942 resultaten.
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Breek uit en blaast de dove sintels aan,
die zijn verdoken onder 't rokend puin;
vaar stormgelijk over de lage tuin,
die Holland heet; sla doodlijk toe en snel,
opdat het kwaad schrikk'lijk zal ondergaan,
o hart, mijn hart, o bloedrode rebel.…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
Bescheidenheid siert de meester
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 De wetenschap stelt geen schuldvraag
zo denken sinds Adam Smith onze economen
koel en afstandelijk door de bank genomen
Laisser faire laisser passer graag
Wij spelend voor blinde krachten
formeren samen een onzichtbare hand
zo komt het natuurlijk proces tot stand
met geen tot sturen bij machte
Het echte wonder is ons tijdenlang wel varen…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 Alles er-
varen zonder verdoving, pannen klaarzetten en
suiker, archieven beheren, scherven bewaren.
-------------------------------
uit: Gedichten 1991-2000.…
Stilte
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.160 Wat een stilte om me heen
weer een dag helemaal alleen,
er komt niets uit mijn handen,
loop in gedachten over witte stranden,
de wind lekker door mijn haren,
kijken naar de boten die varen,
dromen over wat ik eigenlijk nog wil
en zet verder alles even stil,
er zijn wel eens van die dagen
dat je zit met zoveel vragen,
vrienden die je even niet…
Het wachten moe
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
416 op mijn schouder wil landen
en bezit neemt van mijn wezen - als
rover - die z’n naam nog moet planten
op nog niet ontdekte stranden, dan zal
een verlegen wind mij zeggen ook wanneer
dat niet meer wordt verwacht, om uit
het niets, alles te kunnen halen, en zal
ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt,
om als held van dit verhaal uit te varen…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 De verre wind, die over de aarde ruist,
Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren
Die van geen zwijgen weten of bedaren,
Daar ene ziel, begerend, in hen huist,-
Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist,
Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen,
De vlakten ver, verschieten te overstaren
Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
Witte parel in zee...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.530 In de azuurblauwe waterdeken
ligt een dorp op vulkanisch steen
Het lijkt in de verte op een sneeuwlaag
met allerlei kleuren er doorheen
Eenmaal dichterbij het eiland gekomen
volgt de betovering, het varen door de archipel
Mijn ogen glijden over de witblauwe huisjes
Ervaren de serene rust in dit wondere schouwspel
Deze magie heet Santorini…
Carnaval of Gayparade?
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.005 De een traditioneel, de
ander een boegbeeld van
eigenheid, verbeelden
tegenstrijdige uitbundigheid,
vanuit religie en folklore
geboren en uit de traditie
voortgebracht door stad
of gracht gewogen, in
vaar – of voertuig van extase
op het hoofd of narrenkap,
een excentrieke verendracht,
melancholieke uit de hand
gelopen grap, bespeelt…
Even niet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
596 Laura Dekker wou uit varen
Eerst maar naar de Balearen
Zou de hele wereld om
Toen deed ze een beetje dom
1,2,3,4,5,6,7
Waar is Laura Dekker gebleven
Niet bij Pa en niet bij Moe
Zij is naar st.…
VANDAAG IS ONZE TROUWDAG
hartenkreet
1.9 met 42 stemmen
4.346 twaalf over half twaalf precies
Thans is dat mooie meisje van mij
en ja hoor, dat voelde fantastisch
Zij aan mijn zijde, voelde dit ook
getuige ‘t veel te vlot gezegde ‘ja’
Daar dit huwelijk naar liefde rook
sprak ik haar dus even haastig na
Nu al vierenveertig gouden jaren
waarin tijd bijna leek stil te staan
Altijd bleef ons bootje leuk varen…
De tussenneusenlippenbeer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 Ze waren een hecht tussenneusenlippenberenpaar
Steeds waren ze in de zomer bij elkaar
Ze bedreven de liefde tussen neus en lippen door
Die beide beren waren zogeheten smoor
Hij droeg zijn snor graag tussen neus en lippen in
Tot groot ongenoegen van zijn tussenneusenlippenberin
Dus op een dag ging hij plots uit varen
En keerde niet terug…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Terwijl in de verte een boer zojuist
met zijn hond in een praam aan komt varen.
Even later meert hij af, de hond blaft
luidkeels en het in stilte gehulde
mistroostige landschap wordt oorverdovend
verstoord.
Daarna is er weer de serene stilte, de boer
en zijn hond verdwijnen uit het zicht.…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Zilveren visjes huiswaarts varen.
Brabants paard haar veulen werpt
woorden opklaren
Fietsen verwonderd hun weide kent.
Zeemeeuwen het land (h)erkend.
Uw lach ingeprent.
Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand.…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
- Bloemengroet der liefde -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 zelfverzekerd rust verstand
op balans tussen geest
en liefde gericht
uitmuntende wijn
in gouden bekers
als kersen, die de muse waren
drinkt druif de sap der jaren
laat liefde varen
chocolade hartjes elegant gevuld
doorschijnend
weerspiegelen in goudfolie verpakt
terecht
vervagen rosé hartjes
in eigenzinnige glans
met schijn…
Schizofreen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.008 Dromen moeten laten varen omdat sommige dingen gewoon niet kunnen
Zeggen ze.
Maar ik ben een vechter en laat de mensen maar praten
Ik zou wel eens willen als ze in mijn situatie zaten.
En voelden, hoorden, dachten en zagen
Hoe het met mij gaat, alle dagen.…
Felice (2)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.687 Daar 'k liefde en lauwren lachende mag paren,
En mijn Felice u zegenend belijd,
Met wie 'k ter hoogste glorie op zal varen!
Felice, ik juich uw blijden lichtnaam uit,
Waaraan de reinste zaligheid ontspruit,
Als 'k hem in eerbiedvol geloof zal noemen!…
Ode aan Gent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 de Graslei zomert, kinderkoppen blinken
er hangt een zweem van wellust in de stad
studenten nemen loom een zonnebad
het carillon laat vreugdeklanken klinken
terrassen stromen vol, bezoekers drinken
met smaak het onvolprezen gerstenat
op gevels heeft de kunstzin vlam gevat
de Leie laat de eeuwen traag bezinken
de rondvaartboten varen af en…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 'k Zie weer de glinsterende mugjes dansen
In held'rer zon neersprankelende glansen;
De wolken varen rustig langs de hemel,
In bos en water krielt een nieuw gewemel.…
Dakloos dromen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.583 Geef mij prijs aan de rivier
en vaar mij naar een wereld, ver van hier,
een plek waar kou noch honger mij bedreigen.
Geef mij geen boom, maar zaag mij van de stam
een voerbak. Leg mij in het stro te rusten.
(Daar kwam een moeder die mijn voorhoofd kuste,
zo stil. Alsof ik net ter wereld kwam.)
Bouw mij een nest, een herberg, tederheid.…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
840 Wat zo fel opgekropt heb is van geduurende jaren
Kan ik alleen laten varen.
Niet sofort er de brui aan te geven, zou erg dom zijn.
Jullie halen me steeds weer boven water, theater?
Denk ik niet... ik kan steeds een verstandje meer gebruiken, mee
Ik kom der echt niet solo uit.…
WEDERZIJDS GEHOOR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Hoe versterkend is echter het trachten,
afgezonderd op een plaatsje, stil en klein,
's werelds varen, eigen vreugd' en zielenpijn
te brengen bij de Heer vol milde krachten.
Hier is het duister van de eenzame hoek
plotseling een stralend verlichte troonzaal,
vereerd met allerhoogst Vorstelijk bezoek.…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Rivieren kunnen weer stijgen
boten varen, ladingen verder gedragen.
-------------------------------------
uit: 'De aarde, de aarde', 2013.…
De presentator
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
578 Als je in bent
vaar je wel
je bent je bewust
van het te spelen spel
Je dirigeert
aan een tafel
het gesprek
jouw woordenvloed
heeft geen gebrek
Snelle woorden
duidelijke taal
weinig haperingen
je bent geniaal
Je bent in
je bent populair
je hebt flair
je staat aan de top
jouw aanwezigheid
is geen flop
Je hebt je bewezen
je…
Voorbij de horizon...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Wanneer ik in de richting,
van het Hoge Noorden vaar,
verdampen mijn illusies.
Mijn ambities worden er lachwekkend.
Angsten zie ik oplossen in moed.
De schoonheid van de horizon,
leert me hoe ik leven moet.
Voorbij de illusies van de winter,
wanneer tegenslag en pijn regeert,
en de zon niet langer schijnt.…
Horizonten verkennen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
370 Ik kan niet sneller leven
dan mijn lichaam
bij kan houden
Fietsen en varen zijn het maximum
Een korte trein- of busreis lukt nog wel
als ik oplet en meeverander, niet zit
te lezen of slapen, anders
krijg ik bij aankomst in één klap
het overgeslagen leven te verduren
Sneltreinen en vliegtuigen breken me
op, dan raak ik meteen achter
en…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 geen files op de Waterweg
alleen de tijd staat stil
de boulevard, net aangelegd
de horizon, onzichtbaar kil
een wereld drijft voorbij
beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
De kathedraal van Syracuse
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen
Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al
Verstomd vermomd is nu van alles van
Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog
Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit
Het luisterend oor van de nacht
Die nieuw en grootogig
Gelijk aan zichzelf
De schepen langs laat varen…