Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Lamento

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 864
Schaduwen zijn wij langer wordende schaduwen met elk uur blijven wij wachten op woorden die niet meer komen wij zijn een avond die schemerig nadert tot een nacht van eindeloze duur die onze wegen scheidt al kijken wij reikhalzend uit naar verten naar ergens waar wij weer passen in de tijd.…
mia bemong24 februari 2017Lees meer >

Hulpkracht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
O ja, het leven meer dan welkom elke regendruppel schitterend in het licht zelfs de schaduw heeft het in zich mij te behagen weet mijn verdriet naar de verte te dragen een arm geeft mij steun is mijn veerkracht hoe heftig soms ook de wervelwind mijn deur weer vindt mij waakzaam maakt het is de toewijding van de schepping…

Honingbloesem

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
Ik herinner me de liefde uit een andere stad waar je woont, ergens in de verte en je weet dat mijn naakte ziel zich zorgen maakt je spreekt voor onze waarheid samen voor vrijheid zorgen dronken vlinders op weg naar honingbloesem.…
mobar13 juli 2021Lees meer >

Er geen terug zal zijn

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 489
je keek me aan ik zag dat jij besefte wat mijn woorden betekenden in de wens van waarheid die vlamde in angst die wanhoop zuchtte zonder zuurstof stikte in verdwenen verten en opgeloste horizonnen die gedaan hadden met leugens en goede wil die niets meer om handen zal krijgen in een tijd waarin wij nooit meer achterom durven te…
wil melker1 november 2022Lees meer >

iemand dan

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
iemand is heel stil opgestaan de verten in diepe rust verzonken zal iemand dan de eerste vogels horen nu het licht begint te wandelen de bomen kalm ruisen zal iemand dan het stromen van de blauwe rivieren zien iemand opent de handpalmen naar het licht zal iemand dan een pad tot aan de deur van het hart graven in het aanvangslicht…

Sterven

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.224
Kleuren van een schoonheid ongekend en fel glijden langs ons geestesoog verdwijnen in de verte Waar een wazige horizon hun inhoud doet vervagen achter waaiers van licht die het diffuse laten stralen Zo gaan wij op weg als we de stof verlaten verdreven uit de dichtheid zwevend langs heldere paden…

uitgerangeerd

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 957
eerst viel hij me niet op een lange gestalte gebogen naast de grijze container toen ik dichterbij kwam was er een teken van herkenning even glommen de ogen daarna kreeg zijn blik iets triests onbeweeglijk en nietsziend keek hij in een eindeloze verte achter op zijn jas een briefje: van hogerhand bij grof vuil gezet niet aanraken a.u.b…
Jan Blaauw30 augustus 2004Lees meer >

uitzicht

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.617
ik hoorde de wind door de tochtspleten fluiten hoe motregen miezerde tegen de ruiten en heel in de verte sirenes paniek ik zag grijze meeuwen vlak boven de daken de kat van de buren mijn zak openmaken ik rook de frituur van de Smiths-chipsfabriek en voelde terwijl ik zo wat stond te dromen het bladloze zwiepen van winterse bomen…
klaasje21 januari 2005Lees meer >

parel

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
buiten kijk je meer dan levensgroot naar binnenhof en ridderzaal denk je in de verte misschien wel delft waar je kleuren en mysterie zacht gloeien tegen de duistere achtergrond van je tijd waar de onschuld van je jeugd vecht tegen ontluikende gevoelens een eeuwige parel schittert in den haag springlevend in stille tijdloze schemer…

zonnewit

netgedicht
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.002
dat ik verdwaal in poëzie en stemmen hoor in woorden vragen aan de dag dat je dan glanst vast aan het licht en zonnebloemen als een lentedorp in strohoedgeel diep in oneindigheid de groet aan bogen - zonder schaduw - en aan gekleurde krekels in geknotte bomen die gezichten naar de deuren dragen dat ik verstil uit verte…

je lippenrode mond

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 910
ik zie je steeds verschijnen in een lach een oogopslag treed heel zachtjes naderbij een uitgestoken hand die slechts mijn woorden vangt als ik je raak vervaagt het beeld, mijn droom heeft weer eens nu gespeeld in lang verwachten toch ben ik nooit teleurgesteld want in de verte loop je weer in blond, mijn ogen zoeken immer…
wil melker21 november 2005Lees meer >

De verlating

hartenkreet
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.487
In de verte vliegt een vogel Nog zo vrolijk in het rond Heeft nog geen besef van wat er komen zal Gisteren leefde ik nog Ik had sneller moeten zijn sneller dan hen Maar ik kon niet meer Er kwam een knal Die was voor mij bestemd En ik kreeg hem Een paar tellen later lag ik op de grond Met pijn in mijn armen en benen Niemand helpt mij Niemand…

Zij droomt zich een stoel

gedicht
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 11.515
In de verte de pen. Splinter in het lampgeel van de kamer. Tussen haar en daar een web van stemmen dat haar stopt. Als een dolle bal. ------------------------------------- uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004…
Eva Cox9 januari 2007Lees meer >

firmament geen nieuwe sterren

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
je draait je om ik om je heen en vang de lach van maan voor jou de zon alleen je ogen lezen onbegrip kijken door mijn transparante ik in ongekende verten je lach brak af ik zag dat jij een ander nu je warme aandacht gaf ik firmament geen nieuwe sterren in het zicht en dwaal donker rond zonder jouw licht…

Een vermoeden van begrip

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.838
met twaalven waren wij bevuilden het nest op verraden dagen die speels de opstand getuigden het verlies is nooit uit de lucht geweest kwam met elke ademtocht dichter zo ook de doden onder ons zij werden van alle franje bevrijd uitgekleed tot op het bot ecce homo wat wist hij op den duur in de verte een vaag vermoeden van…

Tergend verlangen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 991
Hij kust de koude muren raapt tranen van de nacht veegt het stof uit alle hoeken schud de kussens zacht geduldig legt hij zich ten ruste in lengte van uren en wacht dat zij aan hem verschijnt in gouden gloed in al haar pracht hij sluit zijn ogen grijpt vast aan herinnering hoort haar stem in verte zacht…
Almaresáre8 november 2006Lees meer >

bloos

netgedicht
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.244
om me heen lag de bloei en ik wilde komen tot aan je woorden we hoorden de ochtend bewegen, verdeeld over het licht van de verte en het gedicht dat ik voorlas was als het meisje dat haar stilte droeg naar het opwaaiend papier zo ver van armen die ze in en uit wilde lopen dag na dag je bent boos en blij, zei je en…

Opgeruimd!!

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 748
Voor op de weg springende reetjes en in de verte, die bijzondere 'ruimte'..dat uitzicht van en op Zweden. Een opgeruimd geestelijk gevoel als gevolg van het spontaan opgekomen gedicht; "Opgeruimd"…

Spijt

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.792
In ons donker nu, wacht in de verte geen blaffende hond. Zelfs de vogels zingen niet. En hebben de buren zonder woorden hun kinderen in diepe stilte naar bed gebracht. En is de wind uitgewaaid en heeft de gedoofde zon er miljoenen sterren rondgezaaid. Geluidloos is deze nacht.…

Een prachtig beeld

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
Als ze je in de verte zien, roerloos als een regengordijn; ondoordringbaar, omdat je afstand genomen hebt van deze ongedwongen sfeer; de leegte van het bestaan op- vullend, je verzettend tegen waar je nooit thuis was, op eigen initiatief afstand nemend van water en aarde, stille stranden, blauwe luchten, de ontwakende steden: definitief…

Nee het leven is niet eindig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Nee het leven is niet eindig er is meer dan dat je ziet ook jouw ziel zal verder groeien al doet verlies ons veel verdriet zie de schepen in de verte in de grote oceaan straks zijn zij een vergezicht maar zeker niet vergaan achter de horizon ligt het verscholen paradijs ooit zullen we elkaar weerzien als ik klaar ben voor die lange reis…
LadyLove30 maart 2010Lees meer >

voorbij de horizon

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 618
deze verte benaderen het gaat me niet lukken dus troostdroom ik mezelf met verre horizonten en de geur van meigroen gras…

Rozen...rood!

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 748
In de verte hoor ik een stem, jouw stem, ze zegt fluisterzacht "Ik...Ik hou van je" Rozen, rood dieprood, laat ze!…
Berckmoes rita20 september 2011Lees meer >

lenteluik

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 682
alsof de aarde zich deelt naar alle verten, lente nog luider klinkt dan de oerknal ogen vertellen: ik ben jouw geheel in de ruimte van twee gezichten nemen wij het zwijgen aan elkaars hand mee, nog verward door de kleur van de ochtend de ongestoorde woorden tot aan onze voeten totdat een van ons vraagt: was het gisteren of vandaag…

Droomwereld

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
In mijn droomwereld gebeuren vreemde dingen zo kleuren bloemen de sneeuw zo zingt een rat de aria van de eeuw mijn droomwereld is niet dor of stil gaat daar de zon onder dan kleurt de horizon purper en hoor ik ergens in de verte een muziekbak vol violen die als vanzelf een stuk van Verdi spelen als ik wakker word staat de radio aan.…

Mistroostig polderlandschap.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Molens in de verte, de wieken staan stil. Het verdorde gras geeft een mistroostig aangezicht. En tussen de weilanden liggen de lege sloten. Een dode zwaluw ligt langs de kant van een sloot en een reiger staat krom gebogen tussen het geknakte riet. En de anders zo kwakende kikker zie en hoor je nu niet.…
martin valk17 augustus 2013Lees meer >

Laatste dagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
op grofkorrelig zwart wit denk ik de dagen door van stilgevallen verhalen uit de kleine open mond van het uitgemergelde kind ik kijk in de gedoofde ogen van de man die de verten niet meer zoekt ik zie het uitgeholde hoofd van de vrouw die zich vastklemt aan een meegenomen leven in een koffer en dan een zwart witte vlinder achter prikkeldraad…
J.Bakx12 oktober 2013Lees meer >

Vooravond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
deze dag is een vondeling een van de vele geboren als zonderling op de hoek zit een blinde man in de verte een auto aangereden? de hemel duikt ineen wegstervend blauw tot witte streep wolkenloos een merel zingt, hoewel de klokt springt zeven jaar voorbij de schemer overvalt overweldigend en ook in mindere mate…
Iniduo18 april 2015Lees meer >

Groningen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
zoveel kilometer heb ik er gefietst vraag mij niet wat ik onderweg heb gezien het was mooi maar fiets ik er weer zou het nieuw zijn je fiere graan vol licht en strepen in weilanden koeien en schapen kleine dorpen met lelijke kerken maar eerlijk gezegd was het de eerste keer Groningen je verte vertekend door wind…

voorbij de horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
deze verte benaderen het gaat me niet lukken dus troostdroom ik mezelf met verre horizonten en de geur van meigroen gras…