren
knikkeren en kaatseballen
ruitje tikken bij de buren.
Dat gewroet geeft
zoete pijn van weemoed.…
zon in de ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.241 zij eten op het gejank der achterbuurthonden
daar waar ik lig
de zon als een muziekspel in mijn ogen
ik dring verder
naar de velden gisteren verborgen
achter modderige wolken,
laat ik het licht bijten
met zijn jonge tanden in mijn huid
zij die er nog niet is,
brengt spiegels aan,
vangt de stralen op in schalen
en legt ze klaar op tafel…
jij verstuift in het licht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.270 Jij verstuift in het licht
kleine bloesems varen
langs mijn ogen binnen
bevrucht door liefde
mijn netvlies staat in bloei
en ‘s avonds nog het meest
dan gloeit het verlangen
als romantiserende zon
ik droom vreemde dromen
voor ik in slaap ben
en kruip naar de tafel
mijn pen regendanst rond
een vurig blad, smekend
om de…
Ascention
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.242 Rolande huilt
de reus is omgevallen
'érable' is zijn naam in bomenrijk
een panorama is voorgoed veranderd
meer 'ciel' dat wel
Rolande huilt
ik troost haar, maak ons koffie
Roger, Rolande, ik
wij zitten om de tafel
en praten zacht
het voelt alsof wij in de aula zitten
met na de dienst de koffie en de cake
de bomengeest vliegt weg…
HOEVEEL LENTES
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.111 Ik weet
je hebt tafels en stoelen
servies en bestek voor een viering gehuurd
Want vieren...
wil je het compleet
met polonaise en stoelendans
Het geeft mij
de kans alles te observeren
als een kat in de boom
Wordt het een boze
droom of toon jij
je betere ik?…
Onnadenkendheid
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.523 Hij zit stil voor zich uit te staren,
denkt even aan de tijd dat zij nog samen waren,
zo aan de tafel met op de hoek,
zijn verzameling in ’t postzegelboek.
Dan kijkt hij met vermoeid gezicht,
naar de brieven, niet aan hem gericht,
maar toch, hij gaat even later,
de postzegels weken boven ’t hete water.…