1371 resultaten.
De muziekkamer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
717 Na haar vertrek
keek ik de kamer door
met een vernieuwde blik
tussen het oude en vertrouwde
hoorde ik zacht de klanken
van piano, fluit en koormuziek
onder mij kraakten
de veren van ’t antiek
en bij het achterover leunen
ontmoette ik de ogen
van mijn altijd
Aanwezige
aanmoedigend publiek.…
VREUGDEWOLK
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
693 (na draaikolk)
Sinds ik jou ken, heb ik echte liefde mogen
Ervaren
Sinds ik vertrouwd ben met jou
Ben en
Leef ik op een vreugdewolk
Vol ben ik van jou, samen met jou zette ik
Samen sterk
Mijn leven weer op de rails
Ben me
Bewust dat ik jou nu ken
Jij ademt waarheid, laat echt niets in het midden
Eerlijkheid
Sinds ik jou oprecht echt…
SPOEDIG VERHUIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.228 voor hun aanstaande woning
broer en zus bespeuren
achter het grote raam
vage zwevende dievenvingers
die
blij verleden stelen
verlatenheid driftig wenken
leegte vergroten
de verwilderde tuin blaast
beiden honingadem tegemoet
waarin verzwakt bijengezoem
de stem laat horen
van
arbeidende vrijheid
uitzien naar daagse verrassing
't vertrouwde…
Raamvertelling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.864 De kinderen in deze straat
werden vertrouwd
met het verhaal
van zoeken, vinden
en aanbidden.…
Paarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
807 Soms gaat een hoofd wat meer omhoog
alsof het wacht op een vertrouwd geluid
dat op zal klinken uit het fluitekruid
zonnig weerspiegelt in een glanzend oog.
Er spreekt een weten uit hun rustig staan
een tonen van bewust zijn van hun waarde
voor het bewerken van de zwarte aarde
door zij aan zij de ploeg weer voor te gaan.…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
Simba
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Terwijl iedereen ligt te
slapen doen wij onze
dagelijkse ronde strompelend
beweeg jij je voort pijn staat
in je ogen geschreven
ik wil niet voor god
spelen maar wil ook
niet dat je lijdt
de regen spoelt mijn tranen
weg nog een klein eindje
dan mag je weer gaan
slapen op je vertrouwde plek
Laat mij nog even genieten
van…
Als een vredesduif
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
983 ik zag
het boekje met gezangen
heiligen die op hun sokkel
al eeuwen aan pilaren hangen
rook de geur
van dennenbomen
tussen wierook en
de hoogste orgeltonen
bad zonder te denken
de vertrouwde woorden
zat en knielde
naar het ritueel behoren
maar mijn geest
vloog als een vredesduif
de brandhaarden voorbij
waar kerst kapot geschoten…
INGEMETSELD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
429 Ze is slavin geweest in kopermijnen
Vertrouwde ze me onlangs zwijgend toe
Tot kapitein Radamès voor haar viel
Toen vatte ik haar in mijn ziel verschijnen
Haar kracht, haar schoonheid, en al het gedoe
Rond driehoek, sterven met je lief, en hoe…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de draad in
om weer te komen op
vertrouwde…
Peultjes in een veel te ruime schil
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 mensen
Zouden wonen op steenworp
Afstand van de stad
Die gebukt ging onder
Een haast ondraaglijke last -
Onmetelijke ruimte met
Buiten, Binnen, Hout en Haven
Waarin mensenkinderen werden
Gestald als kiezels op het
Deense strand, als peultjes
In een veel te ruime schil,
Geteisterd door een onweerstaanbaar
Heimwee naar de vertrouwde…
Het eonenlange wachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 ik liep het pad
maar miste het
knerpende grint
de kiezels die
mijn voetstap altijd
ving in bekend geluid
nog voelde alles
vertrouwd ondanks
donkergrijs in het vooruit
het goot stil makend
de sfeer veranderde snel
naar kil en fel
tijd had opgehouden
te bestaan toen het
hemelwater zich liet gaan
zag de zondvloed
komen als…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Per raket naar een zwart gat
klinkt reeds vertrouwd.
Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.
Laten wij een “Mars” houden
naar “Café de Maan”
daar is “de Ruimte” voor alle mensen.…
Schaduwwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Tevoorschijn zijn ze weer gekomen
als insluipers in een donkere nacht
zoekend naar alle zwakke plekken
in kostbaarheden van het vertrouwde
o machteloos de naderende stormen
onheilbrengend in een lange nacht
duistere denksels over de dood
die almaar dichterbij lijkt te komen
langer dan de dag duurt deze nacht
bekende wegen allen doodgelopen…
Liefde is.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
656 ook om situaties te helen
en deze met anderen te delen
Liefde kan je niet grijpen
maar kan je wel laten rijpen
Ook is het er om je in te verbergen
zelfs als je je aan iets loopt te ergen
Liefde is vergeven
en om het weer opnieuw te beleven
Ook is het liefde waar je voor viel
ineens is het ook weer helemaal nieuw
Liefde is dat vertrouwde…
Afschuiven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Ik schrijf de woorden uit mijn ziel
Waarmee ik van jongs af ben vertrouwd
Een principe die ik nooit afviel
Een overtuiging waar ik mijn leven op heb gebouwd
Het zijn niet alleen de woorden uit een boek
Die ik na ’t lezen naast mij heb neergelegd
Het is voor elk het geluk wat ik zoek
Ik blijf het trouw wat er ook wordt gezegd
En al zegt men…
Zonder regels en gebed
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
529 natuurlijk ben ik vrij
als de eerste wind
het zand laat spelen
in de opgaande zon
de keuze is aan mij
toch zal ik mijn hoofddoek
niet daar laten als ik het
vertrouwde huis verlaat
alleen hij mag mij zien
in mijn natuurlijke staat
ik ken mijn plichten
tegenover hem hij regelt
alle zaken buiten ik voed
de kinderen op zij worden
naar…
Handen op mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Ze houdt haar handen vlak
boven me, vol vertrouwen
niet op zichzelf
of op mij, wat het mij doet
wanneer ik aangeraakt word
door liefde zonder lichamelijke
intimiteit, geen huwelijksband
of vertrouwde vriendschap
geen wondverzorging, geen hulp
in nood, maar het stromen
van het stromende in mij
het ongrijpbare leven
Er is wat er is, ik…
Teveel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Steeds meer en ieder neemt,
aan onze hebzucht komt geen einde,
en straks is ons het dichtstbijzijnde,
het langst vertrouwde vreemd.
Wat ooit bestond tussen zon en maan,
en wisseling der jaargetijden,
de natuur stond ons terzijde,
is dat alles ons ontgaan?…
Scheve balans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
417 Vertrouwd waren de winden
die me in hun wijde wereld vormden
mijn takken naar dezelfde kant
reikend over de rand
wijkend voor de druk, fier
in mijn eigen stand
IJzerwater heeft me gehard
en het patroon van mijn leven
vastgelegd in de botten
en in de aders
van mijn scheve balans
Ik maak elastische sprongen
die mijn broosheid breken…
Uit een verre horizon
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
900 je
vroeger
intens raken
jou met
stilte heel
opgewonden
maken zonder
dat ik jouw
subtiele fijn-
gevoeligheid in
de gaten had
wij waren
eenvoudig
zonder overleg
een nieuw pad
ingegaan raakten
elkaar anders aan
waarbij vonkjes
voor ontlading
zorgden die de
spanning later
snel opvoerden
niet dat
de andere te
vertrouwd…
Ik droomde dat ik nog een kind was
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Zwijgend zaten we dicht bij elkaar,
bewegingsloos en kaarsrecht op onze stoelen,
het vertrouwde vertrek was dun verlicht,
ik kon hun warmte voelen.
Toen schrok ik wakker van iemand die riep,
zat weer in de jagende onrust van het heden,
verlangde sterk om terug te keren,
verder te dwalen in dat gekoesterde verleden…
Reis door de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 We zijn nog maar net vertrokken
of ik verlang alweer terug te keren
Mijn leven is een onvoorspelbare reis
over steeds dezelfde wegen
De vertrouwde halteplaatsen glanzen
op een afstand, zuiverder dan ter plekke:
valleien van liefde, verwondering en kennis
die ik graag bezoek, en…
Stiekem
netgedicht
4.8 met 117 stemmen
1.500 wat voelde ik me veilig
in die armen, sterk en vertrouwd
want we waren al lang samen
en we werden samen oud..
ik heb heel even naar je gekeken
een droom in vogelvlucht
toen werd ik alweer wakker
met een glimlach
en een zielsdiepe zucht…
Afgedankte tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
243 Leegte trekt mij over de stoep
langs het huis waar ook
mijn ouders niet meer wonen
Alles is anders
Het hart ontbreekt
Het tafelmassief
van de ongeschreven regels
gepreekt tot gehoorzaamheid -
een boek vol in mijn hoofd
Ik voel het gewicht ervan
verschuiven bij het zien
van de kamer, zo vertrouwd
de zekerheden weer zwaar
en duidelijk…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.087 Tegenstrijdigheden vertrouwd in mijn gestel...
Mijn liefde zal overeindstaan…in de hemel of in hel.…
Agressieve verkoopmethode.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 'Verkoopmethoden zij soms agressief,'
zo dacht ik slim, omdat ik niet vertrouwde,
wat allemaal beweerd werd in de brief.
Hoewel ik even dacht: 'Een grote leugen,'
besloot ik om het dure boek te houden.
De titel luidt: 'Verbeter uw geheugen.'…
HET WAS NAJAAR TOEN HIJ STIERF
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.712 wie haar liefhad
ze ruimden zijn verdorde blad
de kleuren verpulverend
tot herinnering
en ze wachtten op de warmte
van de eerste zonnestralen
en haar lach
maar ze miste het voorjaar
en zijn eens zo statige stam
waar ze altijd tegen leunde
ze miste zijn knoestige handen
die haar hadden geliefkoosd
bij elke najaarsstorm
het vertrouwde…
Afscheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
912 Dag Europese Bank, ik ga vertrekken
Je redt het nu wel verder zonder mij
Al is jouw gastheers' kas nog lang niet bij
En zal Trichet de Franse wel gaan spekken
Maar kom, ik zeg beleefd ('t zijn grote landen):
Ik laat je achter in vertrouwde handen
---------------------------------------------------------------------
Bij zijn afscheid van…
Een passievolle nacht.
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
3.617 Je aanwezigheid,
voelt als een zegen,
Als jouw handen,
zoeken hun wegen
Jou lichaam,
dicht tegen dat van mij,
Het voelt zo vertrouwd,
en maakt me zo blij.
Een passievolle nacht,
ligt nog helemaal open
Een nacht ,
die ons beiden zal slopen.…